6.1 Palestinian Syriac Aramaic, Palestinian Arabic da Sunayen Wurare na Falasdinu
6.1 Palestinian Syriac Aramaic, Palestinian Arabic And Palestinian Toponyms
Zamanin Tagulla na Ƙarshe, Peleset da Palaestina na Hellenanci/Romawa/Byzantine sun sami canji daga Larabawa, kuma sun zama Filastin a ƙarƙashin Musulunci daga shekara ta 638.
Late Bronze Age Peleset and Hellenic/Roman/Byzantine Palaestina were adapted by the Arabs and became Filastin under Islam from 638
AD zuwa gaba. A tsakiyar karni na 7 miladiyya, yawancin al'ummar Falasdinu Kiristoci ne, galibi manoman Kiristoci masu magana da harshen Falasdinanci na Aramaic na Syriac, waɗanda suka ci gaba da magana da harshen Yesu a duk lokacin farkon Musulunci. Duk da haka, rubuce-rubucen Larabci na farko da aka samu a Falasdinu sun koma zamanin Roman da Byzantine, kuma na tsawon ƙarnuka da dama Larabawa suna da alaƙa sosai da lardunan Byzantine guda uku na Palaestina; a zahiri, a ƙarƙashin Byzantine, Provincia Arabia kanta ta zama wani ɓangare na Palaestina Salutaris, tare da babban birninta a Petra, tsohon babban birnin Larabawan Nabataean. Haka kuma, bayan Larabawa sun karɓi Falasdinu a ƙarni na 7, yawancin sunayen wurare a Falasdinu da gwamnatin Byzantine mai magana da Girkanci ta yi amfani da su ci gaba da amfani da su ta gwamnatin Larabawa; saboda haka aka samu siffofi uku na Larabci na Byzantine Παλαιστινη: Falastin, Filastin da Filistin (Schiller 2009:
AD onwards. In the mid-7th century the population of Palestine was predominantly Christian, mostly Palestinian Syriac Aramaic-speaking Christian peasants who continued to speak the language of Jesus throughout early Islam. However, the earliest Arabic inscriptions found in Palestine go back to the Roman and Byzantine periods, and for several centuries the Arabs were closely linked with the three Byzantine provinces of Palaestina; in fact, under the Byzantines Provincia Arabia itself became part of Palaestina Salutaris, with its capital located in Petra, the old capital of the Nabataean Arabs. Also after the Arabs took over Palestine in the 7th century many place names in Palestine that were used by the Greek-speaking Byzantine administration continued to be used by the Arab administration; hence the emergence of the three Arabic forms of Byzantine Παλαιστινη: Falastin, Filastin and Filistin (Schiller 2009:
85; Sharon 2003).
85; Sharon 2003).
Kasancewar Larabawa a Falasdinu an lura da ita tun zamanin Herodotus a karni na 5 kafin haihuwar Annabi Isa, kuma an gano rubuce-rubucen Larabci a Falasdinu tun zamanin Romawa. Harshen Aramaic na Falasdinu na Syriac, wanda yake da alaka sosai da Larabcin Falasdinu, ya kasance cikin rukunin harsunan Semitic na arewa maso yamma, kuma shi ne harshen talakawan kasar. Harshen Aramaic na Falasdinu na Syriac ya ci gaba da bunkasa a matakin jama'a, ba na hukuma ba, a Falasdinun zamanin Romawa da Byzantine, da kuma a Falasdinun farkon Musulunci, kuma ya zama yana da alaka sosai da yaren Larabcin Falasdinu na zamani.
The presence of Arabs in Palestine was noted by Herodotus in the 5th century BC and Arabic inscriptions in Palestine were discovered from the Roman era. Closely related to Palestinian Arabic is Palestinian Syriac Aramaic, which was part of the north-west Semitic group of languages and was the language of ordinary people in the country. Palestinian Syriac Aramaic continued to flourish at a non-official popular level in Roman and Byzantine Palestine and in early Islamic Palestine and became closely related to the modern Palestinian Arabic colloquial language.
A cikin ƙarni na 4 zuwa farkon ƙarni na 7, Balarabe Ghassanawa na "Falasɗinu Uku" sun kasance masu kare Cocin Syriac Monophysite kuma masu goyon bayanta.
In the 4th‒early 7th centuries the Ghassanid Arabs of the ‘Three Palestines’ were champions and protectors of the Syriac Monophysite Church.
Mawakan su na Larabci, da bishof-bishof, da sarakunan Larabawa (da kuma phylarchs na Palaestina Prima, Palaestina Secunda da Palaestina Tertia) lallai sun saba ba kawai da harshen da ake amfani da shi a matsayin harshen hulda a Daular Byzantine (Girkanci) ba, har ma da yaren Aramaic na Syriac da ake magana a babban yankin Falasdin.
Their Arabic-speaking poets, bishops and kings (and phylarchs of Palaestina Prima, Palaestina Secunda and Palaestina Tertia) must have been familiar not only with the lingua franca of the Byzantine Empire (Greek), but also with the Syriac Aramaic dialect of greater Palestine.
Ana amfani da Aramaic na Falasɗinu kuma yaren Yahudawan Falasɗinu ne a zamanin Roma da Byzantine (Sokoloff 2003). A yau, adadi mai yawa na kalmomin Aramaic na Falasɗinu suna nan a cikin Larabci na zamani da kuma yaren gida na yawancin ƙauyukan Falasɗinu. Haka kuma, abin mamaki ne cewa a farkon karni na 20, masu ƙirƙirar Ibrananci na zamani, waɗanda Zionist na Turai ne, don neman mayar da harshen ya zama na asali da na tsoho, sun aro kalmomi da yawa daga Aramaic na Falasɗinu da kuma Girkanci na dā.
Palestinian Aramaic was also spoken by Palestinian Jews during the Roman and Byzantine period (Sokoloff 2003). Today a significant number of Palestinian Aramaic words are found in both standard Arabic and in the vernacular language of many Palestinian villages. Also interestingly, in the early 20th century the European Zionist inventors of modern Hebrew, in pursuit of indigenising and antiquating strategies, borrowed heavily from Palestinian Aramaic and ancient Greek vocabulary.
Har yanzu Aramaic na Falasɗinu ya tsira a cikin sunayen wurare da dama na zamani na Falasɗinu da na Larabawa, ciki har da:
Palestinian Aramaic has also survived in a large number of modern Palestinian and Arab toponyms including:
• Ramallah (daga Aramaic ‘Ram’, ma'ana tsayi, da ‘Allah’, kalmar Larabci don Allah), birni wanda shi ne hedikwatar Hukumar Falasɗinawa ta Ƙasa.
• Ramallah (Aramaic ‘Ram’, meaning height, and ‘Allah’, the Arabic word for God), a city which is the headquarters of the Palestinian National Authority.
• Ar-Rama (tsawo), wani gari ne a Falasdin dake babban Galili.
• Al-Rama (height), a Palestinian town in upper Galilee.
• Al-Ram, wani gari ne a Falasdinu da ke arewa maso gabas da Kudus.
• Al-Ram, a Palestinian town north-east of Jerusalem.
Al-Majdal (ma'ana katanga), wani ƙauyen Larabawa kusa da Tiberias wanda Isra'ila ta kwashe mazauna daga cikinsa a 1948.
• Al-Majdal (meaning fortress), an Arab village near Tiberias depopulated by Israel in 1948.
Al-Majdal (‘Asqalan), tsohon birnin Filistiyawa.
• Al-Majdal (‘Asqalan), the ancient Philistine city.
Majdal Shams, garin Larabawa na Druze a arewacin Tuddan Golan.
• Majdal Shams, a Druze Arab town north of the Golan Heights.
Al-Mujaydil, wani ƙauyen Larabawa da ke kudu-maso-yammacin Nazarat, wanda Isra'ila ta kwashe mazaunansa a shekarar 1948.
• Al-Mujaydil, an Arab village south-west of Nazareth depopulated by Israel in 1948.
• Al-Tur (dutse), sunan wurare masu duwatsu guda uku a Falasdinu.
• Al-Tur (mountain), the name of three mountainous place names in Palestine.