Het vierde principe stelt dat de kalief het enige orgaan is met de verplichte bevoegdheid om wetten en wetgeving aan te nemen. Dit is bewezen door de algemene consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah). Naar aanleiding van deze consensus zijn de volgende sharia-principes afgeleid: “De mening van de imam beslecht het verschil”; “De mening van de imam is bindend”; “De Sultan (imam) behoudt zich het recht voor om nieuwe wetten aan te nemen voor zover er nieuwe zaken ontstaan”.

The fourth principle, states that the Khaleefah is the sole body with mandatory powers to adopt laws and legislation. This has been proved by the general consensus of the Sahabah (Ijmaa’). Following this consensus these Shari’ah principles have been derived: “The opinion of the Imam settles the difference”; “The opinion of the Imam is binding”; “The Sultan (Imam) reserves the right to adopt new laws for as many new matters that arise”.

Dit zal later worden uitgelegd samen met de bewijzen, in het hoofdstuk over de verplichte bevoegdheden van de kalief.

This will be explained later on together with its proofs, in the chapter on the mandatory powers of the Khaleefah.