10.17 Daga Majdal-ʿAsqalan na Falasɗinu zuwa Ashkelon na Littafi Mai Tsarki
10.17 From Palestinian Majdal-ʿasqalan To Biblical Ashkelon
A shekarar 1948 garuruwa da ƙauyukan kudancin Falasdinu, ciki har da garuruwan Bir al-Sabi (Beersheba) da al-Majdal, sun zama babu kowa gaba ɗaya.
In 1948 the towns and villages of southern Palestine, including the towns of Bir al-Sabi (Beersheba) and al-Majdal, were completely depopulated.
Al-Majdal an kafa a karni na 16 kusa da birnin Musulunci na zamani na ‘Asqalan, birni mai dogon tarihi da ainihi mai matakai da dama wanda ya koma zamanin Filistiyawa na da. Sunan Larabci na zamani, ‘Asqalan, ya adana sunansa na asali na Falasdinu, Ascalon. Da yake daya daga cikin manyan tashoshin jiragen ruwa mafi tsufa da girma a Falasdinu ta da, ya kasance daya daga cikin manyan birane biyar na Filistiyawa: Gaza, Gath, Ascalon, Ashdod (sunan Larabci na zamani: Isdud), da Ekron (‘Aqir). Al-Majdal/‘Asqalan, a daren yakin 1948, yana da 10,000
Al-Majdal was established in the 16th century near the medieval Muslim city of ‘Asqalan, a city that had a long history and a multi-layered identity dating back to the ancient Philistines.Its medieval Arab name, ‘Asqalan, preserved its ancient Palestinian name, Ascalon. With one of the oldest and largest seaport in ancient Palestine, it was one of the five famous cities of the Philistines: Gaza, Gath, Ascalon, Ashdod (modern Arabic toponym: Isdud), Ekron (‘Aqir). Al-Majdal/‘Asqalan, on the eve of the 1948 war, had 10,000
…(Musulmi da Kiristoci) mazauna, kuma a watan Oktoban 1948 dubban 'yan gudun hijira daga kauyuka makwabta sun shiga su. Sojojin Isra'ila sun mamaye Al-Majdal a ranar 4 ga Nuwamba, 1948, kuma yawancin mazaunanta da 'yan gudun hijira sun gudu, inda suka bar kimanin mutum 2700, galibinsu mata da tsofaffi, a baya.
(Muslim and Christian) inhabitants, and in October 1948 thousands more refugees from nearby villages joined them. Al-Majdal was conquered by the Israeli army on 4 November 1948 and many of its residents and refugees fled, leaving some 2700 inhabitants, mostly women and the elderly, behind.
An irgin umarni cikin Ibrananci da Yiddish aka liƙa a titunan garin, suna gargadin sojoji su kula da halayen da ba a so daga mazauna garin. "Kamar yadda aka saba a irin waɗannan lokuta," jami'in leƙen asirin Isra'ila ya rubuta, "halayen jama'a sun kasance masu yin ƙasƙanci da yabo" (Levy 2000). A watan Disamba na 1948, sojojin Isra'ila sun "yi ta yawo" a garin, suka kori kimanin mutum 500 daga cikin mazaunan da suka rage. A 1949, kwamandan Rundunar Kudu, Yigal Allon, ya "buƙaci ...
Orders in Hebrew and Yiddish were posted in the streets of the town, warning the soldiers to be aware of ‘undesirable’ behaviour on the part of the town’s residents. ‘As was customary in such instances’, the Israeli intelligence officer wrote, ‘the behaviour of the population was obsequious and adulatory’ (Levy 2000). In December 1948, Israeli soldiers ‘swept through’ the town and deported some 500 of its remaining inhabitants. In 1949 the commanding officer of the Southern Command, Yigal Allon, ‘demanded ...
da aka kwashe Larabawa daga garin’ (Masalha 1997: 9). Biyo bayan wannan, wata kwamitin ministoci na tsakani ya yanke shawarar rage yawan Falasdinawa; wani kwamitin ministoci kuma, ‘kan dukiyar da aka watsar’, ya yanke shawarar tsugunar da Yahudawa a al-Majdal; ana mayar da garin Yahudawa, kuma, da 2500
that the town be emptied of its Arabs’ (Masalha 1997: 9). This was followed by an inter-ministerial committee decision to thin out the Palestinian population; another ministerial committee, ‘on abandoned property’, decided to settle al-Majdal with Jews; the town was being Judaised, and, with 2500
Mazauna Yahudawa, an sa masa suna "Migdal-Ad". A watan Disamba na 1949, an ƙara kora Falasdinawa domin a kwashe ƙarin gidaje don sabbin mazauna Yahudawa, a wannan karon don sojojin Isra'ila da aka sallama. A halin nan, sojojin Isra'ila sun sa rayuwar Falasdinawan da suka rage ta zama abar wahala, suna fatan za su bar wurin.
Jewish residents, it was named ‘Migdal-Ad’. In December 1949, more Palestinians were deported to vacate more houses for Jewish settlers, this time for discharged Israeli soldiers. In the meantime, the Israeli army made the life of those Palestinians who remained a misery, hoping they would leave.
Sabon kwamandan babban Kwamandan Kudu, Moshe Dayan, ya koma kan shawarar Yigal Allon: "Ina fatan cewa watakila a cikin shekaru masu zuwa, za a sake samun wata dama ta kwashe waɗannan Larabawa [170,000
The new commanding officer of the Southern Command, Moshe Dayan, returned to the proposal of Yigal Allon: ‘I hope that perhaps in the coming years, there will be another opportunity to transfer these Arabs [170,000
ئيسرائيلية-Arabs] daga cikin Kasar Isra'ila', in ji Dayan a wani taro na jam'iyyar Mapai mai mulki a ranar 18 ga Yuni, 1950. Dayan ya kuma mika cikakken shawara kan 'kwashe mazauna Larabawa na garin Majdal'. Dukkan shugabannin sojoji biyu sun amince, kuma Firayim Minista Ben-Gurion ya amince da shirin a ranar 19 ga Yuni, 1950 (Masalha 1997: 9).
Israeli Arabs] out of the Land of Israel’, Dayan said at a meeting of the ruling Mapai party on 18 June 1950. Dayan also submitted a detailed proposal for ‘the evacuation of the Arab inhabitants of the town of Majdal’. Both the army chiefs of staff agreed, and Prime Minister Ben-Gurion authorised the plan on 19 June 1950 (Masalha 1997: 9).
A lokacin bazara na 1950, kusan shekara biyu bayan yakin 1948, mazauna Majdal na Falasdinu sun karbi umarnin koron su, kuma cikin 'yan makonni aka kwashe su zuwa iyakar Gaza. An loda su a motoci, aka sauke su a kan iyaka. Kashi na karshe da aka kai shi ne mutum 229.
In the summer of 1950, almost two years after the 1948 war, the Palestinian inhabitants of Majdal received expulsion orders and, over a period of a few weeks, were transported to the borders of Gaza. They were loaded onto trucks and dropped off at the border. The last delivery of 229
na mutanen suka tafi Gaza a ranar 21 ga Oktoba, 1950. Jami'an Isra'ila sun raba gidajen da aka 'yar da su' ga sabbin mazauna Yahudawa. Har zuwa yau, mazauna Falasɗinawa na al-Majdal suna zaune a cikin bukkoki da matsugunai a sansanonin 'yan gudun hijira a Gaza. A 1956, Migdal-Ad ya canza suna zuwa Ashkelon, suna mai sautin Littafi Mai Tsarki (Levy 2000). Tun daga wannan lokacin aka kiyaye shi a matsayin birni na Yahudawa kawai. Yana sharhi kan manufofin ilimi na Isra'ila, Ismael Abu-Sa'ad, na Jami'ar Ben-Gurion, ya rubuta:
people left for Gaza on 21 October 1950. The Israeli officials distributed the ‘abandoned’ houses among new Jewish settlers. To this very day the Palestinian inhabitants of al-Majdal live in the shacks and shanties of the refugee camps in Gaza. In 1956, Migdal-Ad changed its name to the biblical- sounding Ashkelon (Levy 2000). Since then it has been kept as a purely Jewish city. Commenting on Israeli educational policies, Ismael Abu-Sa’ad, of Ben-Gurion University, writes:
Tsarin ilimi yana da muhimmanci wajen mayar da kawar da tarihi da kasancewar 'yan asalin ƙasa zuwa abu "na hukuma", ta hanyar rubuce-rubuce irin waɗanda aka ambata daga manhajar ilimin ƙasa ta aji shida a makarantun Isra'ila, wadda ke koya wa yaran Falasɗinawa cewa tarihin gaɓar teku ya fara ne kawai shekara ɗari da suka wuce, tare da zuwan mazauna Yahudawan Turai da sauya wannan yanki da can ake ɗauka "wurin da aka watsar" a baya.
The education system is essential to making the displacement of indigenous history and presence ‘official’, through texts such as that quoted from the 6th grade geography curriculum in Israeli schools, which teaches Palestinian children that the history of the coastal plain began only a hundred years ago, with the advent of European Jewish settlement and their transformation of this previously ‘abandoned area’.
A cikin wannan rubutu, Tel Aviv ta zama sunan da ke maye gurbin duk wani ambaton Jaffa ta Larabawa; Ashdod ta Yahudawa ta maye gurbin Isdud ta Larabawa; Ashkelon ta Yahudawa ta maye gurbin al-Majdal[-ʿAsqalan] ta Larabawa. Sabbin garuruwan Yahudawa irin su Rishon Litzion ('Na farko a Zion') da Herzliya, da kuma wasu sabbin garuruwa da dama, an dora su a kan wani yanayin kasa da ba a amince da shi ba, na kauyukan Falasdinawa da aka kwashe mutanensu tare da rushe su a shekarar 1948. Ana share yanayin kasar 'yan asalin daga tsarin karatu, alhali kuma tsarin karatun yana share shi da kansa, saboda rashinsa a cikin littattafan tarihi da na yanayin kasa na hukuma da ake koyarwa game da yankin. (Abu-Sa'ad 2008: 24–25)
In the text, modern (Jewish) Tel Aviv overrides any mention of Arab Jaffa; modern (Jewish) Ashdod of (Arab) Isdud; modern (Jewish) Ashkelon of (Arab) al-Majdal[-ʿAsqalan]. Modern Jewish Rishon Litzion (‘First in Zion’) and Herzliya and numerous other new towns are superimposed upon an unacknowledged landscape of Palestinian villages emptied and demolished in 1948. The indigenous landscape is erased from the curriculum, while it is simultaneously being erased by the curriculum, because of its absence from the official historical and geographical materials being taught about the region. (Abu-Sa’ad 2008: 24–25)
Share ta Hausa: Gogewar tarihi da al'adun Falasdinu da Falasdinawa, ta jiki da ta al'ada, Oren Yiftachel, masanin ilimin kasa da siyasa dan Isra'ila, ya taƙaita shi a shekarar 2008 kamar haka:
The erasure of the heritage of Palestine and the Palestinians, physically and culturally, was summarised by Israeli political geographer Oren Yiftachel in 2008 as follows:
Aikin gogewa (ɗaukar matakin goge tarihi) ya kasance yana jagorancin hukumomin Isra'ila na tsawon shekaru da dama, waɗanda ke nufin goge abubuwan da suka rage na al'ummar Larabawa-Falasdinawa da suka zauna a ƙasar har zuwa shekarar 1948, da kuma musanta bala'in da Sahyoniyanci ya jawo wa wannan al'umma. Gogewar da ta biyo bayan tashin hankali, gudun hijira, korar mutane da rushe ƙauyuka tana bayyana a dukkan maganganu – a littattafan karatu, a tarihin da al'ummar Sahyoniyawa ke bawa kanta, a maganganun siyasa, a kafofin watsa labarai, a taswirori, kuma yanzu har ma a sunayen wurare, hanyoyi da mahadar titi.
The act of erasure had been led, for many decades, by the Jewish state’s apparatuses, those that aim to erase the remnants of the Arab- Palestinian society that lived in the country until 1948, and to deny the catastrophe that Zionism inflicted on this nation. The erasure that came after the violence, the flight, the expulsion and the demolition of the villages is visible in all discourses – in textbooks, the history that Zionist society tells itself, in the political discourse, in the media, in maps and now also in the names of the sites, roads, and junctions.
Falasdinu, wadda ke ƙarƙashin Isra'ila, tana ɓacewa daga gaskiyar zahiri da kuma tattaunawar Isra'ilawa-Yahudawa.31
Palestine, which lays under Israel, is disappearing from the Israeli- Jewish physical reality and discourse.31