Allah (swt) hem insana hayatta kalma içgüdüsünü bahşetmiştir. Bu içgüdünün özelliklerinden biri, insanların bir araya gelip birlikte yaşamasıdır; dolayısıyla insanların bir arada bulunması ve etkileşimi doğal bir insan eğilimidir. Ancak bu, onları bir toplum haline getirmez. Bunlar bir gruptur ve onları ortak bir çıkarla bağlayan, ortak tehditlerden koruyan ilişkiler geliştirmedikçe grup olarak kalmaya devam ederler. Ancak ortak çıkarlarını sürdüren bu tür ilişkiler mevcut olduğunda bir toplum haline gelirler. Bununla birlikte, bu ilişkiler üç ön koşul gerçekleşmedikçe homojen bir toplumla sonuçlanmaz:

Allah (swt) has endowed the human being with the instinct of survival. One of the features of this instinct is for people to gather and live together, and thus the coexistence and interaction of people is a natural human disposition. However, this does not transform them into a society. Instead, they are a group, and they would remain as a group unless they developed relationships that would bind them with a common interest and protected them from common threats. Only if such relationships exist that maintains their common interests they would then become a society. However, these relationships would not result in a homogenous society unless three prerequisites were achieved: