O, Nuh İbn Lamik, İbn Mitoşilh, İbn Hanuh, İbn Yared, İbn Mahlail, İbn Kenan, İbn Enoş, İbn Şit, İbn Adem, insanlığın babası (ASV) idi. Kitap Ehli'nin (Yahudiler ve Hristiyanlar'ın kastedildiği, Allah tarafından, kendilerine Vahiy Kitapları, Tevrat, Zebur ve İncil verildiği için böyle adlandırılmışlardır) tarihine göre... Bu isimler sırasıyla "Tevrat, Zebur ve İncil" olarak çevrilir, ancak günümüze ulaşan kitaplar tahrife uğramıştır. Vahiy Kitapları arasında, YALNIZCA Kur'an, indirildiği gibi aynen korunmuştur.

He was Noah Ibn Lamik, Ibn Mitoshilkh, Ibn Enoch, Ibn yard, Ibn Mahlabeel, Ibn Qinan, Ibn Anoush, Ibn Seth, Ibn Adam the Father of Mankind (PBUH). According to the history of the People of the Book, (refers to the Jews, and Christians, so called by Allah because they received Revealed Books, Taurat, Zabur and Injeel. These names are translated 'Torah, Psalms, and Gospels' respectively, but the books that are extent are corrupt. Of the Revealed Books, ONLY the Quran remains exactly as it was revealed).

Nuh'un doğumu ile Adem'in vefatı arasındaki süre 146 yıldı. (Yaratılış 5 (Yeni Revize Standart Versiyon)'e göre Nuh, Adem'in vefatından yüz yirmi altı yıl sonra doğmuştur. İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Adem ile Nuh arasındaki süre on asırdı." (Sahih-i Buhari). Nuh, Adem'in yaratılışından (ya da Cennet Bahçesi'nden ayrılmasından) 1056 yıl sonra doğmuştur. Dolayısıyla bu hadis, ilk bakışta çelişiyor gibi görünse de Kitap Ehli'nin önceki ifadesiyle çelişmez. Ancak okuyucunun şunu aklında tutması gerekir: Kitap Ehli'nden alınan herhangi bir ifade ya da rivayet mutlaka güvenilir değildir. Bu bilgi Yaratılış 5'ten alınmıştır.

The period between the birth of Noah and the death of Adam was 146 years. (According to Genesis 5 (new Revised Standard Version), Noah was born one hundred and twenty six years after the death of Adam. Ibn Abbas narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "The period between Adam and Noah was ten centuries." (Sahih Bukhari, Noah was born 1056 years after Adam's creation (or after he left the Garden of Eden). Thus, this hadith does not contradict the previous statement from the People of the Book as it may first appear to do. The reader should keep in mind, however that any statement or narratives taken from the People of the Book are not necessarily credible. This was taken from Genesis 5).

Nuh'un halkı birçok nesil boyunca, tanrı saydıkları putlara tapıyordu. Bu putların kendilerine iyilik getireceğine, onları kötülükten koruyacağına ve tüm ihtiyaçlarını karşılayacağına inanıyorlardı. Bu tanrılara, sahip olduklarını düşündükleri güce göre Waddan, Suwa'an, Yaghutha, Ya'auga ve Nasran gibi isimler verdiler. (Bu putlar sırasıyla erkeklik gücünü; değişkenliği, güzelliği; kaba kuvveti, çevikliği, keskin görüşü ve basiret sahibi olmayı temsil ediyordu.)

For many generations Noah's people had been worshipping statues that they called gods. They believed that these gods would bring them good, protect them from evil and provide all their needs. They gave their idols names such as Waddan, Suwa'an, Yaghutha, Ya'auga, and Nasran, (These idols represented, respectively, manly power; mutability, beauty; brute strength, swiftness, sharp sight, insight) according to the power they thought these gods possessed.

Yüce Allah şöyle buyurdu:

Allah the Almighty revealed:

"(Müşrikler) dediler ki: "Tanrılarınızı bırakmayın; Vedd'i, Suva'yı, Yegūs'u, Yeûk'u ve Nesr'i de bırakmayın." (Nuh Suresi, 71:23)."

"They (idolaters) have said: "You shall not leave your gods nor shall you leave Wadd, nor Suwa, nor Yaghuth, nor Ya uq nor Nasr (names of the idols)." (CH 71:23 Quran).

Başlangıçta bunlar, aralarında yaşamış iyi insanların isimleriydi. Öldükten sonra, anılarını canlı tutmak amacıyla onların heykelleri dikildi. Ancak bir süre sonra insanlar bu heykellere tapmaya başladı. Sonraki nesiller, heykellerin neden dikildiğini bile bilmiyordu; yalnızca atalarının onlara dua ettiğini biliyorlardı. Putperestlik böyle gelişti. Kötü amellerinin cezasını verecek olan Yüce Allah'ı tanımadıklarından, zalim ve ahlaksız oldular.

Originally these were the names of good people who had lived among them. After their deaths, statues of them were erected to keep their memories alive. After sometime, however, people began to worship these statues. Later generations did not even know why they had been erected; they only knew their parents had prayed to them. That is how idol worshipping developed. Since they had no understanding of Allah the Almighty Who would punish them for their evil deeds, they became cruel and immoral.

İbn Abbas şöyle açıkladı: "Bu salih kişilerin ölümünün ardından Şeytan, halklarına onların oturdukları yerlere heykeller dikmelerini telkin etti. Onlar da bunu yaptılar, ama bu heykellere, sonraki nesiller doğru yaşam yolundan sapana kadar tapılmadı. Sonra onlara putları olarak tapındılar." İbn Cerir kendi rivayetinde şunu aktardı: "Âdem ile Nuh arasındaki dönemde, kendilerine örnek alınan dindar kimseler yaşıyordu ve bu kimselerin takipçileri vardı. Ölümlerinden sonra, onları örnek almaya çalışan dostları şöyle dediler: 'Onların heykellerini yaparsak, ibadetimizde bize daha hoş gelir ve bizi onları hatırlatır.' Böylece onların heykellerini yaptılar. Onlar da öldükten ve ardından başkaları geldikten sonra İblis, bu kimselerin zihinlerine sızarak şöyle dedi: 'Atalarınız bunlara tapardı ve bu tapınma sayesinde yağmur yağardı.' Bunun üzerine onlara tapındılar." İbn Ebi Hatim bu hikâyeyi şöyle nakletti: "Veddan, halkı tarafından sevilen salih bir adamdı."

Ibn Abbas explained: "Following upon the death of those righteous men, Satan inspired their people to erect statues in the places where they used to sit. They did this, but these statues were not worshiped until the coming generations deviated from the right way of life. Then they worshipped them as their idols." In his version, Ibn Jarir narrated: "There were righteous people who lived in the period between Adam and Noah and who had followers who held them as models. After their death, their friends who used to emulate them said: 'If we make statues of them, it will be more pleasing to us in our worship and will remind us of them.' So they built statues of them, and , after they had died and others came after them, Iblis crept into their minds saying:'Your forefathers used to worship them, and through that worship they got rain.' So they worshipped them." Ibn Abi Hatim related this story: "Waddan was a righteous man who was loved by his people.

O öldüğünde, onun kabri başına, Babil topraklarında toplandılar ve derin bir üzüntüye boğuldular. İblis, onların bu adamın ölümü yüzünden duydukları üzüntüyü görünce, bir insan kılığına girdi ve şöyle dedi: "Bu adamın ölümünden dolayı duyduğunuz üzüntüyü gördüm; sizin toplantı yerinize, onu hatırlamanızı sağlayacak onun gibi bir heykel koyabilir miyim?" Onlar: "Evet" dediler. Bunun üzerine ona benzeyen bir heykel yaptı. Onu hatırlamak için bu heykeli toplantı yerlerine koydular.

When he died, they withdrew to his grave in the land of Babylonia and were overwhelmed by sadness. When Iblis saw their sorrow caused by his death, he disguised himself in the form of a man saying: 'I have seen your sorrow because of this man's death; can I make a statue like him which could be put in your meeting place to make you remember him?' They said: 'Yes.' So he made the statue like him. They put it in their meeting place in order to be reminded of him.

Allah'tan başkasına kulluk etmek, yalnızca özgürlüğün yitirilmesiyle sonuçlanan bir felaket değildir; bunun ciddi etkisi insanın aklına ulaşır ve onu da yok eder. Yüce Allah insanı ve aklını, en önemlisi Allah'ın tek Yaratıcı olduğu, geri kalan her şeyin ise kul (köle) olduğu bilgisini edinmeye yönelik bir amaçla yaratmıştır. Bu nedenle Allah'a inanmamak ya da şirk koşmak; özgürlüğün kaybına, aklın yok olmasına ve hayatta yüce bir hedefin bulunmamasına yol açar. (Allah'tan başkasına kulluk eden insan, kendisi de bir yaratık olan Şeytan'a esir olur ve kendi aşağı nitelikleri tarafından koşulmuş hale gelir.)

Worshipping anything other than Allah is a tragedy that results not only in the loss of freedom; its serious effect reaches man's mind and destroys it as well. Almighty Allah created man and his mind with its purpose set on achieving knowledge the most important of which is that Allah alone is the Creator and all the rest are worshippers (slaves). Therefore, disbelief in Allah, or polytheism, results in the loss of freedom, the destruction of the mind, and the absence of a noble target in life. (By worshipping anything other than Allah, man becomes enslaved to Satan, who is himself a creature and becomes harnessed to his own baser qualities).

Bu ortama Allah, mesajıyla birlikte Nuh'u kavmine gönderdi. Nuh, şirkten kaynaklanan insanın yıkım girdabına kapılmayan tek aydındı.

Into this environment Allah sent Noah with His message to his people. Noah was the only intellectual not caught in the whirlpool of man's destruction which was caused by polytheism.

Allah, rahmetiyle, peygamberi Nuh'u kavmine hidayet etmesi için gönderdi. Nuh çok güzel konuşan ve çok sabırlı bir insandı. Kavmine hayatın sırlarını ve evrenin harikalarını gösterdi. Gecenin düzenli olarak gündüzün ardından geldiğini ve bu zıtlıklar arasındaki dengenin Yüce Yaratan Allah tarafından bizim iyiliğimiz için tasarlandığını belirtti. Gece serinlik ve dinlenme, gündüz ise sıcaklık verip faaliyeti uyandırır. Güneş büyümeyi teşvik ederek bütün bitki ve hayvanları hayatta tutar; ay ve yıldızlar ise zamanın, yönlerin ve mevsimlerin hesaplanmasına yardımcı olur. Gökleri ve yeryüzünü elinde tutanın yalnızca Yaratıcı olduğunu belirtti. Bu yüzden kavmine, birden fazla ilahın olamayacağını açıkladı. Şeytanın onları bu kadar uzun süre nasıl aldattığını ve bu aldatmacanın sona erme zamanının geldiğini onlara anlattı. Nuh, Allah'ın insanı yüceltmesinden, onu yaratmasından, rızık vermesinden ve akıl nimetini bahşetmesinden onlara söz etti. Putperestliğin akıl için boğucu bir zulüm olduğunu söyledi. Allah'tan başkasına ibadet etmemeleri konusunda uyardı ve kötü yollarında devam ederlerse Allah'ın uygulayacağı korkunç azabı anlattı.

Allah in His Mercy sent His messenger Noah to guide his people. Noah was an excellent speaker and a very patient man. He pointed out to his people the mysteries of life and the wonders of the universe. He pointed out how the night is regularly followed by the day and that the balance between these opposites were designed by Allah the Almighty for our good. The night gives coolness and rest while the day gives warmth and awakens activity. The sun encourages growth, keeping all plants and animals alive, while the moon and stars assist in the reckoning of time, direction and seasons. He pointed out that the ownership of the heavens and the earth belongs only to the Divine Creator. Therefore, he explained to this people, there cannot have been more than one deity. He clarified to them how the devil had deceived them for so long and that the time had come for this deceit to stop. Noah spoke to them of Allah's glorification of man, how HE had created him and provided him with sustenance and the blessings of a mind. He told them that idol worshipping was a suffocating injustice to the mind. He warned them not to worship anyone but Allah and described the terrible punishment Allah would mete out if they continued in their evil ways.

İnsanlar onu sessizce dinledi. Onun sözleri, durgunlaşmış zihinlerine bir şok etkisi yaptı; tıpkı yıkılmak üzere olan bir duvarın altında uyuyan birinin, sert bir şekilde uyandırılmasının yarattığı şok gibi. Bu kişi, kurtarılması amaçlanmış olsa bile, korkuya kapılabilir ve hatta öfkelenebilir.

The people listened to him in silence. His words were a shock to their stagnating minds as it is a shock to a person who is asleep under a wall which is about to fall and who is vigorously awakened. This person may be alarmed and may even become angry although the aim was to save him.

Nuh'un (a.s.) uyarısının ardından halkı iki gruba ayrıldı. Onun sözleri zayıfların, yoksulların ve sefil durumda olanların kalplerine dokundu ve merhametiyle yaralarını sardı. Zenginler, güçlüler, kudretliler ve yöneticiler ise uyarıya soğuk bir kuşkuyla baktılar. Her şeyin olduğu gibi kalmasının kendileri için daha iyi olacağına inandılar. Bu yüzden Nuh'a karşı sözlü savaşlarını başlattılar.

Noah's people were divided into two groups after his warning. His words touched the hearts of the weak, the poor, and the miserable and soothed their wounds with its mercy. As for the rich, the strong, the mighty and the rulers they looked upon the warning with cold distrust. They believed they would be better off if things stayed as they were. Therefore they started their war of words against Noah.

Önce onlar, Nuh'u da kendileri gibi sadece bir insan olduğu gerekçesiyle suçladılar.

First they accused Noah of being only human like themselves.

"Kavminin içindeki inkâr edenlerin ileri gelenleri şöyle demişti: 'Biz seni ancak kendimiz gibi bir insan olarak görüyoruz.'" (Hud Suresi, 11:27)

“The chiefs of the disbelievers among his people said: "We see you but a man like ourselves."' (Ch 11:27 Quran)

Ancak o, bundan başka bir şey söylememişti. Gerçekten de yalnızca bir insan olduğunu ileri sürüyordu; Allah, yeryüzünde insanlar yaşadığı için insan bir elçi göndermişti. Yeryüzü melekler tarafından iskân edilmiş olsaydı, Allah melek bir elçi gönderirdi. Müşrikler ile Nuh arasındaki çekişme sürdü. Yöneticiler, başta Nuh'un davetinin kendiliğinden kısa sürede sönüp gideceğini düşünmüşlerdi. Ancak davetinin fakirleri, çaresizleri ve sıradan emekçileri çektiğini görünce, ona sözlü saldırılara ve alaylara başladılar: "Sana yalnızca fakirler, alt tabakadan olanlar ve değersizler uymaktadır." Yüce Allah bize şöyle buyurmuştur:

He, however, had never said anything other than that. He asserted that, indeed, he was only a human being; Allah had sent a human messenger because the earth was inhabited by humans. If it had been inhabited by angels Allah would have sent an angelic messenger. The contest between the polytheists and Noah continued. the rulers had thought at first that Noah's call would soon fade on its own. When they found that his call attracted the poor, the helpless and common laborers, they started to verbally attack and taunt him: 'You are only followed by the poor, the meek and the worthless.' Allah the Almighty told us:

Andolsun, Nuh'u kavmine gönderdik: "Ben size açık bir uyarıcıyım; Allah'tan başkasına kulluk etmeyin. Yoksa üzerinizde acıklı bir günün azabından korkarım." dedi. Kavmi içindeki inkârcı ileri gelenler şöyle dedi: "Biz sizi ancak bizim gibi bir insan görüyoruz. Sana uyanları da ancak içimizdeki en aşağı tabakadan, düşünmeden uyanlar dışında görmüyoruz. Ve sizde bizden üstün bir değer de görmüyoruz; aksine sizi yalancı sanıyoruz." (CH 11:25-27).

"Indeed We sent Noah to his people (he said): "I have come to you as a plain Warner that you worship none but Allah, surely, I fear for you the torment of a painful Day." the chiefs of the disbeliveers among his people said: "We see you but a man like ourselves, nor do we see any follow you but the meanest among us and they too followed you without thinking. And we do not see in you any merit above us in fact we think you are liars." (CH 11:25-27).

Böylece Nuh ile kavminin ileri gelenleri arasındaki çatışma giderek şiddetlendi. İnkârcılar pazarlığa girişerek şöyle dediler: "Dinle Nuh, bize iman etmeni istiyorsan, o zaman inananlarını kovmalısın. Onlar alçak gönüllü ve yoksul, biz ise seçkin ve zenginiz; hiçbir iman ikimizi birlikte barındıramaz." Nuh, kavmindeki putperestlerin sözlerini dinledi ve inatçı olduklarını anladı. Ancak cevabında yumuşak davrandı. Kavmine, inananları kovamayacağını, çünkü onların kendi misafirleri değil, Allah'ın misafirleri olduğunu açıkladı. Nuh onlara şöyle seslendi:

Thus the conflict between Noah and the heads of his people intensified. The disbeliveers tried to bargain: "Listen Noah, if you want us to believe in you, then dismiss your believers. They are meek and poor, while are elite and rich; no faith c an include us both." Noah listened to the heathens of his community and realized they were being obstinate. However, he was gentle in his response. He explained to his people that he could not dismiss the believers as they were not his guests but Allah's. Noah appealed to them:

"Ey kavmim! Bunun karşılığında sizden bir mal istemiyorum; benim ecrim yalnızca Allah'a aittir. İman edenleri kovacak da değilim; çünkü onlar Rablerine kavuşacaklardır. Ama sizi cahil bir kavim olarak görüyorum. Ey kavmim! Onları kovarsam, Allah'a karşı bana kim yardım eder? Hâlâ düşünmeyecek misiniz? Size, yanımda Allah'ın hazineleri olduğunu, gaybı bildiğimi ya da melek olduğumu söylemiyorum. Gözlerinizin hor gördüğü kimselere de Allah'ın hiçbir hayır vermeyeceğini söylemiyorum. Allah, onların içlerindekini en iyi bilendir. Eğer öyle dersem, o takdirde elbette zalimlerden olurum."

"O my people! I ask of you no wealth for it, my reward is from none but Allah. I am not going to drive away those who have believed. Surely, they are going to meet their Lord, but I see that you are a people that are ignorant. O my people! Who will help me against Allah, if I drove them away? Will you not then give a thought? And I do not say to you that with me are the Treasures of Allah nor that I know the unseen, nor do I say I am an angel, and I do not say of those whom your eyes look down upon that Allah will not bestow any good on them. Allah knows what is in their inner selves (regards to Belief). In that case, I should, indeed be one of the Zalimeen (wrongdoers, oppressors etc)." (Ch 11:29-31 Quran)

Nuh, peygamberlerin yüce ilmiyle kâfirlerin delillerini çürüttü. Kişisel gurur ve çıkarlardan arınmış olan, akıl mantığıdır.

Noah refuted the arguments of the disbelievers with the noble knowledge of the prophets. It is the logic of intellect that rids itself of personal pride and interests.

Yöneticiler Nuh'un tartışmalarından bıkmıştı. Yüce Allah onların tutumunu şöyle anlatmıştır:

The rulers were tired of Noah's arguments. Allah the Exalted related their attitude:

Dediler ki: "Ey Nuh! Bizimle tartıştın ve tartışmayı çok uzattın. Eğer doğru söyleyenlerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi şimdi getir." Dedi ki: "Onu, dilerse, yalnızca Allah getirir ve siz (Allah'ın azabından) kaçamazsınız. Allah sizi saptırmayı dilemişse, size öğüt vermek istesem bile, öğüdüm size fayda vermez. O sizin Rabbinizdir! Ve siz O'na döndürüleceksiniz."

They said: "O Noah! You have disputed with us and much have you prolonged the dispute with us, now bring upon us what you threaten us with, if you are of the truthful." He said: "Only Allah will bring it (the punishment)on you, if He will, and then you will escape not. And my advice will not profit you, even if I wish to give you counsel, if Allah's Will is to keep you astray. He is your Lord! And to Him you shall return." (Ch 11:32-34 Quran)

Savaş sürdü; kâfirlerle Nuh arasındaki tartışmalar uzadı. Kâfirlerin tüm çürütmeleri çöküp söyleyecek bir şeyleri kalmayınca, kaba davranmaya ve Allah'ın peygamberine hakaret etmeye başladılar.

The battle continued; the arguments between the disbeliveers and Noah became prolonged. When all the refutations of the disbeliveers collapsed and they had no more to say, they began to be rude and insulted Allah's prophet:

www.islambasics.com "Kavminin ileri gelenleri dedi ki: "Şüphesiz biz seni açık bir sapkınlık içinde görüyoruz." (Araf, 7:60)

www.islambasics.com “The leaders of his people said: "Verily, we see you in plain error." (Ch 7:60 Quran)

Nuh da peygamberlerin tavrına uygun olarak karşılık verdi:

Noah responded in the manner of the prophets:

"Ey kavmim! Bende hiçbir sapkınlık yok, ancak ben Âlemlerin Rabbi'nden (insanlar, cinler ve var olan her şey) gönderilmiş bir Elçiyim! Size Rabbimin mesajlarını iletiyor ve size samimi öğütte bulunuyorum. Allah'tan sizin bilmediğinizi biliyorum."

"O my people! There is no error in me, but I am a Messenger from the Lord of the Alamin (mankind, jinn and all that exists)! I convey unto you the Messages of my Lord and give sincere advice to you. And I know from Allah what you know not." (CH 7:61-62 Quran)

Nuh, halkını Allah'a iman etmeye çağırmaya saat saat, gün gün, yıl yıl devam etti. Halkını öğüt verip gece gündüz, gizli ve açıktan Allah'a çağırdı.

Allah Teâlâ, Nûh'un karşılaştığı durumu şöyle anlattı:

Allah the Almighty related what Noah faced:

"Şüphesiz, Nuh'u kavmine gönderdik, ona şöyle dedik: "Kavmini, kendilerine acı bir azap gelmeden önce uyar." Nuh dedi ki: "Ey kavmim! Şüphesiz ben size apaçık bir uyarıcıyım. Yalnız Allah'a kulluk etmeniz, O'na karşı takvalı olmanız ve bana itaat etmeniz için. O (Allah) günahlarınızı bağışlar ve sizi belirli bir süreye kadar erteler. Şüphesiz Allah'ın belirlediği süre geldiğinde, bilseydiniz, ertelenmez." Nuh dedi ki: "Ey Rabbim! Şüphesiz ben kavmimi gece gündüz çağırdım (İslami tevhid inancını kabul etmeleri için gizli ve açık olarak), fakat her çağrım yalnızca onların hakikatten kaçışlarını artırdı. Şüphesiz, onları Sen'in bağışlaman için her çağırışımda, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, inatla direndiler ve kibirle büyüklenip durdular. Sonra şüphesiz onlara açıkça seslendim; sonra şüphesiz onlara alenen ilan ettim ve onlara gizlice de yalvardım. Onlara şöyle dedim:"

"Verily, We sent Noah to his people saying: "Warn your people before there comes to them a painful torment." He said: "O my people! Verily, I am a plain Warner to you, that you should worship Allah alone, be dutiful to Him and obey me, He (Allah) will forgive you of your sins and respite you to an appointed term. Verily, the term of Allah when it comes, cannot be delayed, if you but knew." He said: "O my Lord! Verily, I have called my people night and day (secretly and openly to accept the doctrine of Islamic Monotheism), but all my calling added nothing but to their flight from the truth. Verily! Everytime I called unto them that You might forgive them, they thrust their fingers into their ears, covered themselves up with their garments, and persisted (in their refusal), and magnified themselves in pride. Then verily, I called to them openly (aloud); then verily, I proclaimed to them in public, and I have appealed to them in private, I said to them:

"Rabbinizden bağışlanma dileyin. Şüphesiz O, çok bağışlayandır. Üzerinize bol yağmur gönderir, mallarınızı ve çocuklarınızı artırır, size bahçeler verir ve size ırmaklar kılar." Size ne oluyor ki Allah'tan (O'nun azabından) korkmuyor, Allah'tan bir sevap ummuyorsunuz ya da O'nun birliğine inanmıyorsunuz? Oysa sizi çeşitli aşamalardan geçirerek yaratmıştır.

'Ask forgiveness from your Lord, Verily, He is Oft Forgiving; He will send rain to you in abundance, and give you increase in wealth and children, and bestow on you gardens and bestow on you rivers." What is the matter with you, that you fear not Allah (His Punishment), and you hope not for reward from Allah or you believe not in His Oneness. While He has created you in different stages. (Ch 23:13-14 Quran)

Nuh, halkını Allah'a iman etmeye çağırmaya dokuz yüz elli yıl boyunca devam etti. Yüce Allah şöyle buyurdu: {Andolsun, Nuh'u kavmine gönderdik; aralarında bin yıl eksik elli yıl kaldı. Onları Allah'ın birliğine (tevhide) davet etti ve sahte ilahları ile diğer tanrıları bırakmalarını istedi.} (Ankebut Suresi, 14. ayet)

Noah continued to call his people to believe in Allah for nine hundred fifty years. Allah the Almighty said: Indeed We sent Noah to his people and he stayed among them a thousand years less fifty years (inviting them to believe in the Oneness of Allah (Monotheism) and discard the false gods and other deities). (Ch 29:14 Quran)

Öyle oldu ki her geçen nesil, ardından gelen nesle Nuh'a inanmamasını ve ona karşı savaş açmasını öğütlüyordu. Baba, çocuğuna kendisi ile Nuh arasında geçen durumu anlatır ve ergenlik çağına ulaştığında onun çağrısını reddetmesini tavsiye ederdi. Onların doğal yapıları, gerçeğe inanmayı ve ona uymayı reddediyordu.

It happened that every passing generation admonished the succeeding one not to believe Noah and to wage war against him. the father used to teach his child about the matter that was between himself and Noah and counsel him to reject his call when he reached adulthood. Their natural disposition rejected believing and following the truth.

Nuh, iman edenlerin sayısının artmadığını, inkâr edenlerin sayısının ise arttığını gördü. Kavmi için üzüldü, ama hiçbir zaman umutsuzluğa düşmedi.

Noah saw that the number of believers was not increasing, while that of the disbeliveers was. He was sad for his people, but he never reached the point of despair.

Bir gün geldi ki Allah, Nuh'a (a.s.) kendisine artık başkalarının iman etmeyeceğini vahyetti. Allah ona, onlar için üzülmemesini ilham etti; bunun üzerine Nuh, inkâr edenlerin helak edilmesi için dua etti. Şöyle dedi:

There came a day when Allah revealed to Noah that no others would believe. Allah inspired him not to grieve for them at which point Noah prayed that the disbeliveers be destroyed. He said:

"Rabbim! Yeryüzünde kâfirlerden hiçbirini bırakma. Eğer onları bırakırsan, kullarını saptırırlar ve ancak günahkâr, kâfir evlatlar doğururlar." (Nuh Suresi, 71:27)

"My Lord! Leave not one of the disbeliveers on the earth. If you leave them, they will mislead Your slaves and they will beget none but wicked disbeliveers." (Ch 71:27 Quran)

Allah, Nuh'un duasını kabul etti. Dava kapandı ve kâfirler hakkındaki hükmünü tufan şeklinde verdi. Yüce Allah, kulu Nuh'a, Kendi ilmi ve talimatlarıyla ve meleklerin yardımıyla bir gemi inşa etmesini emretti. Mutlak güç sahibi Allah şöyle buyurdu:

Allah accepted Noah's prayer. The case was closed, and He passed His judgment on the disbeliveers in the form of a flood. Allah the Exalted ordered His worshipper Noah to build an ark with His knowledge and instructions and with the help of angels. Almighty Allah commanded:

{Ve gemiyi Gözlerimiz önünde ve Bizim vahyimizle yap; zulmedenler hakkında bana hitap etme, onlar şüphesiz boğulacaklardır.}

"And construct the ship under Our Eyes and with Our Inspiration and address Me not on behalf of those who did wrong; they are surely to be drowned." (Ch 11:37 Quran)

Nuh, şehrin dışında, denizden uzak bir yer seçti. Odun ve aletleri topladı ve gece gündüz gemiyi inşa etmeye başladı. İnsanların alaycılığı sürdü: "Ey Nuh! Marangozluk sana peygamberlikten daha mı cazip geliyor? Neden denizden bu kadar uzakta bir gemi inşa ediyorsun? Onu suya mı sürükleyeceksin, yoksa rüzgâr mı onu senin için taşıyacak?" Nuh şöyle cevap verdi: "Kimin rezil olacağını ve azap çekeceğini yakında bileceksiniz." Yüce Allah şöyle buyurdu:

Noah chose a place outside the city, far from the sea. HE collected wood and tools and began to day and night to build the ark. The people's mockery continued: "O Noah! Does carpentry appeal to you more than prophethood? Why are you building an ark so far from the sea? Are you going to drag it to the water or is the wind going to carry it for you?" Noah replied: "You will come to know who will be put to shame and suffer." Allah the Almighty narrated:

Gemisini inşa ederken, kavminin ileri gelenleri yanından her geçtiklerinde onunla alay ediyorlardı. Dedi ki: "Bizinle alay ederseniz, sizin alayınıza karşılık biz de sizinle aynı şekilde alay ederiz.

"As he was constructing the ship, whenever the chiefs of his people passed by him, they made a mockery of him. He said : "If you mock at us, so do we mock at you likewise for your mocking.

Ve yakında bileceksiniz, kimin üzerine rezil edecek bir azap gelecek ve kimin üzerine kalıcı bir azap inecek." (Hud Suresi 11:38-39)

And you will know who it is on whom will come a torment that will cover him with disgrace and on whom will fall a lasting torment." (Ch 11:38-39 Quran)

Gemi tamamlandı ve Nuh, Allah'ın emrini beklerek oturuyordu. Allah ona şunu vahyetti: Nuh'un evindeki fırından suyun mucizevi bir şekilde fışkırması, tufanın başladığının işareti olacak ve bu, Nuh'un harekete geçmesi için bir işaret olacaktı.

The ship was constructed, and Noah sat waiting Allah's command. Allah revealed to him that when water miraculously gushed forth from the oven at Noah's house, that would be the sign of the start of the flood, and the sign for Noah to act.

Dehşet dolu gün geldi; Nuh'un evindeki fırın taştı. Nuh, gemiyi açmak ve inananları çağırmak için acele etti. Ayrıca yanında her türden hayvan, kuş ve böceğin birer çiftini, erkek ve dişi olarak, alıp götürdü. Nuh'un bu canlıları gemiye götürdüğünü gören insanlar yüksek sesle güldüler: "Nuh aklını yitirmiş olmalı! Hayvanlarla ne yapacak?" Yüce Allah şöyle buyurdu:

The terrible day arrived when the oven at Noah's house overflowed. Noah hurried to open the ark and summon the believers. He also took with him a pair, male and female, of every type of animal, bird and insect. Seeing him taking these creatures to the ark, the people laughed loudly: "Noah must have gone out of his head! What is he going to do with the animals?" Almighty Allah narrated:

"Nihayet emrimiz geldi ve tennur (fırın) kaynadı (yerden fışkırır gibi su fışkırdı). Dedik ki: "Her çiftten ikişer (erkek ve dişi) ile ailenizi gemiye bindirin; ancak aleyhinde söz çoktan geçmiş olan hariç, bir de iman edenleri." Ona az bir kesimden başka iman eden olmadı."

“So it was till then there came Our Command and the oven gushed forth (water like fountains from the earth). We said: "Embark therein, of each kind two (male and female), and your family, except him against whom the Word has already gone forth, and those who believe." And none believed him except a few.(Ch 11:40 Quran)

Nuh'un eşi onunla birlikte iman etmediği için gemiye binmedi; Nuh'un oğullarından biri de gizlice inkâr eden biriydi ama Nuh'un önünde iman ediyormuş gibi görünmüştü, o da binmedi. Aynı şekilde insanların çoğu da inkârcıydı ve gemiye binmediler.

Noah's wife was not a believer with him so she did not join him; neither did one of Noah's sons, who was secretly a disbeliever but had pretended faith in front of Noah. Likewise most of the people were disbeliveers and did not go on board.

Âlimler, Nuh'la birlikte gemide bulunanların sayısı konusunda farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. İbn Abbas, mü'minlerin 80 kişi olduğunu belirtmiş, Ka'b el-Ahbar ise mü'minlerin 72 kişi olduğu görüşünü savunmuştur.

The scholars hold different opinions on the number of those who were with Noah on the ship. Ibn Abbas stated that there were 80 believers while Ka ab al Ahbar held that there were 72 believers.

Diğerleri, Nuh ile birlikte on mü'min olduğunu iddia etti.

Others claimed that there were 10 believers with Noah.

Yerdeki çatlaklardan su fışkırdı; suyun fışkırmadığı tek bir çatlak bile kalmadı. Gökyüzünden, yeryüzünde daha önce görülmemiş miktarlarda yağmur boşandı. Su gökyüzünden boşalmaya ve çatlaklardan fışkırmaya devam etti; saat geçtikçe su seviyesi yükseldi. Denizler ve dalgalar karaya taştı.

Water rose from the cracks in the earth; there was not a crack from which water did not rise. rain poured from the sky in quantities never seen before on earth. Water continued pouring from the sky rising from the cracks; hour after hour the level rose. The seas and waves invaded the land.

Yer'in iç yapısı tuhaf bir şekilde hareket etti ve okyanus tabanları birden yükselerek kuru toprakları sular altında bıraktı. Yeryüzü ilk kez sular altında kaldı.

The interior of the earth moved in a strange way, and the ocean floors lifted suddenly, flooding the dry land. The earth, for the first time was submerged.

Allah şöyle anlatmıştır: O (Nuh) dedi ki:

Allah told the story thus: He (Noah) said:

"Ona binerken Allah'ın adıyla" — onun hareket edişi ve durup demirleyişi de (O'nun adıyla olacaktır).

"Embark therein in the Name of Allah will be its moving course and its resting anchorage.

Şüphesiz Rabbim çok bağışlayandır, çok merhamet edendir." Derken gemi, onları dağlar gibi dalgaların arasında yüzdürüp götürdü. Nuh, ayrı bir yerde duran oğluna seslendi: "Ey oğulcuğum! Bizimle birlikte bin, kâfirlerle beraber olma." Oğlu şöyle cevap verdi: "Ben kendimi sudan koruyacak bir dağa sığınırım." Nuh şöyle dedi:

Surely, my Lord is Oft Forgiving, most Merciful." So it (the ship) sailed with them amidst the waves like mountains, and Noah called out to his son, who had separated himself (apart), "O my son! Embark with us and be not with the disbeliveers." The son replied, "I will betake myself to a mountain, it will save me from the water." Noah said:

"Bugün, Allah'ın emrinden, ancak kendisine rahmet ettiği kimseden başka kurtaracak hiçbir şey yoktur." Ve aralarına bir dalga girdi, böylece (oğul) boğulanlardan oldu. (Hûd Suresi, 11: 41-43)

"This day there is no savior from the Decree of Allah except him on whom He has mercy." And a wave came in between them so he (the son) was among the drowned." (Ch. 11: 41-43)

Denildi ki:

It was said:

"Ey yer! Suyunu yut, ey gök! Yağmurunu tut." Su çekildi ve emir yerine getirildi (Nuh kavminin helak edilmesi).

"O Earth! Swallow up your water, and O sky! Withhold (your rain)." The water was diminished (made to subside) and the Decree (of Allah) was fulfilled (the destruction of the people of Noah).

Ve gemi Cudi Dağı'na oturdu ve denildi ki: "Zalimler topluluğu uzak olsun!" Ve denildi ki:

And it (the ship) rested on Mount Judi, and it was said: "Away with the people who are Zalimeen (polytheists, and wrongdoing)!" And it was said:

"Ey Nuh! Bizden bir selamla ve üzerinde ve seninle birlikte olan ümmetlerin üzerinde bereketlerle gemiden in. Ama (başka) ümmetler de var ki, onlara (bir süre) nimet veririz; sonunda ise onlara bizden acı bir azap dokunacaktır." (Kur'an, 11:41-48)

"O Noah! Come down (from the ship) with peace from Us and blessings on you and on the people o\who are with you(and on some of their offspring), but (there will be other) people to whom We shall grant their pleasures (for a time), but in the end a painful torment will reach them from Us." (Ch 11:41-48 Quran)

İlahi emirle birlikte yeryüzüne huzur döndü, sular çekildi ve kuru toprak yeniden güneşin ışıklarında parladı. Tufan, yeryüzünü kâfirlerden ve müşriklerden temizlemişti.

With the issue of the divine command, calm returned to earth, the water retreated, and the dry land shone once again in the rays of the sun. The flood had cleansed the earth of the disbeliveers and polytheists.

Nuh, kuşları serbest bıraktı; hayvanlar da yeryüzüne dağıldı. Bundan sonra müminler gemiden indi. Nuh alnını yere koyarak secde etti. Gemidekiler bir ateş yaktı ve etrafına oturdu. Gemide ateş yakmak, geminin tahtalarını tutuşturup yakmasın diye yasaklanmıştı. Tufan süresince hiçbiri sıcak yemek yememişti. Gemiden indikten sonra Allah'a şükür olarak bir oruç günü tutuldu.

Noah released the birds, and the beats which scattered over the earth. After that the believers disembarked. Noah put his forehead to the ground in prostration. The survivors kindled a fire and sat around it. Lighting a fire had been prohibited on board so as not to ignite the ship's wood and burn it up. None of them had eaten hot food during the entire period of the floor. Following the disembarkation there was a day of fasting in thanks to Allah.

Kuran, Nuh'un kıssasının üzerine perdeyi çeker. Onun kavmiyle ilişkilerinin nasıl devam ettiğini bilmiyoruz. Bildiğimiz ya da kesin olarak tespit edebildiğimiz tek şey, ölüm döşeğindeyken oğluna yalnızca Allah'a ibadet etmesini istediği ve ardından Nuh'un vefat ettiğidir. Abdullah İbn Amr İbn el-Âs'ın rivayet ettiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah'ın elçisi Nuh'un ölümü yaklaştığında oğullarına öğütte bulundu: 'Size uzun vadeli bir öğüt vermek istiyorum; iki şeyi yapmanızı emrediyor, iki şeyden de sakındırıyorum. Allah'tan başka ilah olmadığına inanmanızı emrediyorum. Yedi göğü ve yedi yeri bir terazinin bir kefesine, 'Lâ ilâhe illallah' sözünü de diğer kefesine koysalar, bu söz o gökleri ve yerleri ağır basardı. Allah'a ortak koşmaktan ve kibirden sakındırıyorum.'" (Sahîh-i Buhârî)

The Quran draws the curtain on Noah's story. We do not know how his affairs with his people continued. All we know or can ascertain is that on his deathbed he requested his son to worship Allah alone, Noah then passed away. Abdullah Ibn Amr Ibn Al as narrated that the Prophet Muhammad (PBUH) said: "When the death of the Messenger of Allah Noah approached, he admonished his sons: 'Indeed I would give you far reaching advice, commanding you to do two things, and warning you against doing two things as well. I charge you to believe that there is no god but Allah and that if the seven heavens and the seven earths were put on one side of a scale and the words "there is no god but Allah" were put on the other, the latter would outweigh the former. I warn you against associating partners with Allah and against pride." (Sahih al Bukhari)

Bazı rivayetlerde, kabrinin Mekke'deki Kutsal Mescid'de olduğu söylenirken, diğer rivayetlerde Irak'ta bulunan Baalabak şehrinde defnedildiği belirtilmiştir.

Some traditions said that his grave is in the Scared Mosque in Mecca, while others said that he was buried in Baalabak, a city in Iraq.