Kur'an-ı Kerim'in birçok ayetinde, Yüce Allah, Hristiyanların O'nun bir oğlu olduğu iddiasını reddetmiştir.

In many verses of the Glorious Qur'an Allah the Exalted denied the claim of the Christians that He has a son.

Necran'dan bir heyet Hz. Muhammed (s.a.v.)'in yanına geldi. Onlar üçlü Tanrı inançları hakkındaki iddialarını, yani Allah'ın Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olmak üzere üç yüzlü bir bütün olduğunu konuşmaya başladılar; mezhepleri arasında da bazı görüş ayrılıkları vardı. Bunun üzerine Allah, Kur'an'ın birçok ayetinde, İsa'nın Allah'ın bir kulu olduğunu, tıpkı diğer yaratıkları gibi onu anasının rahminde şekillendirdiğini ve Adem'i baba ve anne olmaksızın yarattığı gibi onu da babasız yarattığını bildirdi. Yüce Allah, İsa'yı insanlığa gönderilen peygamberlerinden biri olarak seçmişti.

A delegation from Nagran came to the Prophet Muhammad (pbuh). They began to talk about their claim about the Trinity, which is that Allah is three in one, the Father, the Son, and the Holy Spirit, with some disagreement among their sects. That is why Allah affirmed in many verses of the Qur'an that Jesus is a slave of Allah, whom He molded in the womb of his mother like any other of His creatures, and that He created him without a father, as He created Adam without a father or a mother. Almighty Allah had chosen Isa to be one of his messengers to humanity.

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

Allah the Almighty said:

Allah, Adem'i, Nuh'u, İbrahim'in ailesini ve İmran'ın ailesini, Alemler'in (zamanlarındaki insanlar ve cinler) üzerinde seçti. Birbirlerinden gelen bir nesildirler. Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

"Allah chose Adam, Noah, the family of Abraham and the family of Imran above the Alamin (mankind and jinns)(of their times). Offspring, one of theo other, and Allah is All-Hearer, All-Knower.

Hatırla ki İmran'ın karısı şöyle demişti: "Ey Rabbim! Karnımdaki çocuğu, yalnızca Sana hizmet etmek üzere (dünyevi işlerden arınmış olarak, ibadethaneye hizmet etsin diye) adadım. Bunu benden kabul buyur. Şüphesiz Sen, her şeyi işiten, her şeyi bilensin." Sonra onu doğurunca dedi ki: "Ey Rabbim! Ben bir kız doğurdum." Oysa Allah, doğurduğunun ne olduğunu en iyi bilendir. "Erkek, kız gibi olmaz. Onun adını Meryem koydum. Onu ve soyunu, kovulmuş şeytandan Sana sığındırıyorum."

Remember when the wife of Imran said: "O my Lord! I have vowed to You what (the child that) is in my womb to be dedicated for Your services (free from all worldly work; to serve Your Place of worship), so accept this, from me. Verily, You are the All-Hearer, the All Knowing." Then when she delivered her (child Mary), she said: "O my Lord! I have delivered a female child," and Allah knew better what she delivered, - "and the male is not like the female, and I have named her Mary, and I seek refuge with You (Allah) for her and for her offspring from Satan, the outcast."

Böylece Rabbi (Allah) onu güzel bir kabulle kabul etti. Onu güzel bir biçimde büyüttü ve Zekeriyya'nın himayesine verdi. Zekeriyya, her mihraba (ibadet yeri veya özel bir oda) girdiğinde, onun yanında rızık bulunduğunu görürdü.

So her Lord (Allah) accepted her with goodly acceptance. He made her grow in a good manner and put her under the care of Zechariah. Every time he entered Al-Mihrab (a praying place or a private room), he found her supplied with sustenance.

Yüce Kur'an'da Allah'ın anlattığı gibi:

As Allah recounted in the Glorious Quran:

Ona şöyle dedi: "Allah'tandır. Şüphesiz Allah dilediğine hesapsız rızık verir." (Âl-i İmrân 3:37)

She said: "From Allah. Verily, Allah provides sustenance to whom He wills, without limit." (Ch 3:37 Quran)

Allah, Âdem'i (aleyhisselâm) ve O'na itaat eden seçkin nesillerini seçtiğini beyan etmiştir.

Allah declared that He had elected Adam (pbuh) and the elite of his offspring who obey Allah.

Sonra İbrahim'in (a.s.) ailesini, yani İsmail'in (a.s.) oğullarını ve Meryem'in babası İmran'ın ailesini seçti.

Then He specified the family of Abraham (pbuh), which includes the sons of Ishmael (pbuh), and the family of Imran, the father of Mary.

Muhammed İbn İshak, onun İmran İbn Başim, İbn Amun, İbn Mişa, İbn Hoskiya, İbn Ahrik, İbn Mutam, İbn Azaziya, İbn Amisa, İbn Yamiş, İbn Ahrihu, İbn Yazem, İbn Yahfaşat, İbn Eişa, İbn İyam, İbn Rahba'am ve İbn Davud (Davud) olduğunu belirtmiştir.

Muhammad Ibn Ishaaq stated that he was Imran Ibn Bashim, Ibn Amun, Ibn Misha, Ibn Hosqia, Ibn Ahriq, Ibn Mutham, Ibn Azazia, Ibn Amisa, Ibn Yamish, Ibn Ahrihu, Ibn Yazem, Ibn Yahfashat, Ibn Eisha, Ibn Iyam, Ibn Rahba am, Ibn David (Dawud).

Peygamber Zekeriyya'nın (a.s.) eşinin kız kardeşinin Hanne adında bir kızı vardı. Hanne, İsrailoğulları'nın önderlerinden İmran ile evlenmişti. Yıllarca bu çift çocuksuz kaldı. Hanne, bir çocuğu olan başka bir kadın gördükçe bebek sahibi olma özlemi daha da arttı. Yıllar geçmiş olmasına rağmen umudunu hiç kaybetmedi. Allah'ın bir gün ona bir çocuk nasip edeceğine ve ona bütün annelik sevgisini sunacağına inanıyordu.

Prophet Zakariyah's (pbuh) wife's sister had a daughter named Hannah. She was married to Imran, a leader of the Israelites. For many years, the couple remained childless. Whenever Hannah saw another woman with a child, her longing for a baby increased. Although years had passed, she never lost hope. She believed that one day Allah would bless her with a child, on whom she would shower all her motherly love.

Yüce gökleri ve yeryüzünü yaratan Rab'bine yöneldi ve O'ndan bir çocuk için yalvardı. Çocuğu Allah'ın evinin hizmetine, Kudüs'teki mabedde adayacaktı. Allah onun dileğini kabul etti. Hamile olduğunu öğrendiğinde yeryüzündeki en mutlu kadındı ve Allah'a bu lütfu için şükretti. Sevinçten taşan kocası İmran da Allah'ın rahmetine şükretti.

She turned to the Lord of the heavens and the earth and pleaded with Him for a child. She would offer the child in the service of Allah's house, in the temple of Jerusalem. Allah granted her request. When she learned that she was pregnant, she was the happiest woman alive, and thanked Allah for His gift. Her overjoyed husband Imran also thanked Allah for His mercy.

Ancak hamileyken eşi vefat etti. Hannah acı acı ağladı. Ne yazık ki İmran, uzun zamandır özlemini duydukları çocuklarını görmeye ömrü yetmedi. Bir kız doğurdu ve yine Allah'a dua ederek yöneldi:

However, while she was pregnant her husband passed away. Hannah wept bitterly. Alas, Imran did not live to see their child for whom they had so longed. She gave birth to a girl, and again turned to Allah in prayer:

"Rabbim, ben onu kız olarak doğurdum." Oysa Allah onun ne doğurduğunu en iyi bilendir. Erkek, kız gibi değildir. "Adını Meryem koydum ve onu ve soyunu kovulmuş şeytandan sana sığınmaları için Sana emanet ediyorum."

"O my Lord, I have delivered a female child," and the male is not like the female, and I have named her Mary, and I seek refuge with You (Allah) for her and her offspring from Satan, the outcast." (Ch 3:36 Quran)

Hannah'nın Allah'a verdiği söz konusunda büyük bir sorunu vardı, çünkü tapınağa kadınlar kabul edilmiyordu ve bu durum onu çok endişelendiriyordu. Kız kardeşinin kocası Zekeriyya, onu teselli etti ve Allah'ın doğurduğunun ne olduğunu en iyi bildiğini, O'nun hizmetine sunduğu şeyi tam olarak takdir ettiğini söyledi. Hannah bebeği bir şala sardı ve tapınağın ileri gelenlerine teslim etti. Bebek bir kız olduğu için, onun vesayeti ileri gelenler için bir sorun teşkil etti. Bu, vefat etmiş ve sevilen liderlerinin çocuğuydu ve herkes onun bakımını üstlenmek istiyordu. Zekeriyya ileri gelenlere şöyle dedi:

Hannah had a big problem in reference to her promise to Allah, for females were not accepted into the temple, and she was very worried. Her sister's husband Zakariyah, comforted her, saying that Allah knew best what she had delivered and appreciated fully what she had offered in His service. She wrapped the baby in a shawl and handed it over to the temple elders. As the baby was a girl, the question of her guardianship posed a problem for the elders. This was a child of their late and beloved leader, and everyone was eager to take care of her. Zakariyah said to the elders:

"Ben onun teyzesinin kocasıyım ve tapınakta ona en yakın akrabasıyım; bu yüzden hepinizden daha çok onun yanında olacağım." Anlaşmazlıkları çözmek için kura çekmek onların âdeti olduğundan, bu yolu izlediler. Her biri nehre atılmak üzere birer kamış verildi. Kimin kamışı suyun üstünde kalırsa kızın koruyuculuğunun o kişiye verileceği konusunda anlaşmışlardı. Zekeriyya'nın kamışı dışında bütün kamışlar dibe battı.

"I am the husband of her maternal aunt and her nearest relation in the temple; therefore, I will be more mindful of her than all of you." As it was their custom to draw lots to solve disagreements, they followed this course. Each one was given a reed to throw into the river. They had agreed that whoever's reed remained afloat would be granted guardianship of the girl. All the reeds sank to the bottom except Zakariyah's.

Bu işaretle hepsi Allah'ın iradesine boyun eğdi ve O'nu koruyucu kıldı.

With this sign, they all surrendered to the will of Allah and made him the guardian.

Meryem'e kimsenin ulaşamaması için Zekeriya, tapınakta onun için ayrı bir oda yaptı.

To ensure that no one had access to Mary, Zakariyah built a separate room for her in the temple.

Büyüdükçe o, zamanını Allah'a ibadet ederek geçirdi. Zekeriyya her gün yanına gelip ihtiyaçlarıyla ilgileniyordu ve bu durum uzun yıllar böyle sürdü. Bir gün, odasında mevsimi olmayan taze meyveler bulunca şaşırdı. Odasına girebilen tek kişi kendisi olduğu için, meyvelerin oraya nasıl geldiğini ona sordu. Meryem, bu rızıkların Allah'tan geldiğini, çünkü Allah'ın dilediğine dilediği kadar verdiğini söyledi. Zekeriyya bundan, Allah'ın Meryem'in mertebesini diğer kadınların üstüne çıkardığını anladı.

As she grew up, she spent her time in devotion to Allah. Zakariyah visited her daily to see to her needs, and so it continued for many years. One day, he was surprised to find fresh fruit, which was out of season in her room. As he was the only person who could enter her room, he asked her how the fruit got there. She replied that these provisions were from Allah, as He gives to whom He wills. Zakariyah understood by this that Allah had raised Mary's status above that of other women.

Bundan sonra Zekeriyya ona daha fazla zaman ayırdı, onu öğretti ve yönlendirdi. Meryem, Allah'a kulluk eden bir kul olarak yetişti; gece ve gündüz O'nu tesbih ederek.

Thereafter, Zakariyah spent more time with her, teaching and guiding her. Mary grew to be a devotee of Allah, glorifying Him day and night.

Ali İbn Ebi Talib rivayet etti: Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Dünya kadınlarının en hayırlısı, (kendi zamanındaki) Meryem'dir ve dünya kadınlarının en hayırlısı, (kendi zamanındaki) Hatice'dir." (Sahih-i Buhari)

Ali Ibn Abi Talib narrated that the Prophet Muhammad (pbuh) said: "The best of the world's women is Mary (in her lifetime), and the best of the world's women is Khadija (in her lifetime)." (Sahih Al-Bukhari)

Ebu Musa el-Eş'ari de şunu rivayet etmiştir: Hz. Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Erkekler arasında birçok kişi kemale ermiştir; ancak kadınlar arasında İmran'ın kızı Meryem ile Firavun'un karısı Asiye'den başka kemale eren olmamıştır. Aişe'nin diğer kadınlara üstünlüğü, Serit'in (Arapların bir yemeği) diğer yemeklere üstünlüğü gibidir."

Abu Musa Al-Ashari also narrated that the Prophet Muhammad (pbuh) said: "May among men attained perfection but among women none attained perfection except Mary the daughter of Imran, and Asiya the wife of Pharaoh, and the superiority of Aisha to other women is like the superiority of Tharid (an Arabic dish) to other meals."

Mevriyem tapınağında ibadet ederken, bir insan suretinde bir melek karşısında belirdi. Dehşete kapılan Meryem kaçmaya çalıştı ve şöyle dua etti:

While Mary was praying in her temple, an angel in the form of a man appeared before her. Filled with terror, she tried to flee, praying:

"Gerçekten! Senden, Rahman'a (Allah'a) sığınırım, eğer Allah'tan korkuyorsan." Melek dedi ki: "Ben ancak Rabbinden gönderilmiş bir elçiyim; sana temiz bir oğul müjdelemek için." Dedi ki: "Bana bir erkek çocuk nasıl olur ki, bana hiçbir erkek dokunmadı ve ben iffetsiz de değilim?" Melek dedi ki: "Öyle olacak; Rabbin dedi ki: 'Bu, Bana göre kolaydır (Allah); ve onu insanlara bir ayet ve Katımızdan bir rahmet kılmak için (yaparız) ve bu, (Allah tarafından) hükmedilmiş bir iştir.'" (Kur'an, 19:18-21)

"Verily! I seek refuge with the Most Beneficent (Allah) from you, if you do fear Allah." The angel said: "I am only a Messenger from your Lord, (to announce) to you the gift of a righteous son." She said: "How can I have a son, when no man has touched me, nor am I unchaste?" He said: "So (it will be), your Lord said: "That is easy for me (Allah): And (We wish) to appoint him as a sign to mankind and a mercy from Us (Allah), and it is a matter (already) decreed, (by Allah).'" (Ch 19:18-21 Quran)

Meryem'i meleğin ziyareti büyük bir kaygıya düşürdü; bu kaygı aylar geçtikçe arttı. Kocası olmadan nasıl bir çocuğu doğurmaya katlanabilecekti? Daha sonra, içinde bir hayatın tekmelediğini hissetti.

The angel's visit caused Mary great anxiety, which increased as the months went by. How could she face giving birth to a child without having a husband? Later, she felt life kicking inside her.

Kalbi ağır bir halde tapınaktan ayrıldı ve doğduğu şehir olan Nasıra'ya gitti; orada insanlardan uzak durmak için basit bir çiftlik evine yerleşti.

With a heavy heart, she left the temple and went to Nazareth, the city in which she had been born where she settled in a simple farm house to avoid the public.

Ama korku ve kaygı ondan ayrılmadı. Asil ve dindar bir aileden geliyordu. Babası kötü bir adam değildi, annesi de iffetsiz bir kadın değildi. Namusu hakkında dillerin dolaşmasını nasıl önleyebilirdi?

But fear and anxiety did not leave her. She was from a noble and pious family. Her father had not been an evil man nor was her mother an impure woman. How could she prevent tongues from wagging about her honor?

Birkaç ay sonra, bu zihinsel baskıyı artık taşıyamaz hale geldi. Ağır bir rahimle, bu bunaltıcı ortamdan uzaklaşmak için nereye gideceğini bilmeden Nazareth'ten ayrıldı.

After some months, she could not bear the mental strain any longer. Burdened with a heavy womb, she left Nazareth, not knowing where to go to be away from this depressing atmosphere.

Daha fazla uzaklaşamadan doğum sancıları onu yakaladı. Kuru bir hurma ağacının dibine çöktü ve orada bir oğlan çocuğu doğurdu. Güzel bebeğine bakarken, onu babasız dünyaya getirmiş olmanın acısını duydu. "Keşke bu olmadan önce ölseydim ve yokluğa karışıp gitseydim!" diye haykırdı. Birden yakınlarından bir ses duydu: "Üzülme, Rabbin altına bir dere koymuştur. Bu ağacın gövdesini sarsarsan, üzerine olgun hurmalar düşecektir. Öyleyse ye, iç ve kaybettiğin gücünü geri kazan; gönlün rahat olsun. Gördüğün, kuru hurma ağacını yeniden canlandırıp sana yiyecek sağlayan Allah'ın kudretidir." Bir süre Allah'ın mucizesiyle teselli buldu, çünkü bu, onun masumiyetinin ve temizliğinin apaçık bir alametiydi.

She had not gone far, when she was overtaken by the pains of childbirth. She saw down against a dry palm tree, and here she gave birth to a son. Looking at her beautiful baby, she was hurt that she had brought him into the world without a father. She exclaimed: "I wish I had died before this happened and had vanished into nothingness!" Suddenly, she heard a voice nearby: "Grieve not, your Lord has placed a rivulet below, and shake the trunk of this tree, from which ripe dates will fall. So eat and drink and regain the strength you have lost; and be of good cheer, for what you see is the power of Allah, Who made the dry palm tree regain life, in order to provide food for you." For a while she was comforted by Allah's miracle, for it was a sure sign of her innocence and purity.

Meryem şehre dönmeye karar verdi. Ancak korkuları da geri geldi. İnsanlara ne diyecekti? Sanki annesinin endişesini paylaşırcasına bebek konuşmaya başladı: "Eğer herhangi bir insanla karşılaşırsan de ki:

Mary decided to return to the city. However, her fears also returned. What was she going to tell the people? As if sharinhis mother's worry, the baby began to speak: "If you meet any person say:

"Ben, Rahman'a oruç tutmaya adadım, bugün hiçbir insanla konuşmayacağım." Bu mucizeyle Meryem içini rahat hissetti.

'I have vowed to fast for The Beneficent and may not speak to any human today.'" With this miracle, Mary felt at ease.

Beklediği gibi, kucağında yeni doğmuş bir bebekle şehre gelişi halkın merakını uyandırdı. Ona şöyle çıkıştılar: "Yaptığın bu, büyük bir günahtır." Parmağını dudaklarına götürdü ve çocuğu gösterdi. Sordular: "Yeni doğmuş bir bebekle nasıl konuşabiliriz?" Hepsinin büyük şaşkınlığına, çocuk açıkça konuşmaya başladı: "Ben Allah'ın kuluyum. Allah bana Kitap'ı verdi, beni peygamber kıldı, nerede olursam olayım beni bereketli kıldı ve yaşadığım sürece bana namazı ve zekâtı emretti. Beni doğuran kadına karşı iyilikle yükümlü kıldı. Beni ne kibirli ne de bereketsiz kılmadı. Doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak yeniden diriltileceğim gün üzerime selam olsun." Halkın çoğu, bebeğin eşsiz olduğunu anladı; çünkü Allah bir şeyi dilediğinde, ona sadece "Ol" der ve o olur. Elbette bebeğin konuşmasını garip bir numara sayanlar da vardı, ama en azından Meryem artık Nasıra'da rahatsız edilmeden kalabilirdi.

As she had expected, her arrival in the city with a newborn baby in her arms aroused the curiosity of the people. They scolded her: "This is a terrible sin that you have committed." She put her finger to her lips and pointed to the child. They asked: "How can we speak to a newborn baby?" To their total amazement, the child began to speak clearly: "I am Allah's servant. Allah has given me the Book, and has made me a prophet, and has blessed me wherever I may be, and has enjoined on me prayers and alms-giving as long as I live. Allah has made me dutiful towards she who had borne me. He has not made me arrogant nor unblessed. Peace unto me the day I was born, the day I die, and the day I shall be raised alive." Most of the people realized that the baby was unique, for it Allah wills something, He merely says "Be" and it happens. Of course, there were some who regarded the baby's speech as a strange trick, but at least Mary could now stay in Nazareth without being harassed.

Allah, yüce olan, şöyle indirdi:

Allah the Exalted revealed:

Kitabda (Kur'an'da, ey Muhammed ﷺ) Meryem'in kıssasını da an; o, ailesinden ayrılıp doğuya bakan bir yere çekildiğinde. Onlardan kendini perdeyle gizledi; sonra ona Ruhumuzu (Cebrail meleğini) gönderdik ve o, her bakımdan bir insan kılığında karşısında belirdi.

"And mention in the Book (the Qur'an, O Muhammad, the story of) Mary, when she withdrew in seclusion from her family to a place facing east. She placed a screen (to screen herself) from them; then We sent to her Our Ruh (angel Gabriel), and he appeared before her in the form of a man in all respects.

Dedi ki: "Doğrusu ben senden Rahman'a sığınırım, eğer Allah'tan korkuyorsan." Melek dedi ki: "Ben ancak Rabbinin elçisiyim; sana temiz bir oğul müjdelemek için." Kadın dedi ki: "Bana nasıl oğul olur, hiçbir erkek bana dokunmadı ve ben iffetsiz de değilim?" Melek dedi ki: "Öyle olacak. Rabbin dedi ki: 'Bu, Bana kolaydır; onu insanlara bir ayet ve Bizden bir rahmet kılmak için (yaratacağız), bu, (Allah tarafından) hükmedilmiş bir iştir.'" (Meryem Suresi, 16-21. ayetler)

She said: "Verily! I seek refuge with the Most Beneficent (Allah) from you, if you do fear Allah." The angel said: "I am only a Messenger from your Lord, (to announce) to you the gift of a righteous son." She said: "How can I have a son, when no man has touched me, nor am I unchaste?" He said: "So (it will be), your Lord said: "That is easy for Me (Allah): and (We wish) to appoint him as a sign to mankind and a mercy from Us (Allah), and it is a matter (already) decreed, (by Allah).'" (Ch. 19: 16-21)

Böylece ona gebe kaldı ve onu alarak uzak bir yere çekildi (Beytlehem vadisi, Kudüs'ten yaklaşık dört ila altı mil uzaklıkta). Doğum sancıları onu bir hurma ağacının gövdesine sürükledi. Dedi ki: "Keşke bundan önce ölseydim ve unutulup gözden uzak olsaydım!" Bunun üzerine (bebek "İsa" ya da Gabriel) ayaklarının altından ona seslendi: "Üzülme! Rabbin ayaklarının altına bir su kaynağı koydu; ve hurma ağacının gövdesini kendine doğru silkele, sana taze, olgun hurmalar düşürecektir. Öyleyse ye, iç ve sevin; eğer herhangi bir insan görürsen de şöyle de: 'Gerçekten ben, Rahman'a (Allah'a) bir oruç adadım, bu gün hiçbir insanla konuşmayacağım.'" (Meryem Suresi, 19: 22-26)

So she conceived him, and she withdrew with him to a far place (Bethlehem valley, about four to six miles from Jerusalem). And the pains of childbirth drove her to the trunk of a palm tree. She said: "Would that I had died before this, and had been forgotten and out of sight!" Then (the babe "Jesus" or Gabriel) cried unto her from below her, saying: "Grieve not! Your Lord has provided you a water stream under you; and shake the trunk of palm tree towards you, it will let fall fresh ripe dates upon you. So eat and drink and be glad, and if you see any human being, say: 'Verily! I have vowed a fast unto the Most Beneficent (Allah) so I shall not speak to any human being this day.'" (Ch. 19: 22-26)

Sonra onu (bebeği) kucağında taşıyarak kavmine getirdi. Dediler ki: "Ey Meryem! Gerçekten sen çok garip bir şey yaptın! Ey Harun'un kız kardeşi! Baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi." Bunun üzerine ona işaret etti. Dediler ki: "Beşikte bulunan bir çocukla nasıl konuşabiliriz?" O (İsa) dedi ki: "Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. Bana Kitap'ı verdi ve beni peygamber kıldı. Nerede olursam olayım beni mübarek kıldı ve yaşadığım sürece bana namazı ve zekâtı emretti. Annem'e iyi davranmamı emretti, beni zorba ve bedbaht kılmadı. Doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak tekrar kaldırılacağım gün üzerimde selam olsun!"

"Then she brought him (the baby) to her people, carrying him. They said: "O Mary! Indeed you have brought a thing Fariyya (an unheard mighty thing). O sister (the like) of Aaron (not the brother of Moses, but he was another pious man at the time of Mary)! Your father was not a man who used to commit adultery, nor was your mother an unchaste woman." Then she pointed to him. They said: "How can we talk to one who is a child in the cradle?" He (Jesus) said: "Verily! I am a slave of Allah. He has given me the Scripture and made me a Prophet; and He has made me blessed wheresoever I be, and has enjoined me prayer, and Zakat, as long as I live, and dutiful to my mother, and made me not arrogant, unblest. And Salam (peace) be upon me the day I was born, and the day I die, and the day I shall be raised alive!" (Ch. 19:27 - 33)

İşte bu, Meryem oğlu İsa'dır. (Bu), hakkında şüphe edip tartıştıkları bir gerçek sözüdür. Allah'a yakışmaz ki bir çocuk edinsin (bu, Hristiyanların Allah'a, İsa'nın Allah'ın oğlu olduğunu söyleyerek iftira etmelerine işaret eder). Allah münezzehtir (ve O, kendisine ortak koştukları her şeyden yücedir). Bir şeyi takdir ettiğinde, ona yalnızca "Ol!" der, o da hemen oluverir.

Such is Jesus, son of Mary. (It is) a statement of truth, about which they doubt (or dispute). It befits not (the Majesty of) Allah that He should beget a son (this refers to the slander of Christians against Allah, by saying that Jesus is the son of Allah). Glorified (and Exalted be He above all that they associate with Him). When He decrees a thing, He only says to it, "Be!" - and it is.

İsa şöyle dedi: "Şüphesiz Allah benim Rabbim ve sizin Rabbinizdir. Öyleyse yalnız O'na kulluk edin. İşte doğru yol budur. (Allah'ın bütün peygamberlerine emrettiği İslam tevhid dini budur.)" Sonra topluluklar ayrılığa düştü (Hristiyanlar İsa hakkında), bu yüzden inkâr edenlerin (İsa'nın Allah'ın oğlu olduğunu iddia ederek yalan şahitlikte bulunanların) vay haline, büyük bir günün azabı gelince. (Kıyamet Günü, alevli ateşe atılacakları gün.)

Jesus said: "And verily Allah is my Lord and your Lord. So worship Him (Alone). That is the Straight Path. (Allah's Religion of Islamic Monotheism which He did ordain for all of His Prophets)." Then the sects differed (the Christians about Jesus), so woe unto the disbeliveers (those who gave false witness saying that Jesus is the son of Allah) from the meeting of a great Day (the Day of Resurrection, when they will be thrown in the blazing Fire).

Allah'a ortak koşanlar ve Allah'ın birliğini inkâr edenler, Bize arz edilecekleri gün ne kadar iyi görecek ve ne kadar iyi işitecekler! Ama bugün zalimler apaçık bir sapıklık içindedirler. Onları, işin hükme bağlandığı pişmanlık ve hasret günü konusunda uyar; oysa şimdi onlar gaflet içindedirler ve inanmazlar. (Meryem Suresi, 19:34-39)

How clearly will they (polytheists and disbeliveers in the Oneness of Allah) see and hear, the Day when they will appear before Us! But the Zalimun (polytheists and wrong-doers) today are in plain error. And warn them (O Muhammad) of the Day of grief and regrets, when the case has been decided, while now they are in a state of carelessness and they believe not. (Ch 19:34-39 Quran)

Yusuf Marangoz'un bu hikâyeyi duyduğunda çok şaşırdığı, bunun üzerine Meryem'e şöyle sorduğu rivayet edilmiştir: "Tohum olmadan bir ağaç yetişebilir mi?" Meryem şu cevabı verdi: "Evet, ilk defa yaratan Allah'tır." Yusuf ona tekrar sordu: "Erkek bir eş olmadan çocuk doğurmak mümkün müdür?" Meryem şöyle dedi: "Evet, Allah Adem'i erkeksiz ve dişisiz yarattı!" Rivayet edildiğine göre, hamileyken Meryem bir gün teyzesine gitti. Teyzesi, kendisinin de hamile gibi hissettiğini söyledi. Meryem de ona kendisinin de hamile gibi hissettiğini söyledi. Bunun üzerine teyzesi şöyle dedi: "Rahmimdeki şeyin, senin rahmindeki şeye secde ettiğini görebiliyorum."

It was said that Joseph the Carpenter was greatly surprised when he knew the story, so he asked Mary: "Can a tree come to grow without a seed?" She said: "Yes, the one which Allah created for the first time." He asked her again: "Is it possible to bear a child without a male partner?" She said: "Yes, Allah, created Adam without male or female!" It was also said that, while pregnant, Mary went one day to her aunt, who reported that she felt as if she was pregnant. Mary in turn, said that she, too, was feeling as if she was pregnant. Then her aunt said: "I can see what is in my womb prostrating to what is in your womb."

Yahudi din adamları bu çocuk İsa'nın tehlikeli olduğunu düşündü; çünkü insanların ibadetlerini yalnızca Yüce Allah'a yöneltecekleri ve böylece mevcut Yahudi inançlarının yerini alacağı kanaatindeydiler. Bunun sonucunda insanlar üzerindeki otoritelerini kaybedeceklerdi. Bu yüzden İsa'nın beşikte konuşma mucizesini sır olarak sakladılar ve Meryem'i büyük bir günah işlemekle suçladılar.

The Jewish priests felt this child Jesus was dangerous, for they felt that the people would turn their worship to Allah the Almighty Alone, displacing the existing Jewish tenets. Consequently, they would lose their authority over the people. Therefore, they kept the miracle of Jesus's speech in infancy as a secret and accused Mary of a great misdeed.

Hz. İsa büyüdükçe peygamberliğin alametleri de artmaya başladı. Arkadaşlarına evde kendilerini nasıl bir akşam yemeğinin beklediğini ve neyi nerede sakladıklarını söyleyebiliyordu. On iki yaşına geldiğinde annesiyle birlikte Kudüs'e gitti. Orada tapınağa girdi ve Yahudi din adamlarının (Yahudi rahipleri) dersini dinleyen kalabalığa katıldı. Dinleyicilerin hepsi yetişkindi, ama o onlarla birlikte oturmaktan çekinmedi. Dikkatle dinledikten sonra sorular sordu ve görüşünü dile getirdi. Bilgin hahamlar çocuğun cesaretinden rahatsız oldular ve sorduğu sorular karşısında şaşırdılar, çünkü ona cevap veremiyorlardı. Onu susturmaya çalıştılar, ama o bu girişimleri umursamadan görüşlerini ifade etmeye devam etti. İsa bu konuşmaya o kadar dalmıştı ki, evine dönmesi gerektiğini unuttu.

As Jesus (pbuh) grew, the signs of prophethood began to increase. He could tell his friends what kind of supper waited for them at home and what they had hidden and where. When he was twelve years old, he accompanied his mother to Jerusalem. There he wandered into the temple and joined a crowd listening to the lecture of the Rabbis (Jewish priests). The audience were all adults, but he was not afraid to sit with them. After listening intently, he asked questions and expressed his opinion. The learned rabbis were disturbed by the boy's boldness and puzzled by the questions he asked, for they were unable to answer him. They tried to silence him, but he ignored their attempts and continued to express his views. Jesus became so involved in this exchange that he forgot he as expected back home.

Bu sırada annesi, akrabalarının ya da arkadaşlarının yanına dönmüş olabileceğini düşünerek evine gitti. Eve vardığında onu orada bulamadı, bu yüzden onu aramak için şehre geri döndü. Sonunda onu tapınakta, bilginlerin arasında oturmuş, onlarla konuşurken buldu. Sanki bütün hayatını bu şekilde geçirmiş gibi oldukça rahat görünüyordu. Meryem, onu endişelendirdiği için ona kızdı. Oğlan, bilginlerle yapılan tartışma ve münakaşaların zamanın nasıl geçtiğini unutmasına neden olduğunu söyleyerek onu teskin etmeye çalıştı.

In the meantime, his mother went home, thinking that he might have gone back with relatives or friends. When she arrived, she discovered that he was not there, so she returned to the city to look for him. At last she found him in the temple, sitting among the learned, conversing with them. He appeared to be quite at east, as if he had been doing this all his life. Mary got angry with him for causing her worry. He tried to assure her that all the arguing and debating with the learned had made him forgot the time.

İsa yetişkinlik çağına ulaştı. O gün Sebt'ti, tam dinlenme günüydü: ne ateş yakılabilir ne de söndürülebilirdi, kadınlar da saçlarını öremezdi. Musa (a.s.) cumartesi gününün Allah'a ibadete ayrılmasını emretmişti. Ancak Sebt'in ardındaki hikmet ve ruhu kaybolmuş, Yahudilerin kalplerinde yalnızca harf kalmıştı. Ayrıca Sebt'in cennette tutulduğunu ve İsrail oğullarının yalnızca Sebt'e uymaları için Allah tarafından seçildiğini düşünüyorlardı.

Jesus grew up to manhood. It was Sabbath, a day of complete rest: no fire could be lit or extinguished nor could females plait their hair. Moses (pbuh) had commanded that Saturday be dedicated to the worship of Allah. However, the wisdom behind the Sabbath and its spirit had gone, and only the letter remained in the Jews' hearts. Also, they thought that Sabbath was kept in heaven, and that the People of Israel had been chosen by Allah only to observe the Sabbath.

Cumartesi günü yüz kadar şeyi yasak kıldılar; hatta kendini savunmayı ya da kötü durumda olan bir hastayı kurtarmak için doktor çağırmayı bile. Hayatları böyle bir ikiyüzlülükle damgalandı. Ferisiler kanunun koruyucuları olmalarına rağmen, çıkarları söz konusu olduğunda kişisel kazanç elde etmek için onu satmaya hazırdılar. Örneğin, Cumartesi günü bin yardadan uzun bir yolculuğu yasaklayan bir kural vardı. Bu durumda Ferisilerden ne bekleriz? Bir gün önce, yiyeceklerini ve içeceklerini evlerinden iki bin yarda uzaklıktaki bir yere taşıyor ve Cumartesi günü bin yarda daha ileriye gidebilmek için geçici bir ev kuruyorlardı.

They made a hundred things unlawful on Saturday even self-defense or calling a doctor to save a patient who was in bad condition. This is how their life was branded by such hypocrisy. Although the Pharisees were guardians of the law, they were ready to sell it when their interests were involved so as to obtain personal gains. There was, for example, a rule which prohibited a journey of more than one thousand yards on the Sabbath day. What do we expect of the Pharisees in this case? The day before, they transferred their food and drink from their homes two thousand yards away and erected a temporary house so that from tthey could travel a further thousand yards on the Sabbath day.

İsa tapınağa giderken yoldaydı. Sebt günü olmasına rağmen, aç bir çocuğu doyurmak için iki meyve almak üzere elini uzattı. Bu, Sebt yasasının ihlali sayıldı. Donduran havadan korunmaları için yaşlı kadınlara ateş yaktı. Bir ihlal daha. Tapınağa gidip etrafına bakındı. Orada, tapınaktan geçimini sağlayan yirmi bin Yahudi rahip kayıtlıydı. Tapınağın odaları onlarla doluydu.

Jesus was on his way to the temple. Although it was the Sabbath, he reached out his hand to pick two pieces of fruit to feed a hungry child. This was considered to be a violation of the Sabbath law. He made a fire for the old women to keep themselves warm from the freezing air. Another violation. He went to the temple and looked around. There were twenty thousand Jewish priests registered there who earned their living from the temple. The rooms of he temple were full of them.

İsa, ziyaretçilerin sayısının rahiplerden çok daha az olduğunu fark etti. Yine de tapınak, insanlara kurban olarak sunulmak üzere satılan koyun ve güvercinlerle doluydu. Tapınakta her adım ziyaretçiye para mal oluyordu. Onlar paradan başka hiçbir şeye tapmıyorlardı. Tapınakta Ferisiler ve Sadukiler sanki burası bir pazar yeriymiş gibi davranıyordu ve bu iki grup her konuda daima anlaşmazlık içindeydi. İsa olup biteni gözleriyle izledi ve koyun ya da güvercin parasını ödeyemeyen yoksul insanların, Ferisiler ve Sadukiler tarafından sinek gibi kenara itildiğini gözlemledi. İsa şaşkınlığa uğradı. Rahipler tapınağın içinde neden bu kadar çok sunu yakıyordu, oysa tapınağın dışında binlerce yoksul insan açlık çekiyordu?

Jesus observed that the visitors were much fewer than the priests. Yet the temple was full of sheep and doves which were sold to the people to be offered as sacrifices. Every step in the temple cost the visitor money. They worshipped nothing but money. In the temple, the Pharisees and Sadducees acted as if it were a market place, and these two groups always disagreed on everything. Jesus followed the scene with his eyes and observed that the poor people who could not afford the price of the sheep or dove were swept away like flies by the Pharisees and Saducees. Jesus was astonished. Why did the priests burn a lot of offerings inside the temple, while thousands of poor people were hungry outside it?

Bu mübarek gecede, iki soylu peygamber Yahya (a.s.) ve Zekeriyya (a.s.) yönetici otorite tarafından öldürüldü. Aynı gecede, İsa'ya (a.s.) vahiy indi. Yüce Allah ona, İsrailoğullarına davetine başlamasını emretti. İsa için rahat hayatın kapısı kapandı, ibadet ve mücadele sayfası açıldı.

On this blessed night, the two noble prophets John (pbuh) and Zakariyah (pbuh) died, killed by the ruling authority. On the same night, the revelation descended upon Jesus (pbuh). Allah the Exalted commanded him to begin his call to the children of Israel. To Jesus, the life of ease was closed, and the page of worship and struggled was opened.

Karşı bir güç gibi, İsa'nın mesajı Ferisilerin uygulamalarını kınamak ve Musa'nın Şeriatını pekiştirmek için geldi. Altın lüksüne ve altın tapınmasına dayalı maddeci bir çağa karşı İsa, halkını söz ve eylemiyle daha soylu bir yaşama çağırdı. Bu örnek yaşam, çağının sefaletinden ve hastalıklarından çıkmanın tek yoluydu. İsa'nın çağrısı başından itibaren tam bir doğruluk ve takvayla öne çıkıyordu. Bu çağrı toplumun koyduğu kapalı bir kurallar sistemine değil, ruha, iç benliğe hitap ediyordu.

Like an opposing force, the message of Jesus came to denounce the practices of the Pharisees and to reinforce the Law of Moses. In the face of a materialistic age of luxury and worship of gold, Jesus called his people to a nobler life by word and deed. This exemplary life was the only way out of the wretchedness and diseases of his age. Jesus's call, from the beginning, was marked by its complete uprightness and piety. It appealed to the soul, the inner being, and not be a closed system of rules laid down by society.

İsa, insanları Yüce Allah'a davet etmeye devam etti. Onun çağrısı, Yaratıcı ile yaratılanları arasında hiçbir aracılığın bulunmadığı ilkesine dayanıyordu. Ancak İsa, Yahudilerin Tevrat'ı yüzeysel yorumlamasıyla çatışma hâlindeydi. Tevrat'ı kaldırmak için değil, onu tamamlamak için geldiğini söyledi; bunu yaparken Tevrat'ın öz anlamının ruhuna inerek özüne ulaşılacağını belirtti.

Jesus continued inviting the people to Almighty Allah. His call was based on the principle that there is no mediation between the Creator and His creatures. However, Jesus was in conflict with the Jews' superficial interpretation of the Torah. He said that he did not come to abrogate the Torah, but to complete it by going to the spirit of its substance to arrive at its essence.

Yahudilere, On Emir'in bildiklerinden daha büyük bir değere sahip olduğunu anlamasını sağladı.

He made the Jews understand that the Ten Commandments have more value than they imagined.

Örneğin, beşinci emir yalnızca fiziksel öldürmeyi yasaklamaz, bunun her türünü yasaklar; fiziksel, psikolojik ya da manevi. Altıncı emir de zina yasağını yalnızca bir erkek ile bir kadın arasındaki haram fiziksel temas anlamında yasaklamaz, aynı zamanda zinaya götürebilecek her türlü haram ilişki ya da davranışı da yasaklar. Göz, tutkuyla bir şeye baktığında zina eder.

For instance, the fifth commandment does not only prohibit physical killing, but all forms of killing; physical, psychological, or spiritual. And the sixth commandment does not prohibit adultery only in the sense of unlawful physical contact between a man and a woman, but also prohibits all forms of unlawful relations or acts that might lead to adultery. The eye commits adultery when it looks at anything with passion.

Hz. İsa bu nedenle maddeci insanlarla karşı karşıya gelmişti. Onlara ikiyüzlülükten, gösterişten ve yalancı övgüden vazgeçmelerini söyledi. Bu dünyada servet biriktirmeye gerek yoktu. Gelip geçici bu dünyanın malıyla meşgul olmamalıydılar; bunun yerine, sonsuz olacak olan gelecek dünyanın işleriyle meşgul olmalıydılar.

Jesus was therefore in confrontation with the materialistic people. He told them to desist from hypocrisy, show and false praise. There was no need to hoard wealth in this life. They should not preoccupy themselves with the goods of this passing world; rather they must preoccupy themselves with the affairs of the coming world because it would be everlasting.

İsa onlara, bu dünyayı önemsemenin bir günah olduğunu ve takvalı ibadet edenlere yakışmadığını söyledi. Kâfirler bu dünyayı önemser, çünkü daha iyi bir yol bilmezler. Mü'minlere gelince, rızıklarının Allah'ın katında olduğunu bilirler; bu yüzden O'na tevekkül eder ve bu dünyayı hor görürler.

Jesus told them that caring for this world is a sin, not fit for pious worshippers. The disbeliveers care for it because they do not know a better way. As for the believers, they know that their sustenance is with Allah, so they trust in Him and scorn this world.

İsa, insanları ortağı olmayan Tek Rab'e ibadet etmeye davet etmeye devam etti; tıpkı kalbi ve ruhu arındırmaya davet ettiği gibi.

Jesus continued to invite people to worship the Only Lord, Who is without partner, just as he invited them to purify the heart and soul.

Onun öğretisi rahipleri rahatsız etti; çünkü İsa'nın her sözü, onlar için bir tehditti ve hem konumlarını hem de yaptıkları kötülükleri gözler önüne seriyordu.

His teaching annoyed the priests, for every word of Jesus was a threat to them and their position, exposing their misdeeds.

Roma işgalcileri, başlangıçta Yahudilerin bu dinî çekişmesine karışmaya niyet etmiyordu; çünkü bu bir iç meseleydi ve bu anlaşmazlığın Yahudileri işgal sorunundan uzaklaştıracağını görüyorlardı.

The Roman occupiers had, at first, no intention of being involved in this religious discord of the Jews because it was an internal affair, and they saw that this dispute would distract the Jews from the question of the occupation.

Ancak rahipler Îsa'ya karşı bir plan kurmaya başladılar. Onu küçük düşürmek ve Musa Şeriatı'nı yıkmak için geldiğini kanıtlamak istiyorlardı. Musa Şeriatı, zina eden kadının taşlanarak öldürülmesini öngörüyordu. Ona bir Yahudi zina eden kadın getirip Îsa'ya sordular: "Şeriat zina eden kadının taşlanmasını emretmiyor mu?" Îsa, "Evet" diye yanıtladı. Dediler ki: "Bu kadın zina etmiştir." Îsa kadına, sonra rahiplere baktı. Onların o kadından daha günahkâr olduğunu biliyordu. Kadının Musa Şeriatı'na göre öldürülmesinde anlaştılar; ve eğer o Musa Şeriatı'nı uygulayacak olursa, kendi bağışlama ve merhamet kurallarını yıkmış olacağını da anladılar.

However, the priests started to plot against Jesus. They wanted to embarrass him and to prove that he had come to destroy the Mosaic Law. The Mosaic Law provides that an adulteress be stoned to death. They brought him a Jewish adulteress and asked Jesus: "Does not the law stipulate the stoning of the adulteress?" Jesus answered: "Yes." They said: "This woman is an adulteress." Jesus looked at the woman and then at the priests. He knew that they were more sinful than she. They agreed that she should be killed according to Mosaic Law, and they understood that if he was going to apply Mosaic Law, he would be destroying his own rules of forgiveness and mercy.

İsa onların planını anladı. Gülümsedi ve onayladı: "Aranızda günahsız olan, ona taş atsın." Sesi Tapınağın ortasında yükseldi; zina hakkında yeni bir hüküm koyuyordu: günah üzerine hüküm verme yetkisi günahsızlarındı. Bu yetkiye sahip kimse yoktu; hiçbir insan günah üzerine hüküm veremez, bunu yalnızca Allah, Rahman ve Rahim olan yapabilir.

Jesus understood their plan. He smiled and assented: "Whoever among you is sinless can stone her." His voice rose in the middle of the Temple, making a new law on adultery, for the sinless to judge sin. There was none eligible; no mortal can judge sin, only Allah the Most Merciful.

İsa, halkına merhamet etmesi için Allah'a dua etmeye ve halkını birbirlerine merhametli olmaya ve Allah'a iman etmeye öğretmeye devam etti.

Jesus continued to pray to Allah for mercy on his people and to teach his people to have mercy on one another and to believe in Allah.

İsa, ilahi mucizelerle desteklenerek risaletini sürdürdü. Bazı Kur'an müfessirleri, İsa'nın dört kişiyi ölümden diriltti dediler: onun dostu Al-Azam adında biri, yaşlı bir kadının oğlu ve bir kadının tek kızı. Bu üçü İsa'nın hayatta olduğu sırada ölmüştü. Yahudiler bunu görünce şöyle dediler: "Sen yalnızca yakın zamanda ölmüş olanları diriltirsin; belki de onlar yalnızca bayılmışlardı." Ondan Nuh'un oğlu Sam'i diriltmesini istediler.

Jesus continued his mission, aided by divine miracles. Some Qur'anic commentators said that Jesus brought four people back from the dead: a friend of his named Al-Azam, an old woman's son, and a woman's only daughter. These three had died during his lifetime. When the Jews saw this they said: "You only resurrect those who have died recently; perhaps they only fainted." They asked him to bring back to life Sam the Ibn Noah.

Mezarını kendisine göstermesini istediğinde, insanlar onu oraya kadar götürdüler. İsa, kendisini yeniden diriltmesi için Yüce Allah'a dua etti ve bakın, Nuh'un oğlu Sam mezarından saçları ağarmış olarak çıktı. İsa sordu: "Senin zamanında yaşlanma yokken saçların nasıl ağardı?" O şöyle cevap verdi: "Ey Allah'ın Ruhu, Kıyamet gününün geldiğini sandım; o günün korkusundan saçlarım ağardı."

When he asked them to show him his grave, the people accompanied him there. Jesus invoked Allah the Exalted to bring him back to life and behold, Sam the Ibn Noah came out from the grave gray-haired. Jesus asked: "how did you get gray hair, when there was no aging in your time?" He answered: "O Spirit of Allah, I thought that the Day of Resurrection had come; from the fear of that day my hair turned gray."

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

Allah the Almighty said:

"Hatırlayın ki Allah (Kıyamet Günü) şöyle buyuracak: "Ey Meryem oğlu Îsâ! Sana ve annene olan nimetimi hatırla; seni Ruhu'l-Kudüs (Cebrail) ile desteklediğimde, beşikte ve olgunluk çağında insanlarla konuştuğunda; sana kitabı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğrettiğimde; benim iznimle çamurdan kuş şeklinde bir şey yapıp ona üflediğinde de benim iznimle kuş olduğunda; benim iznimle doğuştan körleri ve cüzamlıları iyileştirdiğinde, benim iznimle ölüleri diriltip çıkardığında; ve sen onlara apaçık delillerle geldiğinde, İsrailoğullarının, senin öldürülmeni tasarladıklarında, onları senden uzaklaştırdığımda ve aralarından inkâr edenlerin, 'Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değil' dediklerinde." Havarilerin kalplerine de "Bana ve elçime iman edin" diye ilham ettiğimde, "İman ettik ve Müslüman olduğumuza şahit ol" demişlerdi." (Maide Suresi, 110-111. Ayetler)

"Remember when Allah will say (on the Day of Resurrection): "O Jesus, son of Mary! Remember My Favor to you and to your mother when I supported you with Ruh-ul-Qudus (Gabriel) so that you spoke to the people in the cradle and in maturity; and when I taught you writing, Al Hikmah (the power of understanding), the Torah and the Gospel; and when you made out of the clay, as it were, the figure of a bird, by My Permission, and you breathed into it, and it became a bird by My Permission, and you healed those born blind, and the lepers by My Permission, and when you brought forth the dead by My Permission; and when I restrained the Children of Israel from you (when they resolved to kill you) since you came unto them with clear proofs, and the disbeliveers among them said: 'This is nothing but evident magic.'" And when I (Allah) put in their hearts of the disciples (of Jesus) to believe in Me and My Messenger, they said: "We believe. And bear witness that we are Muslims." (Ch 5:110-111 Quran)

Yüce Allah şöyle de vahyetmiştir:

Almighty Allah also revealed:

Ve O, Allah, ona (İsa'ya) Kitabı ve Hikmeti (Sünneti, peygamberlerin kusursuz sözünü, hikmeti vb.), Tevrat'ı ve İncil'i öğretecek.

"And He Allah will teach him (Jesus) the Book and Al Hikmah (the Sunna, the faultless speech of the Prophets, wisdom, etc.), (and) the Torah and the Gospel.

Ve onu (İsa'yı) İsrailoğullarına bir Elçi kılacak (ve şöyle diyecek): "Ben size Rabbinizden bir mucize ile geldim. Sizin için çamurdan kuş şekline benzer bir şey yapacağım, sonra ona üfleyeceğim ve Allah'ın izniyle o bir kuş olacak. Doğuştan körü ve alacalıyı iyileştireceğim ve Allah'ın izniyle ölüleri diriltece­ğim. Ayrıca ne yediğinizi ve evlerinizde neleri biriktirdiğinizi size haber vereceğim. Eğer inanıyorsanız, bunda sizin için elbette bir ayet vardır. Ben, benden önce gelen Tevrat'ı doğrulamak ve size yasaklanmış olanların bir kısmını size helal kılmak için geldim. Size Rabbinizden bir delil ile geldim. Öyleyse Allah'tan korkun ve bana itaat edin."

And will make him (Jesus) a Messenger to the Children of Israel (saying): "I have come to you with a sign from your Lord, that I design for you out of clay, as it were, the figure of a bird, and breathe into it, and it becomes a bird by Allah's Leave; and I heal him who was born blind, and the leper, and I bring the dead to life by Allah's leave. And I inform you of what you eat, and what you store in your houses. Surely, therein is a sign for you, if you believe. And I have come confirming that which was before me of the Torah, and to make lawful to you part of what was forbidden to you, and I have come to you with proof from your Lord. So fear Allah and obey me.

Gerçekten! Allah, benim Rabbim ve sizin Rabbinizdir; O'na (yalnız) kulluk edin. İşte doğru yol budur." Sonra İsa, onların inkârını anlayınca dedi ki: "Allah'ın yolunda yardımcılarım kimlerdir?" Havariler dediler ki: "Biz Allah'ın yardımcılarıyız; Allah'a iman ettik ve bizim Müslümanlar (Allah'a teslim olanlar) olduğumuza şahit ol." "Rabbimiz! Sen'in indirdiğine inandık ve Peygamber'e (İsa'ya) uyduk; bizi şahitlik edenlerin arasına yaz."

Truly! Allah is my Lord and your Lord, so worship Him (Alone). This is the Straight Path." Then when Jesus came to know of their disbelief, he said: "Who will be my helpers in Allah's Cause?" The disciples said: "We are the helpers of Allah; we believe in Allah, and bear witness that we are Muslims (we submit to Allah)." Our Lord! We believe in what You have sent down, and we follow the Messenger (Jesus); so write us down among those who bear witness (to the truth, La ilaha ill Allah - none has the right to be worshipped but Allah).

İsa, insanları Yüce Allah'a çağırmaya ve onlara "Ruh'un yasası" diyebileceğimiz ilkeleri koymaya devam etti. Bir keresinde bir dağın üzerinde, havarileri tarafından çevrelenmiş halde dururken, kendisine iman edenlerin yoksullar, düşkünler ve ezilenler arasından olduğunu ve sayılarının az olduğunu gördü. İsa'nın gerçekleştirdiği mucizelerin bazıları havarileri tarafından istenmişti; örneğin gökten indirilmiş bir "kutsal sofra" istemeleri gibi.

Jesus continued calling people to Almighty Allah and laying down for them what might be called "the law of the Spirit." Once when standing on a mountain surrounded by his disciples, Jesus saw that those who believed in him were from among the poor, the wretched, an the downtrodden, and their number was small. Some of the miracles which Jesus performed had been requested by his disciples, such as their wish for a "holy table" to be sent down from heaven.

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

Allah the Exalted said:

"Hatırlayın ki havariler şöyle demişti: "Ey Meryem oğlu İsa! Rabbin bize gökten bir sofra indirebilir mi?" İsa şöyle dedi: "Eğer gerçekten mü'minseniz, Allah'tan sakının." Dediler ki: "Ondan yemek, kalplerimiz huzura kavuşsun, sen bize gerçekten doğruyu söylediğini bilelim ve buna şahit olalım istiyoruz." Meryem oğlu İsa şöyle dedi: "Ey Allah'ım, Rabbimiz! Bize gökten bir sofra indir."

"Remember when the disciples said: "O Jesus, son of Mary! Can your Lord send down to us a table spread (with food) from heaven?" Jesus said: "Fear Allah, if you are indeed believers." They said: "We wish to eat thereof and to be stronger in Faith and to know that you have indeed told us the truth and that we ourselves be its witnesses." Jesus, son of Mary, said: "O Allah, our Lord! Send us from heaven a table spread (with food)

ki bu bizim için, ilkimiz ve sonumuz için bir bayram ve Senden bir ayet olsun; bize rızık ver, Sen rızık verenlerin en hayırlısısın." Allah şöyle buyurdu: "Onu size indireceğim; ancak bundan sonra içinizden kim inkâr ederse, ben onu, Alemlerden (insanlar ve cinlerden) hiçbirine uygulamadığım bir azapla azaplandıracağım."

that there may be for us - for the first and the last of us - a festival and a sign from You; and provide us sustenance, for You are the best of sustainers." Allah said: "I am going to send it down unto you, but if any of you after that disbelieves, then I will punish him with a torment such as I have not inflicted on anyone among all the Alamin (mankind and jinn).

Ve (hatırlayın ki) Allah (Kıyamet Günü) şöyle buyuracak: "Ey Meryem oğlu İsa! Sen insanlara, 'Beni ve annemi Allah'ın dışında iki tanrı olarak edinin' dedin mi?" O da şöyle diyecek: "Seni tenzih ederim! Hakkım olmayan bir sözü söylemek bana yakışmaz. Eğer ben böyle bir şey söylemiş olsaydım, Sen onu elbette bilirdin. Sen benim içimdekini bilirsin, ben ise Senin içinde olanı bilmem. Gerçekten, gaybı bilen yalnızca Sensin." (Maide Suresi, 5:112-116)

Sofra Günü, İsa'nın havarilerinin ve takipçilerinin kutsal günlerinden biri haline geldi. Daha sonra havariler ve takipçiler mucizelerin gerçek özünü unuttular ve bu yüzden İsa'ya tanrı gibi tapındılar.

The Day of the Table became one of the holy days for the disciples and followers of Jesus. Later on, the disciples and followers forgot the real essence of the miracles, and so they worshipped Jesus as a god.

Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

Almighty Allah asserted:

"Ve hatırla ki Allah (Kıyamet Günü) şöyle buyuracak: 'Ey Meryem oğlu İsa! İnsanlara, "Beni ve annemi Allah'ın dışında iki ilah edinin" dedin mi?' O da şöyle diyecek: 'Seni tenzih ederim! Hakkım olmayan bir sözü söylemem bana yakışmaz. Eğer onu söylemiş olsaydım, Sen bunu elbette bilirdin. Sen benim içimdekini bilirsin, ben ise Senin içindekini bilmem. Gerçekten, gizli ve açık her şeyi bilen yalnızca Sensin. Onlara, "Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin" diye emrettiğin şeyden başkasını söylemedim. Aralarında bulunduğum sürece onların üzerine şahittim; beni aldığında ise onların üzerine gözetleyici olan Sen'din. Sen her şeye şahitsin. (Bu, dünyadaki bütün Hristiyanlar için büyük bir öğüt ve uyarıdır.) Eğer onlara azap edersen, onlar Senin kullarındır; onları bağışlarsan, şüphesiz Sen, yalnızca Sen, üstün güç sahibi ve hikmet sahibisin.' Allah şöyle buyuracak: 'Bu, doğrulukları kendilerine fayda sağlayacak bir gündür. Onlar için altlarından ırmaklar akan cennetler vardır; orada ebediyen kalacaklardır. Allah onlardan hoşnut olmuştur, onlar da Allah'tan hoşnut olmuşlardır. İşte bu, büyük kurtuluştur.' Göklerin ve yerin ve onlarda bulunanların mülkü Allah'ındır; O, her şeye kadirdir." (Maide Suresi, 116-120. Ayetler)

"And remember when Allah will say (on the Day of Resurrection): "O Jesus, son of Mary! Did you say unto men: 'Worship me and my mother as two gods besides Allah?'" He will say: "Glory be to You! It was not for me to say what I had no right to say. Had I said such a thing, You would surely have known it. You know what is in my inner self though I do not know what is in Yours, truly, You, only You, are the All Knower of all that is hidden and unseen. Never did I say to them aught except what You (Allah) did command me to say: 'Worship Allah, my Lord and your Lord', And I was a witness over them while I dwelt amongst them, but when You took me up, You were the Watcher over them, and You are a Witness to all things. (This is a great admonition and warning to the Christians of the whole world). If you punish them, they are Your slaves, and if You forgive them, Verily You, only You are the All Mighty, the All Wise." Allah will say: "This is a Day on which the truthful will profit from their truth: theirs are Gardens under which rivers flow (in Paradise) - they shall abide therein forever. Allah is pleased with them and they with Him. That is the great success (Paradise). To Allah belongs the dominion of the heavens and the earth and all that is therein, and He is Able to do all things." (Ch 5:116-120 Quran)

İsa, vazifesini sürdürdü; kötülük, tahtının sallanmakta olduğunu anlayana dek. Bunun üzerine şer güçleri ona sihir yapmakla, Musa Şeriatı'nı çiğnemekle ve şeytanla ittifak kurmakla suçladılar; yoksul halkın onun ardından gittiğini görünce de aleyhine entrikalar çevirmeye başladılar.

Jesus went on his mission until vice knew that its throne was threatening to fall. So the forces of evil accused him of magic, infringement of the Mosaic Law, allegiance with the devil; and when they saw that the poor people followed him, they began to scheme against him.

Yahudilerin en yüksek yargı ve dini meclisi olan Sanhedrin, İsa'ya karşı komplo kurmak üzere toplanmaya başladı. Plan yeni bir boyut kazandı. Yahudiler İsa'nın davetini durduramayınca onu öldürmeye karar verdiler. Baş kâhinler, İsa'dan kurtulmanın en iyi yolu üzerinde anlaşmak için gizli toplantılar yaptı.

The Sanhedrin, the highest judicial and ecclesiastical council of the Jews, began to meet to plot against Jesus. The plan took a new turn. When the Jews failed to stop Jesus' s call, they decided to kill him. The chief priests held secret meetings to agree on the best way of getting rid of Jesus.

Bu toplantıdayken, İsa'nın on iki havarisinden biri olan Yahuda İskariyot onlara gelip şöyle sordu: "Onu size teslim edersem bana ne vereceksiniz?" Yahuda, şekel denen otuz gümüş parçası vermeyi kabul edene kadar onlarla pazarlık etti. İsa'nın yakalanması ve öldürülmesi için plan kuruldu.

While they were in such a meeting, one of the twelve apostles of Jesus, Judas Iscariot, went to them and asked: "What will you give me if I deliver him to you?" Judas bargained with them until they agreed to give him thirty pieces of silver known as shekels. The plot was laid for the capture and murder of Jesus.

Yahudilerin baş kâhininin, toplantıda Îsâ'nın Yahudiliği inkâr ettiğini iddia ederek elbisesini yırttığı rivayet edilmiştir. O dönemde elbise yırtmak, tiksinti ve öfkenin bir işareti idi.

It was said that the high priest of the Jews tore his garment at the meeting, claiming that Jesus had denied Judaism. The tearing of clothes at that time was a sign of disgust.

Rahipler o dönemde ölüm cezası verme yetkisine sahip değildi; bu yüzden Roma valisini, İsa'nın Roma İmparatorluğu'nun güvenliğine karşı komplo kurduğuna inandırdılar ve ona karşı derhal harekete geçmesi için ısrar ettiler. Vali, İsa'nın tutuklanmasını emretti.

The priests had no authority to pass the death sentence at that time, so they convinced the Roman governor that Jesus was plotting against the security of the Roman Empire and urged him to take immediate action against him. The governor ordered thaJesus be arrested.

Matta İncili'ne göre İsa tutuklandı ve başkâhinler meclisi onun hakkında ölüm cezası verdi. Ardından ona hakaret etmeye, yüzüne tükürmeye ve tekmelemeye başladılar.

According to the Book of Matthew, Jesus was arrested and the council of the high priests passed the death sentence upon him. Then, they began insulting him, spitting on his face and kicking him.

Romalıların âdeti, idam edilecek mahkûmları infaz edilmeden önce kırbaçlamaktı. Bu yüzden Roma valisi Pilatus, İsa'nın kırbaçlanmasını emretti. Musa Şeriatı kırk kırbaç vurulmasını öngörüyordu; ancak Romalılarda bir sınır yoktu ve kırbaçlar son derece acımasızdı. Bundan sonra İsa, çarmıha gerilmek üzere askerlere teslim edildi. Askerler onun elbiselerini çıkarıp aldılar. Onunla alay etmek için başına bir diken tacı geçirdiler. Âdete göre, acısını artırmak için haçını sırtında taşıdı.

It was the Roman custom for the condemned to be flogged before they were executed. So Pilate, the Roman governor, ordered that Jesus be flogged. The Mosaic Law stipulates forty lashes, but the Roman had no limit, and they were brutal lashes. After that, Jesus was handed to the soldiers for crucifixion. They took off his clothes, and kept them. They put a crown of thorns on his head to mock him. According to custom he carried his cross on his back to increase his suffering.

İsa'nın Çarmıha Gerilmesi - İncil Versiyonu Sonunda, Kudüs surlarının dışında, Kafa Yeri anlamına gelen Golgota adlı bir yere vardılar. Askerler, çarmıhta acıyı hafifletsin diye İsa'ya koku katılmış şarap vermek yerine, safra katılmış sirke sundular. Sonra onu çarmıha gerdiler ve alaya almak için yanında iki hırsızı da çarmıha gerdiler. İncil'de böyle yazılmıştır.

Jesus's Crucifixion - Bible Version Finally, they reached a place called Golgotha, meaning the Place of Skulls, outside the walls of Jerusalem. Instead of giving him a cup of wine diluted with scent to help lessen the pain on the cross, the soldiers gave Jesus a cup of vinegar diluted with gall. Then they crucified him and, as a further mockery, two thieves with him. So it is written in the Bible.

Ancak İslam'ın inancı, hem Hz. İsa'nın sonu hem de doğası konusunda, genişletilmiş İncillerdekinden oldukça farklı görüşlerle gelmiştir.

But the faith of Islam came with views quite different from that of the extend gospels with regards to both the end of Jesus and his nature.

Yüce Kur'an, Yüce Allah'ın İsrailoğullarının İsa'yı öldürmesine veya çarmıha germesine izin vermediğini teyit eder. Olan şey, Allah'ın onu düşmanlarından kurtarması ve göğe yükseltmesidir. Onu asla öldürmediler; başka birini öldürdüler.

The Glorious Qur'an affirms that Allah the Exalted did not permit the people of Israel to kill Jesus or crucify him. What happened was that Allah saved him from his enemies and raised him to heaven. They never killed Jesus, they killed someone else.

Yüce Allah şöyle buyurdu:

Allah the Almighty declared:

Ve onların (övünerek): "Biz, Allah'ın Resulü olan Meryem oğlu Mesih İsa'yı öldürdük" demelerinden (dolayı lanetlendiler). Oysa onu ne öldürdüler ne de çarmıha gerdiler; ancak iş onlara benzetildi. Hakkında ayrılığa düşenler, bu konuda şüphe içindedirler. Bunun hakkında hiçbir bilgileri yoktur; yalnızca zanna uyarlar. Kesinlikle onu öldürmediler. Bilakis Allah onu (bedeni ve ruhuyla) kendi katına yükseltti (ve o göklerdedir). Allah, daima güçlü ve hikmet sahibidir.

" And because of their saying (in boast), "We killed Messiah Jesus, son of Mary, the Messenger of Allah," but they killed him not, nor crucified him, but the resemblance of Jesus was put over another man (and they killed that man) and those who differ therein are full of doubts. They have no certain knowledge, they follow nothing but conjecture. For surely; they killed him not (Jesus, son of Mary): But Allah raised him (Jesus) up (with his body and soul) unto Himself (and he is in the heavens). And Allah is Ever All Powerful, All Wise.

Kitap Ehli'nden (Yahudiler ve Hristiyanlar) hiç kimse yoktur ki, ölümünden önce (melekülmevt'in gelişi anında) ona inanmasın. Ve Kıyamet Günü, İsa onlara karşı şahit olacaktır. {Kitap Ehli'nden hiç kimse yoktur ki, ölümünden önce ona iman etmiş olmasın. Kıyamet günü de o, onlara karşı şahit olacaktır.} (Nisa, 4/159)

And there is none of the people of the Scripture (Jews & Christians), but must believe in him (Jesus, son of Mary, as only a Messenger of Allah, and a human being0, before his (Jesus or a Jew's or a Christian's ) death (at the time of the appearance of the angel of death). And on the Day of Resurrection, he (Jesus) will be a witness against them. ( Ch 4:157-159 Quran)

Allah Hiçbir Kimseyi Doğurmaktan Münezzehtir - Meryem Suresi (19. sure). Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'in birçok ayetinde Yahudilerin ve Hristiyanların iddialarını çürütmüştür.

Allah Disclaims Begetting Anyone - Surah 19, Almighty Allah refuted the claims of the Jews and the Christians in many verses of the Glorious Qur'an.

Ve derler ki: "Rahman (Allah) bir evlat edinmiştir (ya da soy, ya da çocuklar)" (Yahudiler, Üzeyr'in Allah'ın oğlu olduğunu söylerler; Hristiyanlar, Allah'ın bir oğul edindiğini, yani Mesih'i kastederek söylerler; Arap müşrikleri ise O'nun kızlar edindiğini, yani melekleri kastederek söylerler, vb.). Gerçekten siz çok çirkin bir şey ortaya attınız (dediniz). Öyle ki, bu sözden dolayı gökler neredeyse parçalanacak, yer yarılacak ve dağlar yıkılıp göçecek; Rahman'a (Allah'a) bir evlat isnat ettikleri için.

And they say: "The Most Beneficent (Allah) has begotten a son (or offspring or children) (as the Jews say: Ezra is the son of Allah, and the Christians say that He has begotten a son (Christ), and the pagan Arabs say that he has begotten daughters (angels, etc.))." Indeed you have brought forth (said) a terrible evil thing. Whereby the heavens are almost torn, and the earth is split asunder, and the mountains fall in ruins, that they ascribe a son (or offspring or children) to the Most Beneficent (Allah).

Rahmân'a (Allah'ın yüceliğine) bir evlat edinmek yakışmaz. Göklerde ve yerde olan herkes Rahmân'a kul olarak gelir. Doğrusu O, onların hepsini bilir ve hepsini tek tek sayıp saymıştır. Kıyamet günü hepsi, yanında hiçbir yardımcı, koruyucu ya da savunucu olmaksızın, tek başına O'nun huzuruna gelecektir. (Meryem Suresi, 19:88-95)

But it is not suitable for (the Majesty of ) the Most Beneficent (Allah) that He should beget a son (or offspring or children). There is non in the heavens and the earth but comes unto the Most Beneficent (Allah) as a slave. Verily, He knows each one of them, and has counted them a full counting. And everyone of them will come to Him alone on the Day of Resurrection (without any helper, or protector or defender). (Ch 19:88-95 Quran)

Allah Teâlâ ayrıca şöyle buyurmuştur:

Allah the Exalted also declared:

Yine de, Allah'a ortak koşarak cinleri O'na ibadette ortak tutuyorlar; oysa cinleri O yaratmıştır. Bilgisizce O'na oğullar ve kızlar uyduruyorlar. O, onların nitelendirdiklerinden uzaktır ve yücedir. O, göklerin ve yerin Yaratıcısıdır. Eşi olmadığı halde nasıl çocuğu olabilir? O her şeyi yaratmıştır ve O, her şeyi bilendir.

"Yet, they join the jinns as partners in worship with Allah, though He has created them (the jinns), and they attribute falsely without knowledge sons and daughters to Him. Be He Glorified! And Exalted above (all) that they attribute to Him. He is the Originator of the heavens and the earth. How can He have children when He has no wife? He created all things and He is the All-Knower of everything.

Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

Almighty Allah also declared:

Yahudiler şöyle dedi: "Üzeyr Allah'ın oğludur." Hristiyanlar ise şöyle dedi: "Mesih Allah'ın oğludur."

And the Jews say: Ezra is the son of Allah, and the Christians say: Messiah is the son of Allah.

Bu, onların ağızlarından çıkan bir sözdür. Eskiden inkâr edenlerin sözünü taklit ediyorlar. Allah'ın laneti onların üzerine olsun, hakikatten nasıl da saptırılıyorlar! {Onlar, Allah'ı bırakıp âlimlerini ve rahiplerini Rab edindiler, Meryem oğlu Mesih'i de.} (Onlar, Allah'tan başka Rab edindikleri kişileri, Allah'ın emretmediği, kendi arzularına göre helal ve haram kıldıkları şeylerde onlara itaat ederek yaptılar.) (Ayrıca Mesih'i de Rab olarak kabul ettiler.) Oysa Tevrat'ta ve İncil'de yalnızca bir İlah'a, Allah'a ibadet etmekle emrolunmuşlardı. Ondan başka hiçbir ilah yoktur. {Onların ortak koştukları şeylerden uzak olan O'nu tenzih ederiz.} (Bölüm 9:30-32 Kur'an)

That is a saying from their mouths. They imitate the saying of the disbeliveers of old. Allah's Curse be on them, how they are deluded away from the truth! They (Jews and Christians) took their rabbis and their monks to be their lords besides Allah, (by obeying them in things which they made lawful or unlawful according to their own desires without being ordered by Allah) and (they also took as their lord) Messiah, son of Mary , while they (Jews and Christians) were commanded (in the Torah and the Gospel) to worship none but One Ilah (God- Allah) La ilaha illa Huwa (none has the right to be worshipped but He). Praise and glory be to Him, (far above is He) from having the partners they associate (with Him). (Ch 9:30-32 Quran)

Yüce Allah şunu da indirdi:

Allah the Almighty also revealed:

Şimdi onlara (ey Muhammed) sor: "Rabbinin için kızlar, onlar için ise oğullar mı var?" Yoksa melekleri dişi olarak yarattığımızda onlar orada şahit miydi?

"Now ask them (O Muhammad): "Are there (only) daughters for your Lord and sons for them?" Or did We create the angels females while they were witnesses?

Gerçekten, Kureyş müşriklerinin (Allah'ın çocukları olduğunu, meleklerin Allah'ın kızları olduğunu) söylemeleri, onların uydurduğu bir yalandır. Oysa onlar yalancıdır! O, oğulları bırakıp kızları mı seçmiştir? Size ne oluyor? Nasıl hüküm veriyorsunuz? Hâlâ düşünmeyecek misiniz? Yoksa sizin için apaçık bir delil mi var? O hâlde, doğru sözlüyseniz kitabınızı getirin! Ayrıca O'nunla cinler arasında bir akrabalık uydurdular; oysa cinler, kendilerinin (hesap için) mutlaka huzura getirileceklerini çok iyi bilirler.

Verily, it is of their falsehood that they (Quraish pagans) say: "Allah has begotten off-spring or children (angels are the daughters of Allah)" And, verily, they are liars! Has He (then) chosen daughters rather than sons? What is the matter with you? How do you decide? Will you not then remember? Or is there for you a plain authority? Then bring your Book if you are truthful! And they have invented a kinship between Him and the jinns, but the jinn know well that they have indeed to appear (before Him) (i.e. they will be brought for accounts).

Allah'ın şanı yücedir! (O), onların O'na isnat ettiklerinden münezzehtir! Ancak Allah'ın kulları hariç; ki O, (rahmetine) onları seçer (yani O'na asılsız şeyler isnat etmeyen, İslam tevhidine gerçekten bağlı mü'minler). (Kur'an, 37:149-160)

Glorified be Allah! (He is free) from what they attribute unto Him! Except the slaves of Allah, whom He chooses (for His Mercy i.e. true believers of Islamic Monotheism who do not attribute false things unto Allah). (Ch 37:149-160 Quran)

Ve Yüce Allah şöyle buyurdu:

And Almighty Allah declared:

Şüphesiz, Allah'ın Mesih, Meryem oğlu olduğunu söyleyenler kesinlikle kâfir olmuşlardır. De ki: "Allah, Meryem oğlu Mesih'i, annesini ve yeryüzündeki herkesi helak etmek isteseydi, Allah'a karşı kim bir şey yapabilirdi?" Göklerin, yerin ve aralarındaki her şeyin mülkü Allah'ındır. Dilediğini yaratır.

"Surely, in disbelief are they who say that Allah is the Messiah, son of Mary. Say (O Muhammad): "Who then has the least power against Allah, if He were destroy the Messiah, son of Mary, his mother, and all those who are on the earth together?" And to Allah belongs the dominion of the heavens and the earth, and all that is between them. He creates what He wills.