Yüce Allah şöyle vahyetti:

Allah the Almighty revealed:

"Rabbinin meleklere dediğini hatırla: 'Şüphesiz ben yeryüzüne bir halife koyacağım.' Dediler ki: 'Orada bozgunculuk yapacak ve kan dökecek kimseleri mi koyacaksın? Oysa biz Sana hamd ederek tesbih ediyor ve seni takdis ediyoruz.' Allah dedi ki: 'Şüphesiz ben sizin bilmediklerinizi bilirim.' Allah Adem'e bütün isimleri öğretti; sonra onları meleklere gösterip dedi ki: 'Eğer doğru sözlüyseniz, bunların isimlerini bana söyleyin.' (Melekler)"

"Remember when your Lord said to the angels: 'Verily, I am going to place mankind generations after generations on earth.' They said: 'Will You place therein those who will make mischief therein and shed blood, while we glorify You with praises and thanks (exalted be You above all that they associate with You as partners) and sanctify You.' Allah said: 'I know that which you do not know.' Allah taught Adam all the names of everything, then He showed them to the angels and said: "Tell Me the names of these if you are truthful." They (angels)

"Sen'i tüm noksanlıklardan tenzih ederiz; bize öğrettiğinden başka bir bilgimiz yoktur."

said: "Glory be to You, we have no knowledge except what You have taught us.

"Şüphesiz ki sen, her şeyi bilen, hikmet sahibi olansın." Dedi ki: "Ey Âdem! Onlara isimlerini haber ver." Ona isimlerini haber verince, dedi ki: "Size, göklerin ve yerin gaybını bildiğimi, açığa vurduğunuzu da gizlediğinizi bildiğimi söylememiş miydim?" Hani meleklere: "Âdem'e secde edin" demiştik; İblis hariç hepsi secde etti. O ise direndi, kibirlendi ve kâfirlerden (Allah'a itaatsizlik edenlerden) oldu. Dedik ki: "Ey Âdem! Sen ve eşin cennette kalın, ikiniz de istediğiniz yerden, bolca ve dilediğiniz gibi yiyin. Ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz." Derken şeytan, onları oradan (cennetten) kaydırdı ve bulundukları yerden çıkardı. Dedik ki: "Hepiniz inin! Aranızda düşmanlık olacak. Yeryüzünde, bir süreye kadar, sizin için bir yerleşim yeri ve bir faydalanma olacak." Sonra Âdem, Rabbinden bazı kelimeler aldı. Rabbi de tevbesini kabul etti. Şüphesiz O, tevbeleri kabul eden, çok merhametli olandır.

Verily, it is You, the All-Knower, the All-Wise." He said: "O Adam! Inform them of their names," and when he had informed them of their names, He said: "Did I not tell you that I know the unseen in the heavens and the earth, and I know what you reveal and what you have been hiding?" Remember when We said to the angels: "Prostrate yourself before Adam" They prostrated except Iblis, he refused and was proud and was one of the disbelievers(disobedient to Allah)." We said: "O Adam! Dwell you and your wife in the Paradise and both of you freely with pleasure and delight of things therein as wherever you will but come not near this tree or you both will be of the Zalimeen (wrongdoers)." Then the Satan made them slip therefrom (the Paradise), and got them out from that in which they were. We said: "Get you down all with enmity between yourselves. On earth will be a dwelling place for you and an enjoyment for a time." Then Adam received from his Lord Words. His Lord pardoned him (accepted his repentance). Verily He is the One Who forgives (accepts repentance), the most Merciful.

"Hepiniz bu yerden (Cennet'ten) inin. Sonra size tarafımdan bir hidayet geldiğinde, kim Benim hidayetime uyarsa, onlar için korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir. Ama inkâr edip Ayetlerimizi (delilleri, kanıtları, âyetleri, dersleri, işaretleri ve vahyleri vb.) yalanlayanlar, işte onlar Ateş'in ehlidir, orada ebedî kalacaklardır." (Bakara Suresi, 2:30-39, Kur'an)

We said: "Get down all of you from this place (the Paradise), then whenever there comes to you Guidance from Me, and whoever follows My Guidance there shall be no fear on them, nor shall they grieve. But those who disbelieve and belie Our Ayah (proofs, evidences, verses, lessons, and signs and revelations, etc) such are the dwellers of the Fire, they shall abide therein forever." (Chapter 2:30-39, Qur'an).

Andolsun, sizi yarattık (babanız Adem'i), sonra size şekil verdik (insanın değerli biçimini), sonra meleklere, "Adem'e secde edin" dedik ve onlar secde ettiler, İblis dışında; o secde edenlerden olmayı reddetti.

"And surely, We created you (your father Adam) and then gave you shape (the noble shape of a human being), then We told the angels, "Prostrate to Adam", and they prostrated, except Iblis, he refused to be those who prostrate.

Allah şöyle buyurdu: "Sana emrettiğimde seni secde etmekten alıkoyan nedir, ey İblis?" İblis dedi ki: "Ben ondan (Adem'den) daha hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın." Allah dedi ki: "Ey İblis, oradan (Cennet'ten) in! Burada kibirlenmek sana düşmez. Çık, çünkü sen alçaltılmış ve rezil olanlardansın." İblis dedi ki: "Onların (insanların) diriltileceği güne kadar bana mühlet ver." Allah dedi ki: "Sen mühlet verilenlerdensin." İblis dedi ki: "Beni saptırdığın için, andolsun ki ben de onlara (insanlara) karşı Senin Dosdoğru Yolunda pusu kuracağım. Sonra onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından geleceğim ve onların çoğunu şükredenler olarak bulmayacaksın (Sana itaatkâr olmayacaklar)." Allah dedi ki: "Oradan, yerilmiş ve kovulmuş olarak çık. Onlardan (insanlardan) kim sana uyarsa, andolsun ki cehennemi sizin hepinizle dolduracağım." "Ey Adem! Sen ve eşin Cennette oturun, istediğiniz yerden yiyin, ancak bu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz." www.islambasics.com "Derken şeytan, ikisine de, ayıp yerlerinden onlara gizli tutulanı açığa çıkarmak için vesvese verdi ve dedi ki: 'Rabbiniz sizin bu ağaca yaklaşmanızı ancak meleklerden olmanız veya ebedi kalanlardan olmanız diye yasakladı.'" Şeytan, ikisine de: "Şüphesiz ben, sizin için öğüt verenlerin olanıyım" diye Allah adına yemin etti. Böylece onları aldatarak yanıltdı. Ağacın meyvesinden tadınca, ayıp yerleri kendilerine görünür oldu ve kendilerini örtmek için Cennet yapraklarını üst üste koymaya başladılar. Rableri onlara seslenerek: "Sizi o ağaçtan men etmedim mi ve size, şüphesiz şeytanın sizin apaçık düşmanınız olduğunu söylemedim mi?" dedi. Dediler ki: "Rabbimiz! Kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen, şüphesiz kaybedenlerden olacağız." Allah şöyle buyurdu:

Allah said: "What prevented you (O Iblis) that you did not postrate when I commanded you?" Iblis said: "I am better than him (Adam), You created me from fire and him You created from clay." Allah said: "O Iblis get down from this (Paradise), it is not for you to be arrogant here. Get out for you are of those humiliated and disgraced." Iblis said: "Allow me respite till the Day they are raised up (Day of Resurrection)." Allah said: "You are of those allowed respite." Iblis said: "Because You have sent me astray, surely I will sit in wait against them (human beings) on Your Straight Path. Then I will come to them from before them and behind them, from their right and from their left and You will not find most of them as thankful ones (they will not be dutiful to You)." Allah said: "Get out from Paradise, disgraced and expelled. Whoever of them (mankind) will follow you, then surely I will fill Hell with you all." "And O Adam! Dwell you and your wife in Paradise, and eat thereof as you both wish, but approach not this tree otherwise you both will be of the Zalimeen (unjust and wrongdoers)." www.islambasics.com “Then Satan whispered suggestions to them both in order to uncover that which was hidden from them of their private parts before, he said:" Your Lord did not forbid you this tree save you should become angels or become of the immortals." Satan swore by Allah to them both saying: "Verily I am one of the sincere well wishers for you both." So he misled them with deception. Then when they tasted of the tree, that which was hidden from them of their shame (private parts) became manifest to them and they began to stick together the leaves of Paradise over themselves (in order to cover their shame). Their Lord called out to them saying "Did I not forbid you that tree and tell you, Verily Satan is an open enemy unto you?" They said: "Our Lord! We have wronged ourselves. If You forgive us not, and bestow not upon us Your Mercy, we shall certainly be of the losers." Allah said:

Yüce Allah şöyle vahyetti:

Allah the Almighty revealed:

Hatırla ki Rabbin, Âdemoğullarının sulblerinden, onların zürriyetlerini çıkardı ve onları kendilerine karşı şahit tuttu: "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" dedi. Onlar: "Evet, şahit olduk" dediler. Bu, kıyamet günü, "Biz bundan habersizdik" demeyesiniz diyedir. Yahut "Atalarımız daha önce Allah'a ortak koşmuşlardı, biz de onlardan sonra gelen bir nesildik; batılı işleyenlerin yaptıkları yüzünden bizi helak edecek misin?" demeyesiniz diyedir. İşte Biz, ayetleri böylece ayrıntılı olarak açıklarız, ki dönüp gelsinler.

"Remember when your Lord brought forth from the children of Adam, from their loins, their seed (or from Adam's loin his offspring) and made them testify as to themselves saying: 'Am I not your Lord?' They said: 'Yes! We testify' lest you should say on the Day of Resurrectio:. 'Verily we have been unaware of this'. Or lest you should say: 'It was only our father aforetime who took others as partners in worship along with Allah and we were merely their descendants after them; will you then destroy us because of the deeds of men who practiced al batil (polytheism) and committing crimes and sins, invoking and worshipping others besides Allah?' Thus do We explain the Ayah (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations etc) in detail so that they may turn unto the truth". (Ch 7:172-174 Quran).

Âdem'in soyu şöyle ilan etti: "Rabbimiz, Senin Rabbimiz olduğuna şahitlik ederiz; Allah'tan başka Rabbimiz yoktur." Allah, babaları Âdem'i yükseltti; Âdem onlara baktı ve aralarında zengin olanları ve fakir olanları, güzel yaratılışlı olanları ve olmayanları gördü. Âdem dedi ki: "Ey Allah'ım! Kullarını eşit kılmanı dilerim." Allah şöyle buyurdu: "Ben şükredilmeyi severim." Âdem, soyundan peygamberleri, lambalar gibi aralarında gördü.

Adam's progeny declared: "Our Lord, we bear witness that You are our Lord; we have no other Lord but Allah. Allah raised their father Adam, and he looked at them and saw those of them who were rich and those who were poor, and those who had good forms and those who did not. Adam said: "O Allah! I wish You to make Your servants equal." Allah replied "I love being thanked." Adam saw among the prophets like lamps among his progeny.

Yüce Allah şöyle buyurdu:

Almighty Allah declared:

Hatırla ki, peygamberlerden ve senden ﷺ, Nuh'tan, İbrahim'den, Musa'dan ve Meryem oğlu İsa'dan söz aldık. Onlardan sağlam bir söz aldık. (Ahzab Suresi, 33:7)

"Remember when We took from the Prophets their covenant, and from you (o Muhammad), and from Noah, Abraham, Moses, and Jesus son of Mary. We took from them a strong covenant. (Ch 33:7 Quran).

Başka bir ayette Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

In another verse Allah the Exalted commanded:

"Öyleyse (ey Muhammed) yüzünü hanif olarak, yani yalnız Allah'a ibadet ederek, saf İslami tevhid dinine çevir. Bu, Allah'ın insanları yaratırken üzerine yarattığı fıtrattır (Allah'ın İslami tevhidi). Allah'ın yaratışında (Allah'ın dini, yani İslami tevhid) hiçbir değişiklik olmaz. İşte dosdoğru din budur, ama insanların çoğu bilmez."

"So set you (O Muhammad) your face towards the religion of pure Islamic Monotheism Hanifan (worship none but Allah Alone) Allah's Fitrah (Allah's Islamic Monotheism), with which He has created mankind. No change let there be in khalqillah (the Religion of Allah--Islamic Monotheism), that is the straight religion, but most men know not." (Ch 30:30 Quran).

Hadisin başka bir rivayetine göre Allah, yeryüzünün topraklarından bir avuç aldı ve buna beyaz, siyah, sarı ve kırmızı renkleri karıştırdı. İnsanların farklı renklerde doğmasının sebebi de budur. Allah toprağı suyla karıştırdığında, ses çıkaran çömlekçi kili haline geldi. Fermente oldu ve kokusu çıktı. İblis, bu kilden ne yapılacağını merak ederek yanlarından geçti. Allah, o kilden Adem'i yarattı. Onun suretini kendi elleriyle şekillendirdi ve ruhundan ona üfledi. Hayat ona aşılanırken Adem'in bedeni titredi.

Another version of the story relates that Allah took a handful of the dust of the earth and mixed into it the colors, white, black, yellow and red. That is the reason why men are born different colors. When Allah mixed the dust with water, it turned into potter's clay that makes a sound. It was fermented and had a smell. Iblis passed by, wondering what was going to be made of that clay. From the clay Allah created Adam. he molded his form with His own hands and blew His spirit into him. Adam's body quivered as life was imbued into it.

Sonra da ötekileri (inkâr edenleri ve şirk koşanları vb.) boğduk.

"Then We drowned the other (disbelievers and polytheists, etc.)." (Ch 37:82 Quran).

Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

Allah the Almighty declared:

Şüphesiz Allah katında İsa'nın durumu, Adem'in durumu gibidir. Onu topraktan yaratmış, sonra ona "Ol!" demiş, o da oluvermiştir. (Âl-i İmrân, 3:59)

"Verily the likeness of Jesus, in Allah's Sight is the likeness of Adam, He created him from the dust then He said to him "Be!" --and he was. (Ch 3:59 Quran).

Adem gözlerini açtı ve meleklerin hepsinin kendisine secde ettiğini, yalnızca uzakta duran bir varlığın ise secde etmediğini gördü. Adem, kendisine secde etmeyen bu varlığın ne tür bir yaratık olduğunu bilmiyordu, adını da bilmiyordu. İblis, meleklere verilen emre dahil olabilmek için meleklerle birlikte duruyordu, ama onlardan biri değildi. O bir cindi ve bu yüzden meleklerden aşağı bir konumda olması gerekiyordu. Açık olan şudur ki, bu secde saygı göstermek içindi ve meleklerin Adem'e ibadet ettikleri anlamına gelmiyordu. İbadet niyetiyle yapılan secde ise yalnızca Allah'a yapılır.

Adam opened his eyes and saw all the angels prostrating before him except one being who was standing at a distance Adam did not know what kind of creature it was that did not prostrate before him nor did he know its name. Iblis was standing with the angels so as to be included in the command given to them but he was not one of them. He was a jinn, and as such he was supposed to be inferior to the angels. What is clear is that this prostration was to show respect and did not mean that the angels were worshipping Adam. Prostrating in worship is done only for Allah..

Yüce Allah, İblis'in Adem'e secde etmeyi reddetmesi kıssasını anlattı:

Almighty Allah recounted the story of Iblis's refusal to prostate before Adam:

Hatırla ki Rabbin meleklere şöyle demişti: "Ben, şekillendirilmiş, siyah ve pürüzsüz çamurdan, çalan bir balçıktan bir insan (Âdem) yaratacağım. Onu tamamen biçimlendirip içine kendi ruhumdan üflediğimde, ona secde edin." Bunun üzerine melekler topluca secde ettiler. Ancak İblis secde edenler arasında yer almayı reddetti. Allah şöyle buyurdu: "Ey İblis! Neden secde edenlerle birlikte olmadın?" İblis dedi ki: "Ben, şekillendirilmiş, siyah ve pürüzsüz çamurdan yarattığın bir insana secde edecek değilim." Allah şöyle buyurdu: "Öyleyse buradan çık, çünkü sen kovulmuşsun (Racîm, yani lanetlenmiş biri). Lanet, Ceza Günü'ne (Kıyamet Günü'ne) kadar senin üzerinde olacaktır." (Kur'an, 15:28-35).

"Remember when your Lord said to the angels, 'I am going to create a man (Adam) from sounding clay of altered black smooth mud. So when I have fashioned him completely and breathed into him (Adam) the soul which I created for him then fall you down prostrating yourselves unto him'. So the angels prostrated themselves all of them together, except Iblis, he refused to be among the prostrators. Allah said: 'O Iblis! What is your reason for not being among the prostrators?' Iblis said: 'I am not the one to prostrate myself to a human being, whom You created from sounding clay of altered black smooth mud.' Allah said: 'Then get out from here for verily you are Rajim (an outcast or cursed one). Verily the curse shall be upon you till Day of Recompense (Day of Resurrection)'". (Ch 15:28-35 Quran).

Bu özgürlük dersinin ardından Adem, bilgiyle ilgili başka bir ders daha öğrendi. Adem, İblis'in evrendeki kötülüğün simgesi, meleklerin ise iyiliğin simgesi olduğunu fark etti. Ancak henüz kendisi hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Sonra Allah ona gerçek kimliğini, yaratılış sebebini ve yüceltilmesinin sırrını idrak ettirdi.

After this lesson about freedom Adam learned another lesson, one about knowledge. Adam realized that Iblis was the symbol of evil in the universe and that the angels were the symbol of good. However he did not yet know anything about himself. Then Allah made him perceive his true identity and the reason for his creation, and the secret of his glorification.

Yüce Allah şöyle buyurdu: "{Ve Adem'e bütün isimleri öğretti.}" (Bakara 2:31, Kur'an).

Allah the Exalted said: "He taught Adam all the names of everything". (Ch 2:31 Quran).

Yüce Allah, Adem'e her şeyin doğasını bilme ve onları isimleriyle özetleme gücünü verdi; bu bir kuş, bu bir yıldız, bu bir ağaç, vb. Allah, Adem'in içine doymak bilmeyen bir bilgi ihtiyacı ve sevgisi ile bilgiyi çocuklarına miras bırakma arzusunu yerleştirdi. Yaratılışının sebebi ve yüceltilmesinin sırrı da buydu.

Almighty Allah granted Adam the power to know the natures of all things and to summarize them by names; that is a bird, that is a star, that is a tree, etc Allah implanted in Adam an insatiable need for and love of knowledge and a desire to bequeath knowledge to his children. This was the reason for his creation and the secret of his glorification.

Âdem, her şeyin isimlerini ve özelliklerini ve kullanımlarını öğrendikten sonra, Allah onları meleklere sundu ve şöyle buyurdu:

After Adam had learned the names of all things, along with their properties and uses, Allah presented them to the angels and said:

"Eğer doğru söyleyenlerden iseniz, bunların isimlerini bana söyleyin." (Bakara 2:31, Kur'an)

"Tell Me the names of these if you are truthful."(Ch 2:31 Quran)

Melekler, yetersizliklerini kabul ettiler:

The angels admitted their inability:

"Seni tüm eksikliklerden tenzih ederiz; bize öğrettiğinden başka bir bilgimiz yoktur. Şüphesiz ki hakkıyla bilen ve hikmet sahibi olan Sensin." (Bakara 2:32)

"Glory be to You, we have knowledge except what You have taught us. Verily it is You the All Knower, the All Wise." (Ch 2:32)

Yüce Allah sonra Âdem'e yöneldi:

Allah Almighty then turned to Adam:

"Ey Âdem! Onlara isimlerini bildir." Âdem onlara isimlerini bildirince, Allah şöyle buyurdu:

"O Adam! Inform them of their names," and when he had informed them of their names, He said:

"Size demedim mi ki göklerin ve yerin gaybını ben bilirim ve sizin açığa vurduğunuzu da gizlediğinizi de bilirim?" (Bakara 2:33).

'Did I not tell you that I know the unseen in the heavens and the earth, and I know what you reveal and what you have been hiding?'" (Ch 2:33).

Allah, angelların Adem'in yaratılışını kendilerine bildirdiğinde duydukları hayreti bildiğini; açığa vurmadıkları şaşkınlıklarını da bildiğini ve İblis'in itaatsizliğini ve nankörlüğünü gizlediği şeyleri de bildiğini meleklerin bilmesini istedi.

İbn Abbas ve Peygamber'in (ﷺ) bir grup sahabesi rivayet etmiştir ki İblis Cennet'ten çıkarıldığında ve Adem orada yerleştirildiğinde, Adem Cennet'te yalnızdı ve huzur bulabileceği bir eşi yoktu. Bir süre uyudu, uyandığında kaburga kemiklerinden Allah'ın yarattığı bir kadın gördü. Ona sordu: "Sen kimsin?" O cevap verdi: "Bir kadın." Sordu: "Neden yaratıldın?" Dedi ki: "Bende huzur bulasın diye." Melekler, onun bilgisinin derecesini anlamak için sordular: "Ey Adem, onun adı nedir?" O cevap verdi: "Havva." Sordular: "Neden bu adla adlandırıldı?" Cevap verdi: "Çünkü canlı bir şeyden yaratıldı."

Ibn Abbas and a group of companions of the Prophet (PBUH) narrated that when Iblis was sent out of Paradise and Adam was accommodated therein, Adam was alone in Paradise and did not have a partner from whom he could get tranquility. He slept for some time and when he woke up, he saw a woman whom Allah had created from his ribs. So he asked her, "Who are you? She replied, "A woman" He asked: "Why have you been created?" She said :"So that you could find tranquility in me." The angels, trying to find out the extent of his knowledge, asked him: "What is her name, O Adam?" He replied, "Eve". They asked: "Why was she so named?" He replied, " Because she was created from something living."

Muhammed İbn İshak ve İbn Abbas rivayet etmişlerdir ki: Havva, Adem uyurken onun sol tarafındaki en kısa kaburgasından yaratılmış, bir süre sonra ise et ile kaplanmıştır. Bu yüzden Allah, Yüce olan, şöyle buyurmuştur:

Muhammad Ibn Ishaaq and Ibn Abbas related that Eve was created from the shortest left rib of Adam while he was sleeping and after awhile she was clothed with flesh. That is why Allah the Exalted said:

Ey insanlar! Sizi tek bir nefisten (Adem'den) yaratan ve ondan eşini (Havva'yı) yaratan, ikisinden de birçok erkek ve kadın yayan Rabbinize karşı takvalı olun.

"O Mankind! Be dutiful to your Lord, Who created you from a single person (Adam) and from Him (Adam) He created his wife (Eve), and from them both He created many men and women.

(Bölüm 4:1)

(Ch 4:1)

Allah da şöyle buyurmuştur:

Allah also said:

"Onları tek bir nefsten (Âdem'den) yaratan O'dur. Ondan da eşini yaratmıştır ki, onunla huzur bulsun."(Araf 7:189).

"It is he Who has created you from a single person (Adam) and then He created from him his wife (Eve), in order that he might enjoy the pleasure of living with her."(Ch 7:189).

Ebu Hureyre'den rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Ey Müslümanlar! Kadınlara karşı nazik olmanızı tavsiye ederim, çünkü onlar bir kaburga kemiğinden yaratılmışlardır ve kaburga kemiğinin en eğri kısmı üst kısmıdır. Onu doğrultmaya kalkarsanız kırılır, bırakırsanız eğri kalmaya devam eder. Bu yüzden kadınlar hakkında size sakınmanızı öğütlüyorum." (Sahih-i Buhari).

Abu Hurairah narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "O Muslims! I advise you to be gentle with women, for they are created from a rib, and the most crooked portion of the rib is its upper part. If you try to straighten it, it will break and if you leave it, it will remain crooked, so I urge you to take care of the women." (Sahih Bukhari).

Allah, Adem'e cennette kalmasını emretti: "Ey Adem! Sen ve eşin cennette kalın, orada istediğiniz yerden zevk ve keyifle serbestçe yiyin, ancak şu ağaca yaklaşmayın, yoksa ikiniz de zalimlerden olursunuz." (Bakara Suresi, 2:35)

Allah commanded Adam to dwell in Paradise: "O Adam! Dwell you and your wife in the Paradise and eat both of you freely with pleasure and delight of things therein as wherever you will, but come not near this tree or you both will be of the Zalimeen (wrong doers)."(Ch 2:35)

Bu cennetin yeri bizim için bilinmemektedir. Kur'an onu açıklamamıştır ve müfessirler bu konuda beş farklı görüş ileri sürmüşlerdir. Bazıları bunun sığınağımızın cenneti olduğunu ve yerinin gökte bulunduğunu söylemiştir. Diğerleri ise bu görüşten geri durmuştur; çünkü eğer bu sığınak cenneti olsaydı, İblis'in oraya girmesi yasaklanmış olur ve itaatsizlik de yasaklanmış olurdu. Başka bir grup ise bunun, Allah'ın Âdem ve Havva için yarattığı başka bir cennet olduğunu söylemiştir. Dördüncü bir grup, bunun yüksek bir yerde bulunan yeryüzündeki bir cennet olduğunu söylemiştir. Başka bir müfessir grubu ise Kur'an'da geçenleri kabul etmekte, bu cennetin nerede bulunduğunu sorgulamadan geçmektedir. Biz bu son görüşe katılıyoruz; çünkü onun yerinden çıkarılan ders, orada meydana gelen olaylardan çıkarılan dersle kıyaslandığında önemsizdir.

The location of this Paradise is unknown to us. The Quran did not reveal it, and the commentators had five different opinions. Some said that it was the paradise of our refuge and that its place was heaven. Others regreted that statement because if it was the paradise of refuge Iblis would have been forbidden admission and disobedience would have been forbidden as well. Still others said that it was another paradise that was created by Allah for Adam and Eve. A fourth group said it was a paradise on the earth located in a high place. Another group of commentators accept what was in the Quran without questioning where this paradise was located. We agree with this last opinion as the lesson we learn from its location is immaterial compared to the lesson we learn from the events that took place there.

Adem ve Havva Cennet'e kabul edildiler ve orada herkesin hayali olan hayatı yaşadılar.

Adam and eve were admitted to Paradise and there they lived the dream of all human beings.

Allah onlara, bir ağaç dışında her şeye yaklaşmalarına ve ondan faydalanmalarına izin verdi; bu ağaç ya Acı Ağacı ya da Bilgi Ağacı olabilirdi. Allah onlara bunu yasakladı; onlara Cennet'te bir konak verilmişti.

Allah permitted them to approach and enjoy everything except one tree, that might have been the Tree of Pain or the Tree of Knowledge. Allah forbade them they were give abode in Paradise.

"Ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa ikiniz de zalimlerden olursunuz." (Bakara 2:35)

"But come not near this tree or you both will be of the wrong doers." (Ch 2:35)

Adem ile Havva, o ağacın meyvesinden yemelerinin yasak olduğunu anlamışlardı. Ancak Adem bir insandı ve insan unutmaya meyillidir. Kalbi değişir ve iradesi zayıflar. İblis içindeki bütün kıskançlığı harekete geçirdi ve Adem'in insani yanından faydalanarak onu kandırmak için fırsat kolladı. Gün be gün ona fısıldamaya, onu ikna etmeye başladı: "Sana Ebedilik Ağacını ve Sonsuz Krallığı göstereyim mi?" Onlara şöyle dedi:

Adam and Eve understood that they were forbidden to eat the fruit of that tree. Adam was however a human being and man tends to forget. His heart changes and his will weakens. Iblis summoned all the envy within him and took advantage of Adam's humanity to exploit him. He started to whisper to him day after day, coaxing him: "Shall I guide you to the Tree of Immortality and the Eternal Kingdom?" He said to them:

"Rabbiniz, meleklerden olursunuz ya da ebedi kalanlardan olursunuz diye sizi ancak bu ağaçtan men etti." (Şeytan) onlara: "Şüphesiz ben, ikinizin de iyiliğini isteyen öğütçülerdenim." diye Allah'a yemin etti. (Araf 7:20-21)

"Your Lord did not forbid you this tree save you should become angels or become of the immortals." He (Satan) swore by Allah to them both saying: "Verily I am one of the sincere well wishers for you both." (Ch 7:20-21)

Adem kendi kendine sordu: "Bu ağaçtan yersem ne olacak? Gerçekten Ölümsüzlük Ağacı olabilir mi?" Onun hayali, Cennet'in saf masumiyeti içinde sonsuza dek yaşamaktı. Yıllar geçti ve Adem ile Havva'nın zihni o ağaç düşüncesiyle meşguldü. Sonra bir gün meyvesinden yemeye karar verdiler. Allah'ın onlara ona yaklaşmamalarını emrettiğini ve İblis'in onların yemin etmiş düşmanı olduğunu unuttular. Adem elini uzattı, meyvelerden birini aldı ve Havva'ya uzattı. İkisi de o yasak ağaçtan yedi.

Adam asked himself: "What will happen if I eat from this tree? It might truly be the Tree of Immortality." His dream was to live forever in the pure innocence of Paradise." Years went by, and Adam and Eve were preoccupied with thoughts of that tree. Then one day they decided to eat of its fruit. They forgot that Allah had warned them not to approach it and that Iblis was their sworn enemy. Adam stretched out his hand, picked one of the fruits and offered it to Eve. They both ate of the forbidden tree.

Allah Teâlâ bize şöyle buyurdu: {Böylece onları aldatarak yoldan çıkardı.} (A'râf, 7:22)

Allah Almighty told us: "So he (Satan) misled them with deception." (Ch 7:22)

Allah Teâlâ ona şöyle hitap etti:

Allah the Almighty addressed him:

"Size o ağacı yasaklamadım mı ve sizlere, Şeytan'ın sizin açık bir düşmanınız olduğunu söylemedim mi?" dedi.

"Did I not forbid you that tree and tell you: Verily Satan is an open enemy unto you?" They said:

"Rabbimiz! Biz kendi nefsimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize merhamet etmezsen, elbette hüsrana uğrayanlardan oluruz." Allah şöyle buyurdu: "Inin! Birbirinize düşman olarak inin (Adem, Havva ve Şeytan vb.). Yeryüzünde bir süreye kadar sizin için bir kalış yeri ve bir faydalanma vardır." Dedi ki: "Orada yaşayacaksınız, orada öleceksiniz ve oradan çıkarılacaksınız (diriltileceksiniz)." (7:22-25).

"Our Lord! We have wronged ourselves. If You forgive us not, and bestow not upon us Your Mercy, we shall certainly be of the losers." Allah said; "Get down, one of you an enemy to the other (Adam, Eve, and Satan etc). On earth will be a dwelling place for you and an enjoyment, for a time." He said: "Therein you shall live and therein you shall die, and from it you shall be brought out (resurrected)." (7:22-25).

Yine bu olaylarla ilgili eski rivayetler var. Hafız İbn Asakir, Allah'ın iki meleğe Adem'i Kendi kutsal yakınlığından uzaklaştırmalarını emrettiğini rivayet etmiştir. Böylece Cebrail, Adem'in başındaki tacı çıkardı ve Mikail, alnındaki taç kuşağını aldı. Adem cezasının hızlandırıldığını sanıp eğildi, ağlayarak, "Affet! Affet!" dedi. Bunun üzerine Allah sordu: "Benden mi kaçıyorsun?" Adem cevap verdi: "Hayır, Rabbim, ama Senden utanıyorum." Abdurrahman İbn Amr el-Evza'i, Adem'in Cennet'te 100 yıl kaldığını söylemiştir. Başka bir rivayette ise 60 yıl kaldığı belirtilmiştir. İbn Asakir bildirdiğine göre Adem, Cennet'i kaybettiği için 60 yıl, hatası için 70 yıl ağlamış ve oğlu öldürüldüğünde bir 70 yıl daha ağlamıştır. Cennet'ten ayrılıp yeryüzüne indiler. Adem üzgündü, Havva ise ağlıyordu. Allah, tevbelerinin samimi olduğu için kabul etti ve onlara yeryüzünün, yaşayıp ölecekleri ve Kıyamet Günü'nde oradan diriltilecekleri bir yurt ve köken olacağını bildirdi.

Again there are old stories about these events. Al Hafez Ibn Asaker narrated that Allah commanded two angels to remove Adam from His holy proximity. So Gabriel stripped him of the crown on his head, and Michael took the diadem from his forehead. Adam thought that his punishment had been hastened and bowed down crying; "Forgiveness! Forgiveness!" so Allah asked: "Are you running away from Me?" Adam replied, "No, my Lord, but I am shy of You." Abdul Rahman Ibn Amru Al - Awza'iy said that Adam spent 100 years in Paradise. In another narration it was said he spent 60 years. Ibn Asaker reported that Adam wept for 60 years for his loss of Paradise and 70 years for his mistake, and he wept for another 70 years when his son was killed. They left Paradise and descended upon the earth. Adam was sad and Eve was crying. Allah accepted their repentance because it was sincere and He told them that the earth would be their realm and origin where they would live and die and whence they would come on the Day of Judgment.

Bazı insanlar, insanlığın Cennet'te yaşamamasının sebebinin Adem'in itaatsizlik etmesi olduğuna ve bu günahı işlemeseydi hep orada kalabileceğimize inanır. Bunlar saf hayal ürünü şeylerdir; çünkü Allah Adem'i yaratmak istediğinde meleklere, "Yeryüzünde bir halife yaratacağım" buyurmuştur. "Cennette bir halife yaratacağım" demedi. Dolayısıyla Adem'in yeryüzüne inişi bir alçalma sonucu değil, onurlu bir iniş idi.

Some people believe that the reason why mankind does not dwell in Paradise is that Adam was disobedient and that if it had not been for this sin, we could have been there all along. These are naive fictions because when Allah wanted to create Adam, He said to the angels, "I shall make a vicegerent on the earth." He did not say, "I shall make a vicegerent in Paradise." Adam's descent on earth, then, was not due to degradation but rather it was dignified descent.

Allah, Adem ile Havva'nın ağaçtan yiyeceğini ve yeryüzüne ineceğini biliyordu. Şeytanın onların masumiyetine tecavüz edeceğini de biliyordu. Bu tecrübe, yeryüzündeki hayatları için gerekliydi; halifeliklerinin temel taşıydı. Adem'e, Havva'ya ve onların soyuna, Cennet'ten çıkarılmalarına Şeytan'ın sebep olduğunu ve Cennet'e ancak Allah'a itaat ve Şeytan'a düşmanlık yoluyla ulaşılabileceğini öğretmek amaçlanmıştı.

Allah knew that Adam and Eve would eat of the tree and descend to earth. He knew that Satan would rape their innocence. That experience was essential for their life on earth; it was a cornerstone of their vicegerency. It was meant to teach Adam, Eve, and their progeny that it was Satan who had caused them to be expelled from Paradise and that the road to Paradise can only be reached by obedience to Allah and enmity to Satan.

Adem'in ve bütün insanlığın günaha itilmiş ve Cennet'ten çıkarılıp yeryüzüne gönderilmiş olduğu söylenebilir mi? Aslında bu kurgu, ilkinin kadar saf ve naif.

Could it be said that Adam and the rest of mankind were predestined to sin and to be expelled from Paradise and sent to the earth? In fact, this fiction is as naive as the first one.

Adem tam bir irade özgürlüğüne sahipti ve yaptığının sonuçlarına katlandı. Yasaklanmış ağaçtan yiyerek itaatsizlik etti, bu yüzden Allah onu Cennet'ten uzaklaştırdı. Bu itaatsizliği, onun özgürlüğünü ortadan kaldırmaz. Aksine, bu özgürlüğün bir sonucudur.

Adam complete free will, and he bore the consequences of his deed. He disobeyed by eating of the forbidden tree, so Allah dismissed him from Paradise. His disobedience does not negate his freedom. On the contrary it is a consequence of it.

Gerçek şu ki, Allah olayların sonucunu, onlar gerçekleşmeden önce her zaman bildiği gibi, neyin olacağını da bilmiştir. Ancak Allah, şeylerin olmasını zorla gerçekleştirmez. Kullarına irade özgürlüğü vermiştir. Yeryüzünü imar etmesi, halifeleri atayması ve benzeri konulardaki yüce hikmeti de bu temele dayanır.

The truth of the matter is that Allah knew what was going to happen, as He always know the outcome of events before they take place. However Allah does not force things to happen. He grants free will to His human creatures. On that He bases His supreme wisdom in populating the earth, establishing the vicegerents, and so on.

Adem, üçüncü dersini anladı. Artık İblis'in kendisine düşman olduğunu, Cennet'te yaşama nimetini kaybetmesinin ve sıkıntısının sebebinin o olduğunu pratik bir şekilde biliyordu. Adem ayrıca Allah'ın itaatsizliği cezalandırdığını ve Cennet yolunun Allah'ın iradesine teslim olmaktan geçmesi gerektiğini de anladı. Ve Yüce Allah'tan bağışlanma dilemeyi öğrendi.

Adam understood his 3rd lesson. He knew now in a practical way that Iblis was his enemy, the cause of his losing the blessing of living in Paradise, and the cause of his distress. Adam also understood that Allah punishes disobedience and that the way of Paradise has to be through submission to the will of Allah. And he learned from Allah Almighty to ask for forgiveness.

Allah, Adem'in tevbesini kabul etti ve onu bağışladı. Ardından onu yeryüzüne ilk peygamber olarak gönderdi.

Allah accepted Adam's repentance and forgave him. He then sent him to the earth as His first messenger.

Ebu Hureyre rivayet etti: Resulullah ﷺ şöyle buyurdu: "Adem ile Musa birbiriyle tartıştı. Musa, Adem'e dedi ki: 'Günahın seni Cennet'ten çıkardı.' Adem dedi ki: 'Sen, Allah'ın peygamber olarak seçtiği ve doğrudan konuştuğu Musa'sın. Yine de beni, yaratılışımdan önce kaderimde yazılmış olan bir şey yüzünden suçluyorsun?' Allah'ın Resulü ﷺ iki kez şöyle buyurdu: "Böylece Adem, Musa'dan üstün çıktı." (Sahih-i Buhari).

Abu Hurairah narrated that the Messenger (PBUH) said: "Adam and Moses argued with each other. Moses said to Adam: 'Your sin expelled you from Paradise.' Adam said: ' You are Moses whom Allah selected as His messenger and as the one to whom He spoke directly. Yet you blame me for a thing which had already been written in my fate before my Creation?" Allah's Prophet Muhammad (PBUH) said twice, "So Adam outclassed Moses." (Sahih Bukhari).

Ömer İbnu'l-Hattab da aktarır ki Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Musa

Umar Ibn Al Khattab also narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "Moses (PBUH)

"Rabbim! Bizi ve kendisini Cennet'ten çıkaran Adem'i görebilir miyim?" dedi. Allah da onu Adem'le karşılaştırdı ve ona şöyle dedi: "Sen Adem misin?" Adem, "Evet" dedi. Musa, "Ruhundan üflediği, meleklerine secde ettirdiği ve kendisine bütün isimleri öğrettiği kişi sen misin?" dedi. Adem, "Evet" diye cevap verdi. Bunun üzerine Musa, "Bizi ve kendini Cennet'ten çıkarmana sebep olan şey neydi?" dedi. Adem, "Sen kimsin?" diye sordu. Musa, "Ben Musa'yım" dedi. Adem, "Demek sen İsrailoğulları'nın peygamberi Musa'sın. Allah'ın doğrudan konuştuğu kişi sen misin?" dedi. Musa, "Evet" diye cevap verdi. Adem, "Allah'ın takdir ettiği bir konuda beni neden suçluyorsun?" dedi. Bunun üzerine Allah'ın Resulü ﷺ iki kez şöyle buyurdu: "Adem, Musa'ya üstün geldi." (Sahih-i Buhari)

said: 'My Lord! May I see Adam who removed us and himself from the Paradise?" So Allah made him see Adam and he said to him: "Are you Adam?" Adam said: "Yes." And he said "Were you the one in Whom Allah breathed His spirit and before whom He bowed His angels and to whom He taught the names of all things?" Adam answered: "Yes." So Moses said: "What made you remove us and yourself from Paradise.?" Adam said: "Who are you?" Moses said: "I am Moses." Adam said: "So you are Moses the prophet of the Children of Israel. Were you the one Allah spoke to directly?" Moses answered "Yes." Adam said: "Why do you blame me for a matter which Allah had predestined?" So Allah’s Prophet Muhammad (PBUH) said twice. "Adam outclassed Moses." (Sahih al Bukhari).

Adem'in yeryüzüne iniş yeri hakkında pek çok rivayet vardır. İbn Ebi Hatim, İbn Abbas'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Adem, Mekke ile Taif arasındaki 'Dihna' adlı araziye indi." El-Hasan ise Adem'in Hindistan'a, Havva'nın Cidde'ye (Suudi Arabistan), İblis'in Bodistiman'a (Irak) ve yılanın Aşahan'a (İran) indiğini söylemiştir. Bu son rivayet de İbn Hatim tarafından nakledilmiştir.

There are many traditions concerning the place of Adam's descent upon earth. Ibn Abi Hatim narrated that Ibn Abbas said: "Adam descended on land 'Dihna' between Mecca and Taif." Al - Hassan said that Adam descended in India and Eve in Jeddah (Saudi Arabia), Iblis Bodistiman (Iraq), and the serpent in Ashahan (Iran). This last was also reported by Ibn Hatim.

Ass'ady, Âdem'in Hacer-i Esved ile birlikte Hindistan'a indiğini ve yanında Cennet'in tohumlarından bir avuç bulunduğunu rivayet etmiştir. (Hacer-i Esved, Mekke'de Kâbe'nin duvarına yerleştirilmiş büyük siyah bir taştır. Cennet'ten geldiği rivayet edilmektedir.) Âdem bu tohumları Hindistan'a ekmiş ve bunlar oradaki kokulu ağaca dönüşmüştür.

Ass'ady related that Adam descended with the Black Stone (a large black stone set into the wall of the ka'ba in Mecca. It is said to have come from Paradise) in India, and he had a handful of the seeds of Paradise. He sowed them in India and they grew into the fragrant tree therein.

İbn Ömer, Âdem'in Safa'ya, Havva'nın ise Merve'ye indiğini söylemiştir (Safa ve Merve, Kâbe'nin yakınındaki iki dağın adıdır. Hac ibadetinin bir parçası olarak, Hacer'in su arayışını anmak için bu iki tepe arasında gidip gelinir). Bunu İbn Hatim de rivayet etmiştir. Abdürrezzak, Ebû Musa el-Eş'arî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: Allah, Âdem'e cennetten yeryüzüne inmesini emrettiğinde, ona her şeyin yapılışını öğretmiş ve cennetten ekinler getirmiştir.

Ibn Umar said that Adam descended on As-Safa and Eve on Al Marwa ( names of two mountains in the vicinity of the sacred house in Mecca. Part of the rites of pilgrimage (hajj) includes pacing between these two hills in commemoration of Hajar's search for water). This was also reported by Ibn Hatim. Abdul Razzaq reported that Abi Musa Al-shari said that when Allah ordered Adam to descend from Paradise to earth, He taught him the making of everything and provided him with the crops from Paradise.

Ebu Hureyre (r.a.) rivayet etti: Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Güneşin doğduğu günlerin en hayırlısı Cumadır. Adem bu günde yaratıldı ve bu günde yeryüzüne indirildi." (Buhârî).

Abu Hurairah narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "The best of days on which the sun has risen is Friday. One this day Adam was created, and on this day he was descended to earth." (al Bukhari).

Adem, huzurun kendisine veda ettiğini ve Cennet'ten ayrıldığını biliyordu. Yeryüzünde çatışma ve mücadeleyle yüzleşmek zorunda kaldı. Biri bitmeden bir diğeri başlıyordu. Ayrıca kendini geçindirmek için çalışmak zorundaydı. Kendini giysilerle ve silahlarla korumak, eşini ve çocuklarını vahşi hayvanlardan korumak zorundaydı.

Adam knew he bade farewell to peace and he left Paradise. On earth he had to face conflict and struggle. No sooner had one ended than another began. He also had to toil to sustain himself. He had to protect himself with clothes and weapons and protect his wife and children from the wild beasts.

Her şeyden önce, kötülük ruhuyla mücadele etmek zorunda kaldı. Cennetten kovulmasının sebebi olan Şeytan, onu ve çocuklarını ebedi cehennem ateşine atılmaları için aldatmaya devam etti. İyilik ile kötülük arasındaki savaş sürekli olmakla birlikte, Allah'ın hidayetine uyanlar hiçbir şeyden korkmamalıdır; Allah'a itaatsizlik edip İblis'e uyanlar ise onunla birlikte lanetlenecektir.

Above all, he had to struggle with the spirit of evil. Satan, the cause of his expulsion from Paradise, continued to beguile him and his children in an effort to have them thrown into the eternal hellfire. The battle between good and evil is continuous, but those who follow Allah's guidance and should fear nothing while those who disobey Allah and follow Iblis will be damned along with him.

Adem bütün bunları kavradı ve bu acının bilgisiyle yeryüzündeki hayatına başladı.

Adam grasped all of this and with the knowledge of this suffering he started his life on the earth.

Yüreğindeki kederine izin veren tek şey, yeryüzünün efendisi olması ve onu kendisine boyun eğdirmek zorunda olmasıydı. Yeryüzünü sürdürmek, ekip biçmek, inşa etmek ve onu imar etmek zorunda olan da oydu. Ayrıca, dünyayı değiştirip düzeltecek çocuklar dünyaya getirip yetiştirmek zorunda olan da oydu.

The only thing that allowed his grief was that he was master of the earth and had to make it yield to him. He was the one who had to perpetuate, cultivate and construct and populate the earth. He was also the one who had to procreate and raise children who would change and improve the world.

Dünyevi mutluluğun zirvesine, Âdem ile Havva'nın ilk çocuklarının, bir çift ikizin doğumuna şahit oldukları anda ulaşıldı. Âdem şefkatli bir baba, Havva ise hoşnut bir anneydi. İkizler Kâbil ve kız kardeşiydi. Daha sonra Havva ikinci bir çift ikiz doğurdu: Hâbil ve kız kardeşi. Aile, Rableri'nin sunduğu yeryüzünün nimet ve meyvelerinden faydalanıyordu. Çocuklar güçlü ve sağlıklı genç yetişkinler olarak büyüdüler. Kâbil toprağı işlerken Hâbil hayvanlarla ilgilenip büyütüyordu.

The pinnacle of earthly bliss was reached when Adam and Eve witnessed the birth of their first children, a set of twins. Adam was a devoted father and Eve a contented mother. The twins were Cain (Qabil) and his sister. Later Eve gave birth to a second set of twins, Abel (Habil) and his sister. The family enjoyed the bounties and fruits of the earth provided by their Lord. The children grew up to be strong and healthy young adults. Cain tilled the land while Abel raised cattle.

Ergenlerin eş arzu ettikleri zaman geldi. Bu, Allah'ın insanlık için takdirinin bir parçasıydı: çoğalmak ve farklı kültür ve renklere sahip milletler oluşturmak. Allah, Adem'e her oğlunu diğerinin ikiz kız kardeşiyle evlendirmesini emretti. Adem, çocuklarına Allah'ın emrine uygun olarak talimat verdi; ancak Kabil, kendisine seçilen eşten memnun değildi, çünkü Habil'in ikiz kız kardeşi onunkisi kadar güzel değildi.

The time arrived when the two young men desired life partners. This was part of Allah’s plan for mankind, to multiply and form nations with different cultures and colors. Allah revealed to Adam that he should marry each son to the twin sister of the other. Adam instructed his children according to Allah's command, but Cain was displeased with the partner chosen for him, for Abel's twin sister was not as beautiful as his own.

Görünüşe göre zamanın başlangıcından beri fiziksel güzellik, erkek ile kadın arasındaki çekimde bir etken olmuştur. Bu çekim, Habil'in kardeşi Kabil'in onu kıskanmasına yol açtı. Babasının öğüdünü kabul etmeyerek Allah'ın emrine isyan etti.

It appears that since the beginning of time, physical beauty has been a factor in the attraction between man and women. This attraction caused Cain to envy his brother Abel. He rebelled against Allah's command by refusing to accept his father's advice.

İlk bakışta Kabil'in isyanı garip görünebilir, ancak insanın saf bir fıtrata sahip olmasına rağmen ikilik ihtimalinin bulunduğunu hatırlamalıyız. Başka bir deyişle, hem iyi hem de kötü niteliklere sahipti. Açgözlü, hırslı, sahiplenici, bencil ve hatta yıkıcı olabilir. Dolayısıyla insan, bu hayatta ve ahirette başarısızlığa yol açsa bile, kendi tatminini arayabilecek kapasitededir. İyiliğe giden yol, içindeki düşmanı, yani nefsini kötü düşünce ve davranışları kontrol ederek ve arzularında ve eylemlerinde ölçülü davranarak dizginlemekten geçer. O zaman onun ödülü, bu dünyanın ve ahiretin nimetleri olacaktır. Böylece Allah, bizi ikiye bölünmüş doğamız aracılığıyla imtihan eder.

At first glance Cain's rebellion might appear strange, but we should remember that although man has a pure nature, the potential for dichotomy exists. In other words, he had both good and bad qualities. He can become greedy, covetous, possessive, selfish and even destructive. Man is, therefore capable of seeking self-satisfaction even if it leads to failure in this life and in the hereafter. The path to goodness lies in harnessing the enemy within him, his baser self by controlling evil thoughts and deeds and practicing moderation in his desires and actions. His reward then will be the delights of this world and the hereafter. Thus Allah tests us through our divided nature.

Adem bir ikilem içindeydi. Ailesinde huzur ve uyum istiyordu, bu yüzden yardım için Allah'a yalvardı. Allah, her oğlun bir kurban sunmasını emretti; kurbanı kabul edilen kişinin haklı tarafta olacağını bildirdi. Habil en iyi devesini sunarken, Kabil en kötü tahıllarını sundu. Kabil'in kurbanı, babasına itaatsizliği ve sunusundaki samimiyetsizlik yüzünden Allah tarafından kabul edilmedi. Bu durum Kabil'in öfkesini daha da artırdı. Kendi güzel kız kardeşiyle evlenme umutlarının söndüğünü anlayınca kardeşini tehdit etti: "Seni öldüreceğim! Ben mutsuzken senin mutlu olmanı kabul etmem!" Habil kardeşine acıyarak şöyle karşılık verdi: "Kardeşim, senin için daha uygun olan, mutsuzluğunun sebebini aramak ve sonra barış yolunda yürümektir. Allah, amelleri yalnızca Kendisine kulluk eden ve Kendisinden korkanlardan kabul eder, Emirlerini reddedenlerden değil."

Adam was in a dilemma. He wanted peace and harmony in his family, so he invoked Allah for help. Allah commanded that each son offer a sacrifice, and he whose offering was accepted would have right on his side. Abel offered his best camel while Cain offered his worst grain. His sacrifice was not accepted by Allah because of his disobedience to his father and the insincerity in his offering. This enraged Cain even further. Realizing that his hopes marrying his own beautiful sister were fading, he threatened his brother. "I will kill you! I refuse to see you happy while I remain unhappy!" Abel feeling sorry for his brother, replied, "It would be more proper for you, my brother to search for the cause of your unhappiness and then walk in the way of peace. Allah accepts the deeds only from those who serve and fear Him, not from those who reject His Commands."

Habil zeki, itaatkâr ve Allah'ın iradesine boyun eğmeye her zaman hazır biriydi. Bu durum, kibirli, bencil ve Rabbine itaatsiz olan kardeşiyle keskin bir tezat oluşturuyordu. Habil, kardeşinin tehditlerinden korkmuyordu, ancak kardeşinin zarar görmesini de istemiyordu; çünkü Allah, Habil'e saflık ve merhamet nimetini vermişti.

Abel was intelligent, obedient, and always ready to obey the will of Allah. This contrasted sharply with his brother who was arrogant, selfish and disobedient to his Lord. Abel did not fear his brother's threats, but neither did he want his brother to be hurt, Allah had blessed Abel with purity and compassion.

Kardeşinin içindeki nefreti yatıştırmayı umarak Habil şöyle dedi: "Kardeşim, doğru yoldan sapıyorsun ve kararlarında günaha giriyorsun. Allah'a tövbe edip o aptalca tehdidini unutman daha iyi olur. Ama eğer etmezsen, meseleyi Allah'a bırakacağım. Günahının sonucunu yalnız sen yüklenirsin, çünkü ateş zulmedenlerin karşılığıdır." Bu kardeşçe yalvarış, Kabil'in kalbindeki nefreti azaltmadı; Allah'ın azabından korktuğunu da göstermedi. Akrabalık bağları bile bir kenara itildi. Kabil, kardeşini bir taşla vurdu ve onu anında öldürdü. Bu, yeryüzünde işlenen ilk ölüm ve insanın işlediği ilk suç oldu.

Hoping to allay the hatred seething in his brother Abel said, " My brother, you are deviating from the right path and are sinful in your decisions. It is better that you repent to Allah and forget about your foolish threat. But if you do not then I will leave the matter in the hands of Allah. You alone will bear the consequence of your sin, for the Fire is the reward of the wrong-doers." This brotherly plea did nothing to lessen the hatred in Cain's heart, nor did he show fear of Allah's punishment. Even familial considerations were cast aside. Cain struck his brother with a stone killing him instantly. This was the first death and the first criminal act committed by man on earth.

Habil uzun süre ortalarda görünmeyince, Adem onu aramaya başladı ancak sevgili oğlundan hiçbir iz bulamadı. Kabil'e Habil'in nerede olduğunu sordu. Kabil küstahça, kardeşinin bekçisi veya koruyucusu olmadığını söyledi. Babası bu sözlerden Habil'in öldüğünü anladı ve Adem derin bir üzüntüye boğuldu.

When Abel had not appeared for some time, Adam began to search for him but found no trace of his beloved son. He asked Cain about Abel's whereabouts. Cain insolently replied that he was not his brother's keeper nor his protector. From these words his father understood that Abel was dead and Adam was filled with grief.

Bu sırada Kabil, kardeşinin cesediyle ne yapacağını bilemedi. Cesedi sırtında taşıyarak, onu saklamaya çalışarak bir yerden başka bir yere dolaştı. Öfkesi artık dinmişti ve vicdanı suçluluk duygusuyla yüklüydü. Kokmaya başlayan cesedin yükü altında yorulup bitkin düşüyordu. Allah, merhamet olarak ve ölümde bile insanın onurunun korunabileceğini göstermek için iki karga gönderdi. Bunlar birbirleriyle kavgaya tutuştular ve birinin ölmesine neden oldular. Galip gelen kuş, gagasını ve pençelerini kullanarak yerde bir çukur kazdı, kurbanını içine yuvarladı ve üzerini kumla örtdü.

Meanwhile Cain did not know what to do with his brother's corpse. He carried it on his back wandering from place to place trying to hide it. His anger had now subsided and his conscience was saddled with guilt. He was tiring under the burden of the corpse which had started to have a stench. As a mercy, and to show that dignity could be retained even in death, Allah sent two ravens that began fighting, causing the death of one. The victorious bird used its beak and claws to dig a hole in the ground, rolled its victim into it and covered it with sand.

Bunu gören Kabil, utanç ve pişmanlıkla dolup taştı. "Vay bana!" diye haykırdı. "Bu karganın yaptığını, yani kardeşimin cesedini gizlemeyi bile beceremedim." Ardından Kabil kardeşini gömdü. İnsanın ilk defin işlemi de bu oldu.

Witnessing this, Cain was overcome with shame and remorse. "Woe unto me!" he exclaimed. "I was unable to do what this raven has done, that is to hide my brother's corpse." Cain then buried his brother. This was also the first burial of man.

Yüce Allah şöyle vahyetti:

Allah the Almighty revealed:

Ve (ey Muhammed!) onlara (Yahudilere) Âdem'in iki oğlunun kıssasını hakkıyla oku: Her biri Allah'a bir kurban sunduğunda, birinden kabul edildi, diğerinden edilmedi. Sonuncusu, ilkine şöyle dedi: "Andolsun seni öldüreceğim." İlki dedi ki: "Allah ancak Muttakiler'den (takvalı olanlardan) kabul eder. Eğer beni öldürmek için elini bana uzatsan, ben Allah'tan korktuğum için, Âlemlerin Rabbi'nden korktuğum için, seni öldürmek üzere elimi sana uzatmam. Şüphesiz ben, benim günahımı ve kendi günahını yüklenmeni istiyorum; böylece Ateş ehlinden olursun. İşte zalimlerin (müşriklerin ve haksızlık edenlerin) cezası budur." Derken nefsi, kardeşini öldürmesini ona süslü gösterdi; onu öldürdü ve kaybedenlerden oldu. Allah, kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini ona göstermek için bir karga gönderdi; toprağı eşeledi. (Katil) dedi ki: "Yazıklar olsun bana! Bu karga kadar olmaya bile gücüm yetmez miydi, kardeşimin cesedini gömebilmek için?" Böylece pişman olanlardan oldu. (Maide 5:27-31).

" And (O Muhammad) recite to them (the Jews) the story of the two sons of Adam (Abel and Cain) in truth; when each offered a sacrifice to Allah, it was accepted from the one but not from the other. The latter said to the former; "I will surely kill you." The former said: "Verily Allah accepts only from those who are Al Muttaqeen (the pious). If you do stretch your hand against me to kill me I shall never stretch my hand against you to kill you, for I fear Allah; the Lord of the Alameen (mankind, jinn, and all that exists). Verily I intend to let you draw my sin onyourself as well as yours then you will be one of the dwellers of the Fire, and that is the recompense of the Zalimeen (polytheists, and wrongdoers)." So the self of the other (latter one) encouraged him and made fair seeming to him the murder of his brother; he murdered him and became one of the losers. Allah sent a crow who scratched the ground to show him to hide the dead body of his brother. He (the murderer) said: "Woe to me! Am I not even able to be as this crow and to hide the dead body of my brother?" Then he became one of those who regretted. (Ch 5:27-31).

İbn Abbas, İbn Mesud ve Peygamber Muhammed'in (ﷺ) sahabilerinden bir grup, Adem'in çocukları arasında bir gebelikten olan erkeğin başka bir gebelikten olan kadınla evlenmesinin uygulanageldiğini rivayet etmişlerdir. Habil, Kabil'in kız kardeşiyle evlenmek istedi; ancak Kabil, kız çok güzel olduğu için onu kendisi için istedi. Adem, Kabil'e kız kardeşini kardeşine vermesini emretti, fakat Kabil bunu reddetti. Bunun üzerine Adem ikisine de kurban sunmalarını emretti; sonra hac yapmak için Mekke'ye gitti. Adem ayrıldıktan sonra ikisi kurbanlarını sundu: Habil, çoban olduğu için yağlı bir koyun sundu; Kabil ise en kötü türden bir demet buğday sundu. Ateş indi ve Habil'in kurbanını yakıp yok etti, Kabil'inkini ise bıraktı. Bunun üzerine Kabil öfkelendi ve "Kız kardeşimle evlenmemen için seni mutlaka öldüreceğim" dedi. Habil, "Allah ancak kendisinden korkanların kurbanını kabul eder" diye karşılık verdi. Ebu Ca'fer el-Bakır'a göre Adem, kurbanlarını izliyordu ve Habil'in kurbanının kabul edileceğinden emindi. Kabil, kabulün Habil için yaptığı duaya bağlı olduğunu ve kendisi için aynısını yapmadığını babasına şikâyet etti ve bu meseleyi kardeşiyle aralarında halledeceğine söz verdi. Bir gece Habil, sürüsünü güttükten sonra geç döndü. Adem, ne olduğunu görmesi için Kabil'i gönderdi. Onu bulunca ona öfkeyle bakarak şöyle dedi: "Senin kurbanın kabul edildi, benimki edilmedi." Habil, "Allah ancak takva sahibi olanlardan kabul eder" diye cevap verdi. Bunu duyan Kabil öfkelendi ve yanında bulunan bir demir parçasıyla ona vurarak onu öldürdü. Başka bir rivayette ise onu uyurken başına bir taşla vurarak öldürdüğü söylenmiştir.

Ibn Abbas, Ibn Masud and a group of the companions of the Prophet Muhammad (PBUH) related that inter-marriage of the male of one pregnancy with the female of another had been in practice among Adam's children. Abel wanted to marry Cain's sister, but Cain wanted her for himself because she was very beautiful. Adam ordered him to give her in marriage to his brother but he refused. So Adam ordered both of them to offer a sacrifice, then went to Mecca to perform the pilgrimage. After Adam had left, they offered their sacrifices; Abel offered a fat lamb, he was a shepherd, while Cain offered a bundle of worst grain. Fire descended and devoured Abel's sacrifice, leaving that of Cain so he became angry and said: "I will surely kill you so that you will not marry my sister." Abel replied, "Allah accepts from those who fear Him." According to Abu Ja'afar al Baqer, Adam was watching their offering and was sure that Abel's sacrifice would be accepted. Cain complained to Adam that the acceptance was due to his supplication for Abel and that he had not done the same for him, so he promised his father to settle the matter between himself and his brother. One night, Abel was late returning from tending his flock. Adam sent Cain to see what happened to him. When he found him, he glared at him saying: "Yours was accepted, and mine was not." Abel replied, "Allah only accepts from the Allah-fearing." Cain became angry on hearing this and hit him with a piece of iron that was with him and thus killing him. In another version it was said that he killed him with a rock to the head while he was sleeping.

Adem, iki oğlunu kaybetmenin acısıyla tamamen yıkılmıştı. Biri ölmüş, diğeri ise şeytanın tuzağına düşmüştü. Adem oğlu için dua etti ve geçimini sağlamak için çalışmak zorunda olduğundan dünyevi işlere yöneldi. Aynı zamanda bir peygamber olarak çocuklarına ve torunlarına öğüt veriyor, onlara Allah'ı anlatıyor ve O'na iman etmeye çağırıyordu. Onlara İblis'i anlattı ve şeytanla yaşadığı kendi deneyimini aktararak onları uyardı; şeytanın Kabil'i kardeşini öldürmeye nasıl kandırdığını da anlattı.

Adam was utterly grief stricken by the loss of his two sons. One was dead, the other was won over by the devil. Adam prayed for his son and turned to mundane matters for he had to toil for his sustenance. At the same time he was a prophet advising his children and grandchildren, telling them about Allah and calling them to believe in Him. He told them about Iblis and warned them by recounting his own experience with the devil and of how the devil had tempted Cain to kill his brother.

Yıllar yıllar geçti, Adem yaşlandı ve çocukları yeryüzünün dört bir yanına yayıldı. Muhammed b. İshak rivayet etmiştir ki, Adem'in ölümü yaklaştığında, oğlu Şit'i yerine halef olarak atadı ve ona gece ve gündüzün saatlerini, bunlara uygun ibadetleriyle birlikte öğretti. Ayrıca ona gelecek olan tufanı da haber verdi.

Years and years passed, Adam grew old and his children spread all over the earth. Muhammad Ibn Ishaq related that when Adam's death drew near, he appointed his son Seth to be his successor and taught him the hours of the day and night along with their appropriate acts of worship. He also foretold to him the floor that would come.

Ebû Zer'den rivayet edildiğine göre Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Allah 104 sahife indirdi; bunlardan 50'si Şît'e indirildi."

Abu Dhar narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "Allah sent down 104 psalms, of which 50 were sent down to Seth."

Abdullah İbn El İmam Ahmed İbn Hanbel, Übey İbn Kab'ın şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Âdem'in ölümü yaklaştığında çocuklarına şöyle dedi: 'Ey çocuklarım, gerçekten Cennet meyvelerine karşı bir istek duyuyorum.' Bunun üzerine Âdem'in istediği şeyi aramak için yola çıktılar. Yanlarında kefeni ve onu mumyalayacakları maddeler bulunan meleklerle karşılaştılar. Melekler onlara şöyle dedi: 'Ey Âdem oğulları, ne arıyorsunuz? Ne istiyorsunuz? Nereye gidiyorsunuz?' Onlar, 'Babamız hasta ve Cennet meyvelerine karşı bir istek duyuyor' dediler. Melekler onlara şöyle dedi: 'Geri dönün, çünkü babanız yakında ecelini bulacak.' Böylece onlarla birlikte geri döndüler. Havva onları gördüğünde tanıdı ve kendini Âdem'in arkasına gizlemeye çalıştı. Âdem ona şöyle dedi: 'Beni rahat bırak. Ben senden önce geldim; benimle Rabbimin meleklerinin arasına girme.' Bunun üzerine melekler onun ruhunu aldı, mumyaladı ve sardı, kabrini kazdı ve onu oraya yatırdı. Onun üzerine namaz kıldılar ve onu kabrine koyarken şöyle dediler: 'Ey Âdem oğulları, ölüm anındaki âdetiniz budur.'" Ölümünden önce Âdem, çocuklarına Allah'ın insanı yeryüzünde yalnız bırakmayacağını, onlara yol göstermek için peygamberler göndereceğini güvence altına aldı. Peygamberlerin isimleri, özellikleri ve mucizeleri farklı olacak, ancak tek bir noktada birleşeceklerdi: yalnızca Allah'a ibadet etmeye çağırmak. Bu, Âdem'in çocuklarına bıraktığı vasiyetti. Âdem konuşmasını bitirdi ve gözlerini kapattı. Ardından melekler odasına girdi ve onu çevreledi. Aralarında Ölüm Meleği'ni fark ettiğinde, kalbi huzurla gülümsedi.

Abdullah Ibn Al Imam Ahmad Ibn Hanbal narrated that Ubai Ibn Kab said: "When Adam's death was near, he said to his children: "O my children, indeed I feel an appetite for the fruits of Paradise." So they went away searching for what Adam had requested. They met with the angels, who had with them his shroud and what he was to be embalmed with. They said to them: "O Children of Adam, what are you searching for? What do you want? Where are you going?" They said: "Our father is sick and has an appetite for the fruits of Paradise." The angels said to them: "Go back, for your father is going to meet his end soon." So they returned (with the angels) and when Eve saw them she recognized them. She tried to hide herself behind Adam. He said to her. "Leave me alone. I came before you; do not go between me and the angels of my Lord." So they took his soul, embalmed and wrapped him, dug the grave and laid him in it. They prayed on him and put him in his grave, saying: "O Children of Adam, this is your tradition at the time of death."" Before his death Adam reassured his children that Allah would not leave man alone on the earth, but would sent His prophets to guide them. The prophets would have different names, traits and miracles, but they would be united in one thing; the call to worship Allah alone. This was Adam's bequest to his children. Adam finished speaking and closed his eyes. Then the angels entered his room and surrounded him. When he recognized the Angel of Death among them, his heart smiled peacefully.

Âdem'in vefatından sonra, Ebû Zer'den rivayet edilen bir hadise göre, oğlu Şît (Shiith) peygamberlik sorumluluklarını üstlendi. Ebû Zer şöyle rivayet etti: Hz. Muhammed ﷺ

After Adam's death, his soth Seth (Shiith) took over the responsibilities of prophethood, according to a hadith narrated by Abu Dhar. Abu Dhar narrated that Prophet Muhammad (pbuh)

Allah, yüz dört sahife (suhuf) indirdi; bunların elli tanesi Şît'e indirildi." (Sahih-i Buhari) Şît'in ölüm vakti geldiğinde, oğlu Enûş onun yerine geçti. Enûş'un ardından oğlu Kînân geçti, onun ardından da Mahlebil geldi. Farslar, Mahlebil'in Yedi Bölgenin Kralı olduğunu, şehirler ve büyük kaleler inşa etmek için ağaçları ilk kesen kişi olduğunu ve Babil şehirlerini inşa ettiğini iddia ederler. Kırk yıl hüküm sürdü. Öldüğünde görevlerini oğlu Yâred devraldı; o da ölünce bunları oğlu Hanûh'a bıraktı; Hanûh ise çoğunluk âlimlere göre İdris'tir (aleyhisselam).

said: "Allah sent down one hundred and four psalms, of which fifty were sent down to Seth." (Sahih al Bukhari) When the time of his death came Seth's son Anoush succeeded him. He in turn, was succeeded by his son Qinan, who was succeeded by Mahlabeel. The Persians claim that Mahlabeel was the King of the Seven Regions, that he was the first one to cut down trees to build cities and large forts and that he built the cities of Babylonia. He reigned for a period of forty years. When he died his duties were taken ov er by his son Yard, who on his death, bequeathed them to his son Khonoukh, who is Idris (pbuh) according to the majority of the scholars.