333. Ebu Bekre'den rivayet edildi: Peygamber ﷺ'in huzurunda bir adam anıldı ve biri onu övdü. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Vay sana! Arkadaşının boynunu kestin!" Bunu birkaç kez tekrarladı, sonra ekledi: "Eğer sizden biri mutlaka birini övecekse, 'Ben filanı böyle böyle biri olarak görüyorum' desin. Eğer onun gerçekten öyle olduğunu düşünüyorsa, hesabını görecek olan Allah'tır. Kimse, bir kişinin karakteri hakkında şahitlik etme hakkını Allah'tan kendine mal edemez."

333. Abu Bakr reported that a man was mentioned in the presence of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and someone praised him. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Woe to you! You have cut off the head of your companion!" and he repeated that several times. He went on, "If one of you must praise someone, he should say, 'I consider that so-and-so is such-and-such.' Allah is the One who will take account of him if he thinks that he is indeed like that, No one can appropriate Allah's right to attest to someone's character." .

334. Ebû Mûsâ'dan rivayet edildiğine göre, Peygamber ﷺ bir adamın başka bir adamı överken abartılı bir övgüde bulunduğunu işitti. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Adamın sırtını kırdın ya da helak ettin."

334. Abu Musa reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, heard a man praise another man and he was using exaggeration in his praise of him. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "You have destroyed or broken the man's back." .

335. İbrahim et-Teymi, babasının şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ömer'in yanında oturuyorduk ve bir adam, başka bir adamı yüzüne karşı övdü." (Ömer) dedi ki: "Adamı yaraladın. Allah da seni yaralasın."

335. Ibrahim at-Taymi reported that his father said, "We were sitting with 'Umar and one man praised another man to his face." He said, "You have wounded the man. May Allah wound you." .

336. Zeyd bin Eslem, babasının Ömer'in şöyle dediğini duyduğunu rivayet etmiştir: "Övgü boğazlamaktır." Râvi şunu ekledi: "Onun kastettiği, kabul edildiğinde demekti."

336. Zayd ibn Aslam reported that his father heard 'Umar state, "Praise is slaughter." The transmitter added, "He meant when it is accepted."

[* Bu kişi, övgüsünün kendisinde gurur veya kibir yaratmayacağından emindir.] 337. Ebû Hureyre'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "İnsanların en hayırlısı Ebû Bekir'dir. İnsanların en hayırlısı Ömer'dir. İnsanların en hayırlısı Ebû Ubeyde'dir. İnsanların en hayırlısı Useyd İbn Hudayr'dir. İnsanların en hayırlısı Sabit İbn Kays İbn Şemmas'tır. İnsanların en hayırlısı Muaz İbn Amr İbn el-Cemuh'tur. İnsanların en hayırlısı Muaz İbn Cebel'dir." Ardından şöyle buyurdu: "İnsanların en kötüsü falan kişidir. İnsanların en kötüsü filan kişidir," ve nihayet yedi kişiyi isim isim saydı.

[* He is certain that his praise will nor produce pride or vanity.] 337. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "The best of men is Abu Bakr. The best of men is 'Umar. The best of men is Abu 'Ubayda. The best of men is Usayd ibn Hudayr. The best of men is Thabit ibn Qays ibn Shammas. The best of men is Mu'adh ibn 'Amr ibn al-Jamuh. The best of men is Mu'adh ibn Jabal." Then he said, "The worst of men is so-and so. The worst of men is so-and-so," until he had named seven men.

338. Aişe anlatıyor: "Allah'ın Resulü'nden içeri girmek için izin isteyen bir adam geldi ve Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: 'O, kabilesinin kötü bir oğlu.' Adam içeri girdiğinde Peygamber ﷺ ona karşı nazik ve güler yüzlü davrandı. Adam çıkıp gittikten sonra başka bir adam içeri girmek için izin istedi. Peygamber ﷺ şöyle dedi: 'O, kabilesinin mükemmel bir oğlu.' Bu adam içeri girdiğinde, Peygamber ﷺ ona önceki adama gösterdiği kadar güler yüzle davranmadı. O da çıkıp gittiğinde ben dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü, şu kişi hakkında söylediğinizi söylediniz, ama yine de ona nazik davrandınız. Şu kişi hakkında da söylediğinizi söylediniz, ama ona da aynısını yaptığınızı görmedim.' Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Ey Aişe, insanların en kötüsü, kötü dilliliği yüzünden kendisinden çekinilen kimselerdir.'"

338. 'A'isha said, "A man asked permission to come to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and the Messenger of Allah said, 'He is an evil son of his tribe.' When the man came in, the Prophet was courteous and cheerful towards him. When that man left, another man asked permission to come in. He said, 'He is an excellent son of his tribe.' When he came in, he was not cheerful towards him as he had been cheerful towards the other man. When he left, I said, 'Messenger of Allah, you said what you said about so-and-so and yet you were courteous to him. You said what you said about so-and-so and I did not see you do the same.' He said, ''A'isha, the worst of people are those who are feared on account of their bad language.'"

339. Ebu Ma'mer şöyle dedi: "Bir adam emirlerden birini övmeye başladı. Mikdad da ona toprak atmaya başladı ve şöyle dedi: 'Allah'ın Resulü ﷺ, insanları övenlerin yüzüne toprak atmamızı emretti.'"

339. Abu Ma'mar said, "A man began to praise one of the amirs. Al-Miqdad began to throw dirt in his face and said, 'The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, commanded us to throw dust into the faces of those who praise people.'" .

340. Ata' ibn Ebi Rabah rivayet etti: Bir adam, İbn Ömer'in huzurunda başka bir adamı övüyordu. İbn Ömer, onun ağzına doğru toprak atmaya başladı. Şöyle dedi: "Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: 'Insanları övenleri gördüğünüzde, yüzlerine toprak atın.'"

340. 'Ata' ibn Abi Rabah reported that a man was praising another man in the presence of Ibn 'Umar. Ibn 'Umar began to throw dust towards his mouth. He said, "The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, 'When you see those who praise people, throw dust in their faces.'" .

341. Recâ' şöyle anlattı: "Bir gün Mihcan ile birlikte Basra halkının mescidine gittik. Burayda el-Eslemî orada, mescidin kapılarından birinin yanında oturuyordu. Mescidin içinde, namazı uzun kılan Sabka adında bir adam vardı. Üzerinde yün bir kumaş asılı olan mescit kapısına geldik. Burayda şaka yapmayı seven biriydi. Dedi ki: 'Ey Mihcan, Sabka'nın kıldığı gibi namaz kılmıyor musun?' Mihcan cevap vermedi ve geri döndü. Mihcan şöyle dedi: 'Allah'ın Resulü ﷺ bir gün elimden tutup beni Uhud'un tepesine çıkardı. Medine'ye baktı ve şöyle buyurdu: "Halkı çok bereketli olduğunda şehri terk edecek bir kavmin vay haline! Sonra Deccal oraya gelecek ve kapılarının her birinde iki melek bulacak; bu yüzden içeri giremeyecek." Sonra inip mescide gelinceye kadar yürüdük. Allah'ın Resulü ﷺ, rükû ve secde eden biri namaz kılarken gördü. Allah'ın Resulü ﷺ bana, "Bu kim?" diye sordu. Ben de onu övmeye başladım ve "Allah'ın Resulü, bu falan kişidir, bu da falan kişidir" dedim. Resulullah ﷺ, "Dur!" buyurdu. "Onu duyacak olursa, ona zarar verirsin, onu helak edersin."'" Recâ' sözüne şöyle devam etti: "Yürüdü ve odalarına varıncaya kadar yürüdü. Sonra ellerindeki toprağı silkeledi ve 'Dininizin en hayırlı kısmı en kolay olanıdır' dedi ve bunu üç kez tekrarladı."

341. Raja' said. "One day Mihjan and I went to the mosque of the people of Basra. Burayda al-Aslami was sitting there by one of the mosque doors. Inside the mosque there was a man called Sabka who used to make the prayers long. We came to the mosque door which had a fringed woollen cloth over it. Now Burayda was someone who made jokes. He said, 'Mihjan, don't you pray as Sabka prays?' Mihjan did not answer and went back. Mihjan said, 'The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, once took me by the hand and we went together to the top of Uhud. He looked down on Madina and said, "Woe to a town whose people will abandon it when it becomes very prosperous. Then the Dajjal will come to it and find two angels at each of its gates, so he will not enter it." Then he went down until we reached the mosque and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, saw a man praying, prostrating and bowing. The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, asked me, "Who is this?" and I began to praise him, saying, "Messenger of Allah, this is so-and-so and so-and-so." "Stop!" he said, "Do not let him hear or you will destroy him."'" Raja' continued, "He began to walk until he reached his rooms and then he began to shake the dust off his hands and said, 'The best part of your deen is the easiest of it.' and he repeated that three times."

342. El-Esved b. Süreyy şöyle demiştir: "Peygamber'e ﷺ geldim ve dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü, Allah'ı ve sizi methiye ve övgü şiirlerimle övdüm.' Bunun üzerine buyurdu ki: 'Rabbin hakkında, O'nun övülmesi gerekir.' Ardından onları okumaya başladım. Sonra uzun boylu, kel bir adam içeri girmek için izin istedi. Peygamber ﷺ bana, 'Sus!' dedi. Adam içeri girdi, bir süre konuştu ve sonra çıktı. Ben yeniden okumaya başladım. Sonra o adam tekrar geldi ve yine beni susturdu. Adam yine gitti. Bu, iki üç kez tekrarlandı. Sordum: 'Kendisi için susmam gereken bu adam kimdir?' Buyurdu ki: 'Bu, boş şeyleri sevmeyen bir adamdır.'" [It is said that it was 'Umar ibn al-Khattab]

342. Al-Aswad ibn Suray' said, "I came to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and said, 'Messenger of Allah, I have praised Allah and you in poems of praise and eulogies.' He said, 'As far as your Lord is concerned, He must be praised,' and so I began to recite them. Then a tall bald man asked for permission to enter. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, told me, 'Be silent.' The man came in and spoke for a time and then left. Then I recited again. Then the other man came back and he made be silent again. Then the man left again. That happened two or three times. I asked, 'Who is this man for whom I must be silent?' He replied, 'This is a man who does not like vain things.'" [It is said that it was 'Umar ibn al-Khattab]

343. Ebu Nucayd şöyle dedi: "Bir şair 'İmran İbn Husayn'a geldi ve İmran ona bir şey verdi. İmran'a, 'Şaire mi veriyorsun?' diye soruldu. O da şöyle dedi: 'Ben itibarımı koruyorum (onun hicvinden).'"

343. Abu Nujayd said, "A poet came to 'Imran ibn Husayn and 'Imran gave him something. 'Imran was asked, 'You give to a poet?' He said, 'I am preserving my reputation (from his satire).'"