4.15 De termijn voor de benoeming van een kalief
4.15 The time limit for the appointment of a Khalifah
De tijdslimiet die de moslims toegestaan is om een kalief aan te stellen, is drie dagen inclusief hun nachten. Het is verboden voor een moslim om meer dan drie nachten door te brengen zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) op zijn nek rust. Wat betreft het toestaan van een maximum van drie nachten, dit komt doordat het aanstellen van een kalief verplicht wordt vanaf het moment dat de vorige kalief sterft of wordt afgezet. Het is echter toegestaan om de aanstelling uit te stellen zolang de moslims gedurende drie dagen inclusief hun nachten bezig zijn met de taak die voor hen ligt. Als de limiet drie nachten overschrijdt en er op dat moment geen kalief is aangesteld, dan moet de zaak worden onderzocht: als de moslims bezig waren met de aanstelling van een kalief en er niet in slaagden dit binnen drie nachten te doen vanwege dwingende redenen buiten hun controle en vermogen, dan valt de zonde van hun nekken af, aangezien zij hun best deden in hun taak om deze plicht te vervullen en tegen hun wil werden gedwongen de uitvoering van die plicht uit te stellen. Ibn Hibban en Ibn Majah overleverden van Ibn Abbas, die rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
The time limit allowed for the Muslims to appoint a Khalifah is three days including their nights. It is forbidden for a Muslim to spend more than three nights without having a bayah on his neck. As for allowing a maximum of three nights, this is because appointing of a Khalifah becomes compulsory from the very moment the former Khalifah dies or is removed. However, it is allowed to delay the appointment as long as the Muslims are involved with the task at hand for three days including their nights. If the limit exceeds three nights and a Khalifah is not appointed by that time the matter should be examined: If the Muslims were involved in the appointment of a Khalifah and failed to do so within three nights for compelling reasons beyond their control and ability, then the sin would fall from their necks, for they were endeavouring in their task to perform this duty and were compelled against their will to delay the implementation of that duty. Ibn Hibban and Ibn Majah narrated from Ibn Abbas who reported that the Messenger of Allah (PBUH) said: .
"Allah heeft mijn moslimgemeenschap (Ummah) vergeven voor de fout, de vergetelheid en datgene waartoe zij werden gedwongen." [al-Nawawi, al-Majmu’ Sharh al-Muhadhdab, vol.8, p.450]
"Allah had forgiven my Ummah for the mistake and forgetfulness and that which they were compelled of". [al-Nawawi, al-Majmu’ Sharh al-Muhadhdab, vol.8, p.450] .
Maar als zij niet betrokken waren bij de taak, zouden zij allen zondig zijn totdat er een kalief was aangesteld, en pas dan zou de zonde van hun schouders vallen. Wat betreft de zonde die zij hadden begaan door het verwaarlozen van de plicht om een kalief aan te stellen, deze zou niet van hen afvallen, maar zou deze blijven bestaan, en Allah (SWT) zou hen straffen zoals Hij elke zonde zou straffen die door een moslim is begaan door het niet uitvoeren van een plicht.
But if they were not involved in the task they would all be sinful until such time that a Khalifah was appointed, and only then would the sin fall from their necks. As for the sin they had committed by neglecting the duty of appointing a Khalifah, this would not fall from them, rather it remains, and Allah (S.W.T) would punish them as he would punish any sin committed by a Muslim for not performing a duty. .
Wat betreft de verplichting van de onmiddellijke betrokkenheid bij de eed van trouw (Bay’ah) aan de kalief zodra het ambt van het kalifaat vacant wordt, dit komt doordat de metgezellen (Sahabah) deze zaak behandelden in de hal van Bani Sai’dah na het overlijden van de Boodschapper ﷺ, op dezelfde dag van zijn overlijden en vóór zijn begrafenis. De contractuele eed van trouw (Bay’ah) van Abu Bakr werd gesloten op dezelfde dag van zijn overlijden. Op de tweede dag waren de mensen verzameld in de moskee om de eed van trouw (Bay’ah) van gehoorzaamheid aan Abu Bakr te geven.
As for the obligation of the immediate involvement in the bayah of the Khalifah once the Khilafah post becomes vacant, this is because the Sahabah addressed this matter in the hall of Bani Sai’dah after the death of the Messenger (PBUH) , on the same day of his death and before his burial. The contracting bayah of Abu Bakr was concluded on the same day of his death. On the second day, the people were gathered in the masjid to give the bayah of obedience to Abu Bakr. .
Wat betreft het feit dat de maximale termijn die de moslims toegestaan is om een kalief te benoemen drie dagen bedraagt, inclusief de nachten, dan is het bewijs daarvoor dat toen ‘Umar voelde dat zijn dood nabij was, hij de mensen van de raadpleging (Shura) de taak delegeerde om een kalief te benoemen, waarbij hij hen een termijn van drie dagen gaf en hen instrueerde om iedereen te doden die het met de groep oneens was zodra de drie dagen waren verstreken. Hij droeg de uitvoering van een dergelijke instructie, namelijk het doden van degene die het met de groep oneens zou kunnen zijn, op aan vijftig mensen van de moslims, ondanks het feit dat de groep bestond uit de mensen van de raadpleging (Shura) en de senior metgezellen (Sahabah). Dit vond plaats in de aanwezigheid van de metgezellen (Sahabah) en niemand protesteerde of veroordeelde een dergelijke instructie. Dit werd een algemene consensus van de metgezellen (Sahabah), stellende dat het voor moslims verboden is om langer dan drie dagen, inclusief de nachten, zonder een kalief te blijven, en de consensus van de metgezellen (Sahabah) is een bewijs voor de sharia, net als de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah).
As for the fact that the maximum time limit allowed for the Muslims to appoint a Khalifah is three days including their nights, its evidence is that when ‘Umar felt that his death was imminent he delegated the people of the Shura to appoint a Khalifah giving them a time limit of three days and instructing them to kill anyone who disagreed with the group once the three days had lapsed. He assigned the execution of such instruction, i.e. killing the one who might disagree, to fifty people from the Muslims despite the fact that the group was formed of the Shura people and the senior Sahabah. This took place in the presence of the Sahabah and no one objected or condemned such instruction. This became a general consensus of the Sahabah stating that it is forbidden for Muslims to remain without a Khalifah for more than three days including their nights and the consensus of the Sahabah is Sharia evidence just like the Qur’an and the Sunnah. .
Al-Bukhari rapporteerde van Al-Miswar ibn Makhramah dat hij zei: “Abd al-Rahman klopte aan mijn deur nadat een deel van de nacht was verstreken totdat ik wakker werd. Hij zei: ‘Ik zie dat je hebt geslapen. Bij Allah, ik heb niet veel slaap genoten in deze drie...’ (d.w.z. de drie nachten).” [Bukhari, Sahih, #7207]. Zodra de mensen de fajr-gebed hadden verricht, werd de eed van trouw (Bay’ah) aan ‘Uthman voltooid.
Al-Bukhari reported from Al-Miswar ibn Makhramah that he said: “Abd al- Rahman knocked at my door after a part of the night passed till I woke up. He said, “I see you have been sleeping. By Allah, I did not enjoy much sleep in these three…” (I.e. the three nights).” [Bukhari, Sahih, #7207]. Once the people prayed fajr, the bayah was concluded to ‘Uthman. .
Het is dus verplicht voor moslims, zodra het ambt van de kalief vacant wordt, om zich bezig te houden met het voorbereiden van de eed van trouw (Bay’ah) voor de volgende kalief, en deze binnen drie dagen te voltooien. Als zij zich echter niet bezig houden met de eed van trouw (Bay’ah) voor de kalief, het kalifaat werd opgeheven en zij hierover zwijgen, dan zijn zij zondig vanaf het moment dat het kalifaat werd opgeheven en gedurende de periode dat zij hierover zwegen. Dit is het geval vandaag de dag, waarbij moslims zondig zijn omdat zij het kalifaat niet hebben gevestigd vanaf het moment dat het werd geëlimineerd op 28 Rajab 1342 H totdat zij het vestigen. Niemand zou vrij zijn van die zonde, behalve degenen die zich bezig hielden met het serieuze werk voor het vestigen ervan binnen een oprechte, waarheidsgetrouwe groep. In dat geval zou hij zichzelf vrijwaren van de zonde. Deze zonde is groot, zoals uitgelegd in de overlevering (Hadith) van de Boodschapper van Allah ﷺ:
So, it is obliged upon Muslims once the post of the Khalifah becomes vacant, to engage in preparing the bayah for the next Khalifah, and to complete it within three days. If they however did not engage in the bayah of the Khalifah, the Khilafah was removed and they remained silent about it, then they are sinful from the moment the Khilafah was removed and for the period they remained silent about it. This is the case today, where Muslims are sinful because they did not establish the Khilafah from the moment it was eliminated on 28 Rajab 1342 H until they establish it. No one would be free of that sin except those who were engaged in the serious work for establishing it within a sincere truthful group. In that case he would relieve himself of the sin. This sin is great as explained in the hadith of the Messenger of Allah ( PBUH) : .
“Wie overleed zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) op zijn nek rustte, zou de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) zijn gestorven.” [Bukhari, Sahih, #7054 en Muslim, Sahih, #4767] Dit duidt op de grootheid van de zonde.
“Whoever passed away without having a bayah on his neck he would have died the death of jahiliyyah.” [Bukhari, Sahih, #7054 and Muslim, Sahih, #4767] This indicates the greatness of the sin. .