Başka bir peygamber de İlyas'tır... no, let me translate faithfully: the text is about Jeremiah, not Elijah. Başka bir peygamber Yeremya (aleyhisselam) İbn Hilkiya'dır; Levi Oğlu İbn Yakub'un (aleyhisselam) soyundandır. Onun Hıdır olduğu iddia edilmiştir. Bu, ed-Dahhak'ın İbn Abbas'tan naklettiği bir rivayettir, ancak doğru değildir.

Another prophet is Jeremiah (pbuh) Ibn Hilkiah from the House of Levi Ibn Jacob (pbuh). It has been claimed that he was Al-Khidr. This was related by Al-Dahak from Ibn Abbas but it is not true.

İbn Asakir, bazı sahifelerde yazılı olarak Yeremya'nın Yahya İbn Zekeriya'nın kanının üzerinde durduğunu ve kan akarken şöyle dediğini nakletmiştir: "Ey kan! Sen insanları aydınlattın, öyleyse dinlen." Bunun üzerine kan durdu ve koyulaşarak tamamen kayboluncaya kadar yoğunlaştı.

Ibn Asakir reported that it is written in some scrolls that Jeremiah stood upon the blood of John Ibn Zechariah while it was flowing and he said: "O blood! You have enlightened the people, so take a rest." So it stopped and condensed until it disappeared.

Rivayete göre Yeremya, Allah'a şöyle sordu: "Ey Rabbim! Kulların içinden Sana en sevimli olan hangisidir?" Allah şöyle buyurdu: "Beni, yarattıklarımı anmaktan çok daha fazla anan kişiler; ölümü düşünmeyen, sonsuz yaşamdan da söz etmeyenler; bu dünyanın zenginlikleri kendilerini cezbettiğinde onları hor gören, bu zenginlikleri kaybettiklerinde ise mutlu olanlar. İşte onlar, gerçekten de Benim sevgimi kazanmışlardır ve onlara istediklerinden daha fazlasını ödüllendireceğim."

There is a tradition that Jeremiah asked Allah: "O Lord! Which of Your slaves is more lovable to You?" He answered: "Those who remember Me most away from their remembrance of My creatures; those who are not thinking of death, nor speak of eternal living; those who, when they are allured by the riches of this world, despise them, and when they lose them are happy; those have My love, indeed, and I shall reward them more than they desired."

Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

Almighty Allah declared:

Ve Musa'ya Kitap'ı verdik ve onu İsrail oğulları için bir hidayet kılmıştık (şöyle diyerek):

“And We gave Moses the Scripture and made it a guidance for the children of Israel (saying):

"Başka birini Vekil (Koruyucu, Rab veya işlerinizi düzenleyen, vb.) edinmeyin, Benden başkasını." Ey Nuh ile birlikte gemiye bindirdiğimiz kimselerin soyu! Şüphesiz o, çok şükreden bir kuldu. Ve İsrailoğullarına Kitap'ta şöyle hükmettik: "Yeryüzünde iki kez bozgunculuk yapacaksınız ve büyük bir azgınlıkla büyüklenecksiniz!" Bu iki vaadden birincisinin zamanı geldiğinde, üzerinize şiddetli savaşa hazır kullarımızı gönderdik. Evlerinizin en içine kadar girdiler. Bu, mutlaka yerine gelecek bir vaatti. Sonra size onlara karşı tekrar üstünlük verdik, mallar ve oğullarla sizi destekledik ve sayıca sizi daha çok kıldık.

"Take not other than me as your Wakil (Protector, Lord, or Disposer of your affairs, etc). O offspring of those whom We carried in the ship with Noah! Verily, he was a grateful slave." And We decreed for the children of Israel in the Scripture, that indeed you would do mischief of the earth twice and you will become tyrants and extremely arrogant! So, when the promise came for the first of the two, We sent against you slaves of Yours given to terrible warfare. They entered the very innermost parts of your homes. And it was a promise completely fulfilled. Then We gave you once again, a return of victory over them. And We helped you with wealth and children and made you more numerous in manpower.

Ve dedik ki: "İyilik yaparsanız, kendiniz için iyilik yapmış olursunuz; kötülük yaparsanız da kendinize karşı yapmış olursunuz." Sonra ikinci vaad gerçekleştiğinde (düşmanlarınızın) yüzlerinizi kederlendirmesi, daha önce girdikleri gibi mescide (Kudüs'teki mescide) girmeleri ve ellerine geçen her şeyi tamamen yok etmeleri için (onlara izin verdik).

And We said: "If you do good, you do good for yourselves, and if you do evil (you do it) against yourselves." Then, when the second promise came to pass, (We permitted your enemies) to make your faces sorrowful and to enter the mosque (of Jerusalem) as they had entered it before, and to destroy with utter destruction that fell in their hands.

(Ve Tevrat'ta şöyle dedik): "Belki Rabbiniz size merhamet eder. Ancak yeniden günahlara dönerseniz, Biz de cezamıza döneriz. Ve Cehennemi kâfirler için bir zindan kıldık." (İsra suresi, 17:2-8 Kur'an)

(And We said in the Torah): "It may be that your Lord may show mercy unto you, but if you return to sins, We shall return to Our Punishment. And We have made Hell a prison for the disbeliveers." (Ch 17:2-8 Quran).

Vehb İbn Münebbih'ten rivayet edildiğine göre, günahlar çoğalınca Allah, İsrailoğulları'ndan Amos (Mamia) adlı bir peygambere (aleyhisselam) vahyetti: "Kavminin önüne çık ve onları inatçı, kör ve sağır olmakla suçla; şöyle de: 'Ben (Allah), atalarını anıyorum ve bu yüzden onlara merhametliyim. Onlara Benim nimetlerimi sorun: Bana karşı gelmekle hiçbirinin kazancı olur mu? Bana itaat eden hiçbiri zarar görür mü? Hayvanlar bile memleketlerini hatırlayıp onlara döner; fakat bu insanlar, atalarının hatırı için kendilerini neden kayırdığımı unuttular ve cömertliğimi kötüye kullandılar. Sizin feryatlarınız Benim ilkelerimi unuttu, okuyucularınız Benden başkasına ibadet ediyor, kadınlarınız faydalı bir ders almadı ve yöneticileriniz Bana ve elçilerime karşı yalan söylüyor. Kalpleri ve ağızları yalanla dolu. Azametim ve kudretim üzerine yemin ederim ki, üzerlerine yabancı dilli, yabancı yüzlü, gözyaşlarına karşı merhametsiz insanlar göndereceğim; ayrıca onlara zalim ve acımasız bir kral göndereceğim; ordusu bulutlar gibi, takipçileri fırtınalar gibi, sancakları kartalların kanatları gibi olacak ve atlarının adımları bir yolculuğun onluk mesafeleri kadar uzun olacak. Binaları toza çevirecekler, köyleri çöle döndürecekler. Ne yazık o yere ve orada yaşayanlara, eğer bağırıp yalvarırlarsa! Ben onların yüzlerine bakmayacağım.'"

Wahb Ibn Munbah reported that when sin increased, Allah revealed to an Israelite prophet called Amos (Mamia) (pbuh) that he should stand before his people and admonish them that they are hard-headed, blind, and deaf and tell them: "I (Allah) remember their forefathers, and that makes Me merciful with them. And ask them about My bounty: can any of them benefit from disobeying Me? And does any suffer who obeys Me? The beasts remember their countries and return to them, but those people have forgotten why I have favored them for the sake of their forefathers, and have misused their generosity. Your cries have forgotten My tenets and your reciters worship other than Me, and your women have not learned a useful lesson and their rulers have lied against me and My messengers. Their hearts and mouths are full of lies. And I swear by My majesty and power that I will send upon them people with strange tongues, and strange faces, merciless in the face of their tears; and I shall send them a tyrannous cruel king, with an army like clouds, and followers like storms, and their flags like the wings of eagles, and the paces of their hoses like the decades of a journey. They will return buildings to dust, and leave the villages a wilderness. Woe betide it and its inhabitants if they shout and invoke! I will not look at their faces."

İbn Asākir bunu şu sözlerle rivayet etmiştir: İshāk İbn Bişr anlattı: İdrīs onlara anlattı; Vehb İbn Munebbih şöyle dedi: Yüce Allah, durum aralarında kötüleştiğinde, İsrailoğullarına Yeremya'yı gönderdi; itaatsizlik, peygamberleri öldürme ve tamah içinde oldukları bir dönemdi.

Ibn Asaker has related the same in these words: Ishaaq Ibn Bishr said that Idris told them that Wahb Ibn Munbah said that Allah the Exalted sent Jeremiah to the children of Israel when the situation had become worse among them - in disobedience, killing of prophets and covetousness.

Allah onlara karşı intikam almaya kesin karar vermişti; ve bunun üzerine Yeremya'ya şunu vahyetti:

Allah was determined to revenge Himself upon them vindictively; and so He revealed to Jeremiah:

"Ben İsrailoğulları'ndan (Beni İsrail) öç almak için Kudüs'ü yok edeceğim. Kubbetü's-Sahra'ya git. Sana emirlerimi ve vahiylerimi vereceğim." Yeremya ayağa kalktı, elbisesini yırttı, yüzüne kül sürdü, yüzüstü secdeye kapandı ve şöyle dedi: "Ey Rabbim! Beni İsrail'in son peygamberi kıldığında beni anneme doğurtmamış olsaydın ve Kudüs benim zamanımda yok edilmiş olsaydı!" Allah şöyle buyurdu:

"I am going to destroy Jerusalem (the children of Israel) irevenge. Go to the Dome of the Rock. I will give you My commands and revelations." Jeremiah stood up and rent his clothes, and applied ashes to his face and fell prostrate and said: "O Lord! Would that my mother had not borne me, when You made me the last prophet of Israel, and Jerusalem be destroyed in my time." Allah said:

"Başını kaldır." Başını kaldırdı, ağladı ve şöyle dedi: "Ey Rabbim! Onlara kimi musallat edeceksin?" Buyurdu ki: "Benim azabımdan korkmayan ve mükâfatımı ummayan ateş tapıcıları."

"Raise your head." He raised his head, wept, and said: "O my Lord! Whom will You set against them?" He said: "The worshippers of fire who do not fear My punishment, nor expect My reward.

"Kalk ayağa Yeremya, ve İsrail hakkındaki haberi dinle. Seni seçmeden önce, seni yarattım, sana lütufta bulundum ve seni onurlandırdım." (O, vahiy alırken kralla birlikteydi ve Allah'ın onları nasıl kurtardığını unuttular.) "Git ve onlara sana söylediklerimi anlat." "Ey Allah'ım! Ben zayıfım, eğer beni güçlendirmezsen..." "Bütün işlerin Benim elimde olduğunu bilmiyor musun? Ben Allah'ım, benzeri yok, bana benzeyen bir şey de yok. Denizlere böyle konuştum; ben sizinleyim ve hiçbir şey size zarar veremez."

Stand up Jeremiah, and hear the news about Israel. Before I chose you, I had made you and favored you and honored you. Go with the king and guide and protect him." (He was with the king while he was receiving revelation from Allah, and they forgot how Allah saved them.) "Go and tell them what I have told you." "O Allah! I am weak and if You do not strengthen me." "Do you not know that all affairs are controlled by Me? I am Allah without semblance, or any like Me. I spoke to the oceans so; I am with you, and nothing shall harm you.

Ka'b'a göre Yeremya şöyle demiştir: "Senin lütfunla huzurunda bilgi edinmeye geldim; ben zayıf ve güçsüzken, nasıl olur da huzurunda konuşabilirim? Ama merhametinle beni bugüne kadar esirgedin. Bu cezadan, onlar arasında Sana itaatsizlik ederken bulunup yine de değişmediğim için, hiç kimse benden daha fazla korkmaz. Beni cezalandırırsan hak ettim, esirgersen de Senin lütfundan bunu umarım. Ey Rab, Sen Her Şeyin Hâkimisin! Peygamberlerinin yeri, vahyinlerinin yeri olan bu ülkeyi mi yok edeceksin? Ey adı yüce ve mübarek olan Rab! Bu mescidi ve onunla ilgili her şeyi, bir de Senin övgünü yükselten şu evleri mi yok edeceksin? Ey Rab, sadık dostun İbrahim'in ve seçkin kulun Davud'un soyundan gelen bu insanları öldürüp cezalandırmak mı? Ey Rab, sadık dostun İbrahim'in çocuklarından sonra hangi köy cezandan kurtulacak? Hangi ibadet eden, intikamından kurtulacak?" Yüce olan şöyle buyurdu: "Bana isyan eden, cezamdan kaçamaz. Onları, bana itaat ettikleri için onurlandırmıştım. Bana isyan ederlerse, onları isyankârlar arasına katarım; sonra merhametimle onları kurtarana kadar." Yeremya dedi ki: "Ey Rab, İbrahim'le dost oldun ve onun aşkına bizi koruduğun gibi; Musa'yı da kurtardın ve bizi kurtarmasını, terk etmemeni ve düşmanın eline bırakmamanı ondan istedi." Bunun üzerine Allah ona şöyle vahyetti: "Ey Yeremya, seni annenin rahminde şereflendirdim ve bugüne kadar seni seçtim. Halkın yetimleri, dulları, güçsüzleri ve yolda kalmışları korumuş olsaydı, ben de onların Rabbi olurdum. Benim için cennet bahçesi gibi olurlardı; ama ben İsrailoğulları hakkında sana şikâyet ediyorum. Onlara şefkatli çoban oldum; ama ben yalnızca beni onurlandıranları onurlandırır, emrime saygısızlık edenleri hor görürüm." "Önceki ümmetler Benden korkardı; ama bu insanlar tapınaklarda, pazar yerlerinde, tepelerde ve dağ zirvelerinde, ağaçların gölgesi altında Bana itaatlerini gösterdi; öyle ki gökler, Benim huzurumda onlara hayret etti; yeryüzü, dağlar ve hayvanlar dahil, hayret edip feryat etti. Bütün bunların hiçbir etkisi onlarda olmadı; Kitap da onlara fayda vermedi."

According to Ka'b, Jeremiah said: "By your grace I have come to learn before You; how is it possible when I am weak and powerless, to speak before You? But by Your mercy You have spared me to this day. None fears this punishment more than I do, because I have been among them while they disobeyed You, yet without it changing me. If You punish me, I deserve it, and if You spare me, I expect it of Your kindness. O Lord, You are Overlord! Are you going to destroy their country when it is the place of Your prophets the place of Your revelations? O Lord the Exalted and Blessed by Your Name! For You to destroy this mosque and all pertaining to it, and those houses which landed Your praise! O Lord, for You to kill these people and punish them, when they are the issue of Abraham Your faithful friend and David Your chosen one! O lord, which village will escape Your punishment then? Which worshipper will escape Your vengeance after the children of Your faithful friend Abraham?" He on High said: "He who disobeys Me will not detest My punishment. I had honored them because they obeyed Me. If they disobeyed me I will place them among the disobedient, until I rescue them out of My Mercy." Jeremiah said: "O Lord, You made friends with Abraham and for his sake You preserved us; and Moses You did save; and he asked You to save us and not abandon us, nor throw us to the enemy." And so Allah revealed to him: "O Jeremiah, I made you honored in your mother's womb and have chosen you to this day. If your people had protected the orphans, the widows, the helpless, and the stranded, I would have been their Sustainer. They would have been like a blissful garden to Me; but I complain of the children of Israel to you. I have been the kind shepherd to them; but I honor only those who honor and despise those who despise My command. Those before them feared Me, but these people displayed their obedience of Me in the temple, market place, hill and mountain tops, and under the shade of trees until the heavens wondered at them before Me, and the earth and the mountains, including the beasts, wondered and wailed. All that had no effect on them; nor was the Book useful to them."

Ka'b dedi ki: Yeremya Rabbinin mesajını ilettiğinde ve insanlar içindeki tehdit ve uyarıları duyduklarında şöyle dediler: "Yalan söylüyorsun. Eğer Allah'ın bu diyarı, Onun tapınağını, Kitabını, ibadetini ve tevhidi yok edeceğini söylüyorsan, yalancısın." Yeremya'yı yakalayıp bağladılar ve hapsettiler. Bunun üzerine Allah, Buhtunnasr'ı onların üzerine gönderdi. O, askerleriyle ülkeye girdi ve şehri kuşattı. Kuşatma uzayınca onlar onun hükmüne teslim oldular. Kapıları açtılar ve Buhtunnasr'ın askerleri şehre akın etti.

Ka'b said that when Jeremiah delivered the message of his Lord, and the people heard the threats and warnings in it, they said: "You are lying, if you are saying that Allah shall destroy the land, His temple, His Book, His worship, and monotheism." They captured Jeremiah, tied him up and imprisoned him. At this, Allah sent Nabuchadnezzar upon them. He entered the country with his troops and surrounded the city. When the siege was prolonged they surrendered to his rule. They opened the gates and Nabuchadnezzar's troops streamed in.

Ona karşı acımasızca hükmetti ve onları zalimce cezalandırdı. Üçte birini öldürdü, üçte birini esir aldı, topal ve yaşlıları ise bağışladı; sonra atlarla onları çiğnetti, evlerini yerle bir etti, gençleri sürükleyerek götürdü ve kadınları pazar yerlerinde gözcü olarak dikti. Askerleri korkuttu, kaleleri ve tapınakları yıktı. Tevrat'ı yaktı. Kendisine mektup yazmış olan peygamber Daniel'i sordu, ancak o vefat etmişti. Ailesi, onun kendisine yazdığı mektubu çıkardı. Aile üyeleri arasında Hezekiel'in en küçük oğlu Daniel, Azarya ve Mişael de vardı. O mektubu onlara bıraktı. Küçük Daniel, büyük Daniel'in yerine geçti.

He ruled them savagely and punished them cruelly. He killed a third of them, captured a third, and spared the lame and the old; then h trampled upon them with the horses, demolished their houses, drew the youth along, and stood the women in the market places as guards. He intimidated the troops and destroyed the castles and temples. He burned the Torah. He asked about Daniel, the prophet who had written to him, but he was dead. His family took out the letter which he had written to him. Among the family members were Daniel the youngest son of Ezekiel, Azariah, and Mishael. He left that letter for them. The younger Daniel succeeded the elder Daniel.

Nabukadnezar, askerleriyle birlikte Kudüs'e girdi, ardından Suriye'ye doğru yürüdü. İsrail oğullarını öldürdü, neredeyse tamamen yok edene kadar. Hazine ve insanlar şeklinde ganimetle Babil'e döndü; bunlar arasında genç prensler ve yetmiş bin kişiyi bulan kâhinlerin çocukları vardı.

Nabuchadnezzar entered Jerusalem with his troops, then marched to Syria. He killed the children of Israel until he almost exterminated them. He returned to Babylon with booty in the form of treasure and men, among them young princes and children of priests numbering seventy thousand.

İbn İshak İbn Bişr, Vehb bin Munebbih'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Buhtunnasr Kudüs'ü yerle bir ettikten sonra kendisine, İsrailoğullarının içinde, kendilerinin başına gelecekleri önceden bildiren, kralı ve yaptıklarını tarif eden, savaşçılarını öldüreceğini, çocuklarını esir alacağını, Mabedi yıkacağını ve Tevrat'larını yakacağını haber veren bir adamın bulunduğu söylendi. Onlar adamın yalancı olduğunu söyleyerek onu bağlamış ve hapiste tutmuşlardı. Buhtunnasr, hapisten çıkarılmasını emretti. Yeremya serbest bırakıldı ve kral ona şöyle dedi: "Bu insanları, başlarına gelenlere karşı uyardın mı?" Yeremya bunu doğruladı. Kral ise: "Bunu biliyordum" dedi. Yeremya şunu söyledi:

Ibn Ishaaq Ibn Bishr reported that Wahb bin Munbah stated that after Nabuchadnezzar had destroyed Jerusalem, he was told that the Israelites had a man who used to predict what had befallen them, describing the king and his actions, foretelling that he would slay their warriors, capture their children, destroy the temple, and burn their Torah. They had said he was lying, and so they had tied him and kept him in prison. Nabuchadnezzar ordered that he be brought out from prison. Jeremiah was released and the king said to him: "Did you warn those people against what has happened to them?" Jeremiah affirmed it and the king said: "I knew that." Jeremiah stated:

"Allah beni onlara gönderdi, onlar da bana yalancılık isnat ettiler." Ona sordu: "Seni dövdüler mi ve hapsettiler mi?" O da: "Evet" diye cevap verdi. Kral dedi ki: "Ne kötü bir kavim, peygamberlerini ve Rablerinin mesajını inkar ediyorlar! Peki, benimle gelmek ister misin? Seni onurlandırır ve özgür kılarım. Eğer ülkende kalmak istersen, bunu da sana bahşediyorum." Yeremya cevap verdi: "Ben hâlâ Allah'ın güvencesindeyim, çünkü o ülkeden hiç ayrılmadım. İsrailoğulları oradan çıkmamış olsalardı, senden de bir başkasından da korkmazlardı ve sen onların üzerinde bir yetki sahibi olmazdın." Nebukadnetsar bunu duyunca onu serbest bıraktı. Böylece Yeremya, Elia'da (Elat) kendi yerinde yaşamak üzere gitti.

"Allah sent me to them and they accused me of lying." He asked: "Did they beat you and imprison you?" He replied: "Yes." The king said: "What a wicked race, to deny their prophet and their Lord's message! So would you like to join me, for me to honor you and make you free? And if you want to remain in your country, I grant you that." Jeremiah replied: "I am still in the security of Allah when I did not go away from the country at all. If the Israelites did not go out of it, they would not fear you, nor any other, nor would you have authority over them." When Nabuchadnezzar heard this, he let him alone, and so Jeremiah went to live in his place in Elia (Elat).

Hişam İbn el-Kelbi'ye göre Nabukadnezar, Kudüs'e yürüdü; İsrailoğulları için Kudüs'ü inşa etmiş olan, Davud'un soyundan gelen kralıyla barış yaptı.

According to Hisham Ibn al-Kalbi, Nabuchadnezzar marched on Jerusalem, its king who was a descendant of David, who had built Jerusalem for the Israelites - made peace with him.

Nabukadnezar rehineleri alıp ayrıldı. Thahria'ya kadar gittiğinde, İsrailoğullarının kendi krallarına karşı ayaklandığını ve onunla barış yaptığı için onu öldürdüklerini öğrendi. Bunun üzerine Nabukadnezar yanında bulunan bütün rehineleri başını kesti. İsrailoğullarının yanına geri döndü, şehre saldırdı, savaşçıları öldürdü ve ailelerini esir aldı.

Nabuchadnezzar took hostages and departed. When he had gone as far as Thahria, he learned that the Israelites had risen against their king and killed him because he had made peace with him. So, Nabuchadnezzar beheaded all the hostages that were with him. He returned to the Israelites and invaded the city, killing the warriors and capturing their families.

Nebukadnezar, Yermiya'yı zindanda bulup serbest bıraktığında, Yermiya ona kendi öyküsünü ve kendisi hakkındaki uyarılarını anlattı. Nebukadnezar şöyle dedi: "Allah'ın peygamberine itaatsizlik eden ne kötü bir kavim!" Onu serbest bıraktı ve onurlandırdı. Yermiya, İsrail'in geriye kalan zayıf ruhlarını etrafında topladı.

When he had found Jeremiah in prison and released him, Jeremiah told him his story and his warnings concerning him. Nabuchadnezzar said: "What a wicked people, that disobey the prophet of Allah!" He set him free and honored him. Jeremiah gathered around him the remaining weak souls of Israel.

Onlara şöyle dedi: "Vay halimize! Allah'a karşı geldik. Yaptığımız şey için Yüce ve Celil olan Allah'a tövbe etmeliyiz; Allah'a dua edeceğim, tövbemizi kabul etsin." Böyle dua etti; Allah ise ona tövbelerini kabul etmeyeceğini vahyetti: "Eğer samimiyseler, bu ülkede (ya da kasabada) seninle kalmalılar." Ona Allah'ın vahyettiklerini bildirdi. Onlar dediler ki: "Bu kasaba harap edilmişken ve Allah bu halkına öfkeliyken nasıl burada kalabiliriz?" Böylece orada kalmayı reddettiler.

He said to them: "Woe to us! We have disobeyed Allah. We must repent to Allah, Great and Majestic, for what we have done, and I shall pray to Allah to accept our repentance." He prayed so, and Allah revealed to him that He would not accept it: "If they are sincere, they must stay with you in this country (or town)." He told them what Allah had revealed. They said: "How can we stay in this town when it has been devastated and Allah is angry with its people?" So they refused to stay.

İbn el-Kelbî şöyle demiştir: O tarihten sonra İsrailoğulları dünyanın dört bir yanına dağıldılar. Bir kısmı Hicaz'a, Taif'e ve Medine'ye gitti, diğerleri ise Vadi'l-Kura'ya yerleşti. Bir kısmı Mısır'a gitti. Nebukadnezar, Mısır'ın kralına yazarak oraya kaçmış olanların kendisine teslim edilmesini istedi, ancak kral bunu reddetti. Bunun üzerine Nebukadnezar ordusunu harekete geçirdi ve onunla savaştı. Onu yendi ve çocuklarını esir aldı. Sonra Fas'ın en uzak noktasına kadar ilerledi. Fas, Mısır, Kudüs, Filistin ve Ürdün'den birçok esirle geri döndü; bunların arasında Daniel de vardı.

Ibn al-Kalbi said that since that time, the children of Israel were dispersed the world over. Some of them went to the Hijaz, Taif and Medina, and others settled in Wadi al Qura. Some went to Egypt, and Nabuchadnezzar wrote to its king, demanding those who had escaped thither, but he refused. So Nabuchadnezzar mounted his army and fought him. He defeated him and captured their children. Then he marched to the extreme of Morocco. He returned from Morocco, Egypt, Jerusalem, Palestine, and Jordan with many captives, and among them was Daniel.

İbn al-Kalbi, İbn Munbih'e göre bunun Hezekiel'in en küçük oğlu Daniel olduğu, büyük Daniel olmadığı görünmektedir. Allah en iyisini bilir.

Ibn al-Kalbi said that it appears that it was Daniel, the youngest son of Ezekiel, and not the elder Daniel, according to Ibn Munbah. Allah knows best.

Hişam ibn el-Kelbî rivayet etmiştir ki Yüce Allah Yeremya'ya şöyle vahyetti: "Kudüs'ü yeniden imar edeceğim, oraya git." O da gitti ve şehri harap bir halde buldu. Kendi kendine şöyle dedi:

Hashim ibn Al-Kalbi reported that Allah the Exalted revealed to Jeremiah: "I am going to reconstruct Jerusalem, so go there." He went and found it devastated. He said to himself:

"Sübhanallah! Allah bana bu şehre gelmemi emretti ve onu yeniden inşa ettiğini söyledi. Allah onu ne zaman yeniden inşa edecek? Ve ne zaman yeniden canlandıracak?" Sonra uyudu; eşeği de onunla birlikte, Nebukadnezar ve onun üzerindeki hükümdar - yüz yirmi yıl hüküm süren Laharasab - ölene kadar yetmiş yıl uyudu. Laharasab'ın yerine oğlu Baştaasib geçti (Kitab-ı Mukaddes'in Ezra 1. bölümüne göre bu, Pers Kralı Kyros olacaktır). Nebukadnezar'ın ölüm haberi Baştaasib'e Şam (Suriye) üzerinden ulaşmıştı; Şam tamamen harap haldeydi. Filistin'de vahşi hayvanlar çoğalmıştı, çünkü orası insansız kalmıştı. Bunun üzerine Baştaasib, Babil'deki İsrail oğullarına seslendi: "Şam'a (Suriye/Filistin'e) dönmek isteyen dönebilir." Orayı Davud Hanedanı'ndan biri yönetiyordu ve Baştaasib, ona Kudüs'ü ve tapınağını yeniden inşa etmesini emretti. Onlar da geri dönüp şehri yeniden inşa ettiler. Sonra Yeremya gözlerini açtı; yetmiş yıllık uykusundan uyanıp şehrin yeniden inşa edildiğini gördü. Yüz yıl tamamlanana kadar bu uykusunda kaldı. Allah onu uyandırdığında, bir saatten fazla uyumadığını sandı. Şehri harap bir diyar olarak tanımıştı; onu yeniden inşa edilmiş ve iskân edilmiş görünce şöyle dedi:

"Exalted be Allah! Allah told me to come to this city and that He was reconstructing it. When will Allah rebuild it? And when will He bring it back to life?" Then he slept, and his donkey with him, for seventy years until Nebuchadnezzar and the king over him - Laharasab, who had ruled one hundred twenty years - had perished. Laharasab was succeeded by his son Bashtaasib (According to the Bible, Ezra 1, this would be King Cyrus of Persia). News of the death of Nebuchadnezzar had reached Bashtaasib through Sham (Syria), which was in utter ruin. the wild beats had multiplied in Palestine, for it had become empty of men. Bashtaasib therefore called to the children of Israel in Babylon: "Whoever wants to return to Sham (Syria/Palestine) may do so." It was ruled by one from the House of David, who was ordered by Bashtaasib to rebuild Jerusalem and its temple, so they returned and rebuilt it. Then Jeremiah opened his eyes, blinked from the seventy year sleep, and saw how the city was being reconstructed. He remained in that sleep of his until he had completed one hundred years. When Allah awoke him, he thought that he had slept no more than an hour. He had known the city as a devastated land; when he saw it rebuilt and populated, he said:

"Dilediğine hikmet verir; hikmet verilen kimse ise gerçekten büyük bir hayra erişmiştir. Akıl sahiplerinden başkası öğüt almaz." []

İbn Al-Kalbi, İsrailoğullarının orayı yerleştirdiğini ve Allah'ın onların izzetini yeniden inşa ettiğini söylemiştir. Bu durum, Roma'nın kabile krallarının döneminde onları yenip mağlup edene kadar sürmüştür; ardından Hristiyanlığın ortaya çıkmasıyla birlikte topluluklarını ve otoritelerini kaybetmişlerdir.

Ibn Al-Kalbi said that the Israelites settled it, and Allah rebuilt their glory. It remained so until Rome vanquished them in the era of the tribal kings; then they lost their community and their authority after the appearance of Christianity.

Ibn Cerir, Kudüs Tarihi'nde onların kıssasını şöyle anlatır: Lahrasab'ın adil ve siyaset sahibi bir hükümdar olduğunu söylemiştir. Halk, ileri gelenler ve krallar ona itaat ediyordu; şehirlerin, kanalların ve kurumların inşasında da yetenekliydi. Yüz yılı aşkın bir süre sonra hükümdarlık yapamayacak kadar zayıflayınca, oğlu Baştaasib tahta çıktı. Onun saltanatı sırasında Mecusilik (el-Mecusiyye) dini ortaya çıktı. Yeremya'nın yoldaşlarından biri olan Zerdüşt (Zordahst) adında bir adam, Yeremya'yı kızdırmıştı; bunun üzerine Yeremya ona beddua etti. Zerdüşt cüzama yakalandı. Azerbaycan topraklarına gitti, Baştaasib'e katıldı, insanları bu dini kabul etmeye zorladı ve buyruğuna uymayan birçok kişiyi öldürdü.

This is how Ibn Jarir tells their story in his History of Jerusalem. He said that Laharasab was a just king and diplomatic. The people, cheifs, and kings obeyed him, and he was gifted in the construction of cities, canals and institutions. When he grew too weak to rule, after more than one hundred, his son Bashtaasib ascended to the throne. During his reign the religion of Zoroastrianism (alMajusia) appeared. A man named (Zoroaster) (Zordahst) had been a companion of Jeremiah and had angered him, so Jeremiah cursed him. Zoroaster became a leper. He went to the land of Azerbaijan, joined Bashtaasib forced peolple to embrace it and killed many people who disobeyed him.

Bashtaasib'in ardından oğlu Barman hükümdar oldu. Bunlar Pers'in ünlü ve yiğit krallarındandı ve Nebukadnezar bu üçünün de naibiydi. Uzun yaşadı, Allah ona azap etsin! İbn Cerir'in yazdığına göre bu köyden geçen kişi ya da yolcu Yeremya'ydı. Başkaları ise onun Huşe (Ozir) olduğunu söyler; eski ve sonraki âlimlerin görüşü de budur, ama doğrusunu Allah bilir.

After Bashtaasib, his son Barman ruled. They were among the famous and heroic kings of Persia, and Nebuchadnezzar had been deputy to all three of them. He lived a long time, may Allah torment him! The essence of what has been written by Ibn Jarir is that the person or wayfarer passing through this village was Jeremia. Others say that it was Hosea (Ozir), and this is the consensus of the ancients and those after them, but Allah knows best.