۴۱۹. ابن عباس گفت: «در زمان پیامبر خدا ﷺ دو مرد یکدیگر را بدگویی کردند. یکی از آن دو به دیگری ناسزا گفت و آن دیگری خاموش ماند. پیامبر ﷺ نشسته بود. سپس آن مرد دیگر پاسخ او را داد و پیامبر ﷺ برخاست. از او پرسیده شد: "تو برخاستی؟" فرمود: "فرشتگان رفتند، پس من هم با آنان رفتم. تا این مرد خاموش بود، فرشتگان به آن کسی که به او ناسزا گفته بود پاسخ می‌دادند. چون او پاسخ داد، فرشتگان رفتند."»

419. Ibn 'Abbas said, "Two men defamed one another in the time of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. One of them reviled the other who remained silent. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, remained seated. Then the other man answered him back and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, got up. He was asked, "You got up?" He said, "The angels left, so I left with them. While this man was silent, the angels were answering the one who cursed him. When he answered, the angels left." .

۴۲۰. از اُمِّ الدَّرْدَاء روایت است که مردی نزد او آمد و گفت: «مردی در حضور عبدالملک دربارهٔ تو سخنان بدی گفته است.» او گفت: «ما به چیزی متهم می‌شویم که انجامش نداده‌ایم. چه بسیار بار که ما به خاطر کارهایی که انجام نداده‌ایم ستایش شده‌ایم!»

420. Umm ad-Darda' reported that a man came up to her and said, "A man has said bad things about you in the presence of 'Abdu'l-Malik.' She said, "We are suspected of something which we did not do. How often we have been praised for what we did not do!" .

421. عبدالله گفت: «هرگاه مردی به همراه خود بگوید: "تو دشمن منی"، آنگاه یکی از آن دو یا از اسلام خارج شده است یا آنچه همراهش گفته، بر او نیست.» ابوجُحَیفه روایت کرده که عبدالله افزود: «مگر کسی که توبه کند.»

421. 'Abdullah said, "When a man says to his companion, 'You are my enemy,' then one of them has left Islam or he is innocent of what his companion said.'" Abu Juhayfa reported that 'Abdullah added, "Except the one who repents."

422. ابن عباس گفت: «در بدن انسان ۳۶۰ مفصل است و هر یک از آن‌ها هر روز باید صدقه‌ای بدهد. هر سخن نیکی صدقه است. یاری رساندن انسان به برادرش صدقه است. جرعه آبی که می‌دهد صدقه است. برداشتن چیز زیان‌آور از راه صدقه است.»

422. Ibn 'Abbas said, "There are 360 joints and each of them owes sadaqa every single day. Every good word is sadaqa. A man's helping his brother is sadaqa. A drink of water which he gives is sadaqa. Removing something harmful from the road is sadaqa."

۴۲۳. از ابوهریره روایت است که پیامبر ﷺ فرمودند: «هنگامی که دو نفر به یکدیگر دشنام دهند، مسئولیت آنچه می‌گویند بر عهده کسی است که نخست سخن گفته است، تا زمانی که آن که ستم کرده از حد نگذرد.»

423. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "When two people revile each other, the responsibility for what they say rests on the first to speak as long as the one who wronged does not become excessive.".

424. مانند ۴۲۳، اما از انس.

424. As 423, but from Anas.

۴۲۵. پیامبر ﷺ فرمود: «آیا می‌دانید غیبت (سخن‌چینی) چیست؟» گفتند: «خدا و پیامبرش داناترند.» فرمود: «این‌که سخنی را که دیگران درباره‌ی مردم گفته‌اند، به‌قصد ایجاد اختلاف میان آنان به ایشان برسانی.»

425. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Do you know what calumny is?" They said, "No, Prophet and His Messenger know best." He said, "Telling people what other people have said in order to create dissension between them.".

۴۲۶. پیامبر ﷺ فرمود: «خداوند متعال به من وحی کرد که فروتن باشید و به یکدیگر ستم نکنید.»

426. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Allah Almighty revealed to me that you should be humble and that you should not wrong one another."

۴۲۷. عِيَاض بن حِمار گفت: «گفتم: ای فرستادهٔ خدا، کسی هست که به من دشنام می‌دهد.» پیامبر ﷺ فرمود: «کسانی که یکدیگر را دشنام می‌دهند، دو شیطانند که یکدیگر را متهم می‌کنند و تکذیب می‌کنند.»

427. 'Iyad ibn Himar said, "I said, 'Messenger of Allah, there is someone who reviles me.' The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, 'Those who revile one another are two shaytans who accuse one another and deny one another.'" .

۴۲۸. عیاض بن حمار روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «خداوند به من وحی کرده است که فروتن باشید، تا هیچ یک از شما بر دیگری ستم نکند و هیچ یک از شما بر دیگری فخرفروشی نورزد.» گفتم: ای رسول خدا، چه می‌فرمایید اگر مردی در مجلسی فروتر مرا دشنام دهد و من هم به او پاسخ دهم؟ آیا با این کار گناهی مرتکب می‌شوم؟ فرمود: «دو مردی که به یکدیگر دشنام می‌دهند، دو شیطانند که یکدیگر را متهم می‌کنند و یکدیگر را تکذیب می‌نمایند.»

428. 'Iyad ibn Himar reported that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, "Allah has revealed to me that you should be humble so that none of you will oppress anyone else and none of you will disdain another.' I said, 'Messenger of Allah, what do you think I should do when a man reviles me in a low assembly and then I answer him back? Do I incur any wrong action in doing that?' He replied, 'Two men who revile one another are two shaytans who accuse one another and deny one another.'" .

428. (sic) عیاض گفت: «من با پیامبر خدا ﷺ در جنگ بودم، و پیش از آنکه مسلمان شوم، یک شتر ماده به ایشان دادم. ایشان فرمودند: "من کفِ مشرکان را ناپسند می‌دارم."»

428. (sic) 'Iyad said, "I was at war with the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and I gave him a she-camel before I became Muslim. He said, "I dislike the froth of the idolaters."

۴۲۹. سعید بن مالک روایت کرده است که پیامبر ﷺ فرمود: «دشنام دادن به مسلمان، رفتاری فاسقانه است.»

429. Sa'id ibn Malik reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Reviling a Muslim is deviant behaviour." .

430. انس گفت: «رسول خدا ﷺ نه درشت‌خو بود و نه لعن‌کننده و نه دشنام‌دهنده. هرگاه می‌خواست کسی را سرزنش کند، می‌گفت: "او را چه شده است؟ پیشانی‌اش به خاک آلوده باد!"»

430. Anas said, "The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was neither coarse nor a curser nor a reviler, He used to say when he wanted to censure someone, 'What is wrong with him? May his brow be dusty!'" .

۴۳۱. از عبدالله روایت است که پیامبر ﷺ فرمود: «دشnam دادن به مسلمان فسق است و کشتن او کفر است.»

431. 'Abdullah reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, said, "Reviling a Muslim is deviant behaviour and killing him is disbelief." .

432. از ابوذر روایت است که گفت: از پیامبر ﷺ شنیدم که فرمود: «هرگاه مردی، مردی دیگر را به گمراهی یا کفر متهم کند، آن اتهام به خودش بازمی‌گردد، اگر همنشینش آن‌گونه که او گفته نباشد.»

432. Abu Dharr is reported as saying that he heard the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, say, "If a man accuses another man of deviance or accuses him of disbelief, that accusation will come back on him if his companion is not as he said." .

۴۳۳. ابوذر روایت میکند که از پیامبر ﷺ شنید که فرمود: «کسی که آگاهانه ادعا کند پدرش غیر از پدر واقعی اوست، کافر شده است. کسی که ادعا کند از قومی است در حالی که از آنان نیست، جایگاهش در آتش خواهد بود. و کسی که به مردی بگوید کافر است، یا او را دشمن خدا بخواند، در حالی که چنین نیست، آن سخن به خودش بازگردانده خواهد شد.»

433. Abu Dharr states that he heard the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, say, "A person who knowingly claims a father other than his own has disbelieved. A person who claims to be from a people when he is not one of them will take his place in the Fire. A person who calls a man an unbeliever or says, 'Enemy of Allah,' when that is not the case will have that come back on him." .

۴۳۴. سلیمان بن صُرَد، یکی از اصحاب پیامبر، گفت: «دو مرد در حضور پیامبر ﷺ به یکدیگر ناسزا گفتند و یکی از آن دو خشمگین شد. چنان خشمگین شد که چهره‌اش باد کرد و رنگ آن دگرگون شد. پیامبر ﷺ فرمود: "من کلماتی را می‌دانم که اگر او آن‌ها را بگوید، آنچه احساس می‌کند از بین می‌رود." آن مرد نزد او آمد و آنچه را پیامبر ﷺ فرموده بود به او گفت. مرد گفت: "از شیطان رانده‌شده به خدا پناه ببر." آن مرد گفت: "آیا گمان می‌کنی که در من چیزی نادرست است؟ آیا دیوانه‌ام؟ برو!"»

۴۳۶. عایشه گفت: «پیامبر ﷺ کاری انجام داد و با همان کار اجازه‌ای [شرعی] برای انجام آن ایجاد کرد. با این حال برخی مردم از انجام آن خودداری کردند. پیامبر ﷺ که این خبر به ایشان رسید، خطبه‌ای ایراد کرد، خدا را ستود و سپس فرمود: "چه شده است مردمی را که از کاری که من انجام می‌دهم خودداری می‌کنند؟ به خدا سوگند، من از آنان به خدا داناترم و از ایشان بیشتر از او می‌ترسم!"»

436. 'A'isha said, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, did something and thereby created a dispensation for doing it. Some people still refrained from doing. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, heard about that and he gave a speech and praised Allah. Then he said, 'What is wrong with people who restrain themselves from doing something which I do? By Allah, I know Allah better than they do and I fear Him more than they do!'" .

۴۳۷. انس گفت: «پیامبر ﷺ به ندرت به کسی در روی او چیزی می‌گفت که از آن خوشش نمی‌آمد. روزی مردی با اثری از عطر زرد رنگ نزد ایشان آمد. وقتی برخاست، به اصحابش فرمود: "ای کاش این زردی را تغییر می‌داد یا از خود دور می‌کرد!"»

437. Anas said, "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, rarely told a man something to his face which he disliked. One day a man came to him with a trace of yellowish scent on him. When he stood up, he said to his Companions, 'If only he would change or remove this yellow!'"

۴۳۸. علی گفت: «پیامبر ﷺ مرا و زبیر بن العوام را، در حالی که هر دو سوار بر اسب بودیم، فرا خواند و فرمود: "به فلان باغ‌زار بروید؛ در آنجا زنی است که نامه‌ای از حاطب برای مشرکان همراه دارد. او را نزد من بیاورید." ما آن زن را دیدیم که بر یکی از شترانش سوار بود، همان‌گونه که پیامبر ﷺ توصیفش کرده بود. گفتیم: "نامه‌ای را که همراه داری بده." گفت: "من هیچ نامه‌ای ندارم." جست‌وجو کردیم، اما آن را نیافتیم. همراهم گفت: "من چیزی نمی‌بینم." گفتم: "پیامبر ﷺ دروغ نمی‌گوید. سوگند به آن‌که جانم در دست اوست، اگر نامه را بیرون نیاوری، لباس از تنت بیرون می‌کشم!" او که شالی سیاه بر سر داشت، دستش را در گره شالش برد و نامه را بیرون آورد. نزد پیامبر ﷺ بازگشتیم. عمر فریاد زد: "او (یعنی حاطب) به خدا و پیامبرش و مؤمنان خیانت کرده است! بگذار گردنش را بزنم!" پیامبر ﷺ پرسید: "چه چیز تو را به این کار واداشت؟" حاطب گفت: "به خدا ایمان دارم، اما می‌خواستم در میان مردم برای خود حرمتی داشته باشم." پیامبر ﷺ فرمود: "او راست گفته است، ای عمر. آیا او در جنگ بدر حاضر نبود؟ شاید خداوند به اهل بدر نگریسته و فرموده باشد: هر چه می‌خواهید بکنید، بهشت برای شما تضمین شده است." عمر گریست و گفت: "خدا و پیامبرش داناترند."»

438. 'Ali said. "The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, sent for me and az-Zubayr ibn al-'Awwam while we were both on horseback and said, 'Go to such-and-such a meadow. There is a woman there who has a letter with her from Hatib to the idolaters. Bring her to me.' We found her rising along on one of her camels as the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, had described her. We said, '[Give us] the letter you have with you.' 'I do not have any letter,' she replied. We searched and her camel. My companion said, 'I do not see it.' I said, 'The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, does not lie. By the One in whose hand my soul is, I will strip her unless she produces it!' She put her hand in the knot of her shawl as she was wearing a black shawl and brought it out. We went back to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace. 'Umar exclaimed, 'He (i.e. Hatim) has betrayed Allah, His Messenger, and the believers! Let me strike off his head!' He asked, 'What made you do it?' Hatim said, 'I believe in Allah, but I want to have some authority with the people.' He said, ;He has spoken the truth, 'Umar. Was he not present at Badr? Perhaps Allah has looked on them and said, "Do whatever you like. The Garden is guaranteed for you."' 'Umar wept and said, 'Allah and His Messenger know best.''"

۴۳۹. از عبدالله بن عمر روایت است که رسول الله ﷺ فرمود: «هرگاه کسی به برادرش بگوید: "ای کافر!"، این سخن بر یکی از آن دو صادق خواهد بود.»

439. 'Abdullah ibn 'Umar reported that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, "If a man says to his brother, 'You are an unbeliever,' it is true for one or the other of them." .

440. از عبدالله بن عمر روایت شده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «هرگاه کسی به دیگری بگوید: "ای کافر!" پس یکی از آن دو کافر است. اگر کسی که به او گفته شده کافر باشد، گوینده راست گفته است، و اگر چنین نباشد، کسی که این سخن را گفته، کفر را بر خودش بازگردانده است.»

440. 'Abdullah ibn 'Umar reported that the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, "When someone says to another, 'Unbeliever!' then one of them is an unbeliever. If the one to whom he says it is an unbeliever, he has spoke the truth. If that is not the case, then the one who said it has brought down disbelief on himself."

۴۴۱. ابوہریرہ روایت کرتے ہیں کہ نبی ﷺ بُرے انجام اور دشمنوں کی شماتت سے پناہ مانگا کرتے تھے۔

441. Abu Hurayra reported that the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, used to seek refuge from an evil end and the glaoting of enemies.