Kampuni (Ash-Sharika) kwa maana ya lugha ni kuchanganya hisa mbili au zaidi pamoja kiasi kwamba hakuna hisa yoyote inayoweza kutofautishwa na nyingine. Kampuni katika Shariah ni mkataba baina ya watu wawili au zaidi, ambao wanakubaliana kufanya kazi ya kifedha kwa nia ya kupata faida. Mkataba wa kampuni unahitaji kuwepo kwa ijab (pendekezo) na qabul (kukubali), kama ilivyo kwa mikataba yote ya Kiislamu. Ijab hutokea pale mmoja wa pande mbili anaposema kwa mwenzake: 'Nimeingia nawe ushirikiano katika jambo fulani,' na upande wa pili unajibu kwa kusema, 'Nimekubali.' Maneno hayo halisi hayana lazima, bali maana yake ndiyo muhimu. Ni lazima katika ijab na qabul kuwepo kitu kinachoonyesha kwamba mmoja wa pande alimwambia mwenzake kwa mdomo au kwa maandishi kuhusu jambo la ushirikiano katika jambo fulani, na mwenzake akakubali. Kwa hiyo, makubaliano ya ushirikiano peke yake hayawakilishi mkataba. Vilevile, makubaliano ya kulipa fedha au mali kwa ajili ya ushirikiano pia hayazingatiwi kuwa mkataba. Badala yake, mkataba lazima uhusishe dhana ya ushirikiano katika jambo fulani. Sharti la uhalali wa mkataba wa ushirikiano katika Uislamu ni kwamba jambo lililokubaliwa liwe haki ya kutumia mali, na haki hii ya kutumia mali ambayo mkataba wa kampuni umefungwa juu yake, inafaa kwa uwakilishi (Wakala), kiasi kwamba kinachopatikana kwa kutumia hiyo haki kigawanywe baina ya washirika wawili.