Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
7 The governors (wulah)
De Wali (gouverneur) is de persoon die de kalief aanstelt als heerser en leider (Ameer) over een provincie (Wilayah) binnen de staat van het kalifaat (Khilafah).
The Wali (governor) is the person whom the Khalifah appoints as ruler and Amir over a Wilayah (province) in the Khilafah State. .
De gebieden waarover de Islamitische Staat regeert, zouden worden verdeeld in provincies en elke provincie zou bekendstaan als een Wilayah. De Wilayah zou op zijn beurt worden verdeeld in districten en elk district zou bekendstaan als Imalah. De persoon die over de Wilayah is aangesteld, zou bekendstaan als de Wali, of een leider (Ameer), en de persoon die voor de Imalah is aangesteld, zou bekendstaan als de amil of de hakim (heerser).
The territories which the Islamic State rules over would be divided into provinces and each province would be known as a Wilayah. The Wilayah would in turn be divided into districts and each district would be known as Imalah. The person appointed over the Wilayah would be known as the Wali, or an amir, and the person appointed for the Imalah would be known as the amil or the hakim (ruler). .
De ‘Imalah is verdeeld in administratieve eenheden, waarvan elke eenheid bekend staat als een metropool (Qasabah), en de Qasabah is verdeeld in kleinere administratieve eenheden, die elk bekend staan als een wijk (Hayy). De leider van de Qasabah evenals de Hayy staat bekend als een beheerder; en zijn werk is administratief.
The ‘Imalah is divided into administrative units, of which each is known as a metropolis (Qasabah), and the Qasabah is divided into smaller administrative units, each known as a quarter (Hayy). The leader of the Qasabah as well as the Hayy is known as a manager; and his work is administrative. .
De Wali is daarom een heerser, want de Wilayah betekent het bestuur. In het woordenboek Al-Muhit is het gedefinieerd als de “Imara” (leiderschap) en de “autoriteit”. Aangezien zij heersers zijn, is het vereist dat zij aan dezelfde voorwaarden van de heerser voldoen. Daarom moet de Wali mannelijk, vrij, moslim, volwassen, verstandig en rechtvaardig zijn, evenals bekwaam in zijn taak. Hij vereist een benoeming door de kalief of door wie ook namens de kalief is aangesteld. Daarom kan de Wali alleen worden benoemd door de kalief. De oorsprong van de Wilayah of de Imara, oftewel de Walis of de Amirs, gaat terug naar de daden van de Boodschapper van Allah ﷺ. Er is bevestigd dat Hij ﷺ Walis aanstelde over de landen en dat Hij hen het recht gaf om over de provincies (Wilayah) te heersen. Hij ﷺ stelde Muadh Ibn Jabal aan over Al-Janad, Ziyad Ibn Labid over Hadramawt en Abu Musa Al-Ash’ari over Zabeed en Aden.
The Wali is therefore a ruler, for the Wilayah means the ruling. In Al-Muhit dictionary, it has been defined as being the “Imara” (leadership) and the “authority”. Since they are rulers, then it is required that they fulfil the same conditions of the ruler. Thus the Wali must be male, free, Muslim, mature, sane and just, as well as competent in his task. He requires an appointment by the Khalifah or by whoever is appointed on the Khalifah’s behalf. Therefore the Wali can only be appointed by the Khalifah. The origin of the Wilayah or the Imara, i.e. the Walis or the Amirs goes back to the actions of the Messenger of Allah (PBUH). It has been confirmed that He (PBUH) appointed Walis over the countries and that he gave them the right to rule over the provinces. He (PBUH) appointed Muadh Ibn Jabal over Al- Janad, Ziyad Ibn Labid over Hadramawt and Abu Musa Al-Ash’ari over Zabeed and Aden. .
De Boodschapper van Allah ﷺ koos zijn Walis uit onder degenen die geschikt waren om te regeren, en degenen die kennis hadden en bekend stonden om hun vroomheid. Hij koos hen uit onder degenen die experts waren in hun vak en die de harten van de mensen zouden vullen met geloof (Iman) en respect voor de Staat. Suleiman IbnBurayda rapporteerde op gezag van zijn vader, die zei:
The Messenger of Allah (PBUH) used to select his Walis from among those who were fit to rule, and those who had knowledge and were known for their piety. He used to select them from among those who were experts in their job, and who would fill people's hearts with Iman and respect for the State. Suleiman IbnBurayda reported on the authority of his father that he said: .
‘Telkens wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ een leider (Ameer) aanstelde over een leger of een expeditie, adviseerde hij hem om Allah te vrezen en goed te zijn tegen de moslims die hem vergezellen’, zoals overgeleverd door Muslim. Aangezien de Wali in feite een leider (Ameer) is over zijn provincie (Wilayah), zou de overlevering (Hadith) dan ook op hem van toepassing zijn. [Al-Bayhaqi, Sunan al-Kubra, vol.9, p.41]
'Whenever the Messenger of Allah (PBUH) appointed an Amir over an army or an expedition, he used to advise him to fear Allah and to be good to the Muslims who accompany him’, as narrated by Muslim. Since the Wali is in fact an Amir over his Wilayah, the hadith would then apply to him as well. [Al-Bayhaqi, Sunan al-Kubra, vol.9, p.41] .
Wat betreft de ontslagname van de wali, zou dit afhangen van de kalief, of indien de meerderheid van de mensen in zijn provincie (Wilayah) of hun vertegenwoordigers ontevredenheid jegens hem toonden. Daarom hanteren wij dat een provincieraad wordt gekozen uit de mensen van de provincie (Wilayah) voor twee doeleinden. Ten eerste, om de wali te helpen door de realiteit van hun provincie (Wilayah) aan hem over te dragen, aangezien zij de inwoners ervan zijn en deze beter kennen dan hij. Zo kan hij hun informatie gebruiken om zijn taak naar behoren uit te voeren. Het tweede is om, indien nodig, de mening van de raad in te winnen met betrekking tot het werk van de wali. Indien de meerderheid van de raad klaagt over zijn functioneren, zou de kalief hem verwijderen. Dit is omdat de Boodschapper ﷺ Al-Alaa ibn Al-Hadrami, de leider (Ameer) van Bahrain, verwijderde omdat de afgevaardigde van Abs Qays over hem klaagde. De kalief heeft ook het recht om de wali zonder enige reden te ontslaan. De Boodschapper van Allah ﷺ ontsloeg Muadh b. Jabal uit Yemen zonder enige reden.
As for the dismissal of the Wali, this would be up to the Khalifah, or if the majority of people in his Wilayah or their representatives showed discontent towards him. Therefore, we adopt that a wilayah council be elected from the people of the wilayah for two purposes. Firstly, to help the wali by conveying to him the reality of their wilayah for they are of its inhabitants and know better than him. So, he uses their information to perform his task properly. The second is to take if necessary the opinion of the council regarding the work of the wali. If the majority of the council complained of his performance the Khalifah would remove him. This is because the Messenger (PBUH) removed Al-Alaa ibn Al-Hadrami, the amir of Bahrain, because the delegate of Abs Qays complained of him. The Khalifah also has the right to dismiss the wali without any reason. The Messenger of Allah (PBUH) dismissed Muadh b. Jabal from Yemen without any reason. .
Hij ﷺ verwijderde Al-Ala' Ibn al-Hadrami, zijn amil over Bahrain, omdat de delegatie van Abdu Qays over hem klaagde. ‘Umar b.Al-Khattab ontsloeg de Walis met of zonder reden. Hij ontsloeg Ziyad Ibnu Abi Sufyan zonder een reden te geven, en hij ontsloeg Saad Ibnu Abi Waqqas omdat mensen over hem klaagden, en zei toen: ‘Ik heb hem niet verwijderd vanwege incompetentie of verraad.’ Dit bewijst dat de kalief het recht behoudt om de Wali te verwijderen wanneer hij dat wenst, of de mensen die in zijn provincie (Wilayah) wonen nu wel of geen klacht tegen hem hebben ingediend.
He (PBUH) removed Al-Ala' Ibn al-Hadrami, his amil over Bahrain, because the delegation of Abdu Qays complained about him. ‘Umar b.Al- Khattab used to dismiss the Walis with or without reason. He dismissed Ziyad Ibnu Abi Sufyan without giving a reason, and he dismissed Saad Ibnu Abi Waqqas because people complained about him, and then said, ‘I did not remove him because of incompetence or betrayal.’ This proves that the Khalifah reserves the right to remove the Wali whenever he wishes whether or not the people living in his Wilayah filed a complaint against him. .
In de vroege tijden waren er twee soorten Wilayah: de Wilayah van Salah en de Wilayah van Kharaj. Daarom vinden we dat geschiedenisboeken twee termen gebruiken in hun verwijzing naar de Wilayah van Amirs (leiders): de eerste is de Imara over de Salah of de Kharaj, en de andere is de Imara over de Salah en de Kharaj. Met andere woorden, de Amir (leider) kon ofwel worden aangesteld over zowel de Salah als de Kharaj, of over de Salah alleen, of over de Kharaj alleen. Het woord Salah betekent in de context van de Wilayah of de Imara niet alleen het leiden van de mensen in hun gebed (Salah), maar het betekent het besturen van al hun zaken, behalve de financiën. Dit komt doordat het woord Salah wordt gebruikt om te regeren, behalve voor het heffen van gelden. Daarom, als de Wali zowel de Salah als de Kharaj had gecombineerd, zou zijn Wilayah dan algemeen (Wilayah amma) zijn. Als zijn Wilayah beperkt was tot de Salah of de Kharaj, dan zou zijn Wilayah specifiek (Wilayah Khassa) zijn. Hoe dan ook, dit zou aan het discretionaire vermogen van de kalief worden overgelaten, aangezien hij het recht voorbehoudt om de Wilayah te beperken tot de Kharaj, of tot de rechtspraak, of om de Wilayah te beperken tot iets anders dan de Kharaj, de rechtspraak en het leger. Hij kan beslissen wat hij passend acht voor het bestuur van de Staat of de Wilayah. Dit komt doordat de sharia bepaalde plichten voor de Wali niet heeft vastgesteld, en het is niet verplicht dat hij alle taken van het regeren uitvoert. Het is echter wel vastgesteld dat de taken van de Wali of de Amir (leider) moeten behoren tot datgene wat betrekking heeft op het regeren en gezag, dat hij de plaatsvervanger van de kalief is, en dat hij een Amir (leider) moet zijn over een specifieke regio.
There used to be two types of Wilayah in the early times: The Wilayah of Salah and the Wilayah of Kharaj. Therefore we find that history books use two terms in their reference to the Wilayah of Amirs: The first is the Imara over the Salah or the kharaj and the other is the Imara over the Salah and the Kharaj. In other words the Amir could either be appointed over both the Salah and the Kharaj, or over the Salah only or over the kharaj only. The word Salah, in the context of the Wilayah or the Imara, does not mean leading the people in their prayer only, but it means governing all their affairs except the funds. This is because the word Salah is used to mean ruling except for the levy of funds. Therefore, if the Wali had combined both the Salah and the Kharaj, his Wilayah would then be general (Wilayah amma). If his Wilayah had been restricted to the Salah or the Kharaj, his Wilayah would then be specific (Wilayah Khassa). Either way, this would be left to the Khalifah's discretion as he reserves the right to restrict the Wilayah to the Kharaj, or to the judiciary, or to confine the Wilayah to other than the Kharaj, the judiciary and the army. He can decide what he deems fit for the running of the State or the Wilayah. This is because Shariah has not determined certain duties for the Wali, and it is not obligatory that he performs all the duties of ruling. However, it has determined that the Wali's or the Amir's duties be from that pertaining to ruling and authority, that he is the deputy of the Khalifah, and that he should be an Amir over a specific region. .
Dit alles is afgeleid van de handelingen van de Boodschapper van Allah ﷺ.
All this is derived from the actions of the Messenger of Allah (PBUH). .
De sharia verplicht de kalief echter om een Wali aan te stellen als een algemene (amma) of een specifieke (Khassa) provincie (Wilayah) naar zijn eigen inzicht. Dit wordt weerspiegeld in de daden van de Boodschapper van Allah ﷺ. De Boodschapper van Allah ﷺ stelde Walis aan met algemene verantwoordelijkheden (Wilayah ‘ammah), zoals toen hij Amru b. Hazm over Jemen aanstelde, en hij stelde Walis aan met specifieke functies (Wilayah Khassah), zoals de aanstelling van Ali b. Abi Talib over de rechtspraak in Jemen. In de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) van ibn Hisham werd vermeld dat de Boodschapper van Allah ﷺ Farwa b. Musayk aanstelde over de stammen van Murad, Zubair en Midhaj. En hij stuurde Khalid b. Sa’id b. Al-ass met hem mee als Wali over de liefdadigheid (Sadaqah). Er werd ook vermeld dat de Boodschapper van Allah ﷺ Ziyad b. Labeed al-Ansari stuurde als een Wali over Hadramawt en de liefdadigheid (Sadaqah) daarvan. Hij stuurde ook ‘Ali b. Abi Talib naar Najran om hun liefdadigheid (Sadaqah) en hun hoofdelijke belasting (Jizyah) te innen. Hij stuurde hem ook als rechter over Jemen, zoals gerapporteerd door Al-Hakim. In het boek al-Isti’ab wordt vermeld dat de Boodschapper van Allah ﷺ Mu’adh b. Jabal naar al-Janad stuurde om de mensen te onderwijzen over de Qur’an, de wetten van de Islam en om tussen hen te oordelen. Hij machtigde hem tevens om de liefdadigheid (Sadaqah) te innen van de amils in Jemen.
However, the Shariah obliges the Khalifah to appoint a Wali as either a general (amma) or a specific (Khassa) Wilayah according to his discretion. This is reflected in the actions of the Messenger of Allah (PBUH). The Messenger of Allah (PBUH) appointed Walis with general responsibilities ( Wilayah ‘ammah) , such as when he appointed Amru b.Hazm over Yemen, and he appointed Walis with specific functions (Wilayah Khassah), such as the appointment of Ali b. Abi Talib over the judiciary in Yemen. It was mentioned in the Seerah of ibn Hisham that the Messenger of Allah (PBUH) appointed Farwa b. Musayk over the tribes of Murad, Zubair and Midhaj. And he sent Khalid b. Sa’id b. Al-ass with him as Wali over the Sadaqah. It also mentioned that the Messenger of Allah (PBUH) sent Ziyad b. Labeed al-Ansari as a Wali over Hadramawt and its Sadaqah. He also sent ‘Ali b. Abi Talib to Najran to collect their Sadaqah and their Jizya. He also sent him, as a judge over Yemen, as reported by Al-Hakim. In the book of al-Isti’ab it is mentioned that the Messenger of Allah (PBUH) sent Mu’adh b. Jabal to al-Janad to teach the people about the Qur’an, the laws of Islam and to judge between them. He authorised him as well to collect the Sadaqah from the amils in Yemen. .
Hoewel de kalief het is toegestaan om een wali aan te stellen met een algemene of specifieke provincie (Wilayah), is bewezen dat tijdens de periode van zwakte van de Abbasidische kaliefen de algemene provincie (Wilayah) hielp bij het onafhankelijk regeren van de provincies (wilayaat) buiten de kalief om, waarbij de kalief een louter symbool werd wiens naam werd genoemd in de gezamenlijke dua's en in wiens naam symbolisch geld werd geslagen. Het verlenen van een algemene provincie (Wilayah) veroorzaakte dus schade aan de islamitische staat.
Though the Khalifah is allowed to appoint a wali with a general or specific wilayah, it is proved that at the time of weakness of the Abbasid Khulafaa, the general wilayah helped in the wilayaat ruling independently of the Khalifah, where the Khalifah became a mere symbol whose name was mentioned in the congregational duaas and in whose name money was symbolically minted. Thus, granting general wilayah caused harm to the Islamic state. .
Aangezien het is toegestaan om de wali aan te stellen met een algemene of een specifieke autoriteit; en aangezien de algemene autoriteit van de wali tot schade en groot gevaar voor de staat kan leiden, nemen wij dienovereenkomstig het besluit om de wali specifieke autoriteit te geven in gebieden die het de wali moeilijk zouden maken om zich van de staat af te scheiden indien zijn godsvrucht (Taqwa) afneemt. Uit onderzoek blijkt dat de gebieden die de wali versterken het leger, de rechtspraak en de financiën zijn. Daarom moeten deze gebieden worden gescheiden van de autoriteit van de wali en verbonden blijven met de kalief, net als elke andere organisatie in de staat van het kalifaat, wat betekent dat deze gebieden onder de jurisdictie van de kalief moeten blijven.
Since it is allowed to appoint the wali with a general or a specific authority; and since the general authority of the wali might lead to harm and great danger to the state, we accordingly adopt giving the wali specific authority in areas that would make it difficult for the wali to separate from the state if his taqwa declines. From examination we find the areas that strengthen the wali are the army, judiciary and the funds. Thus, these areas must be separated from the wali’s authority and be kept connected to the Khalifah like any other organisation in the Khilafah state i.e. these areas must remain under the jurisdiction of the Khalifah. .
De Wali mag niet van de ene provincie (Wilayah) naar de andere worden overgeplaatst; hij moet eerder worden ontheven uit de ene provincie (Wilayah) en vervolgens opnieuw worden aangesteld in een andere. Dit was duidelijk uit de handelingen van de Boodschapper van Allah ﷺ, waarbij hij de Walis verwijderde. Er is niet overgeleverd dat hij een Wali van de ene plaats naar de andere overplaatste. Bovendien is de provincie (Wilayah) een van de soorten contracten die met expliciete woorden worden gesloten. Dus binnen het contract van een provincie (Wilayah) over een provincie of een land, moet het gebied waarover de Wali moet regeren, worden bepaald, en hij heeft het mandaat om te regeren zolang hij niet wordt verwijderd door de kalief. Als hij niet uit dat gebied zou worden verwijderd, zou hij er een Wali over blijven. Echter, als hij naar een andere plaats zou worden overgeplaatst, zou dit hem niet ontheffen van zijn eerste positie, noch zou het hem een Wali maken over de nieuwe plaats. Dit komt doordat zijn ontheffing van de eerste plaats expliciete woorden vereist die verklaren dat hij is ontheven uit de provincie (Wilayah) daar; en in hetzelfde opzicht vereist zijn aanstelling over een andere regio een nieuw contract van aanstelling als Wali specifiek voor die plaats. Dit is waarom de Wali niet van de ene plaats naar de andere wordt overgeplaatst, maar wordt ontheven van zijn plichten op de ene plaats en vervolgens een nieuwe provincie (Wilayah) krijgt over de nieuwe plaats.
The Wali should not be transferred from one Wilayah to another; rather he should be relieved from one Wilayah and then reappointed in another. This was clear from the actions of the Messenger of Allah (PBUH) where he used to remove the Walis. It has not been reported that he used to transfer a Wali from one place to another. Besides, the Wilayah is one of the types of contracts that are convened with explicit words. So within the contract of a Wilayah over a province or a country, the area over which the Wali is to govern must be determined, and he would have the mandate of ruling as long as he is not removed by the Khaleefah. If he were not removed from that area he would remain a Wali over it. However if he were transferred to another place this would not remove him from his first position and nor would it make him a Wali over the new place. This is because his removal from the first place requires clear words stating that he is relieved from the Wilayah there; and similarly his appointment over another region requires a new contract of appointment as a Wali specific to that place. This is why the Wali is not transferred from one place to another, but is relieved of his duties from one place and then given a new Wilayah over the new place.