De vorm van het islamitische regeringssysteem is niet monarchaal. Het keurt de monarchale vorm van bestuur niet goed en lijkt er ook niet op. Het bestuur in een monarchaal regeringssysteem is erfelijk, waarbij zonen de autoriteit erven van hun vaders op dezelfde manier als zij hun nalatenschap erven. Waar in het regeringssysteem van de Islam geen concept van erfelijk bestuur bestaat; in plaats daarvan wordt het bestuur uitgeoefend door degene aan wie de moslimgemeenschap (Ummah) haar eed van trouw afgelegt heeft, vrijwillig en selectief.

The shape of the Islamic ruling system is not monarchical. It neither approves of the monarchical shape of government nor does it resemble it. The ruling in the monarchical system of government is hereditary where sons inherit the authority from their fathers the same way they inherit their legacy. Whereas in the ruling system of Islam, there is no concept of hereditary ruling, rather the ruling is held by whomever the Ummah gives her pledge (of allegiance) to, willingly and selectively.

Het monarchale systeem verleent de monarch speciale privileges en rechten die exclusief aan hem zijn voorbehouden, plaatst hem boven de wet en maakt hem persoonlijk aan niemand verantwoording schuldig. Hij wordt het symbool van de natie, waarbij hij bezit heeft maar niet regeert zoals de monarchen van Europa; of hij bezit en regeert, en wordt zelfs de bron van de regels, waardoor hij het land en het volk bestuurt zoals hij wenst, zoals de koningen van Saudi Arabia, Morocco en Jordan.