4. Profeet Hud
4. Prophet Hud
Beschrijving van het volk van Ad
Description of the People of Ad
Het volk van 'Ad leefde vele jaren in de door wind geteisterde heuvels van een gebied tussen Jemen en Oman.
The people of 'Ad lived many years in the windswept hills of an area between Yemen and Oman.
Ze waren fysiek goed gebouwd en stonden bekend om hun vakmanschap, vooral in de bouw van hoge gebouwen met imposante torens. Ze waren uitmuntend onder alle naties wat betreft macht en rijkdom, wat hen helaas arrogant en opschepperig maakte. Hun politieke macht lag in de handen van onrechtvaardige heersers, tegen wie niemand durfde op te staan.
They were physically well built and renowned for their craftsmanship especially in the construction of tall buildings with lofty towers. They were outstanding among all the nations in power and wealth, which, unfortunately, made them arrogant and boastful. Their political power was held in the hand of unjust rulers, against whom no one dared to raise a voice.
Zij waren niet onwetend over het bestaan van Allah, noch weigerden zij Hem te aanbidden. Wat zij wel weigerden, was om Allah alleen te aanbidden. Zij aanbaden ook andere goden, waaronder afgoden. Dit is een zonde die Allah niet vergeeft.
They were not ignorant of the existence of Allah, nor did they refuse to worship Him. What they did refuse was to worship Allah alone. They worshipped other gods, also, including idols. This is one sin Allah does not forgive.
Beschrijving van Hud
Description of Hud
Allah wilde deze mensen leiden en disciplineren, dus stuurde Hij een profeet uit onder hen. Deze profeet was Hud (vrede zij met hem), een edel man die deze taak met grote vastberadenheid en tolerantie uitvoerde.
Allah wanted to guide and discipline these people so He sent a prophet from among them. This prophet was Hud (PBUH), a noble man who handled this task with great resoluteness and tolerance.
Ibn Jarir rapporteerde dat hij Hud Ibn Shalikh, Ibn Arfakhshand, Ibn Sam, Ibn Noah (vrede zij met hem) was. Hij rapporteerde ook dat de Profeet Hud ﷺ afkomstig was uit een stam genaamd Ad Ibn Us Ibn Sam Ibn Noah, die Arabieren waren die in Al Ahqaf in Jemen leefden, tussen Oman en Hadramaut, op een land genaamd Ashar dat zich uitstrekte tot in de zee. De naam van hun vallei was Mughiith. Sommige tradities beweerden dat Hud ﷺ de eerste persoon was die Arabisch sprak, terwijl anderen beweerden dat Noah (vrede zij met hem) de eerste was. Er werd ook gezegd dat Adam de eerste was.
Ibn Jarir reported that he was Hud Ibn Shalikh, Ibn Arfakhshand, Ibn Sam, Ibn Noah (PBUH). He also reported that Prophet Hud (PBUH) was from a tribe called Ad Ibn Us Ibn Sam Ibn Noah, who were Arabs living in Al Ahqaf in Yemen between Oman and Hadramaut, on a land called Ashar stretching out into the sea. The name of their valley was Mughiith Some traditions claimed that Hud (PBUH) was the first person who spoke Arabic while others claimed that Noah (PBUH) was the first. It was also said that Adam was the first.
Commentaar - De oproep van Hud ﷺ tot zijn volk
Commentary - Hud's Appeal to his People
Hud (vrede zij met hem) veroordeelde afgoderij en mande zijn volk tot inkeer aan. "Mijn volk, wat is het nut van deze stenen die jullie met jullie eigen handen uithouwen en aanbidden? In werkelijkheid is het een belediging voor het verstand. Er is slechts één God die aanbeden is waardig, en dat is Allah. Aanbeden van Hem, en Hem alleen, is verplicht voor jullie."
Hud (PBUH) condemned idol worship and admonished his people. "MY people, what is the benefit of these stones that you carve with your own hands and worship? In reality it is an insult to the intellect. There is only One Deity worthy of worship and that is Allah. Worship of Him and Him alone, is compulsory on you.
"Hij heeft jullie geschapen, Hij voorziet in jullie behoeften en Hij is Degene die jullie zal doen sterven. Hij heeft jullie prachtige lichamen gegeven en jullie op vele manieren gezegend. Geloof daarom in Hem en wees niet blind voor Zijn gunsten, anders zal hetzelfde lot dat het volk van Noah vernietigde, jullie treffen." Met dergelijke redeneringen hoopte Hud het geloof in hen te planten, maar zij weigerden zijn boodschap te aanvaarden.
He created you, He provides for you and He is the One Who will cause you to die. He gave you wonderful physiques and blessed you in many ways. So believe in Him and do not be blind to His favors, or the same fate that destroyed Noah's people will overtake you." With such reasoning Hud hoped to instill faith in them, but they refused to accept his message.
Zijn volk vroeg hem: "Verlang je ernaar om onze leider te zijn met je oproep? Welke vergoeding wil je?" Hud probeerde hen te laten begrijpen dat hij zijn vergoeding (beloning) van Allah zou ontvangen; hij eiste niets van hen, behalve dat zij het licht van de waarheid hun geest en hart lieten raken.
His people asked him: "Do you desire to be our master with your call? What payment do you want?"Hud tried to make them understand that he would receive his payment (reward) from Allah; he did not demand anything from them except that they let the light of truth touch their minds and hearts.
Hud's oproep aan zijn volk - Koranisch
Hud's Appeal to His People - Quranic
Allah de Almachtige zegt:
Allah the Almighty states:
"En tot de Ad hebben Wij hun broeder Hud gestuurd. Hij zei: "O mijn volk! Aanbid Allah! Jullie hebben geen andere Ilah dan Hem; zeker, jullie doen niets anders dan verzinnen (leugens)! O mijn volk, ik vraag jullie daar geen beloning voor. Mijn beloning is slechts van Hem die mij heeft geschapen. Zullen jullie dan niet begrijpen? En O mijn volk! Vraag vergeving aan jullie Heer en keer daarna tot Hem berouw, Hij zal jullie overvloedige regen (vanuit de hemel) sturen, en jullie kracht aan jullie kracht toevoegen, keer dus niet af als Mujrimeen (criminele ongelovigen)." Zij zeiden: "O Hud! Geen bewijs heb je ons gebracht en wij zullen onze goden niet verlaten enkel vanwege jouw woorden! Wij geloven niet in jou. Alles wat wij zeggen is dat sommige van onze goden"
"And to Ad people We sent their brother Hud. He said: "O my people! Worship Allah! You have no other Ilah (god) but Him; Certainly, you do nothing but invent (lies)! O my people I ask of you no reward for it (the Message). My reward is only from Him Who created me. Will you not then understand? And O my people! Ask forgiveness of your Lord and then repent to Him, He will send you (from the sky) abundant rain, and add strength to your strength, so do not turn away as Mujrimeen (criminals, disbeliveers in the Oneness of Allah)." They said: "O Hud! No evidence have you brought us and we shall not leave our gods for your mere saying! We are not believers in you. All that we say is that some of our gods (false deities)
"hebben je gegrepen met kwaad (waanzin)." Hij zei: "Ik roep Allah getuige en ik roep jullie getuige dat ik vrij ben van datgene wat jullie als partners in aanbidding toeschrijven, en met Hem (Allah). Dus smed een complot tegen mij, jullie allen, en gun mij geen uitstel. Ik stel mijn vertrouwen in Allah, mijn Heer en jullie Heer! Er is geen levend wezen dat niet door Hem bij de voorhoofd gegrepen wordt. Voorwaar, mijn Heer is op het Rechte Pad (de waarheid). Dus als jullie je afwenden, dan heb ik toch de Boodschap overgebracht waarmee ik naar jullie ben gestuurd. Mijn Heer zal een ander volk na jullie laten komen, en jullie zullen Hem in het minste geen kwaad doen. Voorwaar, mijn Heer is de Beschermer over alle dingen." (Ch 11:50-57 Koran) Allah de Almachtige zegt:
have seized you with evil (madness)." HE said: "I call Allah to witness and bear you witness that I am free from that which you ascribe as partners in worship, and with Him (Allah). SO plot against me, all of you, and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord and your Lord! There is not a moving (living) creature but HE has grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the Straight Path (the truth). SO if you turn away, still I have conveyed the Message with which I was sent to you. My Lord will make another people succeed you, and you will not harm Him in the least. Surely, my Lord is Guardian over all things."(Ch 11:50-57 Quran)Allah the Almighty states:
Hud (vrede zij met hem) legt de Dag des Oordeels uit
Hud (pbuh) explains the Day of Judgement
Hud probeerde tegen hen te spreken en hen de zegeningen van Allah uit te leggen: hoe Allah de Almachtige hen de opvolgers van Noah had gemaakt, hoe Hij hen kracht en macht had gegeven, en hoe Hij hen regen had gestuurd om de bodem te doen herleven.
Hud tried to speak to them and to explain about Allah's blessings: how Allah the Almighty had made them Noah's successors, how He had given them strength and power, and how HE sent them rain to revive the soil.
Het volk van Hud ﷺ keek om zich heen en merkte dat zij de sterksten op aarde waren, waardoor zij nog trotser en koppiger werden. Hierdoor voerden zij veel discussies met Hud ﷺ. Zij vroegen: "O Hud! Zeg jij dat wij later sterven en tot stof vergaan, en dat wij dan zullen worden opgewekt?" Hij antwoordde: "Ja, jullie zullen terugkeren op de Dag des Oordeels en eenieder van jullie zal worden bevraagd over wat hij heeft gedaan." Na die laatste uitspraak werd er hard gelachen gehoord. "Hoe vreemd zijn beweringen, die van Hud ﷺ!" mompelden de ongelovigen onder elkaar. Zij geloofden dat wanneer de mens sterft, zijn lichaam vergaat en tot stof verandert, dat vervolgens door de wind wordt weggeblazen. Hoe kon dat terugkeren naar zijn oorspronkelijke staat?
Hud's people looked about them and found they were the strongest on earth, so they become prouder and more obstinate. Thus they argued a lot with Hud. They asked "O Hud! Do you say that later we die and turn into dust, we will be resurrected?" He replied, "Yes, you will come back on the Day of Judgment and each of you will be asked about what you did." A peal of laughter was heard after the last statement. "How strange Hud's claims are!" The disbeliveers muttered among themselves. They believed that when man dies his body decays and turns into dust, which is swept away by the wind. How could that return to its original state?
Wat is dan de betekenis van de Dag des Oordeels? Waarom keren de doden terug tot het leven?
Then what is the significance of the Day of Judgment? Why does the dead return to life?
Al deze vragen werden door Hud geduldig ontvangen. Vervolgens sprak hij zijn volk toe over de Dag des Oordeels. Hij legde uit dat het geloof in de Dag des Oordeels essentieel is voor de rechtvaardigheid van Allah, en hij leerde hen hetzelfde als wat elke profeet erover had geleerd.
All these questions were patiently received by Hud. He then addressed his people concerning the Day of Judgment. he explained that belief in the Day of Judgment is essential to Allah's justice, teaching them the same thing that every prophet taught about it.
Hud legde uit dat rechtvaardigheid een Dag des Oordeels vereist, omdat het goede in het leven niet altijd zegeviert. Soms overwint het kwade het goede. Zullen dergelijke misdaden ongestraft blijven? Als we zouden aannemen dat er geen Dag des Oordeels is, dan zou er een grote onrechtvaardigheid hebben geheerst, maar Allah heeft verboden dat Hijzelf of Zijn onderdanen onrechtvaardigheid begaan. Daarom onthult het bestaan van de Dag des Oordeels, een dag waarop wij rekenschap moeten geven van onze daden en daarvoor beloond of gestraft worden, de omvang van de rechtvaardigheid van Allah. Hud sprak hen over al deze zaken. Zij luisterden, maar geloofden hem niet.
De houding van de ongelovige
The Disbeliever's Attitude
Allah vertelt over de houding van het volk van Hud tegenover de Dag des Oordeels:
Allah recounts Hud's people's attitude towards the Day of Judgment:
"De leiders van zijn volk, die ongeloofden en de ontmoeting in het Hiernamaals ontkenden, en aan wie Wij de luxe en de gemakken van dit leven hadden gegeven, zeiden: 'Hij is niets meer dan een mens zoals jij, hij eet van datgene wat jij eet en drinkt van datgene wat jij drinkt. Als jullie een mens zoals julliezelf zouden gehoorzamen, dan zouden jullie inderdaad verliezers zijn. Belooft hij jullie dat wanneer jullie zijn gestorven en stof en botten zijn geworden, jullie levend (opgewekt) zullen voortkomen?'"
"The chiefs of his people, whom disbelieved and denied the meeting in the Hereafter, and to who We had given the luxuries and comforts of this life, said: "He is no more than a human being like you, he eats of that which you eat, and drinks of what you drink. If you were to obey a human being like yourselves then verily! You indeed would be losers. Does he promise you that when you have died and have become dust and bones, you shall come out alive (resurrected)?
"Ver, zeer ver is datgene wat aan jullie beloofd is. Er is niets anders dan ons leven in deze wereld! Wij sterven en wij leven! Wij zullen niet worden opgewekt!" (Ch 23:33-38 Koran)
Far, very far, is that which you are promised. There is nothing but our life of this world! We die and we live! We are not going to be resurrected! He is only a man who has invented a lie against Allah, but we are not going to believe in him." (Ch 23:33-38 Quran)
De ongelovigen stellen Hud een vraag
The Disbelievers Question Hud
De leiders van het volk van Hud vroegen: "Is het niet vreemd dat Allah een van ons uitkiest om Zijn boodschap aan te openbaren?" Hud antwoordde: "Wat is daar vreemd aan? Allah wil jullie leiden naar de juiste levenswijze, dus Hij heeft mij gestuurd om jullie te waarschuwen. De zondvloed van Noah en zijn verhaal zijn niet ver van jullie verwijderd, dus vergeet niet wat er is gebeurd. Alle ongelovigen werden vernietigd, ongeacht hoe sterk ze waren." "Wie gaat ons vernietigen, Hud?" vroegen de leiders.
The chiefs of Hud's people asked: "Is it not strange that Allah's chooses one of us to reveal His message to?" Hud replied: "What is strange in that? Allah wants to guide you to the right way of life, so HE sent me to warn you. Noah's flood and his story are not far away from you, so do not forget what happened. All the disbeliveers were destroyed, no matter how strong they were." "Who is going to destroy us Hud?" the chiefs asked.
"Allah," antwoordde Hud.
"Allah." replied Hud.
De ongelovigen onder zijn volk antwoordden: "Wij zullen worden gered door onze goden." Hud verduidelijkte aan hen dat de goden die zij aanbaden de reden voor hun ondergang zouden zijn, dat het alleen Allah is Die mensen redt, en dat geen enkele andere macht op aarde iemand voordeel of schade kan toebrengen.
The disbeliveers among his people answered: "We will be saved by our gods." Hud clarified to them that the gods they worshipped would be the reason for their destruction, that it is Allah alone Who saves people, and that no other power on earth can benefit or harm anyone.
Het conflict tussen Hud en zijn volk ging voort. De jaren verstreken, en zij werden trotser en koppiger, en tirannieker en weerbaarder tegen de boodschap van hun profeet ﷺ.
The conflict between Hud and his people continued. The years passed, and they became prouder and more obstinate, and more tyrannical and more defiant of their prophet's message.
Hud waarschuwt zijn volk
Hud Warns his People
Bovendien begonnen zij Hud (vrede zij met hem) te beschuldigen van het zijn van een krankzinnige gek. Op een dag zeiden zij tegen hem:
Furthermore, they started to accuse Hud (PBUH) of being a crazy lunatic. One day they told him:
"Nu begrijpen we het geheim van je waanzin; je hebt onze goden beledigd en zij hebben je pijn gedaan; daarom ben je krankzinnig geworden." Almachtige Allah herhaalde hun woorden in de Quran:
"We now understand the secret of your madness you insulted our gods and they harmed you; that is why you have become insane." Almighty Allah repeated their words in the Quran:
"O mijn Hud! Geen bewijs heb je ons gebracht, en wij zullen onze goden niet verlaten voor slechts jouw zeggen! En wij geloven niet in jou. Al wat wij zeggen is dat een deel van onze goden (valse godheden)
"O my Hud! No evidence have you brought us, and we shall not leave our gods for your mere saying! And we are not believers in you. All that we say is that some of our gods (false deities)
"hebben je gegrepen met het kwaad (waanzin)." (Ch 11:53-54 Koran)
have seized you with evil (madness)." (Ch 11:53-54 Quran)
Hud moest hun uitdaging beantwoorden. Hij had geen andere mogelijkheid dan zich tot Allah alleen te wenden, geen ander alternatief dan hen een dreigend ultimatum te stellen. Hij verklaarde tegen hen: "Ik roep Allah tot getuige en ik roep jullie tot getuige dat ik vrij ben van datgene wat jullie aan Hem (Allah) toeschrijven als afgodendienst."
Hud had to return their challenge. He had no other way but to turn to Allah alone, no other alternative but to give them a threatening ultimatum. he declared to them: "I call Allah to witness and bear you witness that I am free from that which you ascribe as pin worship with Him (Allah).
"Dus smed een complot tegen mij, jullie allen, en geef mij geen rust. Ik stel mijn vertrouwen in Allah, mijn Heer, jullie Heer! Er is geen levend wezen dat Hij niet in zijn voorhoofd heeft gegrepen. Voorwaar, mijn Heer is op de Rechte Weg (de waarheid). Dus als jullie je afwenden, dan heb ik toch de boodschap overgebracht waarmee zij tot jullie is gebracht. Mijn Heer zal een ander volk na jullie laten komen, en jullie zullen Hem geen schade toebrengen." (Ch 11:54-57 Koran)
SO plot against me, all of you and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord your Lord! There is not a moving (living) creature but He has grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the Straight Path (the truth). So if you turn away, still I have conveyed the message with which it was sent to you. My Lord will make another people succeed you, and you will not harm Him." (Ch 11:54-57 Quran)
De Straf
The Punishment
Zo verwerpt Hud ﷺ hen en hun goden en bevestigt hij zijn afhankelijkheid van Allah, Die hem heeft geschapen. Hud besefte dat de ongelovigen onder zijn volk gestraft zouden worden. Het is een van de wetten van het leven. Allah straft de ongelovigen, ongeacht hoe rijk, tiranachtig of groot zij ook zijn.
Thus Hud renounced them and their gods and affirmed his dependence on Allah Who had created him. Hud realized that punishment would be incurred on the disbeliveers among his people. It is one of the laws of life. Allah punishes the disbeliveers, no matter how rich, tyrannical or great they are.
Hud en zijn volk wachtten op de belofte van Allah. Een droogte verspreidde zich over het hele land, omdat de hemel geen regen meer stuurde. De zon verschroeide het woestijnzand en leek op een vuurschijf die op de hoofden van de mensen rustte.
Hud and his people waited for Allah's promise. A drought spread throughout the land, for the sky no longer sent its rain. the sun scorched the desert sands, looking like a disk of fire which settled on people's heads.
Het volk van Hud haastte zich naar hem toe en vroeg: "Wat is dat voor droogte, Hud?" Hud antwoordde: "Allah is boos op jullie. Als jullie in Hem geloven, zal Hij jullie accepteren, zal de regen vallen en zullen jullie sterker worden dan jullie nu zijn." Zij bespotten hem en werden koppiger, sarcastischer en volhielden in hun ongeloof. De droogte nam toe, de bomen werden geel en de planten stierven.
Hud's people hastened to him asking: "What is that drought Hud?" Hud answered: "Allah is angry with you. If you believe in Him, He will accept you and the rain will fall and you will become stronger than you are." They mocked him and became more obstinate, sarcastic and preserve in their unbelief. The drought increased, the trees turned yellow, and plants died.
Er kwam een dag waarop zij de hemel vol wolken vonden. Het volk van Hud ﷺ was blij en kwam uit hun tenten terwijl zij riepen: "Een wolk, die ons regen zal geven!" Het weer veranderde plotseling van brandend droog en heet naar snijdende kou met een wind die alles deed schudden; bomen, planten, tenten, mannen en vrouwen. De wind nam dag na dag en nacht na nacht toe.
A day came when they found the sky full of clouds. Hud's people were glad as they came out of their tents crying: "A cloud, which will give us rain!" The weather changed suddenly from burning dry and hot to stinging cold with wind that shook everything; trees, plants, tents, men and women. The wind increased day after day and night after night.
Het volk van Hud begon te vluchten. Ze renden naar hun tenten om zich te verbergen, maar de stormwind werd sterker en rukte hun tenten van hun haringen. Ze verstopten zich onder doeken, maar de stormwind werd nog sterker en scheurde de doeken weg. Het sneed door kleding en huid. Het drong door de openingen van het lichaam en vernietigde het. Het raakte nauwelijks iets voordat het vernietigd of gedood was, waarbij de kern eruit werd gezogen om te ontbinden en te rotten. De storm woedde 8 dagen en 7 nachten.