Utaifishaji ni mojawapo ya desturi za mfumo wa Kibepari, ambao ni uhamishaji wa mali ya mtu binafsi kuwa mali ya Serikali, pale ambapo Serikali inaona kwamba kuna maslahi ya umma yanayohitaji mali hii kumilikiwa na Serikali, ilhali mali hii asili yake ni ya watu binafsi. Serikali hailazimiki kufanya utaifishaji; badala yake ina uhuru wa kutaifisha ikiwa itachagua kufanya hivyo, au kuiacha mali ilivyo bila kutaifishwa. Mwenendo huu ni tofauti na ule unaohusu mali ya umma na mali ya Serikali, ambazo kwa mujibu wa kanuni za Uislamu, zinaendana na asili ya mali hiyo na maelezo yake, na hivyo ni hivyo bila kujali maoni ya Serikali. Kwa hiyo hakika ya mali hiyo ni lazima ichunguzwe; ikiwa Waislamu wote wana haki ndani yake, basi itakuwa ni mali ya Serikali na inapaswa kuimilikiwa nayo. Lakini ikiwa Waislamu wote hawana haki yoyote ndani yake, basi inabaki kuwa mali ya mtu binafsi, ambayo Serikali haipaswi kuimiliki. Na ikiwa mali hiyo ni ya huduma za jamii au ya madini, au asili yake hairuhusu umiliki wa mtu binafsi, basi kwa kawaida inakuwa mali ya umma, na Serikali haiwezi kuiweka kama mali ya mtu binafsi. Ikiwa mali hiyo haikuwa katika kundi la mali ya umma, basi lazima ibaki kuwa mali ya mtu binafsi, na Serikali kabisa haiwezi kuitaifisha, wala kuimiliki kinyume na mapenzi ya mmiliki wake, isipokuwa ikiwa yeye amekubali kuiuza kwa Serikali kama angeiuza kwa mtu binafsi yeyote, na Serikali ikainunua kutoka kwake kama mtu binafsi yeyote angeinunua. Hivyo basi, Serikali haiwezi kumiliki mali za watu binafsi kwa nguvu, kwa kisingizio cha maslahi ya umma, hata ikiwa itailipa thamani yake; hii ni kwa sababu mali za mtu binafsi lazima ziheshimiwe na kulindwa, na hakuna yeyote anayeruhusiwa kufanya uonevu kuhusiana nazo, hata ikiwa ni Serikali. Ikiwa jambo hili lingetokea, uvamizi huo ungezingatiwa kuwa jambo linalostahili kuwasilishwa kama malalamiko, ambalo mmiliki binafsi angeweza kuliwasilisha kwenye Mahkamat al-Mathalim (mahakama ya vitendo vya dhuluma), ili malalamiko yake yatatuliwe (na kitendo cha dhuluma kiondolewe). Hii ni kwa sababu Khalifah hana haki ya kuchukua chochote kilicho chini ya mamlaka ya mtu yeyote, isipokuwa kwa haki inayojulikana na iliyothibitishwa. Dola pia haiwezi kubakiza sehemu yoyote ya mali ya umma au mali ya Dola mikononi mwa mtu binafsi kwa kisingizio cha maslahi ya umma, kwa kuwa maslahi ya mali hizo yameshabainishwa na Shar'a wakati ilipoitambulisha mali ya umma, mali ya Dola na mali ya umiliki binafsi.