د الله رسول وفات شو نو صحابه کرامو په اتفاق سره د دولت د مشر د ځای ناستي لپاره خلیفه ته بیعت ورکړ. مسلمانان تر هجري ۱۳۴۲ کال، یعنې ۱۹۲۴ع کال پورې خلیفګان ټاکل کیدل. دوی دې سړي ته امیر المؤمنین یا په ساده ډول امام هم ویل.

Once the Messenger of Allah (pbuh) died, the Sahabah unanimously agreed on giving the Bay’ah to the Khaleefah to replace him (pbuh) as the head of State. The Muslims continued appointing the Khulafah until the year 1342 Hijri, i.e. 1924 CE. They also called this man Amir al-Mu’mineen or just simply the Imam.

هیڅ مسلمان تر هغه وخته خلیفه نه کیږي چې بیعت ترلاسه نه کړي، او اسلامي دولت تر خپلې وروستۍ ورځې پورې دا قاعده ساتلې وه۔ د بیعت پلي کول توپیر لري۔ ځینې وختونه خلیفې ته په مستقیم ډول بیعت ورکول کیده۔ ځینو خلفاوو د خپلو خپلوانو پر ځای بل کس وړاندیز کړی وو۔ ځینو دا منصب خپل زامنو یا د کورنۍ نورو غړو ته سپارلی وو۔ او ځینو د کورنۍ له یو تن څخه زیات کسان وړاندیز کړي وو۔ خو دا وړاندیز د دې لپاره کافي نه و چې هغه کس خلیفه شي؛ بلکې منصب ته له رسیدو دمخه بیعت ترلاسه کول شرط وو۔ هیڅ خلیفه د بیعت پرته نه دی ټاکل شوی۔ د بیعت ورکولو طریقې هم توپیر درلود۔ دا بیعت د اهل الحل والعقد (هغه مشرانو او ممتازو شخصیتونو) څخه اخیستل کیده، چې ژبني معنا یې هغه خلک دي چې گرهونه خلاصوي او تړي؛ او ځینې وختونه دا بیعت له عامو خلکو څخه هم اخیستل کیده، او ځینې وخت له شیخ الاسلام (مشرې عالم) څخه۔ ځینې داسې پېښې هم شتون لري چې د بیعت اخیستو کې سوء استعمال شوی وو۔ خو بیا هم دا یو معتبر بیعت و، او یوازې د خلافت، د خلافت د مشر د منصب ساده ارث نه و۔