Terdapat empat jenis cinta yang mesti dibezakan antara satu sama lain, dan sesiapa yang tidak dapat membezakan antara mereka sesungguhnya telah sesat. Pertama, cinta kepada Allah; cinta ini sahaja tidak cukup untuk menyelamatkan manusia daripada azab Allah dan untuk menerima ganjaran-Nya, kerana golongan musyrikin, mereka yang menyembah salib (orang Kristian) dan orang Yahudi juga mendakwa mencintai Allah. Kedua, mencintai apa yang Allah ﷻ cintai. Jenis inilah yang memasukkan seseorang ke dalam Islam dan mengeluarkannya daripada syirik. Manusia yang paling disayangi Allah ialah mereka yang menunaikan jenis cinta ini dengan baik. Ketiga, mencintai kerana Allah, yang merupakan salah satu syarat untuk mencintai apa yang Dia ﷻ cintai. Keempat, mengarahkan cinta seseorang kepada selain Allah; mencintai Allah ﷻ dan berhala-berhala lain pada masa yang sama. Inilah cinta golongan musyrikin. Sesiapa yang mencintai selain Allah bersama-sama Allah, bukan kerana Allah, maka dia sesungguhnya telah menjadikan mereka itu tuhan-tuhan lain selain Allah. Terdapat juga jenis cinta yang kelima, yang tidak termasuk dalam topik kita. Ia ialah cinta semula jadi manusia terhadap perkara-perkara yang sesuai dengan tabiat dirinya; seperti cinta orang yang dahaga kepada air, dan orang yang lapar kepada makanan; cinta kepada tidur, isteri dan anak-anak. Jenis-jenis cinta ini tidak dicela, melainkan jika ia mengalihkan seseorang daripada mengingati Allah ﷻ dan daripada mencintai-Nya. Allah ﷻ berfirman: ({Wahai orang-orang yang beriman! Janganlah harta benda dan anak-anak kamu melalaikan kamu daripada mengingati Allah}) dan Dia ﷻ juga berfirman: ({Lelaki-lelaki yang tidak dilalaikan oleh perniagaan mahupun jual beli daripada mengingati Allah}).2