Allah'ın Elçisi ﷺ, Medine'ye ayak bastığı ilk günden itibaren hem Müslümanlara hem de Müslüman olmayanlara hükmetti ve onların işlerini yönetti. İslam Devleti kurulduktan sonra, halkın refahının gereğince gözetildiği bir İslam toplumu oluşturmaya koyuldu ﷺ. Devlet adamı sıfatıyla Yahudilerle, Benî Damrah ve Benî Mudlic ile antlaşmalar imzaladı ﷺ. Daha sonra Kureyş ile ve Eyle, el-Cerba' ve Uzrah halkı ile antlaşmalar imzaladı ﷺ. Ayrıca hiç kimsenin Beytullah'ı ziyaret etmekten men edilmeyeceğini ve kutsal aylarda hiç kimsenin korkmayacağını da kararlaştırdı ﷺ. Silahlı kuvvetlerin komutanı olarak Allah'ın Elçisi ﷺ, birçok askerî seferi planladı ve yürüttü. Kureyş'e karşı yapılan akınlara Hamza ibn Abdülmuttalib, Muhammed ibn Ubeyde ibn el-Haris ve Sa'd ibn Ebî Vakkas'ı gönderdi ﷺ. Rumlara karşı savaşma yetkisini Zeyd ibn Harise, Ca'fer ibn Ebî Talib ve Abdullah ibn Revahe'ye verdi ﷺ; Dûmetü'l-Cendel'e karşı savaşı yönetmesi için Halid ibn el-Velid'i gönderdiğinde de aynı yetkiyi ona verdi ﷺ. Şiddetli savaşların yaşandığı pek çok muharebede ordunun başına bizzat kendisi geçti ﷺ.

The Messenger of Allah (pbuh) ruled over both Muslims and non-Muslims and he (pbuh) managed their affairs from the first day he (pbuh) set foot in Madinah. Once the Islamic State was founded, he (pbuh) set about forming an Islamic society in which the welfare of the people was properly catered for. Acting in his capacity as a statesman he (pbuh) signed treaties with the Jews, with Banu Dhamrah and Banu Madlaj. He (pbuh) then later signed treaties with the Quraysh and with the people of Aylah, al-Jarba’ and Uzrah. He (pbuh) also agreed that no one would be prevented from performing the pilgrimage to the House nor should have any fear in the sacred month. As commander of the armed forces, the Messenger of Allah (pbuh) planned and executed many military campaigns. He (pbuh) sent Hamzah ibn ‘Abd al-Muttalib, Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith and Sa’d ibn Abi Waqqas in raids against Quraysh. He (pbuh) invested Zayd ibn Harithah, Ja’far ibn Abi Talib and ‘Abdullah ibn Rawahah with the authority to fight the Romans, as he did likewise with Khalid ibn al-Walid when he (pbuh) sent him to lead the fight against Dumat al-Jandal. He (pbuh) led the army himself in numerous actions where fierce battles were fought.

Ayrıca Rasulullah (pbuh) her ilde bir Vali (vali) ve her bölgede bir ‘Amil (kaymakam/görevli) atamıştır. Örneğin, Mekke'nin fethinden kısa bir süre sonra ‘Utab ibn Usayd'i Mekke'ye Vali olarak atamıştır; Bazan ibn Sasan İslam'ı kabul edince de Yemen'e Vali olarak atanmıştır. Mu’adh ibn Cebel el-Hazrecî, el-Canad'a Vali olarak atanmıştır; Halid ibn Sa’id ibn el-’As ise Sana'ya ‘Amil olarak atanmıştır. Allah’ın Elçisi (pbuh) ayrıca Zeyd ibn Lübeyd ibn Sa’lebe el-Ensarî'yi Hadramevt'e Vali, Ebu Musa el-Eş’arî'yi Zebid ve Aden'e Vali, ‘Amr ibn el-’As'ı ise Umman'a Vali olarak atamıştır. Medine'de ise Ebu Dücâne, Medine'ye ‘Amil olarak atanmıştır. Allah’ın Resulü (pbuh), eldeki işe en uygun olanları seçerdi; yönettikleri insanların kalplerini İman ile doldurabilecek olanları. Yönetirken hangi yöntemleri kullanacaklarını onlara sorardı. Rivayet edildiğine göre Allah’ın Resulü (pbuh), Mu’adh ibn Cebel el-Hazrecî'yi Yemen'e göndermeden önce ona şöyle sordu: “Neye göre hükmedeceksin?” O da, “Allah’ın Kitabı'na göre” dedi. Resulullah (pbuh), “Ya hükmü orada bulamazsan?” dedi. O, “Allah’ın Resulü'nün Sünneti'ne göre hükmederim” dedi. Bunun üzerine Resulullah (pbuh), “Ya orada da bulamazsan?” dedi. Mu’adh, “İctihadımla çaba gösteririm” diye cevap verdi. Bunun üzerine Allah’ın Resulü (pbuh) şöyle buyurdu: “Allah’ın Resulü'nün Resulü'nü, Allah'ın ve Resulü'nün sevdiğine muvaffak kıldığı için Allah'a hamd olsun.” Ayrıca rivayet edilmiştir ki Allah’ın Resulü (pbuh), Eban ibn Sa’id'i Bahreyn'e Vali olarak atadığında şöyle demiştir: “Abdulkays halkına iyi davran ve onlara cömert ol.”

Additionally, Rasulillah (pbuh) appointed a Wali (governor) in every province and an ‘Amil (Sub-Governer) in every area. For example, he (pbuh) appointed ‘Utab ibn Usayd as Wali over Makkah shortly after its liberation and once Badhan ibn Sasan embraced Islam, he was appointed Wali of Yemen. Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji was appointed as Wali over al-Janad and Khalid ibn Sa’id ibn al-’As was appointed ‘Amil over San’a. Allah’s Messenger (pbuh) also appointed Zayd ibn Lubayd ibn Tha’labah al-Ansari as the Wali of Hadramaut, Abu Musa al- Ash’ari as the Wali of Zabeed and Aden, and ‘Amr ibn al-’As as the Wali of ‘Oman. At home, Abu Dujanah was appointed the ‘Amil of Madinah. The Messenger of Allah (pbuh) would select those who were best suited for the job at hand. Those who could fill the hearts of those they governed with Iman. He (pbuh) would ask them about the methods they would employ when they governed. It has been narrated that Allah’s Messenger (pbuh) asked Mu’adh ibn Jabal al-Khazraji before sending him to Yemen, “What would you rule by?” In reply he said, “By the book of Allah.” He (pbuh) said, “What if you did not find the verdict in there?” He said, “I would rule by the Sunnah of Allah’s Messenger.” Then he (pbuh) said, “And what if you did not find the verdict in there?” Mu’adh answered, “I would exert my own Ijtihad.” Upon this the Messenger of Allah (pbuh) said, “Praise be to Allah for guiding the Messenger of Allah’s Messenger to what Allah and His Messenger love.” It was also reported that when Allah’s Messenger (pbuh) appointed Abban ibn Sa’id as Wali of Bahrain he said, “Be nice to the people of ‘Abd Qays and be generous to them.”.

Allah'ın Resulü ﷺ, en örnek Müslümanları valiler olarak atardı. Çoğu durumda, zekât ve vergi toplama görevini Vali'ye verir, onlara halka İslam'ın gelişinin müjdesini ulaştırmalarını, onları Kur'an ile terbiye etmelerini ve dini anlamalarını sağlamalarını emrederdi. Resulullah ﷺ, Vali'ye doğruluk karşısında yumuşak ve merhametli, isyan ve zulüm karşısında ise kararlı olmasını tembihlerdi. Ayrıca, kabileler arasında huzursuzluk olduğunda insanların kabilelerine ve soylarına dayanmalarını yasaklar, başvurularının yalnızca Allah'a (SWT) olmasını, O'na hiçbir ortak koşulmadan yapmalarını isterdi.

The Messenger of Allah (pbuh) would appoint the most exemplary Muslims as governors. In most instances, he (pbuh) would assign the task of collecting the funds to the Wali as well as ordering them to bring to the people the glad tidings of the arrival of Islam, acculturating them with the Qur’an and making them understand the Deen. He (pbuh) would instruct the Wali to be gentle and lenient in the face of truthfulness and firm in dealing with rebellion and injustice, and to prohibit people from referring to the tribes and clans if there was agitation amongst them, so that their reference was to Allah (swt) alone without any other associate.

Allah'ın Elçisi ﷺ, valilerine ganimetin beşte birini almalarını, Müslümanlara farz kılınan sadakayı toplamalarını ve kendi rızalarıyla İslam'a girmiş olan Yahudi ve Hristiyanlara, artık diğer herhangi bir Müslüman ile aynı haklara sahip ve aynı görevlerle yükümlü mü'minler olduklarını bildirmelerini emrederdi. Vali'ye, Hristiyanlara ve Yahudilere hiçbir şekilde zulmedilmesini önlemesi emredilmişti. Allah'ın Elçisi ﷺ, Mu'âz'ı Yemen'e göndermeden önce ona şöyle dedi: "Kitap Ehli olan bir topluluğa gideceksin. İlk göreviniz, onları Allah'a ibadete davet etmek olsun. Eğer Allah'a inanırlarsa, onlara Allah'ın kendilerine zekâtı farz kıldığını, bunun aralarındaki zenginlerden alınıp ihtiyaç sahiplerine verileceğini bildir. Eğer itaat ederlerse, onlardan bunu al ve mallarını koru; mazlumun duasından sakın, çünkü onunla Allah arasında hiçbir perde yoktur."

The Messenger of Allah (pbuh) would instruct his governors to take the fifth of the booty, to collect what had been prescribed on the Muslims as Sadaqah and to tell the Jews and Christians, who had embraced Islam willingly, that they had become believers enjoying the same rights and obliged to fulfill the same duties as any other Muslim. The Wali was instructed to prevent any abuse of the Christians and Jews whatsoever. The Messenger of Allah (pbuh) told Mu’adh before sending him to Yemen, “You will go to people who are People of the Book. Let your first task be to invite them to worship Allah. If they believed in Allah, inform them that He has imposed on them Zakat, taken from the wealthy among them and given to the needy. If they obeyed, do take it from them and look after their money; and fear Allah with the plea of the oppressed for there is no screen between it and Allah.”.

Allah'ın Elçisi ﷺ, Abdullah İbn Ruvaha'yı Hayber Yahudilerinin ürünlerini ve meyvelerini değerlendirmek ve vergilerini toplamak üzere gönderirdi. Yahudiler, onun yaptığı değerlendirmeden dolayı Allah'ın Elçisi ﷺ'ye şikâyette bulundular ve bir keresinde kendisine bazı süs eşyalarını vererek onu rüşvetle satın almaya çalıştılar. Şöyle dediler: "Bunları al ve değerlendirmende bize kolaylık göster." Abdullah şu karşılığı verdi: "Ey Yahudi topluluğu! Siz bana göre Allah'ın yarattığı en iğrenç varlıklarsınız; ancak bu, sizinle adaletsizce davranmama yol açmaz. Bana rüşvet olarak sunduğunuz şey haramdır ve biz onu almayız." Yahudiler de şöyle yorumladılar: "Gökler ve yer bunun sayesinde yaratıldı."

The Messenger of Allah (pbuh) used to send ‘Abdullah ibn Ruwahah to the Jews of Khaybar to assess their crops and fruits and collect their dues. They complained to the Messenger of Allah (pbuh) about his appraisal and they once tried to bribe him by offering some of their ornaments to him. They said, “Take this and go easy with your assessment.” ‘Abdullah replied, “O Jewish people! You are to me the most despised creatures of Allah, however, this does not make me treat you unjustly. What you offered me as bribery is forbidden and we do not take it.” They commented, “By this, the Heavens and the Earth were created.”.

Allah'ın Elçisi ﷺ valileri ve idarecileri denetler, işlerini takip ederdi. Onlar hakkında gelen raporları dinlerdi. Bahreyn'in âmili olan el-'Alâ' ibn el-Hadramî'yi, 'Abdulkays heyetinin ondan şikâyet etmesi üzerine görevden aldı. Yöneticilerin tahsilatlarını kontrol eder, gelir ve giderlerini değerlendirirdi. Bir olayda bir adamı zekâtı toplamakla görevlendirdi. Adam döndüğünde, "Bu sizin, bu da bana hediye edildi" dedi. Bunu duyan Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Bu adamın durumu nedir? Onu, Allah'ın bize emanet ettiği iş için görevlendiriyoruz, sonra o 'Bu sizin, bu da bana hediye edildi' diyor! Babasının ve annesinin evinde otursaydı, kendisine hediye gelip gelmeyeceğine bakardı. Bir kimseyi bir iş için görevlendirip ona ücret ödediğimizde, bunun dışında alacağı her şey haram kazançtır."

The Messenger of Allah (pbuh) would check on the governors and administrators and monitor their work. He (pbuh) would listen to reports about them. He removed al-’Ala’ ibn al-Hadrami, the ‘Amil of Bahrain, because a delegation of ‘Abd Qays complained about him. He (pbuh) would check the administrators’ collections and assess their revenues and expenditures. In one instance he (pbuh) appointed one man to collect the Zakat and when the man returned he said, “This is for you and this has been given to me as a present.” Upon hearing this, Allah’s Messenger (pbuh) said, “What is it with the man? We appoint him to work on what Allah has entrusted in us, and he says this is for you and this is a present given to me? Won’t he stay in his parents home and see if he gets any presents? If we appoint someone to do a job and pay him for it, anything he takes besides that would be ill gained.”.

Allah'ın Elçisi ﷺ, insanlar arasındaki anlaşmazlıkları çözmeleri için kadılar atadı. Yemen'e kadı olarak Ali'yi, Medine'ye kadı olarak Abdullah İbn Nevfel'i atadı ﷺ. Ayrıca Yemen'de Muaz İbn Cebel ile Ebu Musa el-Eş'ari'yi de kadı olarak atadı ﷺ. Onlara şöyle sordu: "Hangi esasa göre hüküm vereceksiniz?" Onlar şöyle cevap verdiler: "Hükmü Kitap'ta da Sünnet'te de bulamazsak, kıyas yapar ve bir hüküm çıkarırız." Bu yöntemi onayladı ﷺ. Allah'ın Elçisi ﷺ yalnızca kadı atamakla yetinmedi. Kadılar ve yöneticilerle (Vulât) ilgili şikâyetleri ele almak üzere Mezâlim mahkemeleri de kurdu ﷺ. Rüşid İbn Abdullah'ı yargının ve şikâyet mahkemelerinin emiri olarak atadı ﷺ; bu mahkemelere getirilen davaları denetleme yetkisiyle donattı.

The Messenger of Allah (pbuh) appointed judges to settle the people’s disputes. He (pbuh) appointed ‘Ali as judge over Yemen and ‘Abdullah ibn Nawfal as judge over Madinah. He (pbuh) also appointed Mu’adh ibn Jabal and Abu Musa al- Ash’ari as judges in Yemen as well. He (pbuh) enquired from them, “What would you judge by?” They replied, “If we do not find the judgment in the Book nor in the Sunnah we shall use Qiyas and extract a judgment.” He (pbuh) approved of that method. The Messenger of Allah (pbuh) did not content himself solely with appointing judges. He (pbuh) also established tribunals (Madhalim) to deal with complaints concerning judges and Wulaa’ alike. He (pbuh) appointed Rashid ibn ‘Abdullah as an Amir of the judiciary and the tribunals of complaints, with powers to supervise the cases brought before such tribunals.

Allah'ın Elçisi ﷺ, halkın tüm işlerini yönetiyordu. Kâtipler atadı; bunlar devlet dairelerinin başkanları gibi görev yapıyordu. ‘Ali ibn Ebi Talib antlaşmaları yazan kişiydi; el-Harith ibn ‘Auf Elçisi ﷺ'in mührünün sorumlusuydu; Mu’ayqeeb ibn Ebi Fatimah ganimetlerin kâtibiydi; Huzeyfe ibn el-Yaman, Hicaz genelindeki ürünleri ve meyveleri değerlendirmekle görevlendirilmişti; Zübeyr ibn el-‘Avvam sadaka kâtibiydi; el-Mugire ibn Şu’be, tüm borç sözleşmelerini ve işlemleri yazmakla görevlendirilmişti; Şerhabil ibn Hasene ise çeşitli krallara gönderilen mektupları yazan kâtip olarak istihdam edilmişti. Daire sayısı ne olursa olsun, Elçi ﷺ her daire için bir kâtip ya da müdür atıyordu. Bu konularda Elçi ﷺ, Sahabeleri ile geniş çapta istişare ederdi; özellikle de üstün anlayış ve derin düşünce gösteren ve İslam'a büyük bağlılık besleyen Sahabeleri ile. Ensar'dan yedi, Muhacirler'den yedi kişi bu nitelikteydi. Bunlardan bazıları Hamza, Ebu Bekir, Cafer, Ömer, Ali, İbn Mes’ud, Selman, Ammar, Huzeyfe, Ebu Zer, el-Mikdad ve Bilal'di. Elçi ﷺ başkalarına da danışırdı, ancak yukarıda sayılan Sahabeler en çok danıştığı kişilerdi. Hepsi birlikte Meclisü'l-Ümme (Ümmetin Meclisi) oluşturuyordu.

The Messenger of Allah (pbuh) managed all aspects of the people’s affairs. He appointed registrars, who functioned as the heads of departments of State. ‘Ali ibn Abi Talib was the writer of treaties, al-Harith ibn ‘Auf was in charge of the Messenger’s seal, Mu’ayqeeb ibn Abi Fatimah was secretary of the booties, Hudhayfah ibn al-Yaman was in charge of appraising the crops and fruits throughout Hijaz, Zubayr ibn al-’Awwam was secretary of Sadaqah, al-Mughira ibn Shu’bah was given the task of writing all the loan agreements and transactions, and Sharkhabeel ibn Hasanah was employed as the writer of messages which were sent to various kings. He (pbuh) would appoint for every department a secretary or director regardless of the number of departments. In these matters, he (pbuh) consulted his Companions extensively, especially those who showed a large degree of understanding and deep thinking and who possessed great devotion to Islam. There were seven such companions from the Ansar and seven from the Muhajireen. Some of these were Hamzah, Abu Bakr, Ja’far, ‘Umar, ‘Ali, ibn Mas’ud, Salman, ‘Ammar, Hudhayfah, Abu Dharr, al-Muqdad and Bilal. He (pbuh) also consulted others as well, but the above mentioned companions were those whom he (pbuh) consulted most. In all they comprised the Majlis al-Ummah (Assembly of the Ummah).

Allah'ın Elçisi ﷺ hem Müslümanlara hem de gayrimüslimlere, arazi ve bazı mallar, meyve ve hayvanlar üzerinden vergiler koydu. Bunlar Zekât, 'Öşür (belirli ürünlerin onda biri), Fey'i (savaş ganimeti), Harâc (arazi vergisi) ve Cizye idi (Devletin gayrimüslim ahit sahibi vatandaşlarından alınan vergi). Enfâl ve ganimetler Devlet hazinesine aitti. Zekât, Kur'an'da belirtildiği üzere, hak sahibi olan sekiz sınıf insan arasında dağıtılıyor ve başkasına verilmiyordu. Zekât fonu, devlet harcamalarını karşılamak için asla kullanılmadı; çünkü bu harcamalar Fey'i, Harâc, Cizye ve savaş ganimetleriyle karşılanıyordu. Bunlar Devletin harcamalarını karşılamaya ve savaş çabasını finanse etmeye yetiyordu. Devletin parası hiçbir zaman eksik kalmadı.

The Messenger of Allah (pbuh) levied taxes upon Muslims and non-Muslims on land and on some properties, fruit and livestock. These consisted of the Zakat, the ‘Ushr (1/10 of specific crops), the Fay’i (war booty), the Kharaj (land tax) and the Jizyah (paid by the non Muslim covenanted citizens of the State). The Anfal and the booties belonged to the State treasury. The Zakat was distributed among the eight categories of people entitled to it, as mentioned in the Qur’an, and nobody else. The Zakat fund was never siphoned off to pay for government expenditures, as those were covered by the Fay’i, Kharaj, Jizyah and spoils of war. These were sufficient to cover the State’s expenditure and finance the war effort. The State was never short of money.

Allah'ın Elçisi (sav) İslam Devleti'nin sistemini ve yapısını bu şekilde kurmuş, bunu bizzat kendisi düzenleyip hayatı boyunca tamamlamıştır. O (sav) devletin başkanıydı; yardımcıları, valileri, kadıları, bir ordusu, katipleri ve bir Şura meclisi vardı. İslam Devleti'nin kurulmasında bu tür yapıya uyulmalı ve benimsenmelidir. İslam Devleti'nin yapısının bütün bu ayrıntılarına ilişkin bilgiler Tevatür (topluca ve kesin şahitlik) yoluyla nesilden nesle aktarılmıştır. Allah'ın Elçisi (sav), Medine'ye ilk geldiği günden vefat edene kadar devlet başkanlığı görevini yürütmüştür. Ebu Bekir ve Ömer onun iki yardımcısıydı. Sahabe, onun vefatından sonra, yalnızca devlet başkanı olarak onu izleyecek bir Halife atanmasının gerekliliği konusunda ittifak etmiştir; bu, ne vahiy ne de peygamberlik açısından değil, çünkü o (sav) gerçekten de peygamberlerin sonuncusudur.

This is how the Messenger of Allah (pbuh) founded the system and structure of the Islamic State. He set up everything himself and completed it during his (pbuh) lifetime. He (pbuh) was the head of State, he (pbuh) had assistants, governors, judges, an army, secretaries and a council of Shura. This type of structure must be followed and adopted when implementing the Islamic State. Information concerning all these details of the structure of the Islamic State has been transmitted from generation to generation via Tawatur (collective and assured testimony). The Messenger of Allah (pbuh) held the post of head of State from the very first day he (pbuh) arrived in Madinah, until his (pbuh) death. Abu Bakr and ‘Umar were his two assistants. The Sahabah agreed after his death on the obligation of appointing a Khaleefah to follow him as the head of State only, and not in the Message, nor as a Prophet, for he (pbuh) was verily the seal of Prophets.

Bu nedenle, o ﷺ hayatı boyunca eksiksiz bir yönetim sistemi kurdu. O ﷺ, herkesin bildiği ve açıkça görebildiği yönetim biçimini ve devlet yapısını geride bıraktı.

Therefore, he (pbuh) established a complete system of government during his lifetime. He (pbuh) left behind him the type of rule and the governmental structure known by and evident to everyone.