Âd kavmi, Yemen ile Umman arasındaki bir bölgenin rüzgârlı tepelerinde uzun yıllar yaşadı.

The people of 'Ad lived many years in the windswept hills of an area between Yemen and Oman.

Fiziksel olarak iri yapılı ve özellikle yüksek kuleleri olan yüksek binaların inşasında gösterdikleri ustalıkla ünlüydüler. Güç ve servet bakımından tüm milletler arasında öne çıkıyorlardı; ne yazık ki bu durum onları kibirli ve övünmeci hale getirdi. Siyasi güçleri zalim yöneticilerin elindeydi ve kimse onlara karşı ses yükseltmeye cesaret edemiyordu.

They were physically well built and renowned for their craftsmanship especially in the construction of tall buildings with lofty towers. They were outstanding among all the nations in power and wealth, which, unfortunately, made them arrogant and boastful. Their political power was held in the hand of unjust rulers, against whom no one dared to raise a voice.

Onlar Allah'ın varlığından habersiz değildiler, ne de O'na ibadet etmeyi reddediyorlardı. Reddettikleri şey, yalnızca Allah'a ibadet etmekti. Başka ilahlara da, put olanlar dahil, ibadet ediyorlardı. Allah'ın bağışlamayacağı günah budur.

They were not ignorant of the existence of Allah, nor did they refuse to worship Him. What they did refuse was to worship Allah alone. They worshipped other gods, also, including idols. This is one sin Allah does not forgive.

Allah bu insanları yönlendirmek ve terbiye etmek istedi, bu yüzden aralarından bir peygamber gönderdi. Bu peygamber, büyük bir kararlılık ve hoşgörüyle bu görevi üstlenen soylu bir insan olan Hud (aleyhisselam) idi.

Allah wanted to guide and discipline these people so He sent a prophet from among them. This prophet was Hud (PBUH), a noble man who handled this task with great resoluteness and tolerance.

İbn Cerir, Hud'un İbn Şâlih, İbn Arfakhşad, İbn Sâm, İbn Nuh olduğunu rivayet etmiştir. Ayrıca Hz. Hud'un, Yemen'de Umman ile Hadramevt arasında, Ahkaf'ta yaşayan, Aşar adlı, denize uzanan bir topraklı bölgede bulunan Âd İbn Üs İbn Sâm İbn Nuh kabilesinden olduğunu da rivayet etmiştir. Vadilerinin adı ise Mugıyys'tir. Bazı rivayetlere göre Hud ilk Arapça konuşan kişidir; bazılarına göre ise ilk Arapça konuşan Nuh'tur. Ayrıca ilk Arapça konuşan kişinin Adem olduğu da söylenmiştir.

Ibn Jarir reported that he was Hud Ibn Shalikh, Ibn Arfakhshand, Ibn Sam, Ibn Noah (PBUH). He also reported that Prophet Hud (PBUH) was from a tribe called Ad Ibn Us Ibn Sam Ibn Noah, who were Arabs living in Al Ahqaf in Yemen between Oman and Hadramaut, on a land called Ashar stretching out into the sea. The name of their valley was Mughiith Some traditions claimed that Hud (PBUH) was the first person who spoke Arabic while others claimed that Noah (PBUH) was the first. It was also said that Adam was the first.

Hud (PBUH) putperestliğe karşı çıktı ve halkını uyardı. "Ey kavmim, kendi ellerinizle oyup taptığınız bu taşların ne faydası var? Gerçekte bu, akla hakaret etmektir. İbadete layık tek ilah vardır, o da Allah'tır. Yalnızca O'na ibadet etmek, üzerinize farzdır.

Hud (PBUH) condemned idol worship and admonished his people. "MY people, what is the benefit of these stones that you carve with your own hands and worship? In reality it is an insult to the intellect. There is only One Deity worthy of worship and that is Allah. Worship of Him and Him alone, is compulsory on you.

Ve seni yaratan O'dur, sana rızık veren O'dur ve seni öldürecek olan da O'dur. Sana harika bedenler verdi ve seni birçok yönden nimetlendirdi. Öyleyse O'na iman et ve O'nun nimetlerine karşı kör olma; yoksa Nuh'un kavmini helak eden kader sana da erişir." Hud, böyle bir akıl yürütmeyle onlara iman aşılamayı umdu, ama onlar onun mesajını kabul etmeyi reddettiler.

He created you, He provides for you and He is the One Who will cause you to die. He gave you wonderful physiques and blessed you in many ways. So believe in Him and do not be blind to His favors, or the same fate that destroyed Noah's people will overtake you." With such reasoning Hud hoped to instill faith in them, but they refused to accept his message.

Halkı ona şöyle sordu: "Davetinle bizim efendimiz olmak mı istiyorsun? Ne karşılık istiyorsun?" Hud, onlara ücretini (karşılığını) Allah'tan alacağını anlatmaya çalıştı; onlardan, hakikatin nuru akıllarına ve kalplerine dokunmasından başka hiçbir şey talep etmedi.

His people asked him: "Do you desire to be our master with your call? What payment do you want?"Hud tried to make them understand that he would receive his payment (reward) from Allah; he did not demand anything from them except that they let the light of truth touch their minds and hearts.

Yüce Allah şöyle buyurur:

Allah the Almighty states:

"Ad kavmine de kardeşleri Hud'u gönderdik. Dedi ki: "Ey kavmim! Allah'a ibadet edin! O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur. Siz ancak uydurma (yalan) söylüyorsunuz! Ey kavmim! Bunun karşılığında sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim yalnızca beni yaratan Zat'tadır. Hâlâ akıl erdirmeyecek misiniz? Ey kavmim! Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tevbe edin. O, size gökten bol yağmur gönderir ve gücünüze güç katar. Sakın Mücrimin (Allah'ın birliğini inkâr eden suçlular) olarak yüz çevirmeyin." Dediler ki: "Ey Hud! Bize bir delil getirmedin ve sadece senin sözün üzerine tanrılarımızı bırakmayacağız! Sana inanacak da değiliz. Biz ancak şunu söyleriz: Tanrılarımızdan bazıları (sahte ilahlar) sana bir kötülük yapmış olabilir."

"And to Ad people We sent their brother Hud. He said: "O my people! Worship Allah! You have no other Ilah (god) but Him; Certainly, you do nothing but invent (lies)! O my people I ask of you no reward for it (the Message). My reward is only from Him Who created me. Will you not then understand? And O my people! Ask forgiveness of your Lord and then repent to Him, He will send you (from the sky) abundant rain, and add strength to your strength, so do not turn away as Mujrimeen (criminals, disbeliveers in the Oneness of Allah)." They said: "O Hud! No evidence have you brought us and we shall not leave our gods for your mere saying! We are not believers in you. All that we say is that some of our gods (false deities)

"...seni kötü bir (delilik) ile çarpmış olmalı." O şöyle dedi: "Allah'ı şahit tutuyorum, siz de şahit olun ki, O'na ortak koştuklarınızdan uzağım. Bana karşı hep birlikte tuzak kurun, sonra bana hiç mühlet vermeyin. Ben, Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah'a tevekkül ettim! Hiçbir canlı yoktur ki, O'nun eliyle alnından tutulmuş olmasın. Şüphesiz Rabbim doğru yoldadır (hakikat üzeredir). Eğer yüz çevirirseniz, ben size gönderildiğim mesajı zaten tebliğ ettim. Rabbim sizin yerinize başka bir kavim getirecek ve siz O'na hiçbir zarar veremezsiniz. Şüphesiz Rabbim her şeyin üzerinde koruyucudur."(Hud Suresi 11:50-57)Allah Teâlâ şöyle buyurur:

have seized you with evil (madness)." HE said: "I call Allah to witness and bear you witness that I am free from that which you ascribe as partners in worship, and with Him (Allah). SO plot against me, all of you, and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord and your Lord! There is not a moving (living) creature but HE has grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the Straight Path (the truth). SO if you turn away, still I have conveyed the Message with which I was sent to you. My Lord will make another people succeed you, and you will not harm Him in the least. Surely, my Lord is Guardian over all things."(Ch 11:50-57 Quran)Allah the Almighty states:

Hud onlara seslenmeye çalıştı ve Allah'ın nimetlerini açıklamaya çalıştı: Yüce Allah'ın onları Nuh'un halefleri kılmasını, onlara güç ve kudret verişini ve toprağı diriltmek için onlara yağmur göndermesini.

Hud tried to speak to them and to explain about Allah's blessings: how Allah the Almighty had made them Noah's successors, how He had given them strength and power, and how HE sent them rain to revive the soil.

Hud'un kavmi etrafına bakındı ve yeryüzünün en güçlüsü olduklarını gördü; bunun üzerine daha da gururlandılar ve inatlaştılar. Böylece Hud ile çok tartıştılar. "Ey Hud! Sen, biz öldükten ve toprak olduktan sonra yeniden diriltileceğimizi mi söylüyorsun?" diye sordular. O da şöyle cevap verdi: "Evet, kıyamet gününde geri döneceksiniz ve her biriniz yaptıklarından sorguya çekileceksiniz." Bu son sözden sonra bir kahkaha sesi yükseldi. "Hud'un iddiaları ne kadar garip!" diye kâfirler birbirlerine mırıldandılar. İnsan öldüğünde bedeninin çürüyüp rüzgârın savurduğu toprağa dönüştüğüne inanıyorlardı. Peki o toprak nasıl eski haline dönebilirdi?

Hud's people looked about them and found they were the strongest on earth, so they become prouder and more obstinate. Thus they argued a lot with Hud. They asked "O Hud! Do you say that later we die and turn into dust, we will be resurrected?" He replied, "Yes, you will come back on the Day of Judgment and each of you will be asked about what you did." A peal of laughter was heard after the last statement. "How strange Hud's claims are!" The disbeliveers muttered among themselves. They believed that when man dies his body decays and turns into dust, which is swept away by the wind. How could that return to its original state?

Öyleyse Kıyamet Gününün önemi nedir? Ölü neden yeniden dirilir?

Then what is the significance of the Day of Judgment? Why does the dead return to life?

Tüm bu sorular Hud tarafından sabırla karşılandı. Ardından kavmine Kıyamet Günü hakkında hitap etti. Kıyamet Gününe iman etmenin Allah'ın adaletinin bir gereği olduğunu açıkladı ve onlara her peygamberin bu konuda öğrettiği şeyin aynısını öğretti.

All these questions were patiently received by Hud. He then addressed his people concerning the Day of Judgment. he explained that belief in the Day of Judgment is essential to Allah's justice, teaching them the same thing that every prophet taught about it.

Hud, adaletin bir Kıyamet Günü'nün var olmasını gerektirdiğini açıkladı; çünkü iyilik hayatta her zaman galip gelmez. Bazen kötülük iyiliğin üstesinden gelir. Bu tür suçlar cezasız mı kalacak? Kıyamet Günü'nün olmadığını varsayarsak, büyük bir adaletsizlik hüküm sürmüş olur; oysa Allah, ne Kendisi'nin ne de kullarının adaletsizlik yapmasını yasaklamıştır. Bu nedenle, amellerimizin hesabının sorulacağı ve bunlara göre mükâfat ya da ceza verileceği bir gün olan Kıyamet Gününün varlığı, Allah'ın adaletinin ne denli büyük olduğunu ortaya koyar. Hud, onlara tüm bunlardan söz etti. Onlar dinlediler, ama ona inanmadılar.

Allah, Hud'un kavminin Kıyamet Günü'ne karşı tutumunu anlatır:

Allah recounts Hud's people's attitude towards the Day of Judgment:

Kavminin ileri gelenleri, yani ahiret buluşmasını inkar edip yalanlayan ve kendilerine bu dünya hayatının nimetlerini ve rahatlarını verdiğimiz kimseler şöyle dediler: "Bu, sizin gibi bir insandan başka bir şey değil; sizin yediğinizden yiyor, sizin içtiğinizden içiyor. Eğer kendiniz gibi bir insana itaat ederseniz, o takdirde mutlaka ziyana uğrayanlardan olursunuz. Öldüğünüzde, toprak ve kemik olduğunuzda sizin yeniden diriltilip çıkarılacağınızı size vaat ediyor mu?"

"The chiefs of his people, whom disbelieved and denied the meeting in the Hereafter, and to who We had given the luxuries and comforts of this life, said: "He is no more than a human being like you, he eats of that which you eat, and drinks of what you drink. If you were to obey a human being like yourselves then verily! You indeed would be losers. Does he promise you that when you have died and have become dust and bones, you shall come out alive (resurrected)?

"Uzak, çok uzak, size vaat edilen şey! Bu dünya hayatından başka bir şey yoktur! Ölürüz ve yaşarız! Biz yeniden diriltilmeyeceğiz! O, sadece Allah'a karşı bir yalan uydurmuş bir adamdır, biz ona inanmayacağız."" (Mü'minun Suresi 23:33-38)

Far, very far, is that which you are promised. There is nothing but our life of this world! We die and we live! We are not going to be resurrected! He is only a man who has invented a lie against Allah, but we are not going to believe in him." (Ch 23:33-38 Quran)

Hud'un kavminin ileri gelenleri sordu: "Aralarından birini seçip ona vahyini indirmesi tuhaf değil mi?" Hud şöyle cevap verdi: "Bunda tuhaf olan ne? Allah sizi doğru yaşam yoluna iletmek istiyor, bu yüzden sizi uyarmak için beni gönderdi. Nuh'un tufanı ve kıssası sizden uzak değil, öyleyse olanları unutmayın. Ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar, inkâr edenlerin hepsi helak edildi." "Bizi kim yok edecek Hud?" diye sordu ileri gelenler.

The chiefs of Hud's people asked: "Is it not strange that Allah's chooses one of us to reveal His message to?" Hud replied: "What is strange in that? Allah wants to guide you to the right way of life, so HE sent me to warn you. Noah's flood and his story are not far away from you, so do not forget what happened. All the disbeliveers were destroyed, no matter how strong they were." "Who is going to destroy us Hud?" the chiefs asked.

"Allah." diye yanıtladı Hud.

"Allah." replied Hud.

Kavminden inkâr edenler şöyle cevap verdi: "Biz, ilahlarımız sayesinde kurtulacağız." Hud, onlara taptıkları ilahların kendi helaklerinin sebebi olacağını, insanları kurtaranın yalnız Allah olduğunu ve yeryüzündeki hiçbir gücün kimseye fayda veya zarar veremeyeceğini açıkladı.

The disbeliveers among his people answered: "We will be saved by our gods." Hud clarified to them that the gods they worshipped would be the reason for their destruction, that it is Allah alone Who saves people, and that no other power on earth can benefit or harm anyone.

Hud ile kavmi arasındaki çekişme sürdü. Yıllar geçtikçe onlar daha da kibirlendi, daha inatçı ve daha zorba oldular ve peygamberlerinin davetine karşı daha da küstahlaştılar.

The conflict between Hud and his people continued. The years passed, and they became prouder and more obstinate, and more tyrannical and more defiant of their prophet's message.

Ayrıca, Hûd'a (PBUH) deli ve akılsız biri olduğunu iddia etmeye başladılar. Bir gün ona şöyle dediler:

Furthermore, they started to accuse Hud (PBUH) of being a crazy lunatic. One day they told him:

"Şimdi senin delirmenin sırrını anladık; ilahlarımıza sövdün, onlar da sana zarar verdi, bu yüzden aklını yitirdin." Yüce Allah, onların bu sözlerini Kur'an'da aktarmıştır:

"We now understand the secret of your madness you insulted our gods and they harmed you; that is why you have become insane." Almighty Allah repeated their words in the Quran:

"Ey Hud! Bize hiçbir delil getirmedin; sırf senin sözün yüzünden ilahlarımızı terk etmeyeceğiz. Biz sana inanan kimseler değiliz. Biz ancak şunu söyleriz: İlahlarımızdan bazıları (batıl ilahlar) seni kötü bir hâle getirmiş olabilir."

"O my Hud! No evidence have you brought us, and we shall not leave our gods for your mere saying! And we are not believers in you. All that we say is that some of our gods (false deities)

"Sana bir kötülük (delilik) isabet ettirmiş olmasından başka bir şey demeyiz." (Hud Suresi, 11:53-54)

have seized you with evil (madness)." (Ch 11:53-54 Quran)

Hud'un onların meydan okumasına karşılık vermesi gerekiyordu. Allah'a tek başına yönelmekten ve onlara tehdit içeren bir uyarı yapmaktan başka çaresi yoktu. Onlara şöyle bildirdi: "Allah'ı şahit tutuyorum ve siz de şahit olun ki, sizin O'na ortak koştuğunuz şeylerden uzağım."

Hud had to return their challenge. He had no other way but to turn to Allah alone, no other alternative but to give them a threatening ultimatum. he declared to them: "I call Allah to witness and bear you witness that I am free from that which you ascribe as pin worship with Him (Allah).

Bana karşı plan yapın, hepiniz, ve bana hiç mühlet vermeyin! Ben Allah'a tevekkül ettim; O benim Rabbim, sizin de Rabbiniz. Yürüyen hiçbir canlı yoktur ki O onun perçeminden tutmuş olmasın. Şüphesiz Rabbim dosdoğru yoldadır (hakkın üzerindedir). Eğer yüz çevirirseniz, ben size gönderilen mesajı zaten tebliğ ettim. Rabbim sizin yerinize başka bir topluluk getirecek, siz ise O'na hiçbir zarar veremezsiniz." (Hud Suresi, 11:54-57)

SO plot against me, all of you and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord your Lord! There is not a moving (living) creature but He has grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the Straight Path (the truth). So if you turn away, still I have conveyed the message with which it was sent to you. My Lord will make another people succeed you, and you will not harm Him." (Ch 11:54-57 Quran)

Böylece Hud, onları ve ilahlarını reddetti ve kendisini yaratan Allah'a olan bağımlılığını teyit etti. Hud, kavminden inkâr edenlerin bir cezaya çarptırılacağını anladı. Bu, hayatın yasalarından biridir. Allah, inkâr edenleri ne kadar zengin, zalim ya da büyük olurlarsa olsunlar cezalandırır.

Thus Hud renounced them and their gods and affirmed his dependence on Allah Who had created him. Hud realized that punishment would be incurred on the disbeliveers among his people. It is one of the laws of life. Allah punishes the disbeliveers, no matter how rich, tyrannical or great they are.

Hud ve kavmi Allah'ın vaadini bekledi. Yerin her tarafına bir kuraklık yayıldı, çünkü gökyüzü artık yağmur göndermiyordu. Güneş çöl kumlarını kavuruyordu; insanların başları üzerine çöken bir ateş diski gibi görünüyordu.

Hud and his people waited for Allah's promise. A drought spread throughout the land, for the sky no longer sent its rain. the sun scorched the desert sands, looking like a disk of fire which settled on people's heads.

Hud'un kavmi ona acele ederek sordu: "Ey Hud, bu kuraklık nedir?" Hud şöyle cevap verdi: "Allah size kızmıştır. Eğer O'na iman ederseniz, sizi kabul eder, yağmur yağar ve bugünkünüzden daha güçlü olursunuz." Onunla alay ettiler ve inkârlarında daha da inatçı, alaycı ve direngen oldular. Kuraklık arttı, ağaçlar sarardı ve bitkiler kurudu.

Hud's people hastened to him asking: "What is that drought Hud?" Hud answered: "Allah is angry with you. If you believe in Him, He will accept you and the rain will fall and you will become stronger than you are." They mocked him and became more obstinate, sarcastic and preserve in their unbelief. The drought increased, the trees turned yellow, and plants died.

Bir gün gökyüzünün bulutlarla dolu olduğunu gördüler. Hud'un kavmi sevinçle çadırlarından dışarı çıkıp şöyle haykırdı: "Bize yağmur getirecek bir bulut!" Hava, yakıcı ve kurak sıcaktan aniden, her şeyi sarsan rüzgârla birlikte acı veren bir soğuğa döndü; ağaçlar, bitkiler, çadırlar, erkekler ve kadınlar hepsi sarsıldı. Rüzgâr gün geçtikçe ve gece geçtikçe şiddetlendi.

A day came when they found the sky full of clouds. Hud's people were glad as they came out of their tents crying: "A cloud, which will give us rain!" The weather changed suddenly from burning dry and hot to stinging cold with wind that shook everything; trees, plants, tents, men and women. The wind increased day after day and night after night.

Hud'un kavmi kaçışmaya başladı. Çadırlarına saklanmak için koştular, ancak fırtına daha da şiddetlendi ve çadırları kazıklarından söküp attı. Örtülerin altına saklandılar, fırtına yine daha da şiddetlendi ve örtüleri de koparıp götürdü. Giysileri ve derileri paramparça etti. Vücudun açıklıklarına girdi ve onu yok etti. Yok olup ölmeden ya da öldürülmeden önce neredeyse hiçbir şeye dokunmadı; öz suyu emilip çürüsün ve kokuşsun diye içi boşaltıldı. Fırtına 8 gün ve 7 gece boyunca şiddetle esti.