Peygamber Yunus (Yunus) (aleyhisselam), Zünnun olarak da bilinir. Kavmi hakkında Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

Prophet Jonah (Yunus) (pbuh) also known as Dhan-Nun. About his people Almighty Allah said:

"Ceza görüp iman eden ve imanı kendisini o anda cezadan kurtaran hiçbir kent halkı var mıydı? (Cevap: hiçbiri.) Yalnız Yunus'un kavmi bunun dışındadır; onlar iman ettiklerinde, dünya hayatında kendilerinden rezillik azabını kaldırdık ve onlara bir süre yararlanma imkânı verdik. {Yunus, 10:98}"

"Was there any town community that believed after seeing the punishment, and its Faith at that moment, saved it from the punishment? (the answer is none)--except the people of Jonah; when they believed, We removed from them the torment of disgrace in the life of the present world, and permitted them to enjoy for a while. (Ch 10:98 Quran)

Ninova kentinin halkı, utanmaz bir hayat süren putperestlerdi. Yunus (aleyhisselam), onlara Allah'a ibadeti öğretmek üzere gönderildi. İnsanlar, onun ibadet tarzlarına karışmasından hoşlanmadılar ve tartışarak dediler ki: "Biz ve atalarımız, bu ilahlara uzun yıllardır tapındık ve başımıza bir kötülük gelmedi."

The inhabitants of the town of Nineveh were idolaters who lived a shameless life. Prophet Jonah (pbuh) was sent to teach them the worship of Allah. The people disliked his interference in their way of worship, so they argued. "We and our forefathers have worshipped these gods for many years and no harm has come to us."

Putuperestliğin ahmaklığını ve Allah'ın kanunlarının iyiliğini onlara kabul ettirmek için ne kadar çaba gösterdiyse de, onu dinlemediler. Eğer aptallıklarına devam ederlerse, Allah'ın azabının yakında geleceği konusunda onları uyardı. Allah'tan korkmak yerine, Yunus'a tehditlerinden korkmadıklarını söylediler. "Gelsin o zaman," dediler ona. Yunus ümitsizliğe kapıldı. "Öyleyse sizi sefalet içinde bırakacağım!" diyerek, Allah'ın gazabının yakında gelmesinden korkarak Ninova'dan ayrıldı.

Try as he might to convince them of the foolishness of idolatry and of the goodness of Allah's laws, the ignored him. He warned them that if they kept on with their foolishness, Allah's punishment would soon follow. Instead of fearing Allah, they told Jonah that they were not afraid of his threats. "Let it happen," they told him. Jonah was disheartened. "in that case, I will leave you to your misery!" so saying, he left Nineveh, fearing that Allah's anger would soon follow.

"Zünnun'u (Yunus'u) hatırla; öfkeyle gitmişti ve Biz onu (başına gelen musibetlerle) cezalandırmayacağımızı zannetmişti! (Enbiya, 21:87)"

"Remember Dhan Nun (Jonah), when he went off in anger, and imagined that We shall not punish him (the calamities which had befallen him)! (ch 21:87)

Şehirden daha yeni ayrılmıştı ki gökyüzü renk değiştirmeye başladı ve sanki alev alev yanıyormuş gibi göründü. Bu manzara insanları korkuyla doldurdu. Ad kavminin, Semud kavminin ve Nuh'un kavminin helakini hatırladılar. Onların kaderi de böyle mi olacaktı? Yavaş yavaş iman kalplerine nüfuz etti. Hepsi dağa toplandı ve Allah'a rahmeti ve bağışlaması için yalvarmaya başladılar. Dağlar onların feryatlarıyla yankılandı. Bu, samimi tevbeyle dolu, unutulmaz bir saatti.

Hardly had he left the city when the skies began to change color and looked as if they were on fire. The people were filled with fear by this sight. They recalled the destruction of the people of 'Ad, Thamud and Noah. Was theirs to be a similar fate? Slowly faith penetrated their hearts. They all gathered on the mountain and started to beseech Allah for His mercy and forgiveness. The mountains echoed with their cries. It was a momentous hour, filled with sincere repentance.

Allah, gazabını kaldırdı ve onlara yeniden rahmetini yağdırdı. Tehdit eden fırtına dindiğinde, onlara yol göstermesi için Yunus'un geri dönmesini dua ile istediler.

Allah removed His wrath and showered His blessings upon them once again. When the threatening storm was lifted, they prayed for the return of Jonah so that he could guide them.

Bu sırada Yunus, başka yolcularla birlikte küçük bir gemiye binmişti. Gemi bütün gün sakin sularda, yelkenlere vuran iyi bir rüzgârla yol aldı. Gece olduğunda deniz birdenbire değişti. Gemiyi parçalara ayıracakmış gibi korkunç bir fırtına koptu. Dalgalar vahşi görünüyordu. Dağlar kadar yükseliyor, sonra vadiler gibi çukurlara çakılıyor, gemiyi sallayıp güverteyi süpürüyorlardı.

Meanwhile, Jonah had boarded a small ship in the company of other passengers. It sailed all day in calm waters with a good wind blowing at the sails. When night came, the sea suddenly changed. A horrible storm blew as if it were going to split the ship into pieces. The waves looked wild. They rose up as high as mountains then plunged down like valleys, tossing the ship and sweeping over the deck.

Geminin arkasında, suyu yarıp ağzını açan büyük bir balina vardı. Yüce Allah'tan denizin en büyük balinalarından birine, yüzeye çıkması yönünde bir emir verilmişti. O da emre itaat etti.

Behind the ship, a large whale was splitting the water and opening its mouth. A command had been issued from Almighty Allah to one of the greatest whales of the sea to surface. It obeyed.

Balina, denizin yüzeyine acele ile çıktı ve emredildiği gibi gemiyi takip etti.

The whale hurried to the surface of the sea and followed the ship as it had been commanded.

Fırtına sürdü ve baş tayfa, geminin ağır yükünü hafifletmesi için mürettebattan istekte bulundu.

The tempest continued and the chief crewman asked the crew to lighten the ship's heavy load.

Bagajlarını denize attılar, ancak bu yeterli olmadı. Güvenlikleri, yüklerini daha da hafifletmelerine bağlıydı; bu yüzden aralarında en az bir kişiyi çıkararak yüklerini hafifletmeye karar verdiler.

They threw their baggage overboard, but this was not enough. Their safety lay in reducing the weight further, so they decided among themselves to lighten their load by removing at least one person.

Kaptan emretti: Yolcuların tüm isimleriyle kura çekeceğiz. Kurası çıkan kişi denize atılacaktır." Yunus, fırtınayla karşılaşıldığında denizcilerin bu geleneklerinden biri olduğunu biliyordu. Bu, tuhaf bir çoktanrıcı gelenekti, ama o dönemde uygulanıyordu. Yunus'un sıkıntısı ve krizi böylece başladı.

The captain directed: We will make lots with all of the travelers' names. The one whose name is drawn will be thrown into the sea." Jonah knew this was one of the seamen's traditions when facing a tempest. It was a strange polytheistic tradition, but it was practiced at that time. Jonah's affliction and crisis began.

Burada peygamber, denizin ve rüzgârın isyan eden tanrıları olduğunu kabul eden çok tanrılı kurallara tabi tutulmuştu. Kaptan bu tanrıları memnun etmek zorundaydı. Yunus, istemeyerek kura çekimine katıldı ve adı diğer yolcuların adlarının arasına eklendi. Kura çekildi ve "Yunus" çıktı.

Here was the prophet, subjected to polytheistic rules that considered the sea and the wind to have gods that riot. The captain had to please these gods. Jonah reluctantly participated in the lot, and his name was added to the other travelers' names. The lot was drawn and "Jonah" appeared.

Onu en şerefli aralarından bildikleri için, öfkeli denize atmak istemediler. Bu yüzden ikinci kez kura çekmeye karar verdiler. Yine Yunus'un adı çıktı. Ona son bir şans verip üçüncü kez kura çektiler. Yunus'un talihsizliğine, adı yine çıktı.

Since they knew him to be the most honorable among them, they did not wish to throw him into the angry sea. Therefore, they decided to draw a second lot. Again Jonah's name was drawn. They gave him a final chance and drew a third lot. Unfortunately for Jonah, his name came up again.

Yunus, bütün bunların arkasında Allah'ın elinin olduğunu anladı; çünkü görevini Allah'ın izni olmadan terk etmişti. Mesele bitmişti ve Yunus'un kendini suya atması kararlaştırıldı.

Jonah realized that Allah's hand was in all this, for he had abandoned his mission without Allah's consent. The matter was over, and it was decided that Jonah should throw himself into the water.

Yunus, öfkeli denize bakarak geminin kenarında duruyordu. Gece idi ve ay yoktu. Yıldızlar kara bir sisin ardında gizlenmişti. Ancak denize atılmadan önce, Yunus kudurmuş denize atlayıp dev dalgaların altında kaybolurken Allah'ın adını anmaya devam etti.

Jonah stood at the edge of the ship looking at the furious sea. It was night and there was no moon. The stars were hidden behind a black fog. But before he could be thrown overboard, Jonah kept mentioning Allah's name as he jumped into the raging sea and disappeared beneath the huge waves.

Balina Yunus'u dalgaların üzerinde yüzerken önünde buldu. Onu öfkeli midesine yuttu ve sanki beyaz sürgüler gibi olan fildişi dişlerini, zindanının kapısını kilitler gibi onun üzerine kapattı.

The whale found Jonah floating on the waves before it. It swallowed Jonah into its furious stomach and shut its ivory teeth on him as if they were white bolts locking the door of his prison.

Balina denizin dibine, karanlığın derinliklerinde akan denize daldı.

The whale dived to the bottom of the sea, the sea that runs in the abyss of darkness.

Üst üste üç katman karanlık onu sarmıştı: balinanın midesinin karanlığı, denizin dibinin karanlığı ve gecenin karanlığı. Yunus kendini ölmüş sandı, ama hareket edebildiğini fark edince duyuları uyandı. Hayatta olduğunu ve üç katman karanlığın ortasında hapsedildiğini anladı. Kalbi Allah'ı anmasıyla titredi. Dili kısa süre sonra şöyle demeye başladı:

Three layers of darkness enveloped him, one above the other; the darkness of the whale's stomach, the darkness of the bottom of the sea, the darkness of the night. Jonah imaged himself to be dead, but his senses became alert when he found he could move. He knew that he was alive and imprisoned in the midst of three layers of darkness. His heart was moved by remembering Allah. His tongue released soon after saying:

"Senden başka ilah yoktur; Seni tenzih ederim (Sen, onların Sana yakıştırdıkları her şeyden yücesin). Gerçekten ben zalimlerden oldum."

" La ilaha illa Anta (none has the right to be worshipped but You (O Allah), Glorified (and Exalted) be You (above all that evil they associate with You), Truly, I have been of the wrong doers." (Ch 21:87 Quran)

Yunus, Allah'a dua etmeye devam etti ve bu zikri tekrarlayıp durdu. Balıklar, balinalar, deniz yosunları ve denizde yaşayan bütün canlılar, Yunus'un dua eden sesini duydular; balinanın midesinden yükselen Allah'ı tesbih eden sesi işittiler. Bütün bu canlılar balinanın etrafında toplandılar ve sıra kendilerine geldiğinde, her biri kendi tarzında ve kendi dilinde Allah'ın tesbihini yapmaya başladılar.

Jonah continued praying to Allah, repeating this invocation. Fishes, whales, seaweeds, and all the creatures that lived in the sea heard the voice of Jonah praying, heard the celebration of Allah's praises issuing from the whale's stomach. All these creatures gathered around the whale and began to celebrate the praises of Allah in their turn, each in its own way and in its own language.

Balina da Allah'ı överek tesbih etmeye katıldı ve bir peygamberi yuttuğunu anladı. Bu yüzden korktu; ancak kendi kendine şöyle dedi: "Neden korkayım ki?

Allah Teâlâ, Yunus'un samimi tövbesini gördü ve balığın karnındaki duasını işitti. Allah, balığa yüzeye çıkıp Yunus'u bir adaya kusmasını emretti. Balık emre itaat etti ve okyanusun en uzak tarafına doğru yüzdü. Allah, balığa sıcak ve ferah veren güneşe ve hoş toprağa doğru yükselmesini emretti.

Allah Almighty saw the sincere repentance of Jonah and heard his invocation in the whale's stomach. Allah commanded the whale to surface and eject Jonah onto an island. The whale obeyed and swam to the farthest side of the ocean. Allah commanded it to rise towards the warm, refreshing sun and the pleasant earth.

Balina Yunus'u uzak bir adaya kusmuştu. Balığın midesindeki asitler yüzünden vücudu iltihaplanmıştı. Hastaydı ve güneş doğduğunda, ışını iltihaplanmış bedenini yakıyordu; öyle ki acıdan neredeyse çığlık atacaktı. Ancak acıya katlandı ve Allah'a olan duasını tekrar etmeye devam etti.

The whale ejected Jonah onto a remote island. His body was inflamed because of the acids inside the whale's stomach. He was ill, and when the sun rose, its ray burned his inflamed body so that he was on the verge of screaming for the pain. However, he endured the pain and continued to repeat his invocation to Allah.

Yüce Allah, onu korumak için üzerinde epeyce uzayan bir asma (kabak) bitirdi. Sonra yüce Allah, Yunus'un iyileşmesini sağladı ve onu bağışladı. Allah, Yunus'a, eğer O'na dua etmemiş olsaydı, kıyamet gününe kadar balinanın midesinde kalacağını bildirdi.

Almighty Allah caused a vine to grow to considerable length over him for protection. Then Allah Exalted caused Jonah to recover and forgave him. Allah told Jonah that if it had not been for his praying to Him, he would have stayed in the whale's stomach till the Day of Judgment.

Yüce Allah şöyle buyurdu:

Almighty Allah recounted:

Ve şüphesiz Yunus da elçilerdendi. Dolu gemiye kaçtığında, kura çekmeyi kabul etti ve kaybedenlerden oldu. Sonra büyük bir balık onu yuttu ve kınanmayı gerektiren bir iş yapmıştı. Eğer Allah'ı tesbih edenlerden olmasaydı, kıyamet gününe kadar onun karnında kalacaktı. Ama onu hasta bir halde çıplak bir kıyıya attık ve üzerinde bir kabak bitkisi bitirdik. Onu yüz bin kişiye, hatta daha fazlasına gönderdik; onlar da iman ettiler ve biz de onları bir süre yararlanmakla sınadık. (Kur'an, 37:139-148).

" And, verily, Jonah was one of the Messengers. When he ran to the laden ship, he agreed to cast lots and he was among the losers, Then a big fish swallowed him and he had done an act worthy of blame. Had he not been of them who glorify Allah, he would have indeed remained inside its belly (the fish) till the Day of Resurrection. But We cast him forth on the naked shore while he was sick and We caused a plant of gourd to grow over him. And We sent him to a hundred thousand people or even more, and they believed; so We gave them enjoyment for a while. (Ch 37:139-148 Quran).

Zamanla gücünü yeniden kazandı ve memleketi Nineveh'e döndü. Orada meydana gelen değişimi görünce hoş bir şaşkınlığa düştü. Bütün halk onu karşılamak için dışarı çıktı. Ona, Allah'a iman etmeye yöneldiklerini haber verdiler. Hep birlikte Merhametli Rabb'lerine şükran duası yaptılar.

Gradually he regained his strength and found his way to his hometown, Nineveh. He was pleasantly surprised to notice the change that had taken place there. The entire population turned out to welcome him. They informed him that they had turned to believe in Allah. Together they led a prayer of thanksgiving to their Merciful Lord.

İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: "Peygamber Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: 'Hiç kimse "Ben Yunus İbn Matta'dan üstünüm" demesin.'" (Sahih-i Buhari).

Ibn Abbas narrated: "The Prophet Muhammad (pbuh) said: 'One should not say I am better than Jonah Ibn Matta.'" (Sahih Bukhari).