ابو نضرہ نے کہا: ہمارے ایک آدمی، جن کا نام جابر یا جبیر تھا، نے کہا: "میں عمر کے پاس گیا جب وہ خلیفہ تھے، تاکہ اپنی ایک ضرورت کے بارے میں ان سے بات کروں۔ میں رات کے وقت مدینہ پہنچا اور سیدھا ان کے پاس گیا۔ میں ذہین آدمی ہوں اور میری زبان تیز ہے، یا اس نے کہا: میری تقریر میں فصاحت ہے۔ میں نے اس دنیا کو دیکھا تھا اور اسے حقیر جانا تھا۔ میں نے اسے بے قیمت سمجھ کر چھوڑ دیا تھا۔ عمر کے پہلو میں ایک سفید بالوں اور سفید کپڑوں والا شخص بیٹھا تھا۔ جب میں اپنی بات ختم کر چکا تو اس نے کہا: 'تم نے جو کچھ کہا وہ درست ہے، سوائے اس کے جو تم نے دنیا پر حملہ کیا۔ کیا تم جانتے ہو کہ یہ دنیا کیا ہے؟ یہ دنیا وہ ہے جس میں ہم آخرت تک پہنچتے ہیں (یا اس نے کہا: جہاں ہمارا توشہ ہے)۔ اس میں ہمارے وہ اعمال ہیں جن کا بدلہ ہمیں آخرت میں ملے گا۔' اس نے کہا: 'ایک شخص نے اس دنیا میں کام کیا جو اسے مجھ سے بہتر جانتا تھا۔' میں نے پوچھا: 'امیر المؤمنین، ہمارے پہلو میں بیٹھا یہ شخص کون ہے؟' انہوں نے جواب دیا: 'مسلمانوں کے سردار، ابی بن کعب۔'"

476. Abu Nadra said, "One of our men called Jabir or Jubayr said, 'I went to 'Umar while he was Khalif to ask for something which I needed. I reached Madina during the night and went straight to him. I am someone with intelligence and a ready tongue or he said speech (meaning eloquence). I had looked at this world and thought little of it. I had abandoned it as not being worth anything. At 'Umar's side there was a man with white hair and white clothes. When I had finished speaking, he said, "All that you have said is correct except for your attack on this world. Do you know what this world is? This world is that in which we reach (or he said, 'where our provision is') the Next World. It contains our actions for which we will be rewarded in the Next World." He said, "A man who knows this world better than I do worked in it." I asked, "Amir al-Mu'minin, who is this man at our side?" He replied, 'The master of the Muslims, Ubayy ibn Ka'b.'"

478. هَنّاش بن حارث روایت کرد که پدرش گفت: «یکی از مردان ما مادیانی داشت که باردار شد. او آن را ذبح کرد و گفت: "آیا آن قدر زنده خواهم ماند که بر این اسب سوار شوم؟" سپس نامه‌ی عمر را دریافت کردیم که به ما دستور می‌داد به روزی‌ای که الله به ما داده است توجه کنیم تا آن را رشد دهیم، زیرا هنوز برای کار وقت هست.» 479. انس بن مالک روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «اگر قیامت برپا شود در حالی که یک نهال خرما در دست یکی از شما باشد و امکان داشته باشد که پیش از برپایی قیامت آن را بکارد، باید آن را بکارد.» 480. داوود بن داوود گفت: «عبدالله بن سلام به من گفت: "اگر شنیدی که دجال خروج کرده در حالی که نهال‌های خرما می‌کاری، برای سامان دادن به آن دیر نیست، زیرا مردم پس از آن هم معیشت خواهند داشت."»

478. Hanash ibn al-Harith reported that his father said, "One of our men had a mare which became pregnant which he then slaughtered, saying, 'Will I live long enough to ride this horse?' Then we received 'Umar's letter telling us to attend to the provision that Allah has given us in order to make it thrive since there is still time in the business." 479. Anas ibn Malik reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "If the Final Hour comes while you have a palm-cutting in your hands and it is possible to plant it before the Hour comes, you should plant it." 480. Dawud ibn Dawud said, "'Abdullah ibn Sallam said to me, 'If you hear that the Dajjal has come out while you are planting young palm trees, it is not too soon to put it in order, for people will still have livelihood after that."

۴۸۱. از ابوهریره روایت شده که پیامبر ﷺ فرمود: «سه دعا وجود دارد که اجابت می‌شود: دعای کسی که به او ستم شده، دعای مسافر، و دعای پدر و مادر برای فرزندشان.»

481. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "There are three supplications which are answered: the supplication of the person who is wronged, the supplication of the traveller, and the supplication of a parent for his child.

۴۸۲. جابر روایت کرد که پیامبر ﷺ بر منبر بود. به سوی یمن نگریست و فرمود: «خدایا، دل‌های اهل آن را به سوی ما متمایل ساز». سپس به سوی عراق نگریست و چیزی مانند آن فرمود. به هر افقی نگریست و همانند آن را گفت. و فرمود: «خدایا، از میراث زمین به ما روزی ده و در مُد و صاع ما برکت ده».

482. Jabir reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, on the minbar. He looked towards the Yemen and said, "O Allah, bring their hearts," and he looked towards Iraq and said something similar. He looked towards every horizon and said the like of that. He said, 'O Allah, provide for us out of the legacy of the earth and bless us in our mudd and our sa'."