Allah'ın Elçisi'nin (sav) İslam toplumunun sağlam bir şekilde yerleştiğinden emin olduğunda ve komşu Yahudi kabileleriyle antlaşmalar imzaladıktan sonra, Medine'de cihad için zemin hazırlamaya koyuldu; çünkü İslam Devleti'nin, egemenliği altındaki topraklarda İslam'ı uygulaması ve İslam'ın mesajını sınırlarının ötesine iletmesi bir görevdir. İslam'ın mesajını iletmek, hiçbir şekilde misyonerlik faaliyetiyle kıyaslanamaz. Aksine, insanları İslam'a davet etmeyi, onları İslam'ın kavram ve kurallarıyla yetiştirmeyi ve mesajın uygulanmasının önündeki, gerekli maddi şartlar yoluyla, her türlü maddi engeli kaldırmayı gerektirir.

When the Messenger of Allah (pbuh) was assured that the Islamic society was firmly entrenched, and once he had signed treaties with the neighboring Jewish tribes, he set about preparing the grounds in Madinah for Jihad, for it is the duty of the Islamic State to implement Islam in the whole of the land under its rule and to convey the Message of Islam beyond its borders. Conveying the Message of Islam is by no means comparable to missionary work. Instead, it dictates the invitation of the people to Islam, acculturating them with its concepts and rules, and the removal of any material obstacle that stands in the way of implementation of the Message through the necessary material requirements.

Kureyş, her zaman İslam'ın tebliğine maddi bir engel teşkil etmişti. Bu nedenle, bu engeli aşmak için bir görev gücü hazırlanmalıydı. Bunu aklında tutarak ve İslam'ı Medine dışına yayma amacıyla, Allah'ın Elçisi ﷺ ordusunu oluşturmaya başladı. Kureyş'i sınamak ve hem Medine'deki hem de çevresindeki münafıkları ve Yahudileri telaşa düşürmek amacıyla birkaç sefer göndererek çeşitli adımlar attı. Dört ay içinde Medine dışına üç birlik gönderdi ﷺ.

The Quraysh had always represented a material obstacle barring the Message of Islam. A task force thus had to be prepared to overcome it. Bearing this in mind, and with the objective of spreading Islam outside Madinah, the Messenger of Allah (pbuh) began building his army. He (pbuh) took several steps by dispatching some expeditions designed to challenge the Quraysh and alarm both the hypocrites and the Jews in Madinah and nearby surroundings. In four months, he (pbuh) dispatched three units outside Madinah.

Ona, İs yakınlarındaki sahil bölgesine, Muhacirlerden otuz binici başında Hamza'yı gönderdi; Ensar'dan hiç kimse katılmadı. Hamza sahilde üç yüz binicisiyle birlikte Ebu Cehil İbn Hişam ile karşılaştı ve onunla savaşmak üzereyken Mecdi İbn Amr el-Cüheni araya girdi ve insanların savaşmadan ayrılmasını sağladı. Allah'ın Resulü ﷺ, Muhacirlerden altmış binici ile Muhammed İbn Ubeyde İbn el-Haris'i gönderdi; aralarında Ensar'dan tek bir kişi bile yoktu. Rabığ vadisinde, iki yüzden fazla binicinin başında bulunan Ebu Süfyan ile karşılaştı. Yine savaş olmadı; yalnızca o gün Sa'd İbn Ebi Vakkas bir ok attı. Allah'ın Resulü ﷺ ayrıca Sa'd İbn Ebi Vakkas'ı yirmi binici ile Mekke yönüne gönderdi, ancak onlar savaşmadan geri döndüler. Bu seriyyeler Medine'de bir savaş havası oluşturmaya yardımcı oldu ve Kureyş'i de korkuttu; Kureyş, Allah'ın Resulü ﷺ'nden gelen tehdidi ciddi biçimde hissetmeye başladı. Resulullah ﷺ bununla yetinmedi, bizzat kendisi de gazveye çıktı. Medine'ye gelişinden on iki ay sonra, Kureyş ve Benî Damre'yi aramak üzere bir gazveye çıktı ve Vaddan'a ulaştı. O gün Kureyş ile karşılaşmadı; bunun yerine Benî Damre onunla bir barış anlaşması yaptı. Bundan sonra Allah'ın Resulü ﷺ, Muhacirlerden ve Ensar'dan iki yüz binicinin başında gazveye çıktı ve Radva civarındaki Büvat'a ulaştı. Yöneldikleri kafile, iki bin beş yüz deveden oluşuyordu ve onu Ümeyye İbn Halef'in komutasındaki yüz savaşçı koruyordu. Ancak kafilenin, alışılmış güzergâhtan farklı bir yol izlemiş olması nedeniyle Resulullah ﷺ kafileye yetişemedi. Buvat seferinden döndükten üç ay sonra, Ebu Seleme İbn Abdi'l-Esed Medine'nin yönetimini üstlendi ve Allah'ın Resulü ﷺ iki yüzden fazla Müslümanın başında bir başka akına çıktı. Cemâziyelevvel ayında Yanbu vadisindeki el-Uşeyre'ye ulaştı, orada durdu ve Cemâziyelâhir'in birkaç günü geçinceye kadar orada kaldı. Bu, hicretin ikinci yılında gerçekleşti. Orada konaklamasının sebebi, Ebu Süfyan'ın başkanlığındaki bir kafileyi beklemesiydi; ancak yine hedefini kaçırdı. Yine de bu çaba tamamen boşa gitmedi, çünkü Allah'ın Resulü ﷺ bu yolculuğundan Benî Mudlic ve onların Benî Damre'den müttefikleriyle bir barış anlaşması kazandı.

He sent Hamzah to the seashore in the neighborhood of al-‘Is at the head of thirty riders from the emigrants, with none of the helpers taking part. Hamzah met Abu Jahl ibn Hisham with three hundred riders on the shore and was about to fight him when Majdi ibn ‘Amr al-Juhani intervened between them, causing the people to separate without fighting. The Messenger of Allah (pbuh) sent Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith with sixty riders from the Muhajireen, there not being a single one of the Ansar among them. He encountered Abu Sufyan at the head of more than two hundred riders in the valley of Rabigh. Again, no fighting took place except that Sa’d ibn Abi Waqqas shot an arrow on that day. Allah’s Messenger (pbuh) also sent Sa’d ibn Abi Waqqas with twenty riders towards Makkah, but they returned without fighting. These expeditions helped create an atmosphere of war in Madinah, and they also served to frighten the Quraysh, who began to seriously feel the threat coming from Allah’s Messenger (pbuh). He (pbuh) did not stop at that, but went out raiding himself. Twelve months after his arrival in Madinah he (pbuh) went forth on a raid looking for the Quraysh and Banu Damrah until he reached Waddan. He (pbuh) did not meet the Quraysh that day, and instead Banu Damrah made peace with him. After that the Messenger of Allah (pbuh) went raiding at the head of a contingent of two hundred riders from the Muhajireen and Ansar, until they reached Buwat in the neighborhood of Radwa. They were making for a caravan composed of two thousand five hundred cattle protected by one hundred fighters led by Umayyah ibn Khalaf. But he (pbuh) failed to intercept the caravan due to the fact that it had traversed a different route than the one normally used. Three months after returning from the expedition to Buwat, Abu Salmah ibn ‘Abd al-Asad was left in charge of Madinah and the Messenger of Allah (pbuh) undertook another raid at the head of two hundred plus Muslims until he reached al-‘Ushayrah in the valley of Yanbu where he stopped during the month of Jumada al-Ula and resided until some days of Jumada al-Akhirah had passed. This was in the second year of Hijrah. The reason for his camping there was that he (pbuh) was waiting for a caravan headed by Abu Sufyan, but once again he missed his target. It was not entirely a wasted effort though, because the Messenger of Allah (pbuh) gained from his trip a peace treaty with Bani Mudlaj and their allies from Bani Damrah.

O, Medine'ye dönmesinden yalnızca on gün sonra, Kurz ibn Cabir el-Fihri, Medine'nin otlatılan develerine baskın düzenledi. Kurz, Kureyş'in müttefiklerinden biri olduğu için Allah'ın Resulü ﷺ onun peşine düştü. Allah'ın Resulü ﷺ Bedir civarındaki Safvan vadisine ulaştı, ancak Kurz ondan kaçmayı başardı. Bu, Bedir'in ilk seferiydi.

He (pbuh) had only been back in Madinah for ten days when Kurz ibn Jabir al- Fahri raided the pasturing camels of Madinah. Allah’s Messenger (pbuh) went out in search of him, Kurz being one of the allies of the Quraysh. Allah’s Messenger (pbuh) reached the valley of Safwan in the neighborhood of Badr, but Kurz eluded him. This was the first raid of Badr.

Allah'ın Elçisi (pbuh) böylece ordusuyla Kureyş'e karşı meydan okumaya başladı; Yarımada'yı dolaşarak seriyyeler gönderdi. Her ne kadar hiçbir çarpışma yaşanmadıysa da, Allah'ın Elçisi ﷺ önemli kazanımlar elde etti. Bu kazanımlar daha büyük savaşların önünü açtı, çünkü bu akınlar Müslüman ordusu için askeri tatbikat niteliğindeydi ve onları savaşa hazırladı. Bunlar ayrıca Medine'deki Yahudilerin ve münafıkların içlerine korku saldı ve onları fitne çıkarmaya dair her türlü düşünceden caydırdı. Peygamber ﷺ, Kureyş'e meydan okuyarak onların moralini bozmayı başardı; aynı zamanda Müslümanların moralini büyük ölçüde yükseltti. Ayrıca Medine ile Kızıldeniz kıyısı arasında konaklayan Benu Damre, Benu Mudlic ve diğer kabilelerle antlaşmalar imzalayarak Kureyş'in Şam'a giden kervanlarına karşı bir abluka oluşturup uyguladı.

That is how Allah’s Messenger (pbuh) began defying the Quraysh with his army, by roaming the Peninsula and sending out expeditions. Although no fighting took place, Allah’s Messenger (pbuh) achieved considerable gains which paved the way for still greater battles, since these raids served as military exercises for the Muslim army and prepared them for war. They also sent shivers down the spines of the Jews and the hypocrites of Madinah and discouraged them from entertaining any thoughts about causing trouble. He (pbuh) succeeded in demoralizing the Quraysh by defying them while boosting the morale of the Muslims a great deal. He (pbuh) also formed and enforced a blockade on the caravans of the Quraysh on their way to al-Sham by signing treaties with the tribes encamped between Madinah and the Red Sea coast, such as Banu Damrah, Banu Mudlaj and others.