De vorm van het islamitische regeringssysteem is niet republikeins. Het republikeinse systeem is gebaseerd op democratie, waarbij de soevereiniteit aan het volk wordt gegeven. Zo heeft het volk het recht op bestuur en wetgeving, en behouden zij zich het recht voor om de heerser te benoemen en te ontslaan. Zij behouden zich het recht voor om een grondwet vast te stellen en wetten uit te vaardigen, en om zowel de grondwet als de wetten af te schaffen, te wijzigen of aan te passen.

The shape of the Islamic ruling system is not republican. The republican system is based on democracy, where sovereignty is given to the people. Thus, the people have the right of ruling and legislation, and they reserve the right to appoint the ruler and remove him. They reserve the right to lay down a constitution and enact laws and to abolish, alter or modify both the constitution and the laws.

In tegenstelling hiermee is het islamitische rechtssysteem gebaseerd op de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en op de wetten van de sharia. De soevereiniteit behoort toe aan de sharia van Allah (SWT) en niet aan de moslimgemeenschap (Ummah). De moslimgemeenschap (Ummah) heeft dus geen recht om wetten te maken, noch de kalief. De enige wetgever is Allah (SWT), en de kalief heeft slechts het recht om regels voor de grondwet en wetten aan te nemen die zijn afgeleid uit het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ. Ook heeft de moslimgemeenschap (Ummah) geen recht om de kalief af te zetten; wat hem afzet is de sharia. De moslimgemeenschap (Ummah) heeft echter wel het recht om hem aan te stellen, want de islam heeft de autoriteit en de macht aan haar gegeven, dus is haar de autoriteit en de macht gegeven om degene die zij wenst te selecteren en de eed van trouw (Bay’ah) af te leggen.

In contrast, the Islamic ruling system is based on the Islamic ‘aqeedah and on the Shari’ah laws. The sovereignty is to the Shar’a of Allah (swt) and not to the Ummah. So the Ummah has no right to legislate nor does the Khaleefah. The sole legislator is Allah (swt), and the Khaleefah has the right only to adopt rulings for the constitution and cannons that are derived from the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger (swt). Also the Ummah has no right to remove the Khaleefah; what removes him is the Shar’a. However, the Ummah has the right to appoint him, for Islam gave the authority and power to her, so she has been given the authority and power to select and give the Bay’ah to whomever she wishes.

In de presidentiële vorm van het republikeinse systeem bezit de president van de republiek de verplichte bevoegdheden van het staatshoofd. Hij heeft geen premier in zijn kabinet, maar staatssecretarissen, zoals in de Verenigde Staten. In de parlementaire vorm heeft de president een premier, en liggen de verplichte regeringsbevoegdheden in de handen van het ministeriële kabinet en niet bij de president van de republiek, zoals in Duitsland.

In the Presidential form of the Republican system, the president of the republic holds the mandatory powers of the head of state. He does not have in his cabinet a prime minister, but secretaries of state, as in the United States. In the parliamentary form, the president has a prime minister, and the mandatory ruling powers are in the hands of the ministerial cabinet not the president of the republic, as in Germany.

In het kalifaat-systeem zijn er geen ministers, noch een ministerraad die samenwerkt met de kalief, zoals het geval is in het democratische systeem, waar ministers speciale portefeuilles en eigen verplichte bevoegdheden hebben. In plaats daarvan heeft de kalief Mu’awinoon die hij aanstelt om hem te bijstaan bij het uitoefenen van de functies van het kalifaat en het vervullen van de plichten ervan. Zij zijn gedelegeerde en uitvoerende assistenten. De kalief staat aan hun hoofd in zijn hoedanigheid als staatshoofd en niet als een premier, noch als het hoofd van een uitvoerend orgaan. De kalief heeft geen ministerraad die met hem samenwerkt, aangezien hij alle verplichte bevoegdheden bezit en de assistenten hem slechts helpen bij het uitvoeren van zijn verplichte bevoegdheden.

In the Khilafah system there are no ministers, nor a council of ministers working with the Khaleefah, as is the case in the democratic system, where ministers have special portfolios and mandatory powers of their own. Instead the Khaleefah has Mu’awinoon whom he appoints to assist him in assuming the functions of the Khilafah and discharging its duties. They are delegated and executive assistants. The Khaleefah heads them in his capacity as the head of state and not a prime minister, nor as a head of an executive body. The Khaleefah has no council of ministers working with him, since he has all the mandatory powers and the assistants merely help him in executing his mandatory powers.

Bovendien is in beide vormen van het republikeinse systeem, zowel het presidentiële als het parlementaire, de president verantwoording verschuldigd aan zijn volk en hun vertegenwoordigers. Het volk en hun vertegenwoordigers hebben het recht om hem te verwijderen, aangezien de soevereiniteit in het republikeinse systeem toebehoort aan het volk.

Besides, in both types of the republican system, the presidential and parliamentary, the president is accountable to his people and their representatives. The people and their representatives have the right to remove him since the sovereignty in the republican system belongs to the people.

Dit is in strijd met de Imarah van de gelovigen. De leider (Ameer) van de gelovigen is verantwoordelijk tegenover de moslimgemeenschap (Ummah) en haar vertegenwoordigers, en is verantwoording verschuldigd aan de moslimgemeenschap (Ummah) en haar vertegenwoordigers. Desondanks hebben de moslimgemeenschap (Ummah) en haar vertegenwoordigers geen recht om hem te verwijderen. Hij kan alleen worden verwijderd als hij de Shar’a schendt op een manier waarop zijn verwijdering verplicht wordt; alleen de Court of Unjust Acts beslist hierover.

This is contrary to the Imarah of the believers. The Ameer of the believers is responsible before the Ummah and her representatives and is accountable to the Ummah and her representatives. Nonetheless the Ummah and her representatives have no right to remove him. He can only be removed if he violates the Shar’a in a way that his removal becomes obligatory, the Court of Unjust Acts alone is the one that decides this.

In het republikeinse systeem, of het nu presidentieel of parlementair is, is de termijn van het presidentschap vastgesteld en kan deze niet worden overschreden.

In the republican system, whether it is presidential or parliamentary, the term of the presidency is fixed and cannot be exceeded.

Aangezien het systeem van het kalifaat de ambtstermijn van de kalief niet vastlegt. Dit wordt eerder bepaald door zijn uitvoering van de Shar’a. Zolang de kalief de regels van de Islam uitvoert, die zijn afgeleid uit het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ, blijft hij een kalief, ongeacht hoe lang zijn termijn binnen het kalifaat duurt. Indien de kalief de Shar’a schendt en afwijkt van het uitvoeren van de regels van de Islam, zou zijn ambtstermijn worden beëindigd, zelfs als dit slechts één maand of één dag zou zijn; en in dat geval moet hij onmiddellijk worden afgezet.

Whereas, the Khilafah system does not determine the Khaleefah’s term of office. This is rather determined by his implementation of Shar’a. So long as the Khaleefah is implementing the rules of Islam, that are derived from the Book of Allah, and the Sunnah of His Messenger, he remains a Khaleefah, regardless of how long his Khilafah term lasts. If the Khaleefah violated the Shar’a, and deviated from implementing the rules of Islam, his term in office would be terminated even if it were one month or one day; and he must in this instance be removed immediately.

Wij concluderen daarom dat er een groot verschil is tussen het systeem van het kalifaat en het republikeinse systeem, en tussen de kalief en de president van een republiek.

We conclude, therefore, that there is a great difference between the Khilafah system and the republican system and between the Khaleefah and the president of a republic.

Het is daarom absoluut verboden om te beweren dat het islamitische systeem een republikeins systeem is, of om de term ‘Islamitische Republiek’ te gebruiken, aangezien er een grote tegenstrijdigheid bestaat tussen de fundamenten waarop de twee systemen zijn gebaseerd, naast het verschil tussen hen in vorm en details.

It is, therefore, absolutely forbidden to claim that the Islamic system is a republican system, or to use the term ‘Islamic Republic’, for there exists a great contradiction between the foundations upon which the two systems are founded, in addition to the difference between them in there shape and details.