۵۳۸. الأسود گفت: از عائشه، رضی الله عنها، پرسیدم: «پیامبر ﷺ هنگامی که با خانواده‌اش بود چه می‌کرد؟» پاسخ داد: «در کارهای خانه به خانواده‌اش کمک می‌کرد، و هنگامی که وقت نماز می‌رسید، بیرون می‌رفت.» ۵۳۹. هشام بن عروه گفت که پدرش گفت: از عائشه، رضی الله عنها، پرسیدم: «پیامبر ﷺ در خانه‌اش چه می‌کرد؟» پاسخ داد: «کفش‌های خود را وصله می‌زد و مانند هر مردی که در خانه‌اش کار می‌کند، کار می‌کرد.» ۵۴۰. هشام گفت: از عائشه پرسیدم: «پیامبر ﷺ در خانه‌اش چه می‌کرد؟» پاسخ داد: «همان کاری را می‌کرد که یکی از شما در خانه‌اش می‌کند. کفش وصله می‌زد، جامه‌ها را پینه می‌کرد و می‌دوخت.» ۵۴۱. عمره روایت کرد که از عائشه پرسیده شد: «رسول خدا ﷺ در خانه‌اش چه می‌کرد؟» پاسخ داد: «او مردی مانند سایر مردان بود. کَک‌های جامه‌اش را می‌گرفت و گوسفندانش را می‌دوشید.»

538. Al-Aswad said, "I asked 'A'isha, may Allah be pleased with her, 'What did the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, do when he was with his family?' She replied, 'He would do chores for his family, and when it was time for the prayer, he would go out.'" 539. Hisham ibn 'Urwa said that his father said, "I asked 'A'isha, may Allah be pleased with her, 'What did the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, do in his house?' She replied, 'He mended his sandals and worked as any man works in his house.'" 540. Hisham said, "I asked 'A'isha, 'What did the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, do in his house?' She replied, 'He did what one of you would do in his house. He mended sandals and patched garments and sewed." 541. 'Amra reported that 'A'isha was asked, "What did the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, do in his house?" She replied, "He was a man like other men. He removed the fleas from his garment and milked his sheep."

۵۴۲. المقدام بن معدیکرب روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمود: «هرگاه یکی از شما نسبت به برادرش محبت داشت، باید به او خبر دهد که او را دوست دارد.» ۵۴۳. مجاهد گفت: «یکی از یاران پیامبر ﷺ مرا دید و از پشت سر شانه‌ام را گرفت. او گفت: "من تو را دوست دارم" و سپس افزود: "آن کسی که من به خاطر او تو را دوست دارم، تو را دوست دارد." سپس ادامه داد: "اگر نبود که رسول خدا ﷺ فرمود: "هرگاه مردی نسبت به مرد دیگری محبت داشت، باید به او بگوید که او را دوست دارد"، این را به تو نمی‌گفتم."» ۵۴۴. انس روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمود: «هرگاه دو مرد به یکدیگر محبت داشته باشند، برتر از آن دو کسی است که محبتش نسبت به همراهش قوی‌تر باشد.»

542. Al-Miqdam ibn Ma'dikarib reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "When one of you has love for his brother, he should inform him that he loves him." 543. Mujahid said, "One of the Companions of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, met me and took hold of my shoulder from behind. He said, 'I love you,' and he went on to say, 'The One for whose sake I love you loves you.' He continued, 'If it had not been that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, "When a man has love for another man, he should tell him that he loves him," I would not have told you.'" 544. Anas reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "When two men have love for one another, the better of them is the one who has the strongest love for his companion."

545. معاذ بن جبل گفت: «هرگاه برادرت را دوست داری، با او نزاع مکن و با او بدرفتاری مکن و دربارهٔ او سؤال مکن. ممکن است دشمنی از دشمنانش پدیدار شود و چیزی دربارهٔ او بگوید که حقیقت ندارد و در نتیجه میان شما جدایی بیندازد.» 546. عبدالله بن عمرو روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «هر کس برادرش را در راه الله و برای الله دوست داشته باشد، باید بگوید: "من تو را برای الله دوست دارم"، و هر دو وارد بهشت خواهند شد. کسی که به خاطر الله کسی را دوست دارد، به سبب این محبتش، درجه‌ای بالاتر از کسی دارد که او را دوست می‌دارد.»

545. Mu'adh ibn Jabal said, "When you have love for your brother, do not quarrel with him or treat him badly nor ask questions about him, It may be that an enemy of his will appear and say something about him which is not true and will thereby cause a split between you." 546. 'Abdullah ibn 'Amr reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Anyone who has love for his brother in Allah and for Allah should say, 'I love you for Allah,' and they will both enter the Garden. The one who has love for someone in Allah has a degree over the one he loves because of his love."

۵۴۷. عیاض بن خلیفہ نے سنا کہ علی صفین کے موقع پر فرما رہے تھے: «عقل دل میں ہوتی ہے۔ رحمت جگر میں ہوتی ہے۔ شفقت تلی میں ہوتی ہے۔ نفس پھیپھڑوں میں ہوتا ہے۔»

547. 'Iyad ibn Khalifa heard 'Ali say at Siffin, "The intellect is located in the heart. Mercy is located in the liver, Compassion is located in the spleen. The self (nafs ) is located in the lungs."

548. عبدالله بن عمرو گفت: «ما با پیامبر خدا ﷺ نشسته بودیم که مردی بادیه‌نشین، با عبایی که حاشیه‌ای داشت، آمد تا اینکه پیش روی پیامبر خدا ﷺ ایستاد. گفت: "همراه تو هر سوارکاری را خوار کرده و هر چوپانی را بالا برده است." پیامبر ﷺ دامن عبای او را گرفت و فرمود: "می‌بینم که لباس کسی را پوشیده‌ای که خِرَد ندارد." سپس فرمود: "هنگامی که حضرت نوح ؑ به پسرش فرمود: من به تو سفارشی می‌کنم. تو را به دو چیز فرمان می‌دهم و از دو چیز بازت می‌دارم. تو را فرمان می‌دهم که بگویی: لا إله إلا الله. زیرا اگر هفت آسمان و هفت زمین حلقه‌ای تاریک بودند، "لا إله إلا الله" آن را می‌برید. و تو را فرمان می‌دهم که بگویی: سبحان الله و بحمده. زیرا این نماز هر چیزی است و به سبب آن، روزی هر چیزی داده می‌شود. و از شرک ورزیدن به خدا و تکبر بازت می‌دارم." (راوی می‌گوید:) پرسیدم (یا گفته شد): "ای پیامبر خدا، ما شرک را می‌شناسیم، اما تکبر چیست؟ آیا این است که یکی از ما عبایی داشته باشد که آن را بپوشد؟" پیامبر ﷺ فرمود: "نه." پرسیدم: "آیا این است که یکی از ما کفشی زیبا با دو بند نیکو داشته باشد؟" فرمود: "نه." پرسیدم: "آیا این است که یکی از ما حیوانی داشته باشد که بر آن سوار شود؟" فرمود: "نه." پرسیدم: "آیا این است که یکی از ما همنشینانی داشته باشد که نزد او بنشینند؟" فرمود: "نه." پرسیدم: "پس ای پیامبر خدا، تکبر چیست؟" فرمود: "آن است که حق را نادیده بگیری و به مردم ناسپاسی کنی."» 549. ابن عمر روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «هر کس گستاخی کند یا با تکبر راه رود، با خشم خداوند متعال روبه‌رو خواهد شد.» 550. ابوهریره روایت کرد که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «کسی که با خدمتکارش غذا بخورد، بر الاغ سوار شود در بازارها، و گوسفندش را ببندد و شیر بدوشد، متکبر نیست.» 551. صالح، فروشندهٔ پارچه، روایت کرد که مادربزرگش گفت: «علی، خدا از او خشنود باد، را دیدم که تُرُنج‌ها را به یک درهم خرید و در پتوی خود گذاشت. به او گفتم (یا مردی به او گفت): "من آن را برای شما حمل می‌کنم، امیرالمؤمنین." گفت: "نه، پدر خانواده سزاوارترین کس برای حمل آن است."» 552. ابوهریره روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود که خداوند متعال فرمود: «عزت ردای من است و کبریایی ردای من. هر که در یکی از این دو با من نزاع کند، او را عذاب خواهم کرد.» 553. نعمان بن بشیر را شنیدند که بر منبر می‌گفت: «شیطان دام‌ها و تله‌ها دارد. دام‌ها و تله‌های شیطان این است که به نعمت‌های خدا ناسپاسانه شادی کنند، به بخشش‌های خدا فخر فروشند، بر بندگان خدا تکبر ورزند و از هوای نفس، نه برای خاطر خدا، پیروی کنند.» 554. ابوهریره روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «بهشت و آتش با هم مجادله کردند و آتش گفت: "ستمگران و متکبران به من وارد خواهند شد." بهشت پاسخ داد: "ضعیفان و فقیران به من وارد خواهند شد." خداوند متعال به بهشت فرمود: "تو رحمت من هستی و به هر که بخواهم به تو نشان می‌دهم." سپس به آتش فرمود: "تو عذاب منی که با آن هر که را بخواهم عذاب می‌کنم. هر یک از شما پر خواهد شد."» 555. ابوسلمه بن عبدالرحمن گفت: «یاران پیامبر خدا ﷺ نه بخیل بودند و نه در عبادت سست. در مجالس خود برای یکدیگر شعر می‌خواندند و از امور جاهلیت یاد می‌کردند. اما هنگامی که از یکی از آنان دربارهٔ چیزی از امور خدا پرسیده می‌شد، چشمانش چنان می‌گشت که گویی دیوانه شده است.» 556. ابوهریره روایت کرد که مردی خوش‌قیافه نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت: «من زیبایی را دوست دارم و آنچه می‌بینی به من داده شده، پس نمی‌خواهم کسی بر من برتری داشته باشد» (و یا گفت: «به اندازهٔ بند کفش» یا «به اندازهٔ بند کفش سرخ»). آیا این کبر است؟ فرمود: «نه. کبر آن است که کسی حق را انکار کند و مردم را خوار شمارد.» ۵۵۷. عمرو بن شعیب از پدرش روایت کرد که پدربزرگش نقل کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «در روز قیامت متکبران به شکل مردانی در صورت ذرّه‌هایی گرد آورده می‌شوند. ذلت از هر سو بر ایشان چیره می‌شود. آنان را به زندانی در جهنم که بولس نام دارد می‌رانند. شعله‌های سوزان‌ترین آتش بر فراز ایشان برمی‌خیزد. ناچار می‌شوند چرک اهل آتش را بنوشند، همان مایع متعفنی که از پوست‌هایشان تراوش می‌کند.»

558. از عایشه روایت شده که پیامبر ﷺ فرمود: «برو، انتقام بگیر.» [روشن است که این بخشی از حدیث بعدی است، اما با لفظی متفاوت.] 559. از عایشه روایت شده که همسران پیامبر ﷺ فاطمه را نزد پیامبر ﷺ فرستادند و او اجازهٔ ورود خواست، در حالی که پیامبر ﷺ نزد عایشه، رضی الله عنها، بود که لباسی از پشم بر تن داشت. او به فاطمه اجازهٔ ورود داد و فاطمه وارد شد. فاطمه گفت: «همسرانت مرا فرستاده‌اند تا دربارهٔ دختر ابوقحافه (یعنی عایشه) از تو عدالت بخواهم.» پیامبر ﷺ فرمود: «دخترم، آیا آنچه را من دوست دارم دوست می‌داری؟» گفت: «آری.» فرمود: «پس این زن را دوست بدار.» فاطمه برخاست و رفت و آنان را آگاه کرد. همسران گفتند: «تو اصلاً به ما کمکی نکردی. نزد او بازگرد.» فاطمه گفت: «به خدا سوگند، دیگر هرگز دربارهٔ او با او سخن نخواهم گفت!» عایشه گفت: پس زینب، همسر پیامبر ﷺ، را فرستادند و او اجازهٔ ورود خواست و به او اجازه داده شد. او همان سخن را به پیامبر ﷺ گفت. سپس زینب شروع به عیب‌جویی و ناسزاگویی به من کرد. پس نگریستم تا ببینم آیا پیامبر ﷺ به من اجازه خواهد داد یا نه. منتظر ماندم تا دیدم پیامبر ﷺ کراهتی ندارد که من انتقام بگیرم. آنگاه به زینب حمله کردم و در شکست دادن سختِ او درنگ نکردم. رسول خدا ﷺ لبخند زد و فرمود: «تو واقعاً دختر ابوبکری.»

558. 'A'isha reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Go ahead, take revenge." [It is clear that this is part of the next hadith, but with a different wording.] 559. 'A'isha reported that the wives of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, sent Fatima to the Prophet and she asked for permission to enter while the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was with 'A'isha, may Allah be pleased with her, who was wearing a wool dress. He gave her permission to enter and she came in. She said, "Your wives have sent me to ask you for justice regarding the daughter of Abu Quhafa (i.e. 'A'isha)." He said, "Daughter, do you love what I love?" "Yes," she replied. He said, "Then love this woman." She got up and left and told them. The wives said, "You have not helped us at all. Go back to him." She said, "By Allah, I will never speak to him about her again!" 'A'isha said, "So they sent Zaynab, the wife of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and she asked for permission to go in and he gave her permission. She said the same thing to him, and then Zaynab began to disparage and revile me, so I looked to see whether the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, would give me permission. I waited until I saw that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was not averse to me taking my revenge. I attacked Zaynab and I did not hesitate to inflict a severe defeat on her. The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, smiled and said, 'You are indeed the daughter of Abu Bakr.'"

560. ابو هریره گفت: «در پایان زمان قحطی‌ای خواهد بود، و هر کس آن را درک کند، با کسانی که شکم‌هایشان گرسنه است، عدالت نخواهد کرد.» 561. ابو هریره روایت کرد که انصار به پیامبر ﷺ گفتند: «نخلستان‌ها را میان ما و برادرانمان (مهاجران) تقسیم کن.» او فرمود: «نه.» گفتند: «پس ما را از زحمت نگهداری آنها آسوده کنید، و ما هم در میوه با شما شریک خواهیم بود.» گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم.» 562. عبدالله بن عمر روایت کرد که عمر بن خطاب در سال خشکسالی سخن گفت؛ سالی که سخت و فاجعه‌بار بود. عمر پس از آن‌که تمام کوشش خود را برای یاری بادیه‌نشینان با شتر، گندم و روغن از اموال مزارع به کار برده بود، تا جایی که همه مزارع در اثر این تلاش‌ها خشک شدند، برخاست و دعا کرد و گفت: «خدایا! برای ایشان در بالای کوه‌ها باران فرست!» خداوند این دعا را درباره او و مسلمانان اجابت کرد. وقتی باران فراوان بارید، گفت: «ستایش از آنِ خداست! به خدا سوگند، اگر خداوند به ما گشایش نمی‌داد، هیچ خانه‌ای از خانه‌های مسلمانان را که دارایی دارد، بدون آن‌که به همان تعداد افراد نیازمند را همراه او قرار دهم، رها نمی‌کردم. دو نفر با غذایی که تنها یک نفر را کفایت می‌کند، نخواهند مرد.» [* ۱۸ هجری، سالی که بسیاری از مردم و حیوانات بر اثر خشکسالی طولانی‌ای که زمین را همچون خاکستر کرده بود، از میان رفتند.] 563. سلمة بن اکوع روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «اما قربانی‌های شما، هیچ‌یک از شما نباید پس از سه روز چیزی از آن را در خانه‌اش باقی بگذارد.» چون سال بعد فرا رسید، گفتند: «ای فرستاده خدا، آیا همان کاری را که سال گذشته کردیم، انجام دهیم؟» فرمود: «بخورید و ذخیره کنید. آن سال، سالی بود که در سختی بودیم و می‌خواستم شما یاری کنید.»

560. Abu Hurayra said, "There will be a famine at the end of time and whoever encounters it will not be just to those with hungry stomachs." 561. Abu Hurayra reported that the Ansar said to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, "Divide the palm trees between us and our brothers." "No," he replied. He said, "Spare us the trouble of their upkeep and we will let you share in the fruit." They replied, "We hear and obey." 562. 'Abdullah ibn 'Umar reported that 'Umar ibn al-Khattab spoke in the Year of the Drought*, which was a severe, disastrous year, after 'Umar had done his best to help the Bedouins with camels, wheat and oil from the fields to the point where all the fields were dried up as a result of those efforts. he stood up to make supplication, saying, "O Allah! Provide them at the tops of the mountains!" Allah answered that supplication for him and the Muslims. When abundant rain fell, he said, "Praise belongs to Allah! By Allah, if Allah had not given us relief, I would not have left the people of any Muslim's house with wealth without putting a like number of poor people with him. Two will not die with food which will support one person." [* 18 AH, a year in which many people and animals perished due to a long drought in which the earth became like ashes.] 563. Salama ibn al-Akwa' reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "As for your sacrifices, none of you should have any of it left in his house after a period of three days. When the following year came, they aid, 'Messenger of Allah, should we do the same as we did last year?' He said, 'Eat and store up, That was a year in which we were in difficulty and I wanted you to help."

564. هشام بن عروه روایت کرده که پدرش گفت: «من با معاویه نشسته بودم که او با خود زمزمه کرد و سپس به خود آمد. [این زمانی بود که او بیمار بود.] او گفت: "هیچ‌کس بردباری ندارد مگر آنکه بردباری‌اش آزموده شده باشد." او این سخن را سه بار تکرار کرد.» 565. ابوسعید گفت: «هیچ‌کس بردبار نیست مگر آنکه خودش خطا کرده باشد.، هیچ‌کس خردمند نیست مگر آنکه خودش آزموده شده باشد.» این از ابوسعید از پیامبر ﷺ روایت شده است.

564. Hisham ibn 'Urwa reported that his father said, "I was sitting with Mu'awiya and he muttered to himself and then came to his senses. [This is when he was ill.] He said, 'No one has forbearance without it being put to the test.' He repeated that three times." 565. Abu Sa'id said, "No one is forbearing unless he himself has made a mistake., No one is wise unless he himself has been tested." This is related from Abu Sa'id from the Prophet, may Allah bless him and grant him peace.

566. علی گفت: «من ترجیح می‌دهم که گروهی از برادرانم دور یک یا دو صاع غذا جمع شوند، تا اینکه به بازار بروم و برده‌ای را آزاد کنم.»

566. 'Ali said, "I prefer to have a group of my brothers join around a sa' or two of food to going out to the market and setting a slave free."

۵۶۷. از عبدالرحمن بن عوف روایت است که پیامبر ﷺ فرمود: «من همراه عموهایم در پیمان بنی مطلب حضور داشتم. دوست نمی‌داشتم که آن را بشکنم، حتی اگر در برابر شتران سرخ‌موی باشد.»

567. 'Abdu'r-Rahman ibn 'Awf reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "I was present with my uncles at the alliance of the clan of Muttalib. I would not wish to break it, even for red camels."

568. انس گفت: «پیامبر ﷺ میان ابن مسعود و زبیر پیمان برادری بست.» 569. انس بن مالک گفت: «رسول خدا ﷺ در خانه‌ام در مدینه میان قریش و انصار پیمان همبستگی برقرار کرد.»

568. Anas said, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, formed a pact of brotherhood between Ibn Mas'ud and az-Zubayr." 569. Anas ibn Malik said, "The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, formed an alliance between Quraysh and the Ansar in my house in Madina."

570. عمرو بن شعیب از پدرش روایت کرد که جدش گفت: «پیامبر ﷺ در سال فتح بر پلههای کعبه نشست، خداوند را ستود و بزرگ داشت. سپس فرمود: هر کس که با پیمانی در دوران جاهلیت متحد شده باشد، اسلام تنها بر قدرت او میافزاید. پس از فتح، هجرتی نیست.» [* The Conquest of Makka]

570. 'Amr ibn Shu'ayb reported via his father that his grandfather, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, sat down on the steps of the Ka'ba in the year of Conquest* and praised and glorified Allah. Then he said, 'Whoever is party to an alliance made in the Jahiliyya , Islam only increases its strength. There is no hijra after the Conquest.'" [* The Conquest of Makka]

۵۷۱. انس گفت: «در حالی که با پیامبر ﷺ بودیم باران بر ما بارید. پیامبر ﷺ لباس خود را کنار زد تا باران بر او بباراد. ما گفتیم: "چرا این کار را کردی؟" فرمود: "زیرا تازه از جانب پروردگارش آمده است."»

571. Anas said, "Rain fell on us while we were with the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, took of his garment so that the rain could fall on him. We said, 'Why did you do that?' He said, 'Because it has newly come from its Lord.'"

۵۷۲. حُمَیْد بْن مَالِک بْن خُثَیْم گفت: با ابوهُرَیْرَه در زمینی که در عَقِیق داشت نشسته بودم که برخی از مردمِ مدینه با چارپایانشان نزد او آمدند و فرود آمدند. ابوهُرَیْرَه گفت: «نزد مادرم برو و بگو: پسرت به تو سلام می‌رساند و از تو می‌خواهد که چیزی برای خوراک به ما بدهی.» حُمَیْد ادامه داد: مادرش سه نان جو و کمی روغن و نمک در یک سینی گذاشت و من آن را روی سرم گذاشتم و نزد آنان بردم. ابوهُرَیْرَه گفت: «الله اکبر و ستایش از آنِ الله است که پس از آنکه غذایِ ما تنها دو چیزِ سیاهِ خرما و آب بود، ما را از این نان سیر کرد.» دیگران از این غذا چیزی نخوردند. هنگامی که آنان رفتند، ابوهُرَیْرَه گفت: «برادرزاده، به گوسفندانت نیکی کن، گرد و غبارشان را بتکان، چراگاه شامگاهی‌شان را خوب کن و نزدیک آنها نماز بخوان؛ آنها از چارپایانِ بهشت‌اند. سوگند به کسی که جانم در دست اوست، نزدیک است زمانی فرا رسد که برای کسی بهتر باشد گوسفندان فراوان داشته باشد تا آنکه در خانه‌ی مروان باشد.» ۵۷۳. علی روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «یک گوسفند در خانه برکت است، دو گوسفند دو برکت‌اند و گوسفندان بیشتر همه برکت‌اند.»

572. Humayd ibn Malik ibn Khuthaym said, "I was sitting with Abu Hurayra on some land he owned at 'Aqiq when some of the people of Madina came to him on their animals and dismounted. Abu Hurayra said, 'Go to my mother and tell her, "Your son sends you greetings and asks you to give us something to eat."'" Humayd went on, "She put three barley loaves, some oil and salt on a platter and I put it on my head and carried it to them. Abu Hurayra said, 'Allah is greater and praise belongs to Allah who has given us our fill of this bread after our only food was the two black ones dates and water.' The other people did not eat any of this food. When they left, he said, 'Nephew, be goof to your sheep. Brush the dust off of them. Make their evening pasture good and pray near them, They are among the animals of the garden. By the One who has my soul in His hand, it has almost reached the point when a time will come in which it will be better for someone to have many sheep than to be in the house of Marwan.'" 573. 'Ali reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "One sheep in a house is a blessing, two sheep are two blessings and more sheep are all blessings.:

574. ابوهریره روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «سرچشمه (یا قله) کفر به سوی شرق است، و غرور و تکبر در مردمی است که دارندهٔ اسب و شتر هستند و همان بادیه‌نشینان خشن‌اند. آرامش در مردمی است که دارندهٔ گوسفند هستند.» 575. ابن عباس گفت: «همواره از سگ و گوسفند در شگفتم. در فلان سال این‌قدر گوسفند ذبح شد و این‌قدر برای حج قربانی گردید. یک ماده‌سگ این‌قدر توله می‌زاید، و گوسفندان بیش از سگ‌اند.» 576. ابوضبیان روایت کرده است که عمر بن خطاب از او پرسید: «ابوضبیان، مقرری (سرباز) تو چقدر است؟» گفت: «۲۵۰۰». به او گفت: «ابوضبیان، این مبلغ از کشاورزی و افزایش دام‌ها گرفته می‌شد، پیش از آن‌که جوانان قریش بر شما گمارده شوند. ایشان مقرری را درآمد به حساب نمی‌آورند.» 577. عبده بن حزن گفت: «اهل شتر و اهل گوسفند با یکدیگر بر سر افتخار رقابت می‌کردند. پیامبر ﷺ فرمود: "موسی مبعوث شد و او چوپان بود. داوود مبعوث شد و او چوپان بود. من مبعوث شدم و در اجیاد برای قومم گوسفند می‌چراندم."»

574. Abu Hurayra reported that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, "The head (or summit) of disbelief lies towards the east and the pride and arrogance lie in people who possess horses and camels who are also coarse the bedouins. Tranquillity lies in people who possess sheep." 575. Ibn 'Abbas said, "I never cease to wonder at dogs and sheep. Such-and-such a number of sheep were slaughtered in the year and such-and-such a number were sacrificed for hajj. One bitch has a litter of such-and-such a number of puppies, and sheep have more than the dog." 576. Abu Dhubyan related that 'Umar ibn al-Khattab asked him, "Abu Dhubyan, how large is your (soldier's) stipend?" "2500," he replied. He told him, "Abu Dhubyan, it was taken from agriculture and increased livestock before the lads of Quraysh were appointed over you. They do not consider the stipend to be income." 577. 'Abda ibn Hazn said, "The people of camels and the people of sheep vied with one another for glory. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, 'Musa was sent, and he was a shepherd. Da'ud was sent, and he was a shepherd. I was sent, and I used to herd sheep for my people at Ajyad.'"

۵۷۸. ابوهریره گفت: «هفت گناه بزرگ وجود دارد. نخستین آنها شریک قرار دادن برای خداوند است، سپس کشتن انسان، تهمت زدن به زنان پاکدامن، و بازگشت به زندگی بادیه‌نشینی پس از آنکه هجرت کرده است.»

578. Abu Hurayra said, "There are seven major wrong actions. The first of them is to associate things with Allah, then killing someone, slandering chaste women, and going back to live as a Bedouin after having made hijra."

579. ثوبان روایت کرد که رسول الله ﷺ به من فرمودند: «در حومه‌ها سکونت مکن، کسی که در حومه‌ها زندگی کند، مانند کسی است که در قبرستان‌ها زندگی می‌کند.» راوی گفت: «کُفُر» یا «حومه‌ها» همان روستاهایی هستند که در کنار شهرهای بزرگ قرار دارند.

579. Thawban said, "The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, told me, 'Do not live the suburbs. The person who lives in the suburbs is like someone who lives in the graves.'" The transmitter said that "kufur " or "suburbs" are the villages which are next to great cities.

۵۸۰. شُرَیح گفت: «از عایشه دربارهٔ رفتن به صحرا پرسیدم. گفتم: آیا پیامبر ﷺ به صحرا می‌رفت؟» گفت: «بله، به آن دره‌های کوهستانی می‌رفت.» ۵۸۱. عمرو بن وهب گفت: «محمد بن عبدالله بن اُسَید را دیدم که در حال احرام سوار بود. ردایش را بر شانه‌اش انداخته بود و سپس آن را بر رانش قرار داد. گفتم: این چیست؟ پاسخ داد: عبدالله را دیدم که چنین می‌کرد.»

580. Shurayh said, "I asked 'A'isha about going out to the desert. I said, 'Did the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, go out to the desert?' 'Yes,' she replied, 'Yes, he went out to those hillside streams.'" 581. 'Amr ibn Wahb said, "I saw Muhammad ibn 'Abdullah ibn Usayd riding when he was in ihram. He placed his garment on his shoulder and he placed it on his thighs. I said, 'What is this?' He replied, 'I saw 'Abdullah act like this.'"

۵۸۲. عبدالله بن عبدالرحمن بن عبدالقاری روایت کرده است که عمر بن خطاب و مردی از انصار با هم نشسته بودند که عبدالرحمن بن عبدالقاری آمد و با آنان نشست. عمر گفت: «ما نمی‌خواهیم گفتگوی‌مان را قطع کنیم.» عبدالرحمن گفت: «من با آن قوم نخواهم نشست، ای امیر المؤمنین.» عمر گفت: «با فلانی و فلانی بنشین و گفتگوی ما را قطع مکن.» سپس از مرد انصاری پرسید: «به نظر تو چه کسی باید بعد از من خلیفه باشد؟» مرد انصاری چند نفر از مهاجران را برشمرد، ولی از علی یاد نکرد. عمر پرسید: «آنان با ابوالحسن (یعنی علی) چه مشکلی دارند؟ به خدا سوگند، اگر او زمامدار آنان می‌شد، شایسته‌ترین کس برای هدایت ایشان به راه حق بود.»

582. 'Abdullah ibn 'Abdu'r-Rahman ibn 'Abdu'l-Qari reported that 'Umar ibn al-Khattab and an Ansari man were sitting together when 'Abdu'r-Rahman ibn 'Abdu'l-Qari came and sat with them. 'Umar said, "We do not want to stop our conversation." 'Abdu'r-Rahman said, "I will not sit with those people, Amir al-Mu'minin." 'Umar said, "Sit with so-and-so and so-and-so and do not stop our conversation. Then he asked the Ansari, "Who do you think should be the khalif after me?" The Ansari counted off some men among the Muhajirun, but did not mentioned 'Ali. 'Umar asked, "What do they have against Abu'l-Hasan (i.e. 'Ali)? By Allah, if he were in charge of them, he would be the best suited to set them on the Path of the Truth."

583. حسن بصری روایت کرده است که مردی درگذشت و پسری و یک مَوْلا (آزادشده) از خود به جای گذاشت. او آن مولا را سرپرست پسرش قرار داد. آن مولا در این کار کوتاهی نکرد و همچنان از آن پسر نگهداری کرد تا به سن بلوغ رسید؛ سپس برایش همسری پیدا کرد. آنگاه پسر به او گفت: «مرا آماده کن تا بتوانم دنبال علم بروم.» او وسایل سفرش را فراهم کرد. پسر نزد دانشمندی رفت و از او خواست که به وی تعلیم دهد. آن دانشمند گفت: «هر وقت خواستی بروی، به من بگو تا آموزشت دهم.» پسر گفت: «احساس می‌کنم که باید بروم، پس به من پندی بده.» دانشمند گفت: «از الله تقوا پیشه کن. صبور باش. عجله نکن.» حسن (بصری) گفت: این سخن همهٔ خیر را در بر دارد. پسر رفت و به سختی می‌توانست این سه چیز را فراموش کند، زیرا این سه سخن بیش نبود. هنگامی که به خانواده‌اش رسید، از مرکب فرود آمد. وقتی وارد خانه شد، مردی را دید که جدا از همسرش خوابیده بود و همسرش نیز در آنجا خوابیده بود. او فریاد زد: «به الله سوگند، من با این مرد چه می‌کنم!» به سوی مرکبش بازگشت و خواست شمشیرش را بردارد، اما دوباره آن سخن را به یاد آورد: «از الله تقوا پیشه کن. صبور باش. عجله نکن.» پس بازگشت تا اینکه بالای سر آن مرد ایستاد و گفت: «من هرگز برای رسیدگی به این مرد درنگ نمی‌کنم!» دوباره به سوی مرکبش رفت و خواست شمشیرش را بردارد، اما باز آن سخنان را به یاد آورد. بار دیگر بازگشت و در حالی که بالای سر آن مرد ایستاده بود، آن مرد بیدار شد. هنگامی که مرد بیدار شد، به سوی او دوید، او را در آغوش گرفت و بوسید. از او پرسید: «پس از اینکه از من جدا شدی، چه بر تو گذشت؟» او پاسخ داد: «به الله سوگند، برکت فراوانی یافتم. به الله سوگند، پس از آنکه از تو جدا شدم، به جایی رسیدم که شب را میان شمشیرم و سرِ تو سه بار رفت‌وآمد کردم، و این دانشی بود که به دست آورده بودم که مرا از کشتن تو بازداشت.»

583. Al-Hasan related that a man died and left a son and a mawla. He appointed the mawla as his son's guardian. This was not remiss and continued to look after the lad until he came of age an then he found him a wife. Then the boy said to him, "Equip me so that I can seek for knowledge." He fitted him out. The boy then went to a man of knowledge and asked him to teach him. The man said, "Tell me when you want to leave and I will teach you." The boy said, "I feel should leave, so instruct me." The scholar said, "Have taqwa of Allah. Have patience. Do not be hasty." Al-Hasan remarked that this contains all good. He left and he could hardly forget these things for there were only three of them. When he reached his family, he dismounted. When he entered the house, there was a man sleeping apart from his wife who was asleep there. He exclaimed, "By Allah, what am I am waiting for with this man!" He went back to his mount and wanted to pick up his sword, but then he repeated, "Have taqwa of Allah. Have patience. Do not be hasty." So he went back until he was standing at the man's head and then said, "I will not wait at all to deal with this man!" He went back to his mount and again wanted to take up his sword, but he again remembered the words. He went back again and while he was standing at the man's head he woke up. When the man woke up, he ran to him, embraced him and kissed him. he asked him, "What happened to you after (you left) me?" He replied, "By Allah, I received a lot of blessing. By Allah, after I left you, I reached the point where I spent the night going three times between my sword and your head, and it was the knowledge which I have obtained which kept me from killing you."

584. اَشَجُّ عَبْدِ الْقَيْسِ گفت: پیامبر ﷺ به من فرمود: «دو خصلت داری که خدا آن را دوست می‌دارد.» پرسیدم: «آن دو چیست، ای پیامبر خدا ﷺ؟» فرمود: «بردباری و وقار.» پرسیدم: «این دو خصلت را از دیرباز داشته‌ام یا تازه‌اند؟» فرمود: «از دیرباز داشته‌ای.» گفتم: «ستایش خدای را که مرا با دو خصلتی آفرید که خدا آن را دوست می‌دارد!» 585 و 586. مانند حدیث 584. 587. مزیدة العبدی گفت: اَشَجّ آمد و دست پیامبر ﷺ را گرفت و آن را بوسید. پیامبر ﷺ به او فرمود: «دو خصلت داری که خدا و فرستاده‌اش آن را دوست می‌دارند.» پرسید: «آیا این‌ها را با خود به دنیا آورده‌ام یا خصلت‌هایی است که به دست آورده‌ام؟» فرمود: «نه، بلکه از خلق و خوی فطری‌ای است که بر آن سرشته شده‌ای.» اَشَجّ گفت: ستایش از آنِ خدایی است که مرا با آنچه خدا و فرستاده‌اش دوست می‌دارند آفرید!

584. Ashajj 'Abdu'l-Qays said, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said to me, 'You have two qualities which Allah loves.' I asked, 'What are they, may Allah bless him and grant him peace,?' He said, 'Forbearance and modesty.' I asked, 'Have I had them for a long time or are they new?' He replied, 'You have had them for a long time.' I said, 'Praise be to Allah who fashioned me with two qualities which Allah loves!'" 585 and 586. As 584. 587. Mazida al-'Abdi said, "Ashajj came and took the hand of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and kissed it. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, told him, 'You have two qualities which Allah and His Messenger love.' He asked, 'Was I born with them or are they characteristics which I have acquired?' He said, 'No, they are part of the natural character on which you were formed.' Ashajj said, 'Praise belongs to Allah who has created me with what Allah an His Messenger love!'"

۵۸۸. ابن عباس گفت: «اگر یک کوه بر کوهی دیگر ستم می‌کرد، ستمگر خرد و خاکشیر می‌شد.» ۵۸۹. نگاه کنید به حدیث ۵۵۴. ۵۹۰. فَضالة بن عُبید روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «درباره سه کس نپرسید: مردی که از جماعت مسلمانان جدا شود و با حاکم بجنگد و در حالی بمیرد که هنوز یاغی است؛ درباره‌اش نپرسید. یا بنده یا کنیزی که از اربابش بگریزد. یا زنی که شوهرش غایب است و خرجی کافی دارد، اما زیورهای خود را برای بیگانگان آشکار کند و با آنان آمیزش کند. و درباره سه کس نپرسید: مردی که با خدا بر سر ردای او ستیزه کند؛ ردای او کبریاست و ازار او عزت اوست. همچنین مردی که در فرمان خدا شک کند، و کسی که از رحمت خدا نومید شود.» ۵۹۱. بَکّار بن عبدالعزیز از پدربزرگش روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «خداوند آنچه از گناهان را که بخواهد تا روز قیامت به تأخیر می‌اندازد، جز ستمگری، نافرمانی پدر و مادر و قطع رحم را. کسی که این گناهان را مرتکب شود، پیش از مرگ، در همین دنیا کیفر آن را خواهد دید.» ۵۹۲. ابوهریره گفت: «یکی از شما خاشاکی را در چشم برادرش می‌بیند، اما تیری را که در چشم خود دارد فراموش می‌کند.» ۵۹۳. معاویة بن قُرّة گفت: «با معقل مُزَنی بودم که چیزی زیان‌آور را از راه برداشت. سپس چیزی دیدم و به سوی آن رفتم. از من پرسید: "برادرزاده، چرا این کار را کردی؟" گفتم: "دیدم که تو چنین کاری کردی، پس من هم کردم." گفت: "برادرزاده، کار نیکویی کردی. از پیامبر ﷺ شنیدم که فرمود: هر که چیزی زیان‌آور را از راه مسلمانان بردارد، کار نیکی برای او نوشته می‌شود، و هر که کار نیکش پذیرفته شود، به بهشت درمی‌آید."»

588. Ibn 'Abbas said, "If one mountain had acted tyrannically towards another mountain, the aggressor would have been pulverised." 589. See hadith 554. 590. Fadala ibn 'Ubayd reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Do not ask about three: a man who parts company with the community, rebels the ruler and dies while he is a still a rebel. Do not ask about him. Or a slave or slavegirl who runs away from his master. Or a woman whose husband is absent and who has sufficient provision and then displays her adornments to strangers and mixes freely. Do not ask about three: a man who contends with Allah regarding His cloak. His cloak is pride and His wrapper is His might. Also a man who doubts the command of Allah. and someone who despairs of Allah's mercy." 591. Bakkar ibn 'Abdu'l-'Aziz reported from his grandfather that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Allah will defer whatever wrong actions He wills until the Day of Rising except for tyrannical behaviour, disobeying parents or cutting off relatives. He will punish the one who commits those things in this world before he dies." 592. Abu Hurayra said, "One of you looks at the mote in his brother's eye while forgetting the stump in his own eye." 593. Mu'awiya ibn Qurra said, "I was with Ma'qil al-Muzn when he removed something harmful from the road. Then I saw something and went over to it. He asked. 'What made you do that, nephew?' He replied, 'I saw you do something, so I did it.' He said, 'Nephew, you have done well. I heard the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, say, "Whoever removes something harmful from the road of the Muslims has a good deed written for him. Anyone who has his good deed accepted will enter the Garden."'"

594. ابو هریره روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «هدیه دهید تا با یکدیگر محبت پیدا کنید.» 595. انس به پسرش ثابت گفت: «پسرم، با یکدیگر هدیه رد و بدل کنید، این کار میان شما محبت پدید می‌آورد.»

594. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Give gifts and you will love one another." 595. Anas said to his son, Thabit, "My son, exchange gifts, it will bring about love between you."

۵۹۶. ابوہریرہ رضی اللہ عنہ نے فرمایا: «بنو فزارہ کے ایک شخص نے نبی ﷺ کو ایک اونٹ ہدیہ کیا، تو آپ ﷺ نے اس کے بدلے اسے کچھ دیا۔ اس پر وہ شخص ناراض ہو گیا۔ پھر میں نے نبی ﷺ کو منبر پر یہ فرماتے ہوئے سنا: "تم میں سے کوئی شخص ہدیہ دیتا ہے، پھر جب میں اسے اس کے بدلے کچھ دیتا ہوں تو وہ ناراض ہو جاتا ہے۔ اللہ کی قسم! اس سال کے بعد میں عربوں میں سے کسی کا ہدیہ قبول نہیں کروں گا، سوائے قریش، انصار، ثقفی یا دوسی کے!»

596. Abu Hurayra said, "A man from the Banu Fazara gave a camel tot he Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and he gave him something in exchange for it. That angered the man and I heard the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, state on the minbar, 'One of you gives a gift and when I give him something in exchange he becomes angry. By Allah, after this year, I will never accept a gift from any Arab except for Quraysh, the Ansar, a Thaqifi or a Dawsi!'"

597. ابومسعود عُقْبہ روایت کرتے ہیں کہ نبیﷺ نے فرمایا: "جو کلام لوگوں نے نبوت کے کلمات سے پایا ہے، ان میں سے یہ بھی ہے: اگر تمہیں حیا نہ ہو تو جو چاہو کرو۔" 598. ابوہریرہ روایت کرتے ہیں کہ نبیﷺ نے فرمایا: "ایمان کی ساٹھ (یا ستر) شاخیں ہیں۔ ان میں سب سے افضل 'لا الٰہ الا اللہ' کہنا ہے، اور سب سے ادنیٰ راستے سے تکلیف دہ چیز کو ہٹا دینا ہے۔ اور حیا بھی ایمان کی ایک شاخ ہے۔" 599. ابوسعید کہتے ہیں: نبیﷺ پردے میں بیٹھی ہوئی کنواری لڑکی سے بھی زیادہ باحیا تھے۔ جب آپ کسی چیز کو ناپسند کرتے تو وہ آپ کے چہرے میں دکھائی دے جاتی۔ 600. سعید بن العاص روایت کرتے ہیں کہ عثمان اور عائشہ نے ان سے بیان کیا کہ ابوبکر نے رسول اللہﷺ کے پاس اندر آنے کی اجازت مانگی، جب آپﷺ عائشہ کے بستر پر لیٹے ہوئے تھے اور عائشہ کی اونی قمیص پہنی ہوئی تھی۔ آپﷺ نے اسی حالت میں ابوبکر کو اجازت دی، ان کی ضرورت پوری فرمائی، پھر ابوبکر چلے گئے۔ پھر عمر رضی اللہ عنہ نے اجازت مانگی تو آپﷺ نے اسی حالت میں انہیں بھی اجازت دی، ان کی ضرورت پوری کی، پھر عمر چلے گئے۔ عثمان نے کہا: پھر میں نے اجازت مانگی تو آپﷺ اٹھ کر بیٹھ گئے اور عائشہ سے فرمایا: "اپنا کپڑا سنبھال لو۔" میں نے اپنی ضرورت بیان کی اور پھر چلا گیا۔ عائشہ نے عرض کیا: یا رسول اللہ! میں نے دیکھا کہ آپ نے ابوبکر اور عمر کے ساتھ وہ کام نہیں کیا جو عثمان کے ساتھ کیا۔ رسول اللہﷺ نے فرمایا: "عثمان حیادار آدمی ہیں، مجھے ڈر تھا کہ اگر میں اس حالت میں انہیں اجازت دیتا تو وہ اپنی ضرورت مجھ سے نہ کہتے۔" 601. انس بن مالکؓ روایت کرتے ہیں کہ نبیﷺ نے فرمایا: "جس چیز میں حیا ہو وہ اسے زینت دیتی ہے، اور جس چیز میں بے حیائی ہو وہ اسے بدنما کر دیتی ہے۔" 602. سالم از پدرش روایت کرده است که پیامبر خدا ﷺ از کنار مردی گذشت که برادرش را به خاطر حیایش سرزنش می‌کرد. آن حضرت ﷺ به او فرمود: «او را رها کن. حیا بخشی از ایمان است.» در روایت دیگری آمده است که ابن عمر گفت: پیامبر ﷺ از کنار مردی گذشت که برادرش را به خاطر حیایش سرزنش می‌کرد، تا جایی که به او گفت: «تو را خواهم زد!» پیامبر ﷺ فرمود: «او را رها کن. حیا بخشی از ایمان است.» ۶۰۳. عایشه گفت: پیامبر ﷺ در اتاق من دراز کشیده بود و ران‌هایش پوشیده نبود که ابوبکر اجازه ورود خواست. آن حضرت ﷺ به او اجازه داد و همان‌طور که بود باقی ماند. سپس عمر اجازه ورود خواست و به او نیز اجازه داد و همان‌طور که بود باقی ماند. سپس عثمان اجازه ورود خواست و پیامبر ﷺ نشست و لباس خود را مرتب کرد، سپس او وارد شد و سخن گفت. وقتی او رفت، گفتم: ای پیامبر خدا، ابوبکر آمد و شما اعتنایی به او نکردید و توجهی نشان ندادید. سپس عمر آمد و باز هم شما اعتنایی نکردید. آنگاه عثمان آمد و شما نشستید و لباس خود را مرتب کردید. فرمود: «آیا من از مردی که فرشتگان از او حیا می‌کنند، حیا نکنم؟»

597. Abu Mas'ud 'Uqba reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Part of what people have learned from the words of prophethood is the statement: 'If you do not feel ashamed, do whatever you like." 598. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Faith consists of sixty (or seventy) branches. The best of them is 'There is no god but Allah.' The lowest of them is to remove harmful things from the road. Modesty is also a branch of faith." 599. Abu Sa'id said, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, had more modesty than a virgin in her tent. When he disliked something, that could be seen in his face." 600. Sa'id ibn al-'As reported that 'Uthman and 'A'isha told him that Abu Bakr asked for permission to come in to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, while he was lying of 'A'isha's bed, wearing 'A'isha's woollen shirt. He gave Abu Bakr permission to enter while he was like that. he gave him what he needed and then Abu Bakr left. Then 'Umar, may Allah be pleased with him, asked for permission to come in and he gave him permission to come in while he was like that. He gave him what he needed and then 'Umar left. 'Uthman said, "Then I asked for permission to come in and he sat up and told 'A'isha, 'Take your garment.' I told him what I needed and then I left.' 'A'isha asked, 'Messenger of Allah, why did I see that you did not do for Abu Bakr and 'Umar what you did for 'Uthman?' The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, ''Uthman is a modest man and I feared that if I gave him permission to come in while I was in that state he would not tell me what he needed.'" 601. Anas ibn Malik reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Whenever there is modesty in a thing, it adorns it. Whenever there is outrage in a thing, it debases it." 602. Salim reported from his father that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, passed by a man who berating his brother about his modesty. He told him, "Let him be. Modesty is part of faith." Another variant has Ibn 'Umar saying, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, passed by a man who was berating his brother about his modesty to the point where he told him, 'I will beat you!' The Prophet said, 'Let him be. Modesty is part of faith.'" 603. 'A'isha said, "The Prophet was lying down in my room with his thigh uncovered when Abu Bakr asked for permission to enter. He gave him permission to enter, remaining as he was. Then 'Umar asked for permission to come in and he gave him permission, remaining as he was. Then 'Uthman asked for permission to enter and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, sat up and arranged his garment and then came in and spoke. When he left, I said, 'Messenger of Allah, Abu Bakr came in and you did not exert yourself nor concern yourself with him. Then 'Umar came in and you did not exert yourself nor concern yourself with him. Then 'Umar came in and you sat up and arranged your garment.' He said, 'Should I not be modest before a man before whom the angels are modest?'"