Het leger is verdeeld in twee delen: de "Reserves", die bestaan uit alle moslims die in staat zijn om militaire taken uit te voeren; en de "reguliere troepen", die permanente dienstplichtigen zijn in de strijdkrachten en salarissen ontvangen uit de staatsmiddelen, net als elke andere werknemer.

The army is divided into two parts: The “Reserves”, which consists of all the Muslims who are able to perform the military tasks; and the “regulars” that are permanent conscripts in the armed forces and receive salaries from the State’s funds just like any other employee. .

Dit is afgeleid van de verplichting van jihad, want werkelijk elke moslim is bevolen de plicht van jihad te vervullen, en is daarom verplicht zich hiervoor te trainen. Wat betreft de noodzaak om een regulier leger te hebben, dit is gebaseerd op het sharia-principe dat stelt: ‘Datgene wat noodzakelijk is om een plicht te vervullen, is op zichzelf een plicht.’ Aangezien de plicht van jihad niet continu kan worden uitgevoerd, en de islam en moslims niet beschermd kunnen worden tegen de kuffar, behalve door de aanwezigheid van een permanent leger, is de imam er daarom toe verplicht om een regulier leger tot zijn beschikking te hebben.

This is derived from the obligation of Jihad, for verily every Muslim is commanded to perform the duty of Jihad, and hence is obliged to train for it. As for the need to have a regular army, this is based on the Shariah principle which States, ‘That which is necessary to accomplish a duty is itself a duty.’ Since the duty of Jihad cannot be carried out continuously, and Islam and Muslims cannot be protected from the kuffar, except through the presence of a permanent army, the Imam is therefore obliged to have a regular army at his disposal. .

Wat betreft de toewijzing van salarissen voor de strijdkrachten, is het overduidelijk dat zij behandeld moeten worden als elke andere werknemer. Een niet-moslim is niet verplicht om jihad te verrichten, maar als hij dat wel zou doen, zou dat acceptabel zijn van hem, en het zou toegestaan zijn hem daarvoor te betalen en middelen voor hem toe te wijzen. Dit is vanwege wat Al-Tirmidhi heeft overgeleverd van Al-Zuhri dat:

As for the allocation of salaries for the armed forces, it is obvious that they are to be treated like any other employee. A non-Muslim is not required to perform Jihad, but if he did it would be acceptable from him, and it would be permitted to pay him for it and to allocate funds for him. This is due to what Al- Tirmidhi narrated from Al-Zuhri that: .

“De Boodschapper van Allah ﷺ maakte gebruik van de diensten van enkele Joden en hij kende hen een aandeel toe.” Ook Ibn Hisham overleverde dat: .

“The Messenger of Allah (PBUH) sought the services of some of the Jews and he allocated a share to them.” Also Ibn Hisham narrated that: .

“Safwan b. Umayah ging mee op een expeditie met de Boodschapper van Allah ﷺ naar Hunain terwijl hij nog een afgodendienaar (Mushrik) was, en de Profeet ﷺ reserveerde wat geld voor hem uit de buit van Hunain uit het deel van de Mu’allafati Qulubihim (nieuwe bekeerlingen).” [al-Nasa’i, Sunan, #4723].

“Safwan b. Umayah went on an expedition with the Messenger of Allah (PBUH) to Hunain whilst still a mushrik, and the Prophet ( PBUH) allocated some money for him from the spoils of Hunain from Mu’allafati Qulubihim’s (new converts) share.” [al-Nasa’i, Sunan, #4723].

Daarna is het de ongelovige (Kafir) toegestaan om voor het islamitische leger te vechten, en middelen te ontvangen vanwege zijn aanwezigheid bij hen. Bovendien betekent de definitie van ‘Imara’ of inhuren, als een contract dat wordt gesloten over een voordeel in ruil voor een vergoeding, dat inhuren is toegestaan voor elk voordeel dat de werkgever van de ingehuurde persoon kan ontvangen. Het inhuren van een persoon voor het leger en het vechten is dus inbegrepen in een dergelijk contract, omdat het een voordeel is. Hiermee is het algemene bewijs van inhuren voor elk voordeel een geldig bewijs voor het toestaan van het inhuren van de kuffar voor het leger, militaire dienst en het vechten.

Thereupon, it is allowed for the disbeliever to fight for the Islamic army, and be given funds because of his presence with them. Moreover, the definition of ‘Imara’ or hiring as being a contract concluded over benefit in return for compensation means that hiring is allowed for every benefit which the employer can receive from the hired person. So hiring a person for the army and fighting is included in such a contract because it is a benefit. Thus, the general evidence of hiring over any benefit is a valid evidence for allowing the hiring of the kuffar for the Army, military service and fighting. .

Dit heeft betrekking op niet-moslims. Wat de moslims betreft, hoewel jihad een daad van aanbidding (Ibadah) is, is het toegestaan om moslims in te huren voor militaire dienst en strijd vanwege het algemene bewijs met betrekking tot het inhuren. Het inhuren is toegestaan om een daad van aanbidding (Ibadah) te verrichten als het voordeel ervan verder reikt dan degene die het uitvoert.

This is with regards to non-Muslims. As for the Muslims, even though jihad is an act of worship, it is allowed to hire Muslims for military service and fighting because of the general evidence of hiring. Hiring is allowed to accomplish an act of Ibadah if its benefit extends to more than the one who carries it out. .

Dit is vanwege de uitspraak van de Profeet ﷺ: “Het meest waardevolle om een loon voor te ontvangen is het onderwijzen van het Boek van Allah”, zoals overgeleverd door Bukhari [Sahih, #5737] op gezag van Ibn ‘Abbas.

This is due to the saying of the Prophet (PBUH):. “The most worthy thing to take a wage on is teaching the Book of Allah”, as narrated by Bukhari [Sahih, #5737] on the authority of Ibn ‘Abbas. .

Het onderwijzen van het Boek van Allah is aanbidding, en aangezien het is toegestaan om een moslim in te huren om de Koran te onderwijzen, de gebedsleiding te doen of de oproep tot het gebed (Adhan) te geven, wat allemaal daden van aanbidding zijn, is het ook toegestaan om een moslim in te huren om jihad te verrichten en deel te nemen aan militaire dienst, aangezien al deze zaken daden van aanbidding zijn waarvan het voordeel verder reikt dan degene die ze verricht. Bovendien is er bewijs voor het inhuren van moslims voor jihad, ook al is het een plicht voor hen die expliciet is vermeld in een overlevering (Hadith). Abu Dawud [Sunan, #2526] overleverde van Abdullah b. Amru, hij zei dat de Profeet ﷺ zei:

Teaching the book of Allah is worship, and since it is allowed to hire a Muslim to teach the Quran, lead the prayer, or give the Azan, which are all acts of worship, it is also allowed to hire a Muslim to do jihad and partake in military service, as all of these are acts of worship whose benefit extends beyond the one that performs them. Moreover, there is evidence of hiring Muslims for jihad even though it is a duty upon them which has been mentioned explicitly in a hadith. Abu Dawud [Sunan, #2526]. narrated from Abdullah b. Amru, he said that the Prophet (PBUH) said: .

"Al-Ghazi heeft zijn eigen loon en al-Ja’il heeft zijn eigen loon en het loon van de Al-Ghazi".

"Al –Ghazi has his own wage and al Ja’il has his own wage and the wage of the Al Ghazi". .

Een ‘Ghazi’ is een persoon die voor zichzelf vecht. Een ‘Ja’il’ is degene die iemand anders heeft om namens hem te vechten in ruil voor een loon dat hij aan hem betaalt. In het woordenboek van Al-Muhit wordt aangegeven dat “Al-ja’ala het bedrag is dat aan iemand wordt gegeven die een handeling verricht; en wat wordt toegewezen aan een Mujahid (Ghazi) als hij jihad voor jou heeft gevoerd, is ook ju’l.” Zo geeft de overlevering (Hadith) aan dat het voor een persoon is toegestaan om een loon te betalen aan iemand anders om namens hem te vechten, oftewel, het is voor een persoon toegestaan om ingehuurd te worden voor het vechten.

A ‘Ghazi’ is a person who fights for himself. A ‘Ja’il’ is the one who has someone else to fight on his behalf in return for a wage he pays to him. It is indicated in the dictionary of Al-Muhit that “Al-ja’ala is the amount given to someone doing an action; and what is assigned to a Mujahid (Ghazi) if he made jihad on your behalf is also ju’l.” Thus, the hadith indicates that it is allowed for a person to pay a wage for somebody else to fight on his behalf, i.e. it is allowed for a person to be hired for fighting. .

Al-Bayhaqi overleverde op gezag van Jubair b. Nufayr, die zei:

Al –Bayhaqi narrated on the authority of Jubair b. Nufayr who said: .

De Boodschapper ﷺ zei:

The Messenger (PBUH) said: .

“Degenen uit mijn moslimgemeenschap (Ummah) die strijden en loon ontvangen, en zichzelf versterken tegen hun vijand, zijn als de moeder van Mozes die haar zoon borstvoeding gaf en haar beloning (ajr) ontving.” Ajr betekent hier het loon. Zo krijgen soldaten salarissen, net als andere ambtenaren.

“Those of my Ummah who fight and take wages, and strengthen themselves against their enemy are like the mother of Moses who breastfed her son and got her reward (ajr).” Ajr here means the wage. Thus, soldiers are given salaries like other civil servants. .

Moslimsoldaten zouden hun beloning bij Allah hebben in hun jihad, zelfs als zij een salaris ontvingen. Dit is vanwege de overlevering (Hadith) van Al-Bukhari, die het toestaan om loon te ontvangen voor het onderwijzen van het Boek van Allah, wat een daad van aanbidding is. Dit betekent dat een dergelijke leraar de beloning bij Allah heeft in overeenstemming met zijn intentie.

Muslim soldiers would have their reward with Allah in their jihad even if they received salaries. This is due to the hadith of Al-Bukhari, which allows taking wage for teaching the book of Allah, which is an act of worship. This means such a teacher has the reward with Allah (PBUH) in accordance with his intention. .

Het islamitische leger is één leger, bestaande uit vele contingenten die nummers kunnen krijgen zoals de eerste, de tweede enzovoort, of zij kunnen worden vernoemd naar de provincies of de districten, bijvoorbeeld het leger van al-Sham, het leger van Egypte of het leger van Sana.

The Islamic army is one army, consisting of many contingents which can be given numbers such as the first, second etc, or they can be named after the provinces or the districts, for example the army of al-Sham, the army of Egypt or the army of Sana. .

Het islamitische leger is gestationeerd in speciale kampen, en in elk kamp is een groep soldaten geplaatst in één volledige eenheid of een deel van een eenheid, of vele eenheden. Deze kampen moeten in alle provincies worden geplaatst en sommige daarvan moeten in militaire bases worden geplaatst. Sommige daarvan zullen mobiele kampen zijn die in constante beweging zullen zijn en massale krachten zullen vormen. Aan elk van deze kampen wordt een naam gegeven, zoals het kamp van Habbaniyah, en voor elk kamp is er een speciale banier.

The Islamic army is stationed in special camps, and in every camp there is placed a group of soldiers in one complete unit or part of a unit, or many units. These camps have to be put in all provinces and some of them have to be put in military bases. Some of them will be mobile camps which will be in constant movement and will be massive forces. A name is given to each of these camps, like the camp of Habbaniyah, and for each camp there is a special banner. .

Sommige regelingen kunnen toegestaan (Mubah) zijn, zoals het vernoemen van de legers naar de namen van de Wilayaat of het toekennen van speciale nummers aan hen, een zaak die wordt overgelaten aan de mening van de kalief en zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Andere regelingen zijn zaken waar zonder welke een verplichting niet kan worden uitgevoerd, zoals de noodzaak om het land te beschermen en het leger te versterken, zoals het plaatsen van de legers aan de grenzen, en het plaatsen van sommige van deze kampen in alle Wilayaat en op strategische plaatsen om het land te beschermen.

Some arrangements may be of the Mubah, such as, naming the armies after the names of the Wilayaat or giving them special numbers, a matter left to the opinion of the Khalifah and his ijtihad. Other arrangements are matters without which an obligation cannot be performed, such as the necessity to protect the country and to strengthen the army, like placing the armies at the frontiers, and putting some of these camps in all the Wilayaat and in strategic places to protect the country. .

‘Umar b. al-Khattab (ra) verdeelde de kampen van het leger over alle Wilayaat. Zo plaatste hij één eenheid in Palestine en één eenheid in Al-Mosul, enzovoort. Hij hield gewoonlijk één legerunit in het centrum van de Staat en hij hield één legerunit gereed om op elk moment te kunnen vechten.

‘Umar b. al-Khattab (ra) distributed the camps of the army over all the Wilayaat. So he positioned one unit in Palestine and one unit in Al-Mosul etc. He used to keep one army unit in the centre of the State and he used to keep one army unit ready to fight at a moment’s notice.