De Boodschapper ﷺ beval de vervaardiging van de katapult en de gepantserde wagen. Al-Bayhaqi vermeldde in de Sunan dat Abu ‘Ubaydah (vrede zij met hem) zei: “Toen omsingelde de Boodschapper van Allah ﷺ Tai’f en richtte hij de katapult tegen hen op gedurende zeventien dagen”. Abu Dawud rapporteerde in al-Marasil van Makhul: “Dat de Profeet ﷺ de katapult tegen de mensen van Ta’if richtte”. Al-San’ani zei in Subul al-Salam dat de overleveraars betrouwbaar zijn. De auteur van de Sirah Halabiyyah zei: “Het was Salman al-Farsi (vrede zij met hem) die hem aanstuurde om dit te doen. Hij zei: ‘In Perzië richtten wij de katapulten bovenop de kastelen op en troffen wij onze vijand.’ Er wordt gezegd dat Salman (vrede zij met hem) het met zijn eigen handen maakte”. Ibn Al-Qayyim rapporteerde van Sa’d ibn Al-Mu’adh en Ibn Hisham in Ibn Ishaq’s Sirah: ..

The Messenger (PBUH) ordered the manufacture of the catapult and the armored car. Al-Bayhaqi mentioned in the Sunan that Abu ‘Ubaydah (ra) said:. “Then the Messenger of Allah put siege around Tai’f, and erected the catapult against them for seventeen days”. Abu Dawud reported in the al-Marasil from Makhul “That the Prophet (PBUH) erected the catapult against the people of Ta’if”. Al-San’ani said in Subul al-Salam that its narrators are reliable. The author of the Sirah Halabiyyah said: “It is Salman al- Farsi (ra) that directed him to do this. He said, ‘In Persia we used to erect the catapults on top of the castles and hit our enemy.’ It is said that Salman (ra) made it with his own hands”. Ibn Al-Qayyim reported from Sa’d ibn Al-Mu’adh and Ibn Hisham in Ibn Ishaq’s Sirah: ..

“Tot de dag dat de verwoesting plaatsvond nabij de muur van Ta’if, bewogen enkele mensen van de gezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ onder een gepantserd voertuig en betraden de muur van Ta’if om deze te verbranden. Thaqeef stuurde ijzeren staven tegen hen die met vuur waren verhit, waardoor zij eruit werden gedreven. Thaqeef raakte hen vervolgens met pijlen en doodde sommigen van hen.” Zo was Salman degene die hen adviseerde over het gebruik van de katapult, en er wordt gezegd dat hij deze met zijn eigen handen heeft gemaakt.

“Till the day of shatter took place near the wall of Ta’if, few people of the companions of the Messenger of Allah (PBUH) moved under an armored car and entered the wall of Ta’if so as to burn it. Thaqeef sent against them rods of iron heated with fire, so they got out of it. Thaqeef then hit them with arrows and killed some of them”. Thus, Salman was the one that advised them about the use of the catapult, and it is said that he made it with his own hands. .

Dit moet zijn gedaan op bevel van de Boodschapper ﷺ. In de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) vindt men de uitspraak van al-Halabiyyah: “hij wees hem de weg daarnaartoe”. Dit betekent dat hij de Boodschapper ﷺ daarover adviseerde. Uit deze overleveringen wordt begrepen dat militaire industrieën onder de verantwoordelijkheid van de kalief vallen, en dat hij de hulp zoekt van wie hij maar wil om deze uit te voeren en te organiseren. De industrie heeft een leider (Ameer) nodig, in plaats van een manager. Salman was geen leider (Ameer) van de militaire industrieën, maar eerder een manager van de katapultindustrie; en hij heeft mogelijk met zijn eigen handen gewerkt. Het opzetten van de militaire industrieën is verplicht, vanwege Zijn ﷺ uitspraak: “Maak voor hen gereed wat je ook kunt aan (gewapende) macht en aan paarden, opdat je daarmee de vijand van Allah en jouw vijand en anderen die je niet kent, angst inboezemt. Allah kent hen.” {Maak voor hen gereed wat je ook kunt aan (gewapende) macht en aan paarden, opdat je daarmee de vijand van Allah en jouw vijand en anderen die je niet kent, angst inboezemt. Allah kent hen.} [TMQ 8:60].

This must have been done by the command of the Messenger (PBUH). You can find in the seerah, the saying of al-Halabiyyah: “he directed him to it”. This means he advised the Messenger (PBUH) of that. It is understood from these reports that military industries are of the responsibility of the Khalifah, and he seeks the help of whomever he likes to undertake them and organise them. The industry does need an amir, rather than a manager. Salman was not an amir to the military industries, rather a manager to the catapult industry; and he may have worked with his own hands. Establishing the military industries is compulsory, because of His (PBUH) saying:. “Make ready for them all you can of (armed) force and of horses tethered, that thereby you may dismay (place terror in) the enemy of Allah and your enemy, and others beside them whom you know not. Allah knows them.” [TMQ 8:60].

Deze terreur kan niet plaatsvinden zonder voorbereiding, en voorbereiding vereist de aanwezigheid van fabrieken. De vers geeft dus de verplichting aan om militaire fabrieken op te richten via de betekenis van noodzakelijkheid (dalalat al-iltizam), of op basis van de regel die stelt dat (wat noodzakelijk is om een verplichting na te komen, op zichzelf verplicht is). Dit is naast de bewijzen die jihad verplichten, die door noodzakelijkheid wijzen op de verplichting om fabrieken op te richten.

This terror cannot take place without preparation, and preparation requires the presence of factories. Thus the verse indicates the obligation of establishing the military factories through the meaning of necessity (dalalat al- iltizam), or based on the rule that states (whatever is necessary to fulfil an obligation is itself obligatory). This is besides the evidences that oblige jihad, which indicate by necessity the obligation of establishing factories. .

De oprichting van fabrieken door de Staat is niet beperkt tot enkel militaire fabrieken. Er zijn eerder andere fabrieken die de staat moet oprichten, welke vermeld staan in het boek ‘the funds in the Khilafah State’ en zijn als volgt: .

The establishment of factories by the State are not confined to only military factories. There are rather other factories that the state must establish, which came in the book of ‘the funds in the Khilafah State’ and are as follows: .

De fabrieken: De staat moet twee soorten fabrieken oprichten op basis van de verplichting die op de staat rust om voor de belangen van de burgers te zorgen:

The factories: The state must establish two types of factories based on the obligation upon the State to look after the interests of the citizens: .

Het eerste type: De fabrieken die verband houden met de activa van het publieke eigendom, zoals de fabrieken die worden gebruikt voor het winnen, zuiveren en smelten van mineralen, en de fabrieken voor de winning en raffinage van olie. Deze soorten fabrieken zijn publiek eigendom vanwege de materialen die zij produceren. Aangezien de activa van het publieke eigendom publiek eigendom zijn van alle moslims, worden hun fabrieken publiek eigendom van alle moslims, en de Staat richt deze in namens de moslims.

The first type: The factories that are related to the assets of the public property such as the factories used in extracting, purifying and melting the minerals, and the factories of extracting and refinery of oil. These types of factories are of public property because of the material they produce. Since the assets of the public property are public property to all Muslims, then their factories are publicly owned by all Muslims, and the State establishes them on behalf of the Muslims. .

Het tweede type: De fabrieken die gerelateerd zijn aan de zware industrie en de wapenindustrie. Dit type fabrieken mag in bezit zijn van individuen, omdat het individueel eigendom is. Echter, dergelijke soorten fabrieken en industrieën hebben enorme fondsen nodig, die individuen vaak niet kunnen financieren, en de zware industrie voorziet tegenwoordig niet in wapens die in bezit zijn van individuen, zoals het geval was in de tijd van de Boodschapper ﷺ en de tijd van de Khulafaa’ Rashidun. Zij zijn in plaats daarvan eigendom geworden van de Staat, en de Staat werkt aan het voorzien in deze, omdat de plicht tot zorgverlening de Staat hiertoe verplicht. Dit geldt in het bijzonder gezien de enorme ontwikkeling van wapens en de kosten voor het exploiteren van de vereiste productiefaciliteiten... Daarom is het verplicht dat de Staat fabrieken opricht voor de productie van wapens, en fabrieken voor de zware industrieën. Dit zou echter niet betekenen dat individuen worden verhinderd om deze industrieën op te richten. Deze fabrieken zijn de verplichting van de Staat om op te richten, oftewel zij zijn de taak van de kalief. Hij stelt voor hen een algemeen directeur aan die rechtstreeks aan hem, of aan zijn plaatsvervanger, verbonden is, waarbij hij degene kiest die hij verkiest.

The second type: The factories that are related to the heavy industry and the weapons industry. These types of factories are allowed to be owned by individuals because it is of the individual property. However, such types of factories and industries need huge funds, which individuals can not often finance, and the heavy industry nowadays does not cater for weapons owned by individuals, as was the case in the time of the Messenger (PBUH) and the time of the Khulafaa’ Rashidun. They rather became owned by the State, and the State works on providing them, because the duty of caring obliges it to do so. This is particularly true considering the vast development of weapons, and the expense in running the required manufacturing facilities... Therefore, it is obligatory that the State establishes factories for manufacturing weapons, and factories for the heavy industries. However, this would not mean preventing the individuals from establishing these industries. These factories are obliged upon the State to establish, i.e. they are the duty of the Khalifah. He appoints to them a general manager linked directly to him, or to his deputy, choosing the one he prefers.