Profeet Jonas (Yunus) (vrede zij met hem), ook bekend als Dhan-Nun. Over zijn volk zei Almachtige Allah:

Prophet Jonah (Yunus) (pbuh) also known as Dhan-Nun. About his people Almighty Allah said:

"Was er een gemeenschap die geloofde nadat zij de straf hadden gezien, en haar geloof op dat moment redde haar van de straf? (het antwoord is: geen enkele)--behalve de mensen van Jonah; toen zij geloofden, hebben Wij de straf van vernedering in het huidige leven van hen weggenomen, en hen toegestaan om voor een tijdje te genieten. (Ch 10:98 Koran)"

"Was there any town community that believed after seeing the punishment, and its Faith at that moment, saved it from the punishment? (the answer is none)--except the people of Jonah; when they believed, We removed from them the torment of disgrace in the life of the present world, and permitted them to enjoy for a while. (Ch 10:98 Quran)

De inwoners van de stad Nineveh waren afgodendienaars die een schaamteloos leven leidden. Profeet Yunus (vrede zij met hem) werd gestuurd om hen de aanbidding van Allah te leren. De mensen hielden niet van zijn inmenging in hun manier van aanbidding, dus zij argumenteerden: "Wij en onze voorvaderen hebben deze goden vele jaren aanbeden en er is ons geen kwaad toegepaakt."

The inhabitants of the town of Nineveh were idolaters who lived a shameless life. Prophet Jonah (pbuh) was sent to teach them the worship of Allah. The people disliked his interference in their way of worship, so they argued. "We and our forefathers have worshipped these gods for many years and no harm has come to us."

Hoe hard hij ook probeerde hen te overtuigen van de dwaasheid van afgoderij en de goedheid van de wetten van Allah, zij negeerden hem. Hij waarschuwde hen dat als zij hun dwaasheid zouden voortzetten, de straf van Allah spoedig zou volgen. In plaats van Allah te vrezen, zeiden zij tegen Jonah dat zij niet bang waren voor zijn dreigementen. "Laat het maar gebeuren," zeiden zij tegen hem. Jonah was ontmoedigd. "In dat geval laat ik jullie aan jullie ellende over!" Met deze woorden verliet hij Nineveh, uit angst dat de toorn van Allah spoedig zou volgen.

Try as he might to convince them of the foolishness of idolatry and of the goodness of Allah's laws, the ignored him. He warned them that if they kept on with their foolishness, Allah's punishment would soon follow. Instead of fearing Allah, they told Jonah that they were not afraid of his threats. "Let it happen," they told him. Jonah was disheartened. "in that case, I will leave you to your misery!" so saying, he left Nineveh, fearing that Allah's anger would soon follow.

"Gedenk Dhan Nun (Jonas), toen hij in toorn vertrok en meende dat Wij hem niet zouden straffen (de rampen die hem waren overkomen)! (ch 21:87)"

"Remember Dhan Nun (Jonah), when he went off in anger, and imagined that We shall not punish him (the calamities which had befallen him)! (ch 21:87)

Nauwelijks had hij de stad verlaten, of de hemel begon van kleur te veranderen en zag het eruit alsof deze in brand stond. De mensen werden door dit gezicht vervuld van angst. Zij herinnerden zich de vernietiging van de volkeren van 'Ad, Thamud en Noah. Zou hun lot vergelijkbaar zijn? Langzaam drong het geloof hun harten binnen. Zij verzamelden zich allen op de berg en begonnen Allah te smeken om Zijn barmhartigheid en vergeving. De bergen echoden met hun kreten. Het was een monumentaal uur, gevuld met oprechte berouw.

Hardly had he left the city when the skies began to change color and looked as if they were on fire. The people were filled with fear by this sight. They recalled the destruction of the people of 'Ad, Thamud and Noah. Was theirs to be a similar fate? Slowly faith penetrated their hearts. They all gathered on the mountain and started to beseech Allah for His mercy and forgiveness. The mountains echoed with their cries. It was a momentous hour, filled with sincere repentance.

Allah nam Zijn toorn weg en overgoot Zijn zegeningen opnieuw over hen. Toen de dreigende storm was gaan liggen, baden zij om de terugkeer van Jonah ﷺ, zodat hij hen kon leiden.

Allah removed His wrath and showered His blessings upon them once again. When the threatening storm was lifted, they prayed for the return of Jonah so that he could guide them.

Ondertussen was Jonah aan boord gegaan van een klein schip in het gezelschap van andere passagiers. Het voer de hele dag door in kalme wateren met een goede wind die in de zeilen blies. Toen de nacht aanbrak, veranderde de zee plotseling. Er raasde een verschrikkelijke storm alsof het schip in stukken geslagen zou worden. De golven zagen er wild uit. Ze rezen zo hoog op als bergen en stortten daarna neer als valleien, waarbij ze het schip heen en weer wierpen en over het dek spoelden.

Meanwhile, Jonah had boarded a small ship in the company of other passengers. It sailed all day in calm waters with a good wind blowing at the sails. When night came, the sea suddenly changed. A horrible storm blew as if it were going to split the ship into pieces. The waves looked wild. They rose up as high as mountains then plunged down like valleys, tossing the ship and sweeping over the deck.

Achter het schip splitste een grote walvis het water en opende zijn bek. Er was een bevel uitgevaardigd door Almachtige Allah aan een van de grootste walvissen van de zee om naar de oppervlakte te komen. Hij gehoorzaamde.

Behind the ship, a large whale was splitting the water and opening its mouth. A command had been issued from Almighty Allah to one of the greatest whales of the sea to surface. It obeyed.

De walvis haastte zich naar het oppervlak van de zee en volgde het schip, zoals hem was bevolen.

The whale hurried to the surface of the sea and followed the ship as it had been commanded.

De storm hield aan en de hoofdbediende van de bemanning vroeg de bemanning om de zware lading van het schip te verlichten.

The tempest continued and the chief crewman asked the crew to lighten the ship's heavy load.

Ze gooiden hun bagage overboord, maar dit was niet genoeg. Hun veiligheid lag in het verder verminderen van het gewicht, dus besloten zij onderling hun lading te verlichten door ten minste één persoon te verwijderen.

They threw their baggage overboard, but this was not enough. Their safety lay in reducing the weight further, so they decided among themselves to lighten their load by removing at least one person.

De kapitein beval: "We zullen loten werpen met alle namen van de reizigers. Degene wiens naam wordt getrokken, zal in de zee worden geworpen." Jonah wist dat dit een traditie van de zeelieden was wanneer zij een storm trotseerden. Het was een vreemde polytheïstische traditie, maar het werd in die tijd beoefend. De beproeving en crisis van Jonah begon.

The captain directed: We will make lots with all of the travelers' names. The one whose name is drawn will be thrown into the sea." Jonah knew this was one of the seamen's traditions when facing a tempest. It was a strange polytheistic tradition, but it was practiced at that time. Jonah's affliction and crisis began.

Hier was de Profeet ﷺ, onderworpen aan polytheïstische regels die geloofden dat de zee en de wind goden hadden die onrust veroorzaakten. De kapitein moest deze goden gunstig stemmen. Jonah nam aarzelend deel aan het loten, en zijn naam werd toegevoegd aan de namen van de andere reizigers. Het lot werd getrokken en "Jonah" kwam naar voren.

Here was the prophet, subjected to polytheistic rules that considered the sea and the wind to have gods that riot. The captain had to please these gods. Jonah reluctantly participated in the lot, and his name was added to the other travelers' names. The lot was drawn and "Jonah" appeared.

Omdat zij wisten dat hij de meest eervolle onder hen was, wilden zij hem niet in de woeste zee werpen. Daarom besloten zij een tweede lot te trekken. Opnieuw werd de naam van Jonah getrokken. Zij gaven hem een laatste kans en trokken een derde lot. Tot ongeluk van Jonah kwam zijn naam opnieuw naar voren.

Since they knew him to be the most honorable among them, they did not wish to throw him into the angry sea. Therefore, they decided to draw a second lot. Again Jonah's name was drawn. They gave him a final chance and drew a third lot. Unfortunately for Jonah, his name came up again.

Jonah besefte dat de hand van Allah in dit alles was, want hij had zijn missie verlaten zonder de toestemming van Allah. De zaak was afgedaan, en er werd besloten dat Jonah zichzelf in het water moest werpen.

Jonah realized that Allah's hand was in all this, for he had abandoned his mission without Allah's consent. The matter was over, and it was decided that Jonah should throw himself into the water.

Jonah stond aan de rand van het schip en keek naar de woeste zee. Het was nacht en er was geen maan. De sterren waren verborgen achter een zwarte mist. Maar voordat hij overboord kon worden gegooid, bleef Jonah de naam van Allah noemen terwijl hij in de kolkende zee sprong en verdween onder de enorme golven.

De walvis vond Jonah drijvend op de golven voor zich. Hij verslond Jonah in zijn woeste maag en sloot zijn ivoren tanden op hem alsof het witte grendels waren die de deur van zijn gevangenis vergrendelden.

The whale found Jonah floating on the waves before it. It swallowed Jonah into its furious stomach and shut its ivory teeth on him as if they were white bolts locking the door of his prison.

De walvis dook naar de bodem van de zee, de zee die in de afgrond van de duisternis stroomt.

The whale dived to the bottom of the sea, the sea that runs in the abyss of darkness.

Drie lagen duisternis omhulden hem, de een boven de ander; de duisternis van de maag van de walvis, de duisternis van de diepte van de zee, de duisternis van de nacht. Jonah stelde zich voor dat hij dood was, maar zijn zintuigen werden alert toen hij merkte dat hij kon bewegen. Hij wist dat hij leefde en gevangen zat te midden van drie lagen duisternis. Zijn hart werd bewogen door het gedenken van Allah. Kort daarna liet zijn tong het volgende zeggen:

Three layers of darkness enveloped him, one above the other; the darkness of the whale's stomach, the darkness of the bottom of the sea, the darkness of the night. Jonah imaged himself to be dead, but his senses became alert when he found he could move. He knew that he was alive and imprisoned in the midst of three layers of darkness. His heart was moved by remembering Allah. His tongue released soon after saying:

"La ilaha illa Anta (niemand is het recht om aanbeden te worden behalve U (o Allah), Verheven (en Verheven) zij U (boven alles wat zij aan U toekennen), Waarlijk, ik ben behoord tot de onrechtvaardigen." (Ch 21:87 Quran)

" La ilaha illa Anta (none has the right to be worshipped but You (O Allah), Glorified (and Exalted) be You (above all that evil they associate with You), Truly, I have been of the wrong doers." (Ch 21:87 Quran)

Jonah bleef tot Allah bidden en herhaalde deze aanroeping. Vissen, walvissen, zeewier en alle wezens die in de zee leefden, hoorden de stem van Jonah biddend, hoorden de lofprijzing van Allah die uit de maag van de walvis klonk. Al deze wezens verzamelden zich rond de walvis en begonnen op hun beurt de lof van Allah te vieren, elk op zijn eigen manier en in zijn eigen taal.

Jonah continued praying to Allah, repeating this invocation. Fishes, whales, seaweeds, and all the creatures that lived in the sea heard the voice of Jonah praying, heard the celebration of Allah's praises issuing from the whale's stomach. All these creatures gathered around the whale and began to celebrate the praises of Allah in their turn, each in its own way and in its own language.

Allah de Almachtige zag de oprechte berouw van Jonah en hoorde zijn smeekbede in de maag van de walvis. Allah beval de walvis naar de oppervlakte te komen en Jonah op een eiland uit te werpen. De walvis gehoorzaamde en zwom naar de verste zijde van de oceaan. Allah beval hem op te stijgen naar de warme, verfrissende zon en de aangename aarde.

Allah Almighty saw the sincere repentance of Jonah and heard his invocation in the whale's stomach. Allah commanded the whale to surface and eject Jonah onto an island. The whale obeyed and swam to the farthest side of the ocean. Allah commanded it to rise towards the warm, refreshing sun and the pleasant earth.

De walvis wierp Jonah uit op een afgelegen eiland. Zijn lichaam was ontstoken door de zuren in de maag van de walvis. Hij was ziek, en toen de zon opkwam, brandden haar stralen zijn ontstoken lichaam, waardoor hij op de drempel stond om van de pijn te schreeuwen. Hij verduurde echter de pijn en bleef zijn aanroeping tot Allah herhalen.

The whale ejected Jonah onto a remote island. His body was inflamed because of the acids inside the whale's stomach. He was ill, and when the sun rose, its ray burned his inflamed body so that he was on the verge of screaming for the pain. However, he endured the pain and continued to repeat his invocation to Allah.

Almachtig Allah liet een klimplant over hem groeien om hem te beschermen. Daarna liet Allah de Verhevene Jonah herstellen en vergeef hij hem. Allah vertelde Jonah dat als hij niet tot Hem gebeden had, hij in de maag van de walvis zou zijn gebleven tot de Dag des Oordeels.

Almighty Allah caused a vine to grow to considerable length over him for protection. Then Allah Exalted caused Jonah to recover and forgave him. Allah told Jonah that if it had not been for his praying to Him, he would have stayed in the whale's stomach till the Day of Judgment.

De Almachtige Allah vertelde:

Almighty Allah recounted:

"En, voorwaar, Yunus was een van de Boodschappers. Toen hij naar het beladen schip rende, stemde hij ermee in om te loten en hij was een van de verliezers. Toen verslond een grote vis hem, en hij had een daad begaan die verwijtbaar was. Indien hij niet behoorde tot hen die Allah glorificeren, zou hij inderdaad in zijn buik (de vis) zijn gebleven tot de Dag van de Opstanding. Maar Wij wierpen hem uit op de kale oever terwijl hij ziek was, en Wij lieten een plant van een kalebas over hem groeien. En Wij stuurden hem naar honderdduizend mensen of zelfs meer, en zij geloofden; dus Wij gaven hen een tijdlang genot. (Ch 37:139-148 Koran).

" And, verily, Jonah was one of the Messengers. When he ran to the laden ship, he agreed to cast lots and he was among the losers, Then a big fish swallowed him and he had done an act worthy of blame. Had he not been of them who glorify Allah, he would have indeed remained inside its belly (the fish) till the Day of Resurrection. But We cast him forth on the naked shore while he was sick and We caused a plant of gourd to grow over him. And We sent him to a hundred thousand people or even more, and they believed; so We gave them enjoyment for a while. (Ch 37:139-148 Quran).

Geleidelijk aan herwon hij zijn kracht en vond hij de weg naar zijn geboorteplaats, Nineveh. Hij was aangenaam verrast door de verandering die daar had plaatsgevonden. De gehele bevolking kwam op om hem te verwelkomen. Zij informeerden hem dat zij zich tot het geloof in Allah hadden gekeerd. Samen brachten zij een dankgebed aan hun Barmhartige Heer.

Gradually he regained his strength and found his way to his hometown, Nineveh. He was pleasantly surprised to notice the change that had taken place there. The entire population turned out to welcome him. They informed him that they had turned to believe in Allah. Together they led a prayer of thanksgiving to their Merciful Lord.

Ibn Abbas overleverde: "De Profeet Muhammad ﷺ zei: 'Men mag niet zeggen: ik ben beter dan Yunus Ibn Matta.'" (Sahih Bukhari).

Ibn Abbas narrated: "The Prophet Muhammad (pbuh) said: 'One should not say I am better than Jonah Ibn Matta.'" (Sahih Bukhari).