۳۳۳. ابوبکر روایت کرد که مردی در حضور پیامبر ﷺ یاد شد و کسی او را ستود. پیامبر ﷺ فرمود: «وای بر تو! گردن دوستت را زدی!» و این سخن را چندین بار تکرار کرد. سپس فرمود: «اگر کسی از شما ناچار است که کسی را بستاید، باید بگوید: "گمان می‌کنم فلانی چنین و چنان است"، و اگر او واقعاً چنان باشد، حساب او با خداست. کسی نمی‌تواند حق خداوند را در گواهی دادن بر شخصیت دیگری از آنِ خود کند.»

333. Abu Bakr reported that a man was mentioned in the presence of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and someone praised him. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Woe to you! You have cut off the head of your companion!" and he repeated that several times. He went on, "If one of you must praise someone, he should say, 'I consider that so-and-so is such-and-such.' Allah is the One who will take account of him if he thinks that he is indeed like that, No one can appropriate Allah's right to attest to someone's character." .

۳۳۴. از ابوموسی روایت است که پیامبر ﷺ شنید مردی مردی دیگر را ستایش می‌کند و در ستایش او مبالغه می‌نمود. پیامبر ﷺ فرمود: «تو آن مرد را هلاک کردی یا پشتش را شکستی.»

334. Abu Musa reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, heard a man praise another man and he was using exaggeration in his praise of him. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "You have destroyed or broken the man's back." .

۳۳۵. ابراهیم التیمی از پدرش نقل کرد که گفت: «ما با عمر نشسته بودیم که مردی، مردی دیگر را در برابر رویش ستود. عمر گفت: "تو آن مرد را مجروح کردی؛ خداوند تو را مجروح کند."»

335. Ibrahim at-Taymi reported that his father said, "We were sitting with 'Umar and one man praised another man to his face." He said, "You have wounded the man. May Allah wound you." .

۳۳۶. زید بن اسلم روایت کرد که پدرش شنید که عمر می‌گفت: «ستایش، ذبح است.» راوی افزود: «مقصودش این بود که وقتی پذیرفته شود.»

336. Zayd ibn Aslam reported that his father heard 'Umar state, "Praise is slaughter." The transmitter added, "He meant when it is accepted."

[* او یقین دارد که ستایش او باعث غرور یا خودبزرگ‌بینی نخواهد شد.] ۳۳۷. ابوهریره روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «بهترین مردم ابوبکر است. بهترین مردم عمر است. بهترین مردم ابوعبیده است. بهترین مردم اُسَید بن حُضَیر است. بهترین مردم ثابت بن قیس بن شمّاس است. بهترین مردم معاذ بن عمرو بن الجموح است. بهترین مردم معاذ بن جبل است.» سپس فرمود: «بدترین مردم فلان کس است. بدترین مردم فلان کس است»، تا آنکه هفت مرد را نام برد.

[* He is certain that his praise will nor produce pride or vanity.] 337. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "The best of men is Abu Bakr. The best of men is 'Umar. The best of men is Abu 'Ubayda. The best of men is Usayd ibn Hudayr. The best of men is Thabit ibn Qays ibn Shammas. The best of men is Mu'adh ibn 'Amr ibn al-Jamuh. The best of men is Mu'adh ibn Jabal." Then he said, "The worst of men is so-and so. The worst of men is so-and-so," until he had named seven men.

۳۳۸. عایشه گفت: «مردی از رسول خدا ﷺ اجازهٔ ورود خواست و رسول خدا ﷺ فرمود: "او بد فرزند قبیلهٔ خویش است." چون آن مرد وارد شد، پیامبر ﷺ با او خوشرویی و گشاده‌رویی کرد. وقتی آن مرد رفت، مرد دیگری اجازهٔ ورود خواست. او فرمود: "او فرزند خوب قبیلهٔ خویش است." چون وارد شد، با او همان‌گونه که با مرد پیشین خوشرویی کرده بود، خوشرو نبود. وقتی او نیز رفت، گفتم: "ای رسول خدا ﷺ، شما دربارهٔ فلانی آن‌گونه گفتید، اما با او خوشرویی کردید. و دربارهٔ فلانی آن‌گونه گفتید، اما من شما را چنان نیافتم." فرمود: "ای عایشه، بدترین مردم کسانی‌اند که مردم به‌خاطر زبان بدشان از آنان می‌ترسند."»

338. 'A'isha said, "A man asked permission to come to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and the Messenger of Allah said, 'He is an evil son of his tribe.' When the man came in, the Prophet was courteous and cheerful towards him. When that man left, another man asked permission to come in. He said, 'He is an excellent son of his tribe.' When he came in, he was not cheerful towards him as he had been cheerful towards the other man. When he left, I said, 'Messenger of Allah, you said what you said about so-and-so and yet you were courteous to him. You said what you said about so-and-so and I did not see you do the same.' He said, ''A'isha, the worst of people are those who are feared on account of their bad language.'"

339. ابو معمر گفت: مردی شروع به ستایش یکی از امیران کرد. المقداد شروع کرد به پاشیدن خاک به صورت او و گفت: «رسول خدا ﷺ به ما دستور داد که به صورت کسانی که مردم را ستایش می‌کنند خاک بپاشیم.»

339. Abu Ma'mar said, "A man began to praise one of the amirs. Al-Miqdad began to throw dirt in his face and said, 'The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, commanded us to throw dust into the faces of those who praise people.'" .

340. از عطاء بن ابی رباح روایت است که مردی در حضور ابن عمر، مرد دیگری را ستایش می‌کرد. ابن عمر شروع کرد به پاشیدن خاک به سوی دهان او. گفت: «رسول‌الله ﷺ فرمود: "هرگاه کسانی را دیدید که مردم را ستایش می‌کنند، خاک به صورتشان بپاشید."»

340. 'Ata' ibn Abi Rabah reported that a man was praising another man in the presence of Ibn 'Umar. Ibn 'Umar began to throw dust towards his mouth. He said, "The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, 'When you see those who praise people, throw dust in their faces.'" .

۳۴۱. رجاء گفت: «روزی مهجان و من به مسجد اهل بصره رفتیم. بریدة الأسلمی کنار یکی از درهای مسجد نشسته بود. داخل مسجد مردی به نام صبکة بود که نمازهایش را طولانی می‌کرد. به درِ مسجد رسیدیم که پارچه‌ای پشمی با منگوله بر آن آویخته بود. بریده از کسانی بود که شوخی می‌کرد. او گفت: "مهجان، آیا تو مانند صبکه نماز نمی‌خوانی؟" مهجان پاسخی نداد و بازگشت. مهجان گفت: "رسول خدا ﷺ روزی دست مرا گرفت و با هم به بالای کوه أحد رفتیم. او به مدینه نگریست و فرمود: "وای بر شهری که مردمش آن را رها کنند وقتی بسیار آباد شده است. سپس دجّال به آن می‌آید و در هر یک از دروازه‌هایش دو فرشته می‌یابد، پس داخل آن نمی‌شود."» سپس فرود آمد تا به مسجد رسیدیم، و رسول خدا ﷺ مردی را دید که نماز می‌گزارد، سجده و رکوع می‌کرد. رسول خدا ﷺ از من پرسید: "این کیست؟" و من شروع کردم به ستایش او و گفتم: "ای رسول خدا، این فلانی و فلانی است." فرمود: "بس کن! اگر او بشنود، او را هلاک خواهی کرد."» رجاء ادامه داد: «سپس [بریده] راه افتاد تا به حجره‌هایش رسید، آنگاه شروع کرد به تکاندن خاک از دست‌هایش و گفت: "بهترین بخش دین شما، آسان‌ترین آن است." و این را سه بار تکرار کرد.»

341. Raja' said. "One day Mihjan and I went to the mosque of the people of Basra. Burayda al-Aslami was sitting there by one of the mosque doors. Inside the mosque there was a man called Sabka who used to make the prayers long. We came to the mosque door which had a fringed woollen cloth over it. Now Burayda was someone who made jokes. He said, 'Mihjan, don't you pray as Sabka prays?' Mihjan did not answer and went back. Mihjan said, 'The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, once took me by the hand and we went together to the top of Uhud. He looked down on Madina and said, "Woe to a town whose people will abandon it when it becomes very prosperous. Then the Dajjal will come to it and find two angels at each of its gates, so he will not enter it." Then he went down until we reached the mosque and the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, saw a man praying, prostrating and bowing. The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, asked me, "Who is this?" and I began to praise him, saying, "Messenger of Allah, this is so-and-so and so-and-so." "Stop!" he said, "Do not let him hear or you will destroy him."'" Raja' continued, "He began to walk until he reached his rooms and then he began to shake the dust off his hands and said, 'The best part of your deen is the easiest of it.' and he repeated that three times."

۳۴۲. الأسود بن سریع گفت: «نزد پیامبر ﷺ آمدم و گفتم: "ای فرستادهٔ خدا، من خدا و شما را در قصیده‌ها و مدایح ستایش کرده‌ام." فرمود: "درباره‌ی پروردگارت، باید او ستایش شود." پس شروع به خواندن آن‌ها کردم. سپس مردی بلندقامت و کم‌مو اجازهٔ ورود خواست. پیامبر ﷺ به من فرمود: "ساکت باش." آن مرد آمد، مدتی سخن گفت و سپس رفت. دوباره شروع به خواندن کردم. سپس آن مرد بازگشت و باز پیامبر ﷺ مرا به سکوت واداشت. آنگاه مرد دوباره رفت. این کار دو یا سه بار تکرار شد. پرسیدم: "این مردی که باید برایش ساکت باشم کیست؟" پاسخ داد: "این مردی است که سخنان بیهوده را دوست ندارد."» [It is said that it was 'Umar ibn al-Khattab]

342. Al-Aswad ibn Suray' said, "I came to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and said, 'Messenger of Allah, I have praised Allah and you in poems of praise and eulogies.' He said, 'As far as your Lord is concerned, He must be praised,' and so I began to recite them. Then a tall bald man asked for permission to enter. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, told me, 'Be silent.' The man came in and spoke for a time and then left. Then I recited again. Then the other man came back and he made be silent again. Then the man left again. That happened two or three times. I asked, 'Who is this man for whom I must be silent?' He replied, 'This is a man who does not like vain things.'" [It is said that it was 'Umar ibn al-Khattab]

۳۴۳. ابو نُجَید گفت: شاعری نزد عمران بن حصین آمد و عمران به او چیزی بخشید. از عمران پرسیدند: «به شاعر می‌بخشی؟» گفت: «آبرویم را حفظ می‌کنم (از هجوِ او).»

343. Abu Nujayd said, "A poet came to 'Imran ibn Husayn and 'Imran gave him something. 'Imran was asked, 'You give to a poet?' He said, 'I am preserving my reputation (from his satire).'"