İslam Devleti'nin yapısı yedi direğe dayanmaktadır: Halife; Yardımcılar; Cihat Komutanı; Yargı; Vali'ler; İdari Sistem; ve Ümmet Meclisi. Devletin yapısı, bu yedi unsurun tamamı yerine getirildiğinde eksiksiz olur. Bu unsurlardan herhangi biri eksik olursa yapı eksik kalır, ancak devlet yine de İslami olmaya devam eder. Herhangi bir kusur veya eksiklik, Halife'nin görevini sürdürebilir durumda olduğu sürece devletin statüsünü zedelemez, çünkü devletin temeli olan kişi odur. Gelelim İslam Devleti'ndeki yönetim sisteminin ilkelerine: bunlar dörttür.

The structure of the Islamic State is based on seven pillars: the Khalifah; the Assistants; the Commander of Jihad; the Judiciary; the Wulaa’; the Administrative System; and the Majlis Al Ummah. The structure of the State would be complete if these seven elements were in place. If any of these elements were absent, the structure would be incomplete, though the State would still remain Islamic. Any defect or shortage would not upset its status as long as the Khalifah remained viable, since it is he who is the foundation of the State. As for the principles of the ruling system in the Islamic State, there are four:

1. Egemenlik Şeriat'e aittir.

1. The sovereignty belongs to the Shari’ah.

2. Otorite ümmete aittir.

2. The authority belongs to the Ummah.

3. Tek bir Halifenin atanması.

3. The appointment of one Khalifah.

4. Yalnızca Halife, Şeriat hükümlerini benimseme, yani onları kanun olarak yürürlüğe koyma hakkına sahiptir.

4. The Khalifah alone reserves the right to adopt the Shari’ah rules, i.e. to enact them as laws.

Bu dört ilkeden herhangi biri eksik olsaydı, yönetim sistemi İslami olmaktan çıkardı. Bu nedenle bu dört ilke mutlaka uygulanmalıdır. İslam Devleti'nin temeli Halifedir; ondan başka herkes onun naibi veya danışmanıdır. İslam Devleti, İslam'ı uygulayan bir Halifedir ve Hilafet veya İmamet makamı, Müslümanların işleri üzerinde tam yetkiye sahip olmaktır. Bu, İslam'ın akaidinden (inanç esaslarından) değil, insanın fiilleriyle ilgili furu'a dahil olduğu için Şeriat hükümlerinden bir parçadır.

If any of these principles were missing, the ruling system would become non-Islamic. Therefore, these four principles must be enforced. The basis of the Islamic State is the Khalifah and anyone other than him is a deputy to him or an advisor for him; the Islamic State is a Khalifah who implements Islam and the office of Khilafah or Imamah is to have full disposal over the affairs of Muslims. It is not part of the doctrines (‘Aqa’id) of Islam, but part of the Shari’ah rules because it is part of the branches related to a human’s actions.

Halifenin atanması Müslümanlar üzerine bir farzdır. Onların, ona bey'at vermeden iki geceden fazla geçirmeleri yasaktır. Müslümanlar üç gün içinde bir halife atamazlarsa, bir halife atayana kadar hepsi günahkâr olurlar. Halife atamak için bütün çabalarını tüketip bunu sürdürmedikçe bu günah üzerlerinden kalkmaz.

The appointment of the Khalifah is an obligation upon the Muslims. They are forbidden from spending more than two nights without giving a Ba’yah to him. If the Muslims did not appoint a Khalifah within three days they would all be sinful until they had appointed a Khalifah. The sin would not fall until they had exhausted their efforts to appoint a Khalifah and continued to endeavor to appoint him.

Halife atanmasının farz olduğu; Kur'an, Sünnet ve Sahabe'nin icmaı ile sabittir.

The obligation of appointing a Khalifah has been confirmed by the Qu’ran, Sunnah and the general consensus of the Sahabah.

Allah (SWT), Peygamber'e (ﷺ) kesin bir emirle, kendisine vahyedilenle Müslümanlar arasında hükmetmesini emretti. Allah (SWT) şöyle buyurur:

Allah (swt) ordered the Messenger (pbuh) conclusively to rule among the Muslims whatever was revealed to him. Allah (swt) says,

"Onların arzularına uyma; Allah'ın indirdiği ile aralarında hükmet." [Maide 5:48] Note: The original Qur'an verse is wrapped in braces here per the instructions? No—braces are only used as the delimiter for verses in the source; the translation above keeps the reference format as given.

“So judge between them by what Allah has revealed, and follow not their vain desires.” [Al-Maidah 5:48].

“Ve artık aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet ve onların keyfî arzularına uyma,” {Maide 5:49}.

“And so judge between them by what Allah has revealed and follow not their desires,” [Al-Maidah 5:49].

Peygamber'e (ﷺ) yönelik her hitap, onu kısıtlayan bir delil bulunmadıkça, tüm ümmete yönelik bir hitap sayılır. Böyle bir delil de yoktur; dolayısıyla Müslümanlar bu hükmi tesis etmekle yükümlüdür. Hilafetin kurulması ise bu hükmün tesis edilmesidir.

Any address to the Messenger (pbuh) is considered an address to the entire Ummah as long as there is no daleel restricting the order to the Messenger (pbuh). And there is no such daleel, therefore, Muslims are mandated to establish this ruling. Establishing the Khilafah is the establishment of this ruling.

Sünnet'e gelince, Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Zamanının imamını bilmeden ölen kimse, cahiliye ölümüyle ölmüştür." Ahmed ve et-Taberânî, Muâviye'nin hadisinden şunu rivayet etmişlerdir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Boynunda bir biat bulunmaksızın ölen kimse, cahiliye ölümüyle ölmüştür." Müslim, Sahîh'inde İbn Ömer'in rivayetiyle şunu nakletmiştir: İbn Ömer dedi ki: Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işittim: "Kim Allah'a verdiği bağlılıktan elini çekerse, Kıyamet Günü'nde onun için hiçbir delili olmadan Allah'a kavuşur. Kim de boynunda bir biat bulunmaksızın ölürse, cahiliye ölümüyle ölmüştür." Hişâm, Urve'den, o da Ebû Sâlih'ten, o da Ebû Hureyre'den rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Benden sonra size liderler gelecek. Takvalı olan takvasıyla yönetecek, fasık olan da fıskıyla yönetecek. Onları, hakka uygun olan her konuda dinleyin ve itaat edin. Doğru davranırlarsa bu sizin lehinizedir; yanlış davranırlarsa bu onların aleyhinde, sizin lehinize sayılır."

As for the Sunnah, the Messenger of Allah (pbuh) said, “He who died not knowing the Imam of his time has died a death of Jahiliyyah.” Ahmed and al- Tabarani extracted from the Hadeeth of Mu’awiyah the following: The Messenger of Allah (pbuh) said, “Whoso dies while there was no Ba’yah on his neck dies a death of Jahiliyyah.” Muslim reported in his Sahih on the authority of Ibn ‘Umar that he said, I heard the Messenger of Allah (pbuh) say, “Whoso takes off his hand from allegiance to Allah will meet Him on the Day of Resurrection without having any proof for him, and whoso dies while there was no Ba’yah on his neck dies a death of Jahiliyyah.” Hisham reported on the authority of ‘Urwa, who reported on the authority of Abu Salih, who reported on the authority of Abu Hurayrah that the Messenger of Allah (pbuh) said, “Leaders will take charge of you after me, where the pious one will lead with his piety and the impious with his impiety, so listen to them and obey them in everything which conforms with the truth. If they acted rightly it is to your benefit, and if they acted wrongly it is counted for you and against them.”.

Sahabe'nin İcmaına gelince, onlar Allah'ın Resulü ﷺ'nin vefatının ardından bir Halife tayin etmeyi en öncelikli görev saydılar. Bu, Benî Sâide sofasındaki olaylara dair iki Sahih hadiste rivayet edildiği gibi, ve her bir sonraki Halifenin vefatının ardından yaşananlara göre de böyledir. Sahabenin bir Halife tayin etmenin farziyetine dair genel icmaı, Haber-i Mütevatir yoluyla nakledilmiştir. Sahabe, bunun tüm farzların en önemlisi olduğu konusunda hemfikirdi. Bu, kesin bir delil sayılmaktadır. Ayrıca tevatür yoluyla, Ümmetin hiçbir zaman bir Halifesiz kalmaması gerektiği de sabit olmuştur. Bir Halife tayin etmek, yani onu göreve getirmek veya işlerini yürütmesi için yetkilendirmek, bütün Ümmet üzerine farzdır. Emir, bütün Ümmete yöneliktir. Bu hüküm, onun ﷺ vefatının anından itibaren yürürlüğe girmiş olup Kıyamet Gününe kadar devam edecektir.

As for the ‘Ijma’ of the Sahabah, they made the appointment of a Khalifah their top priority in the wake of the departure of the Messenger of Allah (pbuh). This is according to that which has been narrated in the two Sahih Ahadeeth about the events in the courtyard of Banu Sa’idah and also in the wake of the death of each subsequent Khalifah. The general consensus of the Sahabah concerning the obligation of appointing a Khalifah has been transmitted by way of Khabar Mutawatir (continuous report). The Sahabah agreed that it was the most important of all obligations. This is considered to be a conclusive evidence. It has also been confirmed by means of Tawatur that the Ummah should at no time remain without a Khalifah. It is obligatory upon the whole Ummah to appoint a Khalifah, i.e. to establish him in office or to govern her affairs. The command is addressed to the entire Ummah. This took effect from the moment of his (pbuh) departure and will continue to the Day of Judgment.

Hz. Peygamber'in (sav) vefatının ardından Sahabe'nin, Halife'nin yeniden tesis edilmesi yükümlülüğünü ne kadar önemsediği ve bu yükümlülüğün farkında olduklarına dair bilinç, onların davranışlarında açıkça görülmektedir. Hz. Peygamber'in (sav) defnini, devletin başına geçecek bir Halifeye biat edilene kadar ertelemişlerdir. Bu durum, Ömer ibn el-Hattab'ın, ölüm acısının yaklaştığı bir sırada yaralanmasının ardından gösterdiği tutumda da açıkça yansımaktadır. Müslümanlar kendisinden bir halef belirlemesini istediğinde, önce bunu reddetmiş, ısrar edilince ise içlerinden bir Halifenin seçilmesi için altı aday belirlemiştir. Ayrıca bu altı kişinin üç gün içinde bir uzlaşıya varmalarını şart koşmuştur. Altı kişinin üç gün içinde uzlaşamaması hâlinde, bu karara karşı çıkanın öldürülmesini emretmiştir. Nitekim, bu altı kişinin tamamının Şura ehli ve kıdemli Sahabe olmasına rağmen, muhalefette oturan kişinin öldürülmesini emretmiştir. Bu altı kişi, Ali, Osman, Abdurrahman ibn Avf, Zübeyr ibn el-Avvam, Talha ibn Ubeydullah ve Sa'd ibn Ebi Vakkas'tır. Halifenin seçimi konusunda uzlaşamamaları hâlinde bu Sahabilerden birinin öldürülmüş olabileceği gerçeği, Halife tayin etmenin farz olduğuna dair son derece açık bir delildir.

The extent of the obligation to reestablish the Khalifah and awareness of this obligation among the Sahabah is clearly reflected in their actions following the death of the Messenger of Allah (pbuh). They delayed the burial of the Messenger of Allah (pbuh) until a Khalifah had been given the Ba’yah to head the State. It is also clearly reflected in the action of ‘Umar ibn al-Khattab, in the wake of his stabbing while the agony of death neared; when the Muslims asked him to nominate a successor. At first he refused, when they persisted he nominated six candidates from which a Khalifah was to be elected. He also set a deadline of three days for the six to reach an agreement. He gave instructions stating that in the case of the six not coming to an agreement within the three days, the one who opposed the decision should be killed. Indeed, he ordered the killing of the one who sat in opposition despite the fact that the six were all people of Shura and senior Sahabah. The six were in fact ‘Ali, ‘Uthman, ‘Abd al-Rahman ibn ‘Auf, al-Zubayr ibn al-’Awwam, Talhah ibn ‘Ubaydullah and Sa’d ibn Abi Waqqas. That one of these Sahabah could have been killed, should they have been unable to reach an agreement concerning the election of a Khalifah, serves as an overwhelmingly clear evidence that the appointment of a Khalifah is compulsory.

Bunun yanı sıra, birçok Şeriat görevi Halife'nin varlığına bağlıdır; örneğin İslami hükümlerin uygulanması, ceza kanununun infazı, sınırların korunması, toplumun eğitilmesi, Silahlı Kuvvetlerin eğitilip donatılması, anlaşmazlıkların çözülmesi ve kanun ve düzenin sağlanması gibi görevler ile bireyler ve kolektif yapılar arasında gerçekleşen ekonomik ve toplumsal işlemlerin düzenlenmesi ve diğer konularla ilgilenilmesi. Dolayısıyla bir Halife atanması farzdır.

Besides, numerous Shari’ah duties depend on the presence of the Khalifah, such as the implementation of Islamic rules, the execution of the penal code, guarding the frontiers, educating the society, training and equipping the Armed Forces, settling disputes and keeping law and order, in addition to looking after other matters and regulating the economic and societal transactions which take place between individuals and collective entities. Thus the appointment of a Khalifah is compulsory.

Halife makamını talep etmek ve bu makam için yarışmak hoş karşılanmayan bir şey değildir; Sakife'de Sahabe'nin bu makam için yarıştığı ve Şura ehlinin de bu göreve talip olduğu bilinmektedir. Bu durumu kimse kınamamış ve reddetmemiştir. Aksine, Sahabe'nin halifelik makamı için yarışmaya dair genel icmaı açıkça ortadadır ve bunun caiz ve kabul edilebilir olduğunu teyit etmektedir.

Seeking the post of Khalifah and competing for it is not undesirable, the Sahabah competed for the post in the Saqeefah and the people of Shura also competed for the office. Nobody condemned or disowned this action. On the contrary, the general consensus of the Sahabah regarding the competition for the post of Khalifah, is clearly established, confirming that it is lawful and acceptable.

Müslümanların birden fazla Halife atamaları yasaklanmıştır. İmam Müslim, Ebu Said el-Hudri'den rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: "Eğer iki halifeye bey'at alınmışsa, sonradan gelenini öldürün." Başka bir hadiste de şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Kim bir imama bey'at eder, elini ve kalbinin meyvesini ona verirse, gücü yettiği sürece ona itaat etsin. Eğer başka biri ona karşı çıkmak için gelirse, o adamın boynunu vurun." Başka bir rivayetin lafzı şöyledir: "...kim olursa olsun, onu kılıçla vurun." Diğerini öldürme emri, eğer o kişi itaat etmez ve geri çekilmezse yürürlüğe girer. Halifelik için gerekli bütün şartları taşıyan bir grup insana bey'at verilmişse, çoğunluğun oyunu alan kişi halife olur; çoğunluğa karşı çıkan ise asi sayılır. Bu, adayların bir araya toplanarak bizzat seçildiği durumda geçerlidir. Ancak halifelik, halifelik şartlarını taşıyan bir kişiye akdedilmiş olur da Müslümanların çoğunluğu başka birine bey'at ederse, o zaman ilk kişi halife olmalı, ikinci kişi ise reddedilmelidir.

Muslims are forbidden from appointing more than one Khalifah. Imam Muslim reported on the authority of Abu Sa’id al-Khudry that the Messenger of Allah (pbuh) said, “If a bay’ah has been taken for two Khulafah, kill the latter of them.” In another Hadeeth, he (pbuh) is reported to have said, “Whoso pledged allegiance to an Imam giving him the clasp of his hand and the fruit of his heart shall obey him as long as he can, and if another comes to dispute with him you must strike the neck of that man.” In another narration, the wording was as follows, “...strike him with the sword whoever he may be.” The command to kill the other one would come into effect if he did not comply and retreat. If a group of people, who met all the requirements necessary for the post of Khilafah, were given the Ba’yah then it would be the one with the majority of votes who would become Khalifah, whoever opposed the majority would subsequently be considered a rebel. This would apply if the nominees were gathered together in person, but if the Khilafah had been contracted to one man who fulfilled the requirements of the Khilafah and the majority of the Muslims gave their Ba’yah to another, then the first man should become Khalifah and the second man should be turned down.

Halifelik makamının şartları; İslam, erkeklik, hürriyet, yeterlilik, olgunluk, akıl sağlığı ve adalet, yani adayın Müslüman, erkek, olgun, akıl sağlığı yerinde, hür, yeterli ve adil olması gerekir. Müslüman olma şartının gerekliliği ise Allah'ın şu sözüne dayanır:

The requirements for the Khilafah office are Islam, manhood, freedom, competence, maturity, sanity and justice, i.e. the candidate should be Muslim, male, mature, sane, free, competent and just. As for the condition of being a Muslim, this follows because of Allah’s saying,

“Allah, inkârcılara müminler üzerinde asla bir yol (üstünlük) vermeyecektir.” [En-Nisâ, 4:141].

“And never will Allah grant to the disbelievers a way (triumph) over the believers.” [An-Nisa, 4:141].

Halifenin erkek olması şartına gelince, bu şart, Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)'nün "Bir kavim, idaresini bir kadına teslim ettiğinde asla felah bulmaz" buyruğundan çıkarılmıştır. Akıl sağlığı ve buluğ çağına ermiş olma şartı, deli ve küçüklerin refahlarına bakması için vasilere ve velilere ihtiyaç duymalarından dolayı gereklidir. Dolayısıyla, kendi işlerini yönetemeyen biri, başkalarının işlerini yönetmekte açıkça yetersiz kalır. Adalet ise yerine getirilmesi gereken bir şarttır, çünkü halifenin görevi Dinin hükümlerini uygulamaktır. Eğer bu hükümleri kendi üzerinde uygulayamıyorsa, başkaları üzerinde uygulayacağına güvenilemez; zira insan sahip olmadığını veremez. Adalet, halifenin yerine getirmesi gereken bir şart kılınmıştır, çünkü eğer fâsık olursa halifeliğe layık olmaz ve görevinde kalamaz. Emanetçilik ise akdin içinde konulmuş bir şarttır ve bu şart baştan sona gözetilmelidir.

As for the condition that the Khalifah must be a man, it is derived from the Hadeeth of the Messenger of Allah (pbuh), who said, “A nation (Ummah) will never be successful if they are headed by a woman?” The conditions of maturity and sanity must be met because the insane and the minor need tutors and guardians to look after their welfare. Therefore, if one cannot rule one’s own affairs, he is obviously unable to run other affairs beyond his own. As for justice, this must be fulfilled because the duty of the Khalifah is to implement the rules of the Deen, and if he could not implement them upon himself then he could not be trusted to implement them upon others; for one cannot give what one does not possess. Justice has been made a condition which the Khalifah must fulfill because if he were a Fasiq then he would be unfit for the Khilafah and he could not remain in office. Trustworthiness is a condition laid down in the contract and it must be observed throughout.

Özgürlüğe gelince, köle kendi üzerinde yetkiye sahip olmadığından, başkaları üzerinde de yetkiye sahip olmaz. Ehliyete gelince, bu bir şarttır; çünkü ehil olmayan bir kişiye gücünün üzerinde işler yüklemek geçersizdir. Bu da şeriatın ve insanların haklarının zayıflatılmasına yol açar ki buna izin verilmez.

As for the freedom, since the slave does not have the authority upon himself, therefore, he would not have authority over others. As for the competence, it is a requirement since asking an incompetent person to do things beyond his capacity is invalid. This leads to the undermining the legislation and the rights of the people, which is not allowed.

Halifenin görevine ilişkin bu koşullar bunlardır. Alimlerin zikrettiği diğer koşullar, örneğin cesaret, ilim, Kureyş'ten olmak veya Fatıma'nın soyundan gelmek gibi şartlar ise Hilafet akdinin zorunlu koşulları değildir; bu iddiaları destekleyen delillerin hiçbiri güvenilir bulunmamış ve bu yüzden şart olarak kabul edilemez. Akıl sağlığı yerinde, olgun, güvenilir, hür ve gücü yeten her Müslüman erkek, kendisine Müslümanlar tarafından Bey'at verilerek halifeleri olmaya uygundur ve başka hiçbir koşul gerekli değildir, konulmamalıdır da.

These are the set conditions for the post of Khalifah, as for the other conditions which the scholars have mentioned, such as bravery, knowledge and belonging to the Quraysh or a descendant of Fatimah among others, these are not necessary conditions for the contract of the Khilafah and none of the evidences put forward to back such claims have proven to be reliable and therefore cannot be considered as conditions. Every male Muslim who is mature, sane, trustworthy, free and able is fit to be given the Ba’yah by the other Muslims in order to become their Khalifah and no other conditions are needed nor should be laid down.

Islam Devletinin yeniden kurulması, Sünnet ve Sahabenin genel icmâı ile sabit olduğu için, tüm Müslümanlar üzerine bir farzdır. Müslümanların İslâmî bir vatanda yaşamaları ve İslâmî vatandaşlığa sahip olmaları vaciptir; ancak İslâm Devleti kurulmadıkça bunu gerçekleştirmeleri mümkün değildir. Dolayısıyla Müslümanlar, İslâm Devleti'nin yeniden kurulması için çalışmaya başlayıncaya kadar günahkâr kalacaklardır; böylece İslâm'ı uygulayacak ve onun Mesajını dünyaya taşıyacak bir Halife'ye Bey'at verebileceklerdir.

Reestablishing the Islamic State is a duty upon all the Muslims because this has been confirmed by the Sunnah and the general consensus of the Sahabah. It is obligatory upon them to live in an Islamic homeland and to have possess Islamic citizenship, yet they cannot achieve this unless they establish the Islamic State. Thus, the Muslims would remain sinful until they began to work towards reestablishing the Islamic State so that they could give their Ba’yah to a Khaleefah who would implement Islam and carry its Message to the world.