Hz. İbrahim (PBUH), yeğeni Lut (PBUH) ile birlikte Mısır'dan ayrıldı; Lut (PBUH) daha sonra Ölü Deniz'in batı kıyısında bulunan Sodom (Sadum) kentine gitti.

Prophet Abraham (PBUH) left Egypt accompanied by his nephew Lut (PBUH), who then went to the city of Sodom (Sadum), which was on the western shore of the Dead Sea.

Bu şehir kötülükle doluydu. Halkı yolcuları pusuya düşürür, soyar ve öldürürdü. Aralarında yaygın bir başka kötülük de erkeklerin kadınlarla değil, erkeklerle cinsel ilişkiye girmesiydi. Bu doğa dışı fiil daha sonra (şehrin adına nisbetle) livata olarak bilinir oldu. Bu fiil açıkça ve utanmadan işlenirdi.

This city was filled with evil. Its residents waylaid, robbed and killed travelers. Another common evil among them was that men had sex with men instead of with women. This unnatural act later became known as sodomy (after the city of Sodom). It was practiced openly and unashamedly.

Bu suçların ve günahların doruğundayken, Allah Lût peygambere (PBUH) halkını bu çirkin davranışlarından vazgeçmeye çağırmasını vahyetti. Ancak onlar ahlaksız alışkanlıklarına öylesine gömülmüşlerdi ki Lût'un vaazına kulak tıkadılar. Doğal olmayan arzularının içinde boğulmuş halde, Lût onlara Allah'ın azabını hatırlatsa bile dinlemeyi reddettiler. Üstelik Lût vaazına devam ederse onu şehirden kovacaklarını tehdit ettiler.

It was at the height of these crimes and sins that Allah revealed to Prophet Lut (PBUH) that he should summon the people to give up their indecent behavior, but they were so deeply sunk in their immoral habits that they were deaf to Lot's preaching. Swamped in their unnatural desires, they refused to listen, even when Lot warned them of Allah's punishment. Instead, they threatened to drive him out of the city if he kept on preaching.

Yüce Allah şöyle buyurdu: Lût kavmi (Filistin'de Sodom şehirlerinde yaşayanlar)

Allah the Almighty revealed: The people of Lot (those dwelt in the towns of Sodom in Palestine)

Lut onların kardeşi olarak kendilerine dediğinde elçileri de yalanladılar: "Allah'tan korkmayacak mısınız? Şüphesiz ben size güvenilir bir elçiyim. O halde Allah'tan korkun ve bana itaat edin. Bunun karşılığında sizden bir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca Alemlerin Rabbinden(insanlar, cinler ve var olan her şey) gelecektir. Alemlerden erkeklere mi yaklaşıyorsunuz, Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi bırakarak? Hayır, siz haddi aşan bir topluluksunuz!" dediler: "Ey Lut, eğer vazgeçmezsen, şüphesiz sen de sürgün edilenlerden olacaksın!" Lut dedi ki: "Ben, bu yaptığınızdan büyük bir öfke ve kızgınlıkla nefret edenlerdenim."

belied the Messengers when their brother Lot said to them: "Will you not fear Allah and obey Him? Verily! I am a trustworthy Messenger to you. SO fear Allah, keep your duty to Him, and obey me. No reward do I ask of you for it (my Message of Islamic Monotheism) my reward is only from the Lord of the Alamin (mankind, jinn and all that exists). Go you in unto the males of the Alamin (mankind), and leave those whom Allah has created for you to be your wives? Nay, you are a trespassing people!" They said: "If you cease not, O Lot! Verily, you will be one of those who are driven out!" HE said: "I am indeed, of those who disapprove with severe anger and fury your (this evil)

"(Lut kavminin) eylemi (sodomi). Rabbim! Beni ve ailemi yaptıklarından koru." Böylece onu ve ailesini kurtardık; geride kalanlar arasında yalnızca yaşlı bir kadın (bu eşi) hariç. (Şuara suresi 26:160-171)

action (of sodomy). My Lord! Save me and my family from what they do." SO We saved him and his family, all except an old woman (this wife) among those who remained behind. (Ch 26:160-171 Quran)

Lût'un kavminin yaptıkları onun kalbini üzdü. Kötü ünleri diyarın dört bir yanına yayılırken, o onlara karşı mücadele etti. Yıllar geçtikçe, davasında ısrar etti ama bir fayda sağlamadı. Çağrısına, ailesinin fertleri dışında hiç kimse karşılık vermedi ve inanmadı; hatta kendi hanesinde bile herkes iman etmedi. Lût'un karısı, Nûh'un karısı gibi, inkârcı idi.

The doings of Lot's people saddened his heart. Their unwholesome reputation spread throughout the land, while he struggled against them. As the years passed, he persisted in his mission but to no avail. No one responded to his call and believed except for the members of his family, and even in his household, not all the members believed. Lot's wife, like Noah's wife, a disbeliever.

Allah, yüce ve şanlı olan, şöyle buyurmuştur:

Allah the Almighty declared:

www.islambasics.com "Allah, kâfir olanlara bir örnek olarak Nuh'un karısını ve Lut'un karısını gösterir. Bunlar, salih kullarımızdan iki kişinin nikâhı altındaydılar, ancak ikisi de onlara ihanet ettiler (kocalarının inançlarını reddederek). Bu yüzden (Nuh ve Lut) onlara, Allah'a karşı, hiçbir fayda sağlayamadılar; ve onlara şöyle denildi: 'Ateşe girenlerle birlikte siz de girin!' (Tahrim Suresi, 66:10)"

www.islambasics.com "Allah set forth an example for those who disbelieve, the wife of Noah and the wife of Lot. They were under two of Our righteous slaves, but they both betrayed their (husbands, by rejecting their doctrines) so they (Noah & Lut) benefited them (their respective wives) not, against Allah, and it was said: "Enter the Fire along with those who enter!" (Ch 66:10 Quran)

Ev huzur ve dinlenme yeriyse, Lut bunu bulamadı; çünkü evinin içinde de dışında da eziyet gördü. Hayatı sürekli bir işkenceydi ve çok acı çekti, fakat kavmine karşı sabırlı ve sebatlı kaldı. Yıllar geçti, yine de hiçbiri ona iman etmedi.

If home is the place of comfort and rest, then Lut found none, for he was tormented both inside and outside his home. His life was continuous torture and he suffered greatly, but he remained patient and steadfast with his people. The years rolled by, and still not one believed in him.

Bunun yerine, onun mesajını küçümsediler ve alaycı bir şekilde ona meydan okudular: "Eğer doğru söyleyenlerden isen, üzerimize Allah'ın azabını getir!" (Ankebût 29:29).

Instead, they belittled his message and mockingly challenged him: "Bring Allah's Torment upon us if you are one of the truthful!" (Ch 29:29 Quran).

Umutsuzluğa kapılan Lût, Allah'a dua ederek kendisine zafer vermesini ve bozguncuları helak etmesini diledi.

Overwhelmed with despair, Lot prayed to Allah to grant him victory and destroy the corrupt.

Bu nedenle melekler İbrahim'den ayrılıp Lut'un kenti Sodom'a yöneldiler. Öğleden sonra kentin surlarına ulaştılar. Onları ilk fark eden, nehir kenarında oturmuş, testisini suyla dolduran Lut'un kızıydı. Yüzünü kaldırıp onları görünce, yeryüzünde bu kadar muhteşem güzellikte erkeklerin bulunabileceğine hayret etti.

Therefore, the angels left Abraham (pbuh) and headed for Sodom the town of Lut (pbuh). They reached the walls of the town in the afternoon. The first person who caught sight of them was Lot's daughter, who was sitting beside the river, filling her jug with water. When she lifted her face and saw them, she was stunned that there could be men of such magnificent beauty on earth.

Üç adamdan biri (melekler) ona sordu: "Ey genç kız, dinlenecek bir yer var mı?" Halkının karakterini hatırlayarak şöyle cevap verdi: "Burada kal ve babama haber verip dönene kadar içeri girme." Testisini nehir kenarında bırakıp hızla evine koştu.

One of the tree men (angels) asked her: "O maiden, is there a place to rest?" Remembering the character of her people she replied, "Stay here and do not enter until I inform my father and return." Leaving her jug by the river, she swiftly ran home.

"Babacığım!" diye seslendi. "Kasaba kapısında genç adamlar seni arıyor ve onların yüzleri gibi bir şey daha önce hiç görmedim!" Lut, misafirlerine koşarken içi sıkıntıyla doldu. Onlara nereden geldiklerini ve nereye gittiklerini sordu. Sorularını yanıtlamadılar. Bunun yerine onu kendilerini konuk edip edemeyeceğini sordular. Onunla konuşmaya başladı ve kavminin doğası hakkındaki meseleyi onlara ciddiyetle anlattı.

Şehre karanlık çökünce Lut, misafirini evine kadar götürdü. Kimse onların varlığından haberdar değildi. Ancak Lut'un karısı onları görür görmez, kimse fark etmesin diye sessizce evden sıvıştı. Hemen kavmine koştu, haberi verdi ve haber bir orman yangını gibi bütün halka yayıldı. İnsanlar heyecan ve telaşla Lut'un yanına doğru koştular. Lut, misafirlerinin keşfedilmiş olmasına şaşırdı ve bunu kimin haber verebileceğini merak etti. Ancak karısını hiçbir yerde bulamayınca mesele açığa çıktı ve bu durum, üzüntüsünün üzerine bir keder daha ekledi.

When darkness fell on the town, Lot escorted his guest to his home. No one was aware of their presence. However, as soon as Lot's wife saw them, she slipped out of the house quietly so that no one noticed her. Quickly, she ran to her people with the news and it spread to all the inhabitants like wildfire. The people rushed towards Lot quickly and excitedly. Lot was surprised by their discovery of his guests. and he wondered who could have informed them. The matter became clear, however, when he could not find his wife, anywhere, thus adding grief to his sorrow.

Lût, kavmin evine doğru geldiğini görünce kapıyı kapattı, ancak onlar kapıya vurmaya devam ettiler.

When Lot saw the mob approaching his house, he shut the door, but they kept on banging on it.

Lut kavmine yalvarıp onlardan misafirlere dokunmamalarını ve Allah'ın azabından korkmalarını istedi. Onları, Allah'ın helal kıldığı şey olduğu için eşleriyle cinsel ihtiyaçlarını gidermeye teşvik etti.

He pleaded with them to leave the visitors alone and fear Allah's punishment. He urged them to seek sexual fulfillment with their wives, for that is what Allah had made lawful.

Lût'un kavmi, onun kısa vaazını bitirmesini bekledi ve sonra kahkahalarla güldü.

Lot's people waited until he had finished his short sermon, and then they roared with laughter.

Tutkularının körleştirdiği bu insanlar kapıyı kırdılar. Lût çok öfkelendi, ama bu şiddet yanlısı insanların karşısında çaresiz kaldı. Misafirlerinin istismar edilmesini önleyemedi, yine de kararlılıkla durdu ve kalabalığa yalvarmaya devam etti.

Blinded by passion, they broke down the door. Lot became very angry, but he stood powerless before these violent people. He was unable to prevent the abuse of his guests, but he firmly stood his ground and continued to plead with the mob.

O korkunç anda, misafirlerini o insanlardan uzaklaştırabilecek bir güce sahip olmayı diledi. Onun çaresizlik ve keder içinde olduğunu gören misafirler şöyle dedi: "Korkma ve endişelenme, ey Lût, biz meleğiz ve bu insanlar sana zarar veremeyecek." Bunu duyan kalabalık dehşete kapılıp Lût'un evinden kaçtı; giderken ona tehditler savurdu. Melekler, Peygamber Lût (aleyhisselam)'a, karısı dışında ailesinin tümünü de yanına alarak güneş doğmadan evinden ayrılmasını bildirdi. Allah, Sodom şehrinin helak olmasına hükmetmişti. Şehri bir deprem sarstı. Sanki yüce bir güç bütün şehri kaldırıp tek bir sarsıntıyla yere çarpmış gibiydi. Şehrin üzerine taş yağmuru yağdı.

At that terrible moment, he wished he had the power to push them away from his guests. Seeing him in a state of helplessness, and grief the guests said: "Do not be anxious or frightened, Lot for we are angels, and these people will not harm you." On hearing this, the mob was terrified and fled from Lot's house, hurling threats at him as they left. The angels warned Prophet Lut (pbuh) to leave his house before sunrise, taking with him all his family except his wife. Allah had decreed that the city of Sodom should perish. An earthquake rocked the town. IT was as if a mighty power had lifted the entire city and flung it down in one jolt. A storm of stones rained on the city.

Herkes ve her şey yok edildi, Lut'un karısı da dahil.

Everyone and everything was destroyed, including Lot's wife.

Allah Azze ve Celle şu kıssayı anlatmıştır:

Allah the Almighty recounted this story:

Ve onlara İbrahim'in misafirlerini (melekleri) anlat. Onlar ona girip "Selam!" dediklerinde,

"And tell them about the guests (angels) of Abraham. When they entered unto him, and said:

"Selamun (selam)!" dedi İbrahim: "Doğrusu siz, bizden korkuyorsunuz." Melekler dediler ki: "Korkma! Sana, çok bilgili ve hikmet sahibi bir oğul (evlat) müjdeliyoruz." (İbrahim) dedi ki: "Yaşlılık bana yetişmişken bana müjde mi veriyorsunuz? O hâlde bu haberiniz nedir?" Melekler dediler ki: "Sana gerçek bir müjde veriyoruz. Öyleyse umutsuzlara katılma." İbrahim dedi ki: "Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başkası umut keser mi?" (İbrahim yine) dedi ki: "Ey elçiler, o hâlde sizin asıl işiniz nedir?" Melekler dediler ki: "Biz suçlu, kâfir, müşrik ve günahkâr bir kavme gönderildik. Yalnız Lût'un ailesi hariç; onların hepsini mutlaka kurtaracağız." Ancak karısı hariç; onun da geride kalanlardan (helak olacaklardan) olmasını takdir ettik.

"Salaaman (peace)!" Abraham said: "Indeed! We are afraid of you." They (the angels) said: "Do not be afraid! We give you glad tidings of a boy (son) possessing much knowledge and wisdom." (Abraham) said: "Do you give me glad tidings (of a son) when old age has overtaken me? Of what then is your news?" They (the angels) said: "We give you glad tidings in truth. So be not of the despairing." Abraham said: "And who despairs of the Mercy of his Lord except those who are astray?" (Abraham again) said: "What then is the business on which you have come, O Messengers?" They (the angels) said: "We have been sent to a people who are Mujrimeen (criminals, disbeliveers, polytheists, sinners). (All) except the family of Lot. Them all we are surely going to save (from destruction)." Except his wife, of whom We have decreed that she shall be of the those who remain behind (she will be destroyed).

Lût'un ailesine elçiler (melekler) geldiğinde, şöyle demişti: "Doğrusu siz, benim tanımadığım kimselersiniz." Dediler ki: "Hayır! Biz sana, hakkında şüphe ettikleri azabı getirdik. Sana gerçeği (kavminin helak haberini) getirdik ve elbette doğruyu söylüyoruz. Öyleyse gecenin bir kısmında ailenle yola çık, sen onların arkasından git ve sizden hiç kimse arkasına dönüp bakmasın, emrolunduğunuz yere doğru yürüyün." Ve Biz ona bu hükmü bildirdik: Şu kötülük edenlerin kökü sabahleyin kesilecekti. Şehrin halkı (genç adamların gelişini duyunca) sevinç içinde geldi. Lût dedi ki:

Then when the Messengers (the angels) came unto the family of Lot, he said: "Verily! You are people unknown to me." They said: "Nay! we have come to you with that (torment) which they have been doubting. And we have brought to you the truth (the news of the destruction of your nation) and certainly, we tell the truth. Then travel in a part of the night with your family, and you go behind them in the rear, and let no one amongst you look back, but go on to where you are ordered." And We made known this decree to him, that the root of those (sinners) was to be cut off in the early morning The inhabitants of the city came rejoicing (at the news of the young men's arrival). Lot said:

Lut (a.s.) kavmi hakkındaki kitap kapatıldı. Yerleşim yerleri ve isimleri yeryüzünün yüzünden silindi. Artık hafızalardan da silindiler. Fesat kitaplarından bir kitap kapatıldı. Lut (a.s.), İbrahim (a.s.)'in yanına gitti. Onu ziyaret etti ve kavmiyle ilgili hikâyeyi anlattığında, İbrahim (a.s.)'in bunu zaten bildiğini öğrenince şaşırdı.

The book was closed on the people of Lot (pbuh). Their towns and names have been erased from the face of the earth. Gone are they from memory. One book was closed of the books of corruption. Lot (pbuh) proceeded towards Abraham (pbuh). HE visited him, and when he recounted the story of his people, he was surprised to learn that Abraham (pbuh) already knew.

Lut (sallallahu aleyhi ve sellem) yerine: Lut da insanları Allah'a davet etmeye devam etti; tıpkı sabırlı ve Allah'a tövbe ederek yönelen İbrahim (aleyhisselam) gibi, ve ikisi de görevlerinde sebat etti. Note: the honorific "(pbuh)" for Lut should be written as "(aleyhisselam)", since it is a prophet other than Muhammad, and the rules say ﷺ is only used after the Prophet Muhammad. Here is the corrected translation: Lut (aleyhisselam) da insanları Allah'a davet etmeye devam etti; tıpkı sabırlı ve Allah'a tövbe ederek yönelen İbrahim (aleyhisselam) gibi, ve ikisi de görevlerinde sebat etti.

So Lut (pbuh) continued to invite people to Allah, as did Abraham (pbuh), the patient one who turned to Allah repentantly, and the two held firm to their mission.