Na het onderzoeken van de methode van de benoeming van de Khulafaa’ Rashidun, is het duidelijk dat er een selectie van kandidaten werd gemaakt. In de hal van Bani Sa’idah waren de kandidaten Abu Bakr, ‘Umar, Abu Ubaydah en Sa’d ibn ‘Ubadah. Deze waren destijds voldoende, maar ‘Umar en Abu Ubaidah beschouwden niemand als gelijk aan Abu Bakr, dus daagden zij hem niet uit. Hierdoor was de competitie beperkt tot Abu Bakr en Sa’d ibn ‘Ubadah. Vervolgens kozen de invloedrijke aanwezigen in de hal Abu Bakr en gaven hem de eed van trouw (Bay’ah) van overeenkomst. De volgende dag gaven de moslims Abu Bakr de eed van trouw (Bay’ah) van gehoorzaamheid.

After examining the method of the appointment of the Khulafaa’ Rashidun, it is clear there was short listing of the nominees. In the hall of Bani Sa’idah, the nominees were Abu Bakr, ‘Umar, Abu Ubaydah and Sa’d ibn ‘Ubadah. These were enough at the time, but ‘Umar and Abu Ubaidah did not consider anybody equal to Abu Bakr, so they did not challenge him. Thus competition was limited to Abu Bakr and Sa’d ibn ‘Ubadah. Then the influential people present in the hall elected Abu Bakr and gave him the contracting Bayah. The next day, the Muslims gave Abu Bakr the Bayah of obedience. .

Abu Bakr nomineerde ‘Umar aan de moslims voor de post van kalief, zonder andere genomineerden te hebben. De moslims gaven hem de eed van trouw (Bay’ah) van overeenkomst, en vervolgens de eed van trouw (Bay’ah) van gehoorzaamheid.

Abu Bakr nominated ‘Umar to the Muslims for the post of Khalifah, without having any other nominees. The Muslims gave him the contracting Bayah, and then the Bayah of obedience. .

‘Umar nomineerde zes personen en beperkte het kalifaat tot hen, waarbij de moslims de keuze kregen om een kalief uit de zes te kiezen. Nadat hij zichzelf van de genomineerden had teruggetrokken, overlegde Abdul Rahman met de overgebleven vijf, waarbij hij het aantal kandidaten beperkte tot twee: Ali en ‘Uthman, nadat zij de zaak aan hem hadden gedelegeerd. Na het onderzoeken van de meningen van de mensen, kwam de mening vast te liggen op ‘Uthman als kalief.

‘Umar nominated six people and limited the Khilafah to them, whereby the Muslims were given the choice to choose a Khaleefah from amongst the six. After removing himself from the nominees, Abdul Rahman discussed with the remaining five, limiting the number of candidates to two; Ali and ‘Uthman, after they delegated the matter to him. After investigating the opinions of the people, the opinion settled on ‘Uthman as a Khaleefah. .

Wat betreft de benoeming van ’Ali, was er geen andere kandidaat voor kalief naast hem, dus gaven de meerderheid van de moslims van al-Madinah en al-Kufah hem de eed van trouw (Bay’ah), en hij werd de vierde kalief.

As for the appointment of ’Ali, there was no other nominee for Khalifah beside him, so the majority of Muslims of al-Madinah and al-Kufah gave him the Bayah, and he became the fourth Khaleefah. .

Aangezien de eed van trouw (Bay’ah) van ‘Uthman (ra) de maximaal toegestane periode voor het kiezen van een kalief inhield, namelijk drie dagen inclusief hun twee nachten, evenals het beperken van de genomineerden tot zes personen, die vervolgens werden verkort tot twee, zullen we deze gebeurtenissen in detail bespreken vanwege hun waarde voor het correct begrijpen van dit onderwerp. 1- ‘Umar (ra) werd gestoken terwijl hij in de mihrab stond te bidden op de ochtend van woensdag, 4 dagen voor het einde van Dhul Hijjah 23 AH. ‘Umar (ra) overleed op zondagochtend, aan het begin van Muharram in 24 AH, als gevolg van zijn verwonding veroorzaakt door Abu Lu’luah, moge Allah hem vervloeken. Suhaib (ra) bad de janazah (begrafenisgebed) voor hem volgens het testament van ‘Umar (ra).

Since the Bayah of ‘Uthman (ra) included the maximum period allowed for electing a Khaleefah, i.e. three days including their two nights, as well as the limiting of the nominees to six people, which were shortlisted to two, we are going to discuss these events in detail because of its value in understanding this subject correctly. 1- ‘Umar (ra) was stabbed whilst he was standing in the mihrab praying on the dawn of Wednesday, 4 days before the end of Dhul Hijjah 23 AH. ‘Umar (ra) passed away on Sunday morning, at the beginning of Muharram in 24 AH, as a result of his injury caused by Abu Lu’luah, may Allah curse him. Suhaib (ra) prayed janazah (funeral prayer) on him according to the will of ‘Umar (ra). .

2- Toen ‘Umar werd begraven, verzamelde Al-Miqdad de zes personen van de raadpleging (Shura) die door ‘Umar waren aanbevolen in een huis, dat door Abu Talha werd bewaakt. Zij gingen zitten om met elkaar te overleggen. Vervolgens stelden zij Abdul Rahman ibn Awf uit hun midden aan om met hun instemming een kalief uit hen te kiezen.

2- When ‘Umar was buried, Al-Miqdad gathered the six people of shura recommended by ‘Umar in a house, which Abu Talha guarded. They sat down consulting with each other. Then they delegated Abdul Rahman ibn Awf from amongst themselves to choose a Khalifah from them, with their consent. .

3- Abdul Rahman begon met hen te overleggen en vroeg aan ieder van hen: “Wie van deze groep, naast jezelf, acht jij waardig voor deze autoriteit?” Hun antwoord beperkte zich tot ’Ali en ‘Uthman. Uiteindelijk beperkte ‘Abd al-Rahman de zaak tot deze twee.

3- Abdul Rahman started discussing with them, and asked each one of them: “Apart from yourself, who do you think is worthy of this authority from among this group?" Their answer was not beyond ’Ali and ‘Uthman. Finally, ‘Abd al- Rahman confined the matter to those two. .

4- Daarna begon Abd al-Rahman de mensen te raadplegen, zoals hierboven is vermeld.

4- After that Abd al-Rahman started consulting the people as was mentioned above. .

5- Op woensdagavond, d.w.z. de nacht van de derde dag na het overlijden van ‘Umar (ra) (d.w.z. zondag), ging Abdul Rahman naar het huis van zijn neef, Al-Muswar ibn Makhramah, waar Ibn Kathir het volgende rapporteert in zijn boek Al-Bidayah Wan-Nihayah: .

5- On Wednesday night, i.e. the night of the third day after the death of ‘Umar (ra) (i.e. Sunday), Abdul Rahman went to the house of his nephew, Al- Muswar ibn Makhramah, where Ibn Kathir reports the following in his book Al- Bidayah Wan-Nihayah: .

Toen de nacht die de vierde dag na de dood van ‘Umar inluidde begon, kwam hij naar het huis van zijn neef, Al-Muswar ibn Makhramah, en zei: “Slaap je, o Muswar? Bij Allah! Ik heb niet veel geslapen sinds drie…” oftewel de drie nachten na de dood van ‘Umar op zondagochtend, zijnde de nachten van maandag, dinsdag en woensdag. Hij vervolgde met zeggen: “Ga en roep ‘Ali en ‘Uthman voor mij...”, waarna hij hen naar de moskee bracht en de mensen werden opgeroepen om bij te wonen een publiek gebed. Dit was bij het aanbreken van de dageraad op woensdag. Vervolgens greep hij de hand van ‘Ali (ra) en vroeg hem over het afleggen van de eed van trouw (Bay’ah) op het Boek van Allah, de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ en de handelingen van Abu Bakr en ‘Umar. ‘Ali (ra) gaf hem het bekende antwoord: Op het Boek en de profetische traditie (Sunnah), ja; wat betreft de handelingen van Abu Bakr en ‘Umar, hij zou zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) toepassen. Dus liet hij zijn hand los, greep de hand van ‘Uthman en stelde hem dezelfde vraag. ‘Uthman zei: “Ja, bij Allah.” Zo werd de eed van trouw (Bay’ah) aan ‘Uthman (ra) voltooid.

When the night that begins the fourth day after the death of ‘Umar started, he came to the house of his nephew, Al-Muswar ibn Makhramah and said, “Are you sleeping, O Muswar? By Allah! I have not enjoyed much sleep since three…” i.e. the three nights after the death of ‘Umar on Sunday morning, meaning the nights of Monday, Tuesday and Wednesday. He continued to say, “Go and call ’Ali and ‘Uthman for me…”, then he brought them to the masjid and the people were called to attend a public prayer. This was at dawn on Wednesday. Then he held the hand of Ali (ra) and asked him about taking the Bayah over the book of Allah and the Sunnah of His Messenger and the action of Abu Bakr and ‘Umar. ‘Ali (ra) gave him the well known answer: Over the book and the Sunnah, yes; as for the action of Abu Bakr and ‘Umar, he would make his own ijtihad. So, he dropped his hand and held the hand of ‘Uthman and asked him the same question. ‘Uthman said, “Yes, by Allah.” Thus the bayah was concluded to ‘Uthman (ra). .

Suhaib leidde de mensen in de Fajr- en Zuhr-gebeden van die dag. Daarna leidde ‘Uthman (ra) de mensen in het ‘Asr-gebed als de kalief van de moslims. Dit betekent dat, ondanks het feit dat het sluiten van de eed van trouw (Bay’ah) aan ‘Uthman (ra) begon bij het Fajr-gebed, het leiderschap van Suhaib niet eindigde voordat de Bay’ah van de invloedrijke mensen in al-Madinah aan ‘Uthman was voltooid. Dit werd kort voor ‘Asr afgerond, toen de metgezellen (Sahabah) elkaar opriepen om de Bay’ah aan ‘Uthman af te leggen, tot na het midden van die dag was verstreken en voor ‘Asr. Toen het afnemen van de Bay’ah voor ‘Asr was voltooid, eindigde het leiderschap van Suhaib, en leidde ‘Uthman de mensen in het ‘Asr-gebed als hun kalief. De auteur van al-Bidayah wa al-Nihayah legt uit waarom Suhaib de mensen leidde in het Zuhr-gebed, hoewel ‘Uthman de Bay’ah bij Fajr aannam. Hij zegt: “De mensen gaven hem de Bay’ah in de moskee, daarna werd hij naar het huis van de raadpleging (Shura) gebracht (d.w.z. het huis waar de mensen van de Shura bijeenkwamen), waarna de rest van de mensen hem de Bay’ah gaf. Het lijkt erop dat hij het afnemen van de Bay’ah niet voltooide tot na Zuhr. Dus, Suhaib bad dat Zuhr in de moskee van de Profeet ﷺ, waardoor het eerste gebed (Salah) waarin de kalief, ameer ul-mu’minin, ‘Uthman de moslims leidde, salat al-‘asr was.”

Suhaib led the people in the fajr and zuhr prayers of that day. Then ‘Uthman (ra) led the people in the ‘asr prayer as the Khalifah of the Muslims. This means that despite the contracting Bayah to ‘Uthman (ra) starting at the fajr prayer, the leadership of Suhaib did not expire except after the Bayah of the influential people in al-Madinah to ‘Uthman. This was completed little before ’Asr, when the Sahabah summoned each other to give bayah to ‘Uthman until after the middle of that day had passed and before asr. When the taking of the Bayah was completed before asr the leadership of Suhaib finished, and ‘Uthman led the people in the asr prayer as their Khalifah. The author of al-Bidayah wa al-Nihayah explains why Suhaib led the people in the zuhr prayer though ‘Uthman took the Bayah at fajr. He says: “The people gave him the Bayah in the masjid, then he was taken to the house of shura (i.e. the house where the people of shura met), so the rest of the people gave him the Bayah. It seems he did not finish taking the Bayah until after zuhr. So, Suhaib prayed that zuhr in the Prophet’s mosque, thus the first prayer in which the Khalifah, amir ul-mu’minin, ‘Uthman led the Muslims was salat al-asr.” .

Er zijn enkele overgeleverde verschillen over de dagen waarop ‘Umar gewond raakte, de dag van zijn overlijden en de dag van de eed van trouw (Bay’ah) aan ‘Uthman. Wij hebben echter geprobeerd de overlevering met het sterkste bewijs te vermelden.

There are some reported differences about the days in which ‘Umar was injured, the day of his death and the day of bayah to ‘Uthman. However we have endeavoured to mention the report with the strongest evidence. .

Bijgevolg moeten de volgende zaken in acht worden genomen bij het doen van nominaties voor de post van het kalifaat nadat deze vrijkomt (door overlijden of ontslag), namelijk: 1- De inspanning om een kalief aan te stellen moet dag en nacht worden voortgezet totdat de taak is voltooid.

Consequently the following matters must be considered when making nominations for the post of Khilafah after it becomes vacant (through death or dismissal), which are: 1- The work to appoint a Khaleefah must be done day and night until the task is completed. .

2- Nominees moeten worden geselecteerd op basis van het voldoen aan de contractuele voorwaarden, een aangelegenheid die wordt afgehandeld door de mahkamat al-mazalim.

2- Nominees have to be shortlisted in terms of fulfilling the contractual conditions, a matter that is conducted by the mahkamat al-mazalim. .

3- Nominees worden twee keer voorgeselecteerd: tot zes, en daarna tot twee. De raad van de moslimgemeenschap (Ummah) voert deze voorselectie uit als vertegenwoordigers van de moslimgemeenschap (Ummah). Dit komt doordat de moslimgemeenschap (Ummah) ‘Umar (ra) had gedelegeerd om hen te vertegenwoordigen, die zes personen nomineerde, en de zes genomineerden een vertegenwoordiger uit hun midden hadden gedelegeerd, Abul Rahman, die de genomineerden na overleg tot twee had voorgeselecteerd. Zo is de verwijzing in dit alles de raad van de moslimgemeenschap (Ummah), oftewel haar vertegenwoordigers.

3- Nominees are short listed twice: to six, and then to two. The council of the Ummah conducts this short listing as representatives of the Ummah. This is because the Ummah delegated ‘Umar (ra) to represent them, who nominated six people, and the six nominees delegated a representative from amongst themselves, Abul Rahman, who shortlisted the nominees to two after discussion. Thus, the reference in all of this is the Ummah’s council, i.e. its representatives. .

4- De taak van de voorlopige leider (Ameer) vervalt na de voltooiing van het afleggen van de eed van trouw (Bay’ah) door de kalief, en niet door de bekendmaking van de resultaten. Het leiderschap van Suhaib eindigde niet door de verkiezing van ‘Uthman, maar door de voltooiing van zijn eed van trouw (Bay’ah).

4- The task of the provisional amir expires after the completion of the taking of the Bayah by the Khalifah, rather than by the announcement of the results. The leadership of Suhaib did not finish by the election of ‘Uthman, but rather by the completion of his Bayah. .

Overeenkomstig zal er een wet worden uitgevaardigd die de wijze van de verkiezing van de kalief tijdens de drie dagen, inclusief hun nachten, bepaalt. Deze wet is reeds vastgesteld en zal op het juiste moment worden besproken en aangenomen, insha’allah.

Accordingly, a law will be issued that determines the way of electing the Khalifah during the three days including their nights. This law has already been enacted, and it will be discussed and adopted at the right time, insha’allah. .

Dit is het geval wanneer er een kalief was en hij is overleden of is afgezet, en er een opvolger moet worden aangesteld om hem te vervangen. Echter, als er helemaal geen kalief is, wordt het verplicht voor de moslims om een kalief aan te stellen, om de regels van de sharia toe te passen en om de oproep tot de islam (Da’wah) naar de wereld te brengen, zoals momenteel het geval is sinds de afschaffing van het islamitisch kalifaat in Istanbul, op 28 Rajab 1342 H (3 maart 1924). In een dergelijke situatie is elk van de moslimlanden in de islamitische wereld geschikt om een kalief aan te stellen, en het kalifaat zou aan hem worden toegekend. Dus, als een van de moslimlanden de eed van trouw (Bay’ah) aan een opvolger heeft gegeven, en het kalifaat aan hem is toegekend, wordt het verplicht voor de moslims in de andere landen om hem de eed van trouw (Bay’ah) van gehoorzaamheid te geven, oftewel een eed van trouw (Bay’ah) van onderwerping aan zijn gezag. Dit is nadat het kalifaat aan hem is toegekend via de eed van trouw (Bay’ah) van de mensen van zijn land. Echter, de volgende voorwaarden moeten in dat land worden vervuld: .

This is the case if there was a Khalifah and he passed away or was removed, and a Khaleefah needs to be appointed to replace him. However, if there is no Khaleefah at all, it becomes obligatory upon the Muslims to appoint a Khaleefah, to implement the rules of the Shariah and to carry the Islamic da’wah to the world, as is currently the case since the removal of the Islamic Khilafah in Istanbul, on 28th Rajab 1342 H (3rd March 1924). In such a situation, every one of the Muslim countries in the Islamic world is suitable to appoint a Khalifah, and the Khilafah would be concluded to him. So, if one of the Muslim countries gave the Bayah to a Khaleefah, and the Khilafah was concluded to him, it becomes obligatory upon the Muslims in the other countries to give him the Bayah of obedience, i.e. a bayah of submission to his authority. This is after the Khilafah has been concluded to him through the Bayah of the people of his country. However, the following conditions have to be fulfilled in that country: .

1. De autoriteit van het land moet in de handen van de moslims zijn en niet in de handen van een niet-islamitisch land of onder een niet-islamitische invloed.

1. The authority of the country must be in the hands of the Muslims and not in the hands of a non-Islamic country or under a non-Islamic influence. .

2. De veiligheid van de moslims in dat land moet worden gegarandeerd door de Islam, dat wil zeggen: hun bescherming in binnen- en buitenland moet geschieden in de naam van de Islam en door islamitische strijdkrachten, met uitsluiting van alle anderen.

2. The security of the Muslims in that country must be guaranteed by Islam, i.e. its protection at home and abroad should be in the name of Islam and by Islamic forces to the exclusion of all others. .

3. De implementatie van de Islam dient met onmiddellijke ingang op een allesomvattende en radicale wijze plaats te vinden; de kalief moet betrokken zijn bij het overbrengen van de Islamitische Boodschap.

3. The implementation of Islam should take place with immediate effect in a comprehensive and radical manner; the Khalifah must be involved in the conveying of the Islamic Message. .

4. De kalief moet aan alle contractuele voorwaarden voldoen, hoewel hij de voorkeursvoorwaarden mogelijk niet zal nakomen, aangezien het werkelijk gaat om de voorwaarden van het contract.

4. The Khalifah must fulfil all the contractual conditions, although he might not fulfil the preferred conditions, since what really matters are the conditions of the contract. .

Indien dat land aan deze vier voorwaarden voldoet, dan zou het kalifaat (Khilafah) worden gevestigd door de eed van trouw (Bay’ah) van dat land alleen, en het kalifaat (Khilafah) zou door haar alleen worden voltooid. De kalief (Khalifah) aan wie zij de eed van trouw (Bay’ah) hebben gegeven, zou de legitieme kalief (Khalifah) worden, en elke eed van trouw (Bay’ah) aan iemand anders dan hem zou ongeldig zijn. Elk land dat daarna de eed van trouw (Bay’ah) aan een andere kalief (Khalifah) zou kunnen geven, zou zijn eed van trouw (Bay’ah) ongeldig zijn, vanwege de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ:

Should that country satisfy these four conditions then the Khilafah would be established by the Bayah of that country alone, and the Khilafah would be concluded by her alone. The Khalifah to whom they gave the Bay’ah would become the legitimate Khalifah, and any Bay’ah to other than him would be invalid. Any country that might give the Bayah to another Khalifah after that, his Bayah would be invalid, due to the saying of the Messenger of Allah (P.B.U.H): .