Ibn Jarir rapporteerde dat de toestand van de Israëlieten verslechterde. Zij begingen vele zonden en doodden wie zij wilden van de profeten. Gevolgelijks stuurde Allah een tirannieke koning naar hen die hen slecht behandelde en hun bloed vergoot, en Hij stelde tevens hun vijanden van buitenaf tegen hen op.

Ibn Jarir reported that the condition of the Israelites deteriorated. They committed many sins and killed whom they wished of the prophets. Consequently Allah sent them tyrannous king who ill-treated them and spilled their blood, and set their enemies from outside against them as well.

Ze trokken ten strijde met de Ark of the Covenant bij zich. Ze deden dit zodat zij door de zegeningen ervan zouden overwinnen, en het werd een symbool van rust en een relikwie dat werd achtergelaten door het volk van Moses. Toen zij ten strijde trokken tegen de mensen van Gaza en Askalon, werden zij verslagen omdat de Ark of the Covenant aan hen werd ontnomen. Toen de koning van de Israëlieten hiervan hoorde, stierf hij ter plekke.

They used to go war, taking with them The Ark of the Covenant. They did this so that they would be victorious by its blessings, and it became a symbol of calm and a relic left behind by Moses's people. When they went to war with the people of Gaza and Askalon, they were defeated because the Ark of the Covenant was captured from them. When the king of the Israelites heard of this he died on the spot.

De kinderen van Israël bleven als schapen zonder herder totdat Almachtige Allah hen een profeet stuurde genaamd Samuel (Shammil) (vrede zij met hem). Zij vroegen hem om een koning over hen aan te stellen om te leiden in een oorlog tegen hun vijanden.

The children of Israel remained like sheep without a shepherd until Almighty Allah sent them a prophet named Samuel (Shammil) (pbuh). They asked him to appoint a king over them to lead in a war against their enemies.

Volgens Ibn 'Asaker geloofden de Israëlieten dat hun Ark van het Verbond zeer heilig was en een belangrijk symbool van hun geschiedenis vormde. Zij droegen de Ark zelfs in de strijd en geloofden dat Allah hen vanwege deze Ark zou beschermen tegen hun vijanden. Dit geloof gaf hen gemoedsrust en groot moed, en hun vijanden waren erdoor geterroriseerd. Hun vijanden geloofden ook dat er een speciale kracht door Allah aan was gegeven. Geleidelijk aan begonnen de Israëlieten de wet van Allah te negeren; slechte gewoonten werden onderdeel van hun leven. Allah stuurde een vijand over hen heen, de Filistijnen, die de Israëlieten versloegen, hun Ark buitmaakten, hen uit hun huizen verdreven en hun kinderen wegnamen om als slaaf te gebruiken of te verkopen. Hun macht werd gebroken. Zij raakten van elkaar gescheiden en waren zeer ontmoedigd.

According to Ibn 'Asaker, the Israelites believed their Ark of the Covenant to be very holy and an important symbol of their history. The carried the Ark even in battle and believed that, because of it, Allah would protect them from their enemies. This belief gave them peace of mind and great courage, and their enemies were terrified by it. Their enemies also believed that it was given special power by Allah. Gradually the Israelites started to ignore Allah's law; evil habits became part of their lives. Allah sent upon them an enemy, the Philistines, who defeated the Israelites, captured their Ark, drove them out of their homes, and took away their children to use or sell as slaves. Their power was broken. They separated from one another and were very disheartened.

Toen kwam profeet Samuel (vrede zij met hem) tot hen om enige verlichting te brengen. Zij vroegen de hulp van de profeet ﷺ bij het aanstellen van een sterke leider, een koning onder wiens banier zij zich konden verenigen en de Filistijnen konden bevechten. Profeet Samuel (vrede zij met hem), die hun zwakte kende, zei tegen hen: "Ik vrees dat wanneer de tijd komt om te vechten, jullie mogelijk zullen weigeren." Maar zij verzekerden hem dat zij genoeg beledigingen hadden geleden en nu bereid waren om in de weg van Allah te vechten, zelfs als zij hun leven zouden verliezen.

Then came Prophet Samuel (pbuh) among them to bring some relief. They asked the prophet's help in appointing a strong leader, a king under whose banner they could unite and fight the Philistines. Prophet Samuel (pbuh), knowing their weakness, told them: "I fear that when the time comes to fight you may refuse." But they assured him that they had suffered enough insults and were now ready to fight in the way of Allah, even if they lost their lives.

Profeet Samuel bad Allah om leiding. Allah openbaarde aan hem dat Hij een uitverkorene had, Saul (Talut), om hun koning te zijn. De profeet wilde weten hoe hij de toekomstige koning zou kunnen herkennen. Hem werd verteld dat Saul naar hem toe zou komen en dat zij de controle over het koninkrijk aan hem moesten overdragen, want hij zou hen leiden in de strijd tegen de Filistijnen.

Prophet Samuel prayed to Allah for guidance. Allah revealed to him that He had chosen one, Saul (Talut), to be their king. The prophet wanted to know how to recognize the future king. He was told that Saul would come to him by himself and that they should then hand over the control of kingdom to him, for he would lead them in battle against the Philistines.

Saul was lang en stevig gebouwd, vroom en zeer intelligent. Hij leefde en werkte met zijn vader op hun boerderij. Op een dag raakten enkele van hun ezels kwijt. Vergezeld door zijn dienaar ging Saul op zoek naar hen. Ze reisden vele dagen en waren zeer vermoeid. Saul zei tegen zijn dienaar: "Laten we liever teruggaan, want ik weet zeker dat mijn vader inmiddels bezorgd zal zijn, en ook de andere dieren verzorgd moeten worden." Zijn dienaar stelde voor dat, aangezien ze zich al in het land van de profeet Samuel bevonden, ze naar hem toe zouden gaan om naar de vermiste ezels te informeren.

Saul was tall and sturdy, pious, and very intelligent. He lived and worked with his father on their farm. One day, several of their donkeys were lost. Accompanied by his servant, Saul went in search of them. They traveled for many days and were very tired. Saul said to his servant: "Let us rather go back, for I am sure that my father will be worried by now, and the other animals must also be cared for." His servant suggested that as they were already in the land of Samuel the prophet, they should go to him to inquire about the lost donkeys.

Saul stemde in, en ze vervolgden hun weg. Onderweg vroegen ze de weg aan enkele jonge vrouwen die water droegen. Er werd hen verteld dat ze in de richting van de berg moesten gaan. Hier wachtte een enorme menigte op de profeet Samuel. Toen Saul hem zag, herkende hij hem onmiddellijk als een profeet aan zijn heilige mannen. Samuel herkende Saul ook als de koning die Allah voor hen had uitgekozen. Saul groette de profeet ﷺ respectvol. Toen hij vroeg naar zijn vermiste ezels, zei Samuel dat hij zich geen zorgen moest maken; zijn ezels waren al onderweg naar de boerderij van zijn vader.

Saul agreed, and they carried on. On their way, they asked directions from some maidens carrying water. They were told to go in the direction of the mountain. Here, a vast crowd was waiting for the Prophet Samuel. When Saul set eyes on him, he instantly recognized him as a prophet by his holy men. Samuel also recognized Saul as the king that Allah had chosen for them. Saul greeted the prophet respectfully. When he asked about his missing donkeys, Samuel told him not to worry, his donkeys were already on their way to his fat's farm.

Hij vertelde Saul vervolgens dat Allah hem had uitgekozen als de koning van de kinderen van Israël. Zijn taak zou zijn om de leiding over hun zaken te nemen, hen onder één banier te verenigen en hen te beschermen tegen hun vijanden. Als hij de bevelen van Allah uitvoerde, zou hij de overwinning worden geschonken. Saul was verrast door deze plotselinge eer die hem werd aangeboden. Het was ook een zware verantwoordelijkheid. Hij protesteerde tegen de profeet ﷺ dat hij een van de kinderen van Benjamin was, de minst beroemde van de stammen van Jacob; hij wist niets van leiderschap of koningschap en bezat geen rijkdom. Samuel vertelde hem dat het de wil van Allah was dat hij de koning zou zijn, dat hij Allah voor Zijn gunst moest danken en sterk in het geloof moest zijn.

Terwijl hij Saul bij de hand nam, leidde Samuel hem naar de kinderen van Israël, maar zij hielden vast aan een direct teken van Allah. De profeet Samuel ﷺ zei tegen hen dat zij de stad moesten verlaten om het teken te zien, wat zij deden.

Taking Saul by the hand, Samuel led him to the children of Israel, but they insisted on a direct sign from Allah. Prophet Samuel told them to go outside the city to see the sign, which they did.

De Almachtige Allah openbaarde:

Almighty Allah revealed:

"Heb je niet nagedacht over de groep van de kinderen van Israël na (de tijd van) Moses? Toen zij tegen een Profeet van hen zeiden: "Stel voor ons een koning aan en wij zullen strijden in de Weg van Allah." Hij zei: "Zouden jullie dan afzien van het strijden, indien het strijden voor jullie is voorgeschreven?" Zij zeiden: "Waarom zouden wij niet strijden in de Weg van Allah, terwijl wij uit onze huizen en onze kinderen (gezinnen zijn weggevoerd als gevangenen) zijn verdreven?" Maar toen het strijden voor hen werd bevolen, keerden zij zich af, behalve een enkeling onder hen. En Allah is Alwetend over de Zalimeen (polytheïsten en onrechtvaardigen)."

"Have you not thought about the group of children of Israel after (the time of ) Moses? When they said to a Prophet of theirs: "Appoint for us a king and we will fight in Allah's Way." He said: "Would you then refrain from fighting, if fighting was prescribed for you?" They said: "Why should we not fight in Allah's Way while we have been driven out of our homes and our children (families have been taken as captives)?" But when fighting was ordered for them, they turned away, all except a few of them. And Allah is All-Aware of the Zalimeen (polytheists, and wrongdoers).

En hun profeet (Samuel) zei tegen hen: "Voorwaar, Allah heeft Saul als koning over jullie aangesteld." Zij zeiden: "Hoe kan hij koning over ons zijn, terwijl wij beter geschikt zijn voor het koningschap dan hij, en hij niet voldoende rijkdom is gegeven?" Hij zei: "Voorwaar, Allah heeft hem boven jullie uitverkoren en hem overvloedig verrijkt in kennis en stand." En Allah schenkt Zijn Koninkrijk aan wie Hij wil. En Allah is de Genadig voor de behoeften van Zijn schepping, de Alwetende. En hun profeet (Samuel) zei tegen hen:

And their Prophet (Samuel) said to them: "Indeed Allah has appointed Saul as a king over you." They said: "How can he be a king over us when we are better fitted than him for the kingdom, and he has not been given enough wealth." He said: "Verily, Allah has chosen him above you and has increased him abundantly in knowledge and stature. And Allah grants His Kingdom to whom He wills. And Allah is All-Sufficient for His creatures' needs, All-Knower." And their Prophet (Samuel) said to them:

Toen Saul met het leger vertrok, zei hij: "Voorwaar! Allah zal jullie beproeven met een rivier. Dus wie daarvan drinkt, behoort niet tot mij, en wie ervan niet proeft, behoort tot mij, behalve hij die ervan neemt in de holte van zijn hand." Toch dronken zij er allemaal van, op een enkeling na. Toen hij en degenen die met hem geloofden de rivier hadden overgestoken, zeiden zij: "Wij hebben vandaag geen macht tegen Goliath en zijn legers." Maar degenen die met zekerheid wisten dat zij hun Heer zouden ontmoeten, zeiden: "Hoe vaak heeft een kleine groep niet een machtig leger overwonnen met Allahs toestemming?" En Allah is met de geduldigen.

Then when Saul set out with the army, he said:"Verily! Allah will try you by a river. So whoever drinks thereof, he is not of me, and whoever tastes it not, he is of me, except him who takes thereof in the hollow of his hand." Yet, they drank thereof, all, except a few of them. So when he had crossed it (the river), he and those who believed with him, they said: "We have no power on this day against Goliath and his hosts." But those who knew with certainty that they were to meet their Lord, said: "How often a small group overcame a mighty host by Allah's Leave?" And Allah is with the patient.

En toen zij naar voren trokken om Goliath en zijn strijdkrachten tegemoet te treden, riepen zij:

And when they advanced to meet Goliath and his forces, they invoked:

"Toen TalÛt (Saul) met het leger vertrok, zei hij: 'Voorwaar! AllÂh zal jullie beproeven met een rivier. Wie daarvan drinkt, behoort niet tot mij, en wie ervan proeft, behoort wel tot mij, behalve degene die met de holte van zijn hand neemt.' Toch dronken zij er allemaal van, op een enkeling na. Toen hij en degenen die met hem geloofden de rivier waren overgestoken, zeiden zij: 'Wij hebben vandaag geen kracht tegen JalÛt (Goliath) en zijn legers.' Maar degenen die met zekerheid wisten dat zij hun Heer zouden ontmoeten, zeiden: 'Hoe vaak heeft een kleine groep niet een machtig leger overwonnen met AllÂh's toestemming?' En AllÂh is met As-SÂbirin (de geduldigen, etc.)."

"Then when TalÛt (Saul) set out with the army, he said: "Verily! AllÂh will try you by a river. So whoever drinks thereof, he is not of me, and whoever tastes it not, he is of me, except him who takes (thereof) in the hollow of his hand." Yet, they drank thereof, all, except a few of them. So when he had crossed it (the river), he and those who believed with him, they said: "We have no power this day against JalÛt (Goliath) and his hosts." But those who knew with certainty that they were to meet their Lord, said: "How often a small group overcame a mighty host by AllÂh's Leave?" And AllÂh is with As-SÂbirin (the patient ones, etc.).

Saul begon met het organiseren van zijn leger met sterk geloof en wijsheid. Hij beval dat alleen mannen die vrij waren van verantwoordelijkheden mochten deelnemen. Degenen die bezig waren met het bouwen van huizen, mannen die op het punt stonden te trouwen en degenen die met zaken bezig waren, mochten niet deelnemen.

Saul set about organizing his army with strong faith and wisdom. He ordered that only men free from responsibilities should join. Those engaged in building homes, men who were about to be married and those occupied with business should not join.

Nadat hij een goed getraind leger had opgesteld, besloot hij hen op de proef te stellen. Hij vertelde hen dat ze langs de route een rivier zouden passeren waar ze genoeg water moesten drinken om hun dorst te lessen, maar niet meer dan dat. Tot zijn teleurstelling ontdekte hij dat de meerderheid van hen meer water had gedronken dan zij hadden moeten doen. Hij ontsloeg hen vanwege ongehoorzaamheid en hield alleen de weinigen die hem hadden gehoorzaamd, aangezien zij degenen waren die hun oprechtheid hadden bewezen. Dit resulteerde in een splitsing in het leger, maar hij maakte zich daar geen zorgen over. Hij geloofde in kwaliteit en niet in aantallen; liever een kleine groep ware gelovigen waarop hij kon rekenen, dan een enorm leger van onbetrouwbare mannen.

After establishing a well-trained army, he decided to put them to the test. He told them that along the route they would pass a river where they should drink enough water to quench their thirst but not more than that. To his disappointment, he discovered the majority of them drank more water than they should have. He discharged them for disobedience and kept only the few who had obeyed him, as they were the ones who proved their sincerity. This resulted in a split in the army, but he was not bothered. He believed in quality and not numbers; better a small band of true believers he could rely on than a huge army of unreliable men.

De mannen van Saul hadden de vijand aan de overkant van de rivier gespot. Hun tegenstanders leken fysiek sterk en waren bewapend met betere wapens. Zij werden geleid door de machtige krijger Goliath (Galut), bekend om zijn enorme postuur en brute kracht. Een groot aantal van de mannen van Saul vluchtte bij het zien van deze sterke macht. De kleine groep die achterbleef was bereid om te vechten, wat de uitkomst ook zou zijn, want zij hadden gehoord dat er in het verleden vele incidenten waren geweest waarin Allah een kleine macht had doen zegevieren over een grotere.

Saul's men sighted the enemy on the other side of the river. Their opponents appeared physically strong and were armed with better weapons. They were led by the mighty warrior Goliath (Galut), known for his huge build and brute strength. A great number of Saul's men ran away on seeing this strong force. The small band that remained was willing to fight, whatever the outcome, for they had heard that there had been many incidents in the past in which Allah had caused a small force to defeat a larger one.