6 De uitvoerende assistenten (mu’awin al-tanfidh)

6 De uitvoerende assistenten (mu’awin al-tanfidh) - De staatsinstellingen in het kalifaat | Quran Course

De kalief is een heerser, wiens plichten het besturen, de uitvoering en het verzorgen van de zaken van de mensen omvatten. Het uitvoeren van het besturen, de uitvoering en het voogdijschap vereist administratieve handelingen. Dit noodzaakt de oprichting van een speciale afdeling die nauw samenwerkt met de kalief om taken te beheren die hem helpen bij het uitvoeren van de plichten van het kalifaat. Daarom is een uitvoerend assistent vereist, te worden aangesteld door de kalief om de administratieve zaken te runnen, maar niet de zaken van het besturen. Hij vervult geen enkele besturende taak zoals de gedelegeerde assistent. Hij is bijvoorbeeld niet toegestaan om een Wali of een amil aan te stellen, noch om de zaken van de mensen te beheren. Zijn plichten zijn louter administratief, dat wil zeggen: het uitvoeren van de besturende bevelen en de administratieve taken die zijn uitgevaardigd door de kalief of de gedelegeerde assistent. Dit is waarom hij bekend staat als de uitvoerend assistent. Juristen noemden hem voorheen ‘wazir tanfidh’, wat simpelweg Mu’awin al-Tanfidh betekent, op basis van het feit dat het woord wazir taalkundig wordt gebruikt om ‘de assistent’ te betekenen. Zij zeiden dat deze wazir een tussenpersoon is tussen de kalief, de onderdanen en de Walis, die de aan hem uitgevaardigde bevelen overbrengt, zijn regels uitvoert, de kalief informeert over de benoeming van Walis, en over de voorbereiding van taakgroepen en legers die aan de grenzen gestationeerd zijn. Hij brengt ook alles wat uit deze kantoren voortkomt over aan de kalief en informeert hem over alle nieuwe zaken die zich kunnen voordoen, zodat hij de bevelen van de kalief met betrekking tot die zaken kan implementeren. Dit maakt hem een assistent in het uitvoeren van bevelen, niet in het nemen van de leiding over hen, of het aan hem toevertrouwen ervan. Hij is vergelijkbaar met het hoofd van de divan van het staatshoofd op de huidige tijd. Aangezien de uitvoerend assistent direct verbonden is aan de kalief, net zoals de gedelegeerde assistent, maakt hij deel uit van het gevolg van de kalief. Zijn taak vereist contact met de heerser (kalief) en vereist nauwe afstemming met de kalief en ontmoetingen met hem in afzondering op elk gewenst moment, dag of nacht, een zaak die in strijd is met de voorwaarden voor een vrouw volgens de goddelijke regels. Daarom moet de uitvoerend assistent een man zijn. Daarnaast mag de uitvoerend assistent geen ongelovige zijn; hij moet een moslim zijn, aangezien hij deel uitmaakt van het gevolg van de kalief. Dit komt doordat Allah (SWT) zegt:

The Khalifah is a ruler, whose duties include ruling, execution, and looking after people’s affairs. The carrying out of ruling, execution and guardianship requires administrative actions. This necessitates the setting up of a special department that works closely with the Khalifah to manage tasks that help him carry out the Khilafah’s duties. Thus an executive assistant is required, to be appointed by the Khalifah to run the administrative affairs but not the affairs of ruling. He does not perform any ruling duties like the delegated assistant. He is not allowed, for example, to appoint a Wali or an amil, nor to manage people’s affairs. His duties are merely administrative, i.e. to execute the ruling orders and the administrative tasks issued by the Khalifah or the delegated assistant. This is why he is known as the executive assistant. Jurists used to call him ‘wazir tanfidh’ which simply means Mu’awin al-Tanfidh, on the basis that the word wazir is linguistically used to mean ‘the assistant’. They said that this wazir is an intermediary between the Khalifah, the subjects and the Walis, who conveys the orders issued to him, executes his rules, informs the Khalifah about the appointment of Walis, and about the preparation of task forces and armies stationed at the frontiers. He also conveys to the Khalifah whatever comes from these offices and informs him of all new matters that may arise so that he can implement the Khalifah’s orders regarding them. This makes him an assistant in executing commands, not in taking charge over them, or entrusting him with them. He is similar to the head of the divan of the head of the state at the present time. Since the executive assistant is linked directly to the Khalifah just like the delegated assistant, he is part of the Khalifah’s entourage. His task requires contact with the ruler (Khalifah) and requires pursuance with the Khalifah and meeting with him in isolation at any time, day or night, a matter that disagrees with the conditions for a woman according to the divine rules. Therefore, the executive assistant has to be a man. In addition the executive assistant cannot be a disbeliever; he must be a Muslim, for he is part of the Khalifah’s entourage. This is because Allah (S.W.T) says:.

De kalief is de feitelijke heerser. Hij is degene die zelf het bestuur, de uitvoering en het beheer van de zaken van de mensen afhandelt. Daarom staat hij in constant contact met het bestuursapparaat, de internationale zaken en de moslimgemeenschap (Ummah). Hij vaardigt wetten uit, neemt besluiten en voert zorgzame handelingen uit, houdt toezicht op de prestaties van het bestuursapparaat, de obstakels die het kan tegenkomen en de vereisten ervan. Hij wordt ook geïnformeerd over alle eisen, klachten en zaken die voortkomen uit de moslimgemeenschap (Ummah), en hij volgt ook de internationale activiteiten op. Daarom treedt de Mu’awin at-tanfidh, op basis van de aard van deze handelingen, op als een tussenpersoon die hiermee verband houdt, wat betekent dat hij berichten overbrengt aan de kalief en op zijn beurt de bevelen van de kalief aan de moslimgemeenschap (Ummah) doorgeeft. Wat door de kalief aan de verschillende afdelingen wordt uitgevaardigd en wat er van hen naar hem toe komt, behoeft opvolging en implementatie, wat wordt ondernomen door de uitvoerende assistenten die zorgen voor een bevredigende uitvoering. Hij zou voorzitten in de uitvoering van de bevelen van de kalief en de staatsafdelingen, en zou niet stoppen, tenzij de kalief dit specifiek heeft gevraagd. In dat geval is hij verplicht zijn bevelen te gehoorzamen, omdat de kalief de heerser is en zijn bevel moet worden uitgevoerd.

The Khalifah is the actual ruler. He is the one who deals with ruling, execution and the management of people’s affairs by himself. Therefore he is in constant contact with the ruling apparatus, international affairs and the Ummah. He enacts laws, takes decisions, and carries out actions of caring, looks at the performance of the ruling apparatus, the obstacles it may face and its requirements. He is also informed of any demands, complaints and matters that come from the Ummah, and he follows up the international activities as well. Therefore, based on the nature of these actions, the Mu’awin at-tanfidh acts as an intermediary relating to them, i.e. he conveys messages to the Khalifah and in turn the Khalifah’s orders to the Ummah. What is issued by the Khalifah to the different departments and what comes to him from them, needs following up and implementation, which is undertaken by the executive assistants who ensure its satisfactory execution. He would preside over the execution of the Khalifah’s orders and the State departments and would not stop, unless the Khalifah specifically demanded so. In this case he is obliged to obey his orders because the Khalifah is the ruler and his order has to be implemented. .

• De legers in Al-Sham schreven naar ‘Umar om steun te vragen, en hij schreef hen terug. Ahmad heeft overgeleverd van vertellers die als betrouwbare vertellers worden beschouwd, dat Abu Hatim ibn Habban Sammak hoorde zeggen: “Ik hoorde Iyad al-Ash’ari zeggen: ‘Ik was aanwezig bij al-Yarmuk toen we onder vijf leiders (Ameers) waren: Abu ‘Ubaydah ibn al-Jarrah, Yazid ibn Abi Sufyan, Ibn Hasanag, Khalid ibn Al-Waleed en Iyadh, die verschilde van de verteller die tegen Sammak sprak.’ Hij zei dat ‘Umar zei: ‘Als er sprake is van conflict, zoek dan de hulp van Abu Ubaydah.’ Sammak zei: ‘Dus we schreven naar hem dat de dood tegen ons woedde en dat we zijn steun zochten. Hij schreef ons als antwoord: ‘Ik heb uw brief ontvangen waarin u mijn steun zoekt. Ik wijs u aan naar Degene die de sterkste steun is en wiens soldaten meer paraat zijn. Hij is Allah (‘azza wa jall), dus zoek Zijn hulp, want Muhammad ﷺ werd de overwinning geschonken bij Badr met minder dan jullie leger. Zodra mijn brief jullie heeft bereikt, vecht tegen hen en raadpleeg mij niet.’ Dus we vochten tegen hen en versloegen hen zo. We doodden hen over een afstand van vier farsakh.’”

• The armies in Al-Sham wrote to ‘Umar asking him for support, and he wrote back to them. Ahmad has reported from narrators considered as sound narrators that Abu Hatim ibn Habban heard Sammak saying: “I heard Iyad al- Ash’ari say, “I attended al-Yarmuk when we were under five amirs: Abu ‘Ubaydah ibn al-Jarrah, Yazid ibn Abi Sufyan, Ibn Hasanag, Khalid ibn Al-Waleed and Iyadh who was different to the narrator that spoke to Sammak. He said that ‘Umar said, “If there is a matter of conflict, then seek the help of Abu Ubaydah.” Sammak said: “So we wrote to him that death raged against us and we sought his support. He wrote to us replying, “I received your letter in which you seek my support. I direct you to the one who is of stronger support and whose soldiers are more ready. He is Allah (‘azza wa jall), so seek His help, because Muhammad (PBUH) was given victory at Badr with less than your army. Once my letter has reached you, fight against them and do not consult with me. So we fought against them and thus defeated them. We killed them for four farsakh.” .