İslami düşüncenin gücü ve bu düşüncenin metodolojisi, bu düşünce Müslümanların kalplerinde ve zihinlerinde derin bir biçimde kök salmış ve Müslümanların hayatın her alanında bu düşünceyi somutlaştırmış olsaydı, İslam Devleti'ni kurmaya ve İslami yaşam tarzını yeniden hayata geçirmeye yeterli olurdu. Ancak tüm bunlara rağmen, Devletin yeniden kurulmasından önce bazı devasa görevlerin yerine getirilmesi gerekmektedir ve İslami yaşam tarzını yeniden başlatmak için olağanüstü çabalar gösterilmelidir. Dolayısıyla arzu ve iyimserlik, Devletin ortaya çıkması için yeterli olmayacaktır; umut ve coşku da İslami yaşam tarzının yeniden başlamasını sağlamaya yetmeyecektir. Bütün görevlerin anasını oluşturan şey, bu devasa engelleri, İslam'ın önünde duran bu engelleri, onların kaldırılmasını mümkün kılmak amacıyla gereği gibi değerlendirmektir.

The strength of the Islamic thought coupled with its methodology would be sufficient to establish the Islamic State and to resume the Islamic way of life, provided that this thought is deeply rooted in the hearts and minds of the Muslims, and that it materialized itself in the Muslims in all walks of life. However, despite all this, some colossal tasks have to be carried out prior to the reestablishment of the State, and phenomenal efforts must be made in order to resume the Islamic way of life. Desire and optimism would not, therefore, be sufficient for the State to arise, nor would hope and enthusiasm be enough to secure the resumption of the Islamic way of life. The mother of all duties would be to duly assess these colossal obstacles which stand in the way of Islam in order to make their removal possible.

Müslümanları, bu hedefe yönelenlerin üzerine düşecek ağır yüke karşı uyarmak ve özellikle aydın kesimin dikkatini çekmek de önemlidir. Bu en ciddi meselede dile getirilen her görüşün ciddi sonuçları olduğu gibi, sözlerin ve eylemlerin farkındalık, kararlılık, azim, irade ve cesaretle birlikte ilerlemesi gerekir. İslami yaşam tarzını yeniden ihya etmek için bu yola girenler, sert bir taşın içine yol açmaya çalıştıklarını bilmelidirler; ancak büyük bir kararlılık ve adanmışlıkla o taşı kırabileceklerini de bilmelidirler. Aynı zamanda, hassas bir meseleyle uğraştıklarının da farkında olmalıdırlar.

It is also important to warn the Muslims about the heavy load which awaits those who rise to this objective and to bring to the attention of the people, especially the intellectual ones. The serious consequences of any opinion which is voiced concerning this most serious issue, so that words and actions move together with awareness, determination, mettle, resolve and courage. Those who tread the path in order to resume the Islamic way of life should be aware that they would be carving their way into hard stone, but that with great resolve and dedication they would be able to break the stone. At the same time they should be aware that they would be treating a delicate matter.

Ancak onların nezaketi, konuyu mükemmel biçimde ele almalarına yardımcı olacaktır. Büyük sorunlarla çatışacaklarının farkında olmalı, yine de bunların üstesinden geleceklerini bilmelidirler. Yoldan sapmamalıdırlar; çünkü bu, Allah'ın Resûlü ﷺ'nün izlediği yoldur. Bu yol doğru izlendiğinde olumlu sonuçlar kaçınılmaz olacak ve zafer, en ufak bir şüphe bulunmaksızın kesin olacaktır. Bugün Müslümanların dikkatle yürümesi gereken yol işte budur; yeter ki Allah'ın Resûlü ﷺ'nün örnekliği dikkatle izlensin ve onun ﷺ adımları özenle ve doğru biçimde taklit edilsin. Böylece bu yolda yürüyen kimse takılıp düşmesin. Çünkü benzetmedeki her hata ve yoldan her sapma, Da'veti kısırlığa ve gerilemeye götürür. Buradan şu sonuç çıkar: Halifelik konusunda konferanslar düzenlemek tek başına İslam Devleti'nin kurulmasına yol açmaz; Müslüman halkları yöneten ülkelerden oluşan bir federasyon da İslam Devleti'ni kurmanın meşru bir yöntemi olamaz; Müslüman halkların kongreleri de İslami yaşam tarzının yeniden başlamasına yardımcı olmaz. Bunların hiçbiri, ya da bunlara benzer hiçbir şey doğru kabul edilmemelidir. Aksine bunlar, Müslümanların öfkesini yatıştırmaya yönelik söz oyunlarından ibaret olacaktır. Daha doğrusu bunlar, onların duygularını köreltecek ve gayretlerini etkisiz hale getirecek, dolayısıyla onları asıl görevden saptıracaktır.

However, their kindness would help them treat it perfectly. They should be aware that they would clash against major problems, yet they would overcome them. They should not deviate from the path because it is the path which the Messenger of Allah (pbuh) traversed, and if the path is traversed correctly the positive results would be inevitable and victory would be certain without a shadow of a doubt. It is this path which the Muslims should tread carefully today, provided that the example of the Messenger of Allah (pbuh) is carefully followed, and his (pbuh) steps are carefully and correctly copied so that anyone who treads upon this path does not stumble, because every error in the analogy and every deviation from the path would introduce sterility and regression to the Da’wah. It therefore follows that holding conferences on the issue of the Khilafah would not of itself lead to the establishment of the Islamic State, nor would a federation of countries ruling Muslim peoples be a legitimate method to establish the Islamic State, nor would congresses of Muslim peoples help in the resumption of the Islamic way of life. None of these, nor anything similar to them, should be considered correct. Instead, they would merely represent rhetoric aimed at soothing the anger of the Muslims. Rather, these would contain their feelings and neutralize their zeal, and consequently lead them astray from the real task.

Islam Devletini kurmanın tek yolu, İslami Mesajı taşımak ve İslami yaşam tarzının yeniden başlatılması için çalışmaktır. Bu da İslam ülkelerinin tamamını tek bir birim olarak ele almayı gerektirir, çünkü Müslümanlar tek bir Ümmettir; Ümmet, kendisinden sistemin çıktığı tek bir Akide ile bağlı bir insan topluluğunu temsil eder. Bu nedenle, herhangi bir Müslüman ülkede duyguları ve kavramları etkileyen herhangi bir faaliyetin, diğer tüm Müslüman ülkelerde de etkisi olmalıdır. Dolayısıyla tüm Müslüman ülkelerin tek bir bütün olarak görülmesi ve Da'vetin bu ülkelerin tamamına taşınarak toplumlarını etkilemesi zorunludur. Ümmeti temsil eden toplum, bir kaptaki su gibidir; altına ateş yakıldığında su ısınır ve kaynama noktasına ulaşır. Kaynama, toplumun hareket etmesine ve çalışmasına yol açar. Bu yüzden Da'vet, İslam dünyasını hedef almalıdır ki İslami yaşam tarzının yeniden başlatılmasına yönelik çalışma başlatılabilsin; bu da kitap ve broşür yayımlamak, iletişim ve diğer tüm tanıtım araçlarıyla, özellikle de temas ve tartışmalarla yapılacaktır, çünkü bunlar Da'vetin en başarılı yöntemlerinden biridir.

The only way to establish the Islamic State is to carry the Islamic Message and to work towards the resumption of the Islamic way of life, which necessitates taking the Islamic countries altogether as one unit because the Muslims are but one Ummah, which represents a human group bound by one ‘Aqeedah from which emanates her system. Any task carried out in any Muslim country, touching on the emotions and concepts, should therefore have its effects in all the other Muslim countries. Thus, it is imperative that all Muslim countries be considered as one and that the Da’wah is carried to all these countries so that it affects their respective societies. This is because the society which represents the Ummah would be like water in a pot, if a fire was lit under it the water would warm up and reach its boiling point. The boiling would cause the society to move and work. This is why the Da’wah should target the Islamic world so that work towards resuming the Islamic way of life could be initiated; this would be done by means of publishing books and leaflets, and by means of communication and all other means of publicity, especially contacts and discussion since they are one of the most successful methods of Da’wah.

Ancak bu açık yöntemle davetin başlatılması, toplumun durgunluğunu enerjiye dönüştürmesi açısından yalnızca bir yakıt niteliğindedir. Pratik davet, siyasi yönelimi itibarıyla tek bir ülkeyle sınırlandırılmadıkça ve çalışmanın başlayacağı bu ülkeden hareket edilmedikçe kaynama noktasına ulaşamaz. Davet oradan başlayarak İslam dünyasının diğer bölgelerine yayılır. Bu ülke veya birkaç ülke, İslam Devleti'nin kurulacağı bir destek noktası olarak alınır. Bunu, daha büyük bir İslam Devleti'nin genişletilmesi ve kurulması izler; bu devlet de İslam mesajını tüm dünyaya ulaştırır.

However, the initiation of Da’wah in this open manner is merely a fuel for the society in order to convert frigidity into energy. It cannot reach the boiling point unless the practical Da’wah is confined in its political orientation within one single country from where the work would begin. The Da’wah would be launched from there to mushroom to other parts of the Islamic world. This country, or several countries, would be taken as the support point where the Islamic State would be established. Following this would be expanding and establishing the greater Islamic State, which in turn would carry the Islamic Message to the whole world.

Allah'ın Elçisi'nin ﷺ yaptığı şey şuydu: Da'vetini bütün insanlara ulaştırdı ve tebliğ basamakları uygulama aşamasına geldi. Mekke halkını ve hac mevsiminde bütün Arapları davet etti. Da'veti Arap Yarımadası'nın her yerine yayıldı; sanki Yarımada toplumunun altına bir ateş yakmış gibiydi, bu ateş bütün Arapların enerjisini açığa çıkarmayı amaçlıyordu. Allah'ın Elçisi ﷺ, Arapları doğrudan onlarla temas kurarak ve hac mevsiminde İslam'a davet ederek, kabilelere evlerinde ziyaretler yapıp onları İslam'a çağırarak İslam'a davet etti. Da'vet, Allah'ın Elçisi ﷺ ile Kureyş arasında yaşanan çatışmalar sonucunda bütün Araplara ulaştı; bu çarpışmaların yankıları Araplara ulaştı ve onlarda Da'vet hakkında daha fazla bilgi edinme merakı ve arzusu uyandırdı. Ancak Da'vet bütün Araplara ulaşmasına rağmen, Da'vetin kapsamı Mekke ile sınırlı kaldı ve Medine'ye uzandı; bu nedenle İslam Devleti Hicaz'da kuruldu. Ancak o zaman Da'vetin ateşi ve Allah'ın Elçisi ﷺ'in zaferi, kaynayan düşüncelerin gerçek bir eyleme dönüşmesine yol açtı; öyle ki herkes iman etti ve İslam Devleti büyüdü, nihayet Arap Yarımadası'nın tamamını kapsayacak kadar genişledi ve oradan Mesajını dünyaya yaydı.

This is what the Messenger of Allah (pbuh) did. He (pbuh) conveyed his Da’wah to all the people and the steps of conveyance reached the practical phase. He (pbuh) invited the people of Makkah and all the Arabs in the Hajj season. His Da’wah spread all over the Arabian Peninsula, as if he (pbuh) had lit a fire under the society of the Peninsula, a fire which was aimed at releasing the energy in the Arabs as a whole. The Messenger of Allah (pbuh) called the Arabs to Islam by directly contacting them and by inviting them to Islam during the Hajj season, and by visiting the tribes in their homes and calling them to Islam. The Da’wah reached all the Arabs as a result of the clashes which took place between the Messenger of Allah (pbuh) and Quraysh, the echoes of those impacts reached the Arabs and triggered their curiosity and their desire to learn more about the Da’wah. However, although the Da’wah reached all the Arabs, the scope of the Da’wah was confined to Makkah, stretching to Madinah therefore the Islamic State was founded in Hijaz. Only then did the heat of the Da’wah and the victory of the Messenger of Allah (pbuh) cause the boiling to result in real action, so that all believed and the Islamic State grew until it engulfed the whole of the Arabian Peninsula from where it launched its Message to the world.

Biz İslam Devleti'ni kurmak için yöntem olarak Da'vet'i taşımayı ve İslami yaşam tarzını yeniden hayata geçirme çalışmasını benimsemeliyiz. Müslüman ülkeleri bölünmez tek bir toplum olarak görüp Da'vet'in hedefi kabul etmekle birlikte, çalışma kapsamımızı bir ile ya da belirli illere yoğunlaştırmalıyız; orada insanları İslam ile eğitmeyi üstlenmeli, İslam'ın onların içinde canlanmasını, onların İslam'la ve İslam için yaşamasını sağlamalıyız. Ayrıca İslam'la ve İslam için bir kamuoyu oluşturmalıyız ki Da'vet taşıyıcıları ile toplum arasında verimli, etkili ve etkileyici bir karşılık doğsun; bu karşılık Da'vet'i etkileşime dönüştürebilsin ve sonuç üretebilsin. Bu nitelikteki etkileşim, İslam dünyasının o bölgesinde Ümmet'ten doğan İslam Devleti'ni kurma mücadelesine dönüşecektir. O zaman Da'vet, zihinde bir fikir olmaktan çıkıp toplumda var olan bir şeye, halk arasında bir hareketten de bir Devlet'e dönüşmüş olacaktır. O noktada aşamalarını tamamlamış, başlangıç noktasından fırlatma noktasına, oradan da Devlet'te kök salacağı destek noktasına ulaşmış olacaktır; bu Devlet, Devlet'in bütün unsurlarını ve Da'vet'in gücünü bünyesinde toplayacaktır. Bunun ardından, Şeriat'ın Devlet'e ve otoritesi dışında yaşayan Müslümanlara yerine getirmelerini emrettiği pratik görev başlamış olacaktır.

We ought to adopt the carrying of the Da’wah and the work towards resuming the Islamic way of life as our method to establish the Islamic State. While we should consider the Muslim countries as one indivisible society and as a target for the Da’wah, we must concentrate our scope of work to one province or specific provinces where we undertake to educate people with Islam so that it springs to life within themselves and so that they live by it and for it, and we ought to create public opinion by Islam and for Islam so that a response is generated between the carriers of the Da’wah and society, a response which would be fruitful, effective and moving, and which would be able to transform the Da’wah into interaction and result in output. Interaction of this nature would be translated into a struggle aimed at establishing the Islamic State, which emanates from the Ummah, in that part of the Islamic world. The Da’wah would then have developed from being an idea in the mind to existing in society, and from a popular movement to a State. By then it would have concluded its stages and moved from the starting point to the launching point, and then to the point of support where it would be rooted in the State, which fulfills all elements of the State and the strength of the Da’wah. Following this, the practical task, which the Shari’ah commands the State and the Muslims who live outside its authority to fulfill, would have begun.

Devletin görevi, Allah'ın (c.c.) indirdiği hükümlerle kapsamlı bir şekilde yönetmek ve diğer eyaletlerin bu devlete katılmasını başlatmak, onların işlerini dış politika değil, iç politika kapsamında ele almaktır. Bu nedenle, diğer eyaletlerde İslam'ın tebliğini ve İslami yaşam tarzının yeniden hayata geçirilmesi çağrısını başlatacaktır. Sömürgecilerin aralarına çizdikleri, bu eyaletlerin yöneticilerini sınırların bekçisi haline getiren hayali siyasi sınırları kaldıracaktır. Bu nedenle Devlet, diğer eyaletler bunu takip etmeyi tercih etmese bile sınırları kaldırmalıdır. Vizeler iptal edilecek, gümrük kontrol noktaları kaldırılacak ve sınırları diğer eyaletlerin vatandaşlarına ardına kadar açık bırakılacaktır. Bu, diğer Müslüman eyaletlerin vatandaşlarına bu Devletin gerçekten İslam Devleti olduğunu hissettirecek ve onlara İslami yönetimin uygulanmasına ve icrasına tanık olma imkânı verecektir.

The duty of the State would be to rule comprehensively by that which Allah (swt) has revealed and to initiate the merging of other provinces with it and consider their affairs as part of the domestic policy (and not the foreign policy). It would therefore, initiate the conveyance of the Da’wah and the call for the resumption of the Islamic way of life all over the other provinces. It would lift the imaginary political borders which the colonialists drew up between them and who were responsible for making the rulers of those provinces the watchdogs of the borders. The State must therefore remove the borders even if the other provinces choose not to follow suit. Visas would be canceled, as would the customs checkpoints, and its borders would be left wide open to the citizens of the other provinces. This would make the citizens of the other Muslim provinces feel that this State was indeed the Islamic State, and it would make them witness the implementation and the execution of Islamic rule.

Müslümanların görevi, İslam'ın uygulanmadığı ve Dâru'l-Küfür olarak kabul edilen topraklarını Dâru'l-İslâm'a dönüştürmek için çalışmaktır. Bu, Da'va ve propaganda yoluyla kendi topluluklarını İslam Devleti'ne katma hedefiyle gerçekleştirilecektir. Böylece İslam dünyasındaki bütün toplum kaynama noktasına gelecek, bu da onu doğru eyleme yönelecek ve sonuçta bütün Müslümanların tek bir devlet altında birleşmesini sağlayacaktır. Bu şekilde daha büyük İslam Devleti kurulacak ve evrensel bir fikri önderlik temsil eden İslam Devleti yeniden var olmuş olacaktır. O zamana kadar devlet, mesajını iletebilmesi ve dünyayı içine düştüğü kötülüklerden kurtarmak için çalışabilmesi için gerekli olan itibarı ve ağırlığı kazanmış olacaktır.

As for the duty of the Muslims, they should work towards turning their land where Islam is not implemented, and which is considered as Dar al-Kufr, into Dar al-Islam. This would be achieved by aiming to merge their household with the Islamic State by means of Da’wah and publicity. This would ensure that the whole of the society within the Islamic world had reached boiling point, which would drive it towards the right action and which would ensure in turn the unification of all the Muslims under one State. Thus, the greater Islamic State would be established, and so the Islamic State, which represents a universal intellectual leadership, would have come back into existence. By then it will have gained its stature and the weight necessary to enable her to convey its Message and to work towards saving the world from the evils it has been plunged into.

Eğer Müslüman Ümmet, geçmişte Arap Yarımadası'nı aşmayan, o dönemde yalnızca birkaç milyon nüfusu olan bir ülkede yaşamışken, buna rağmen İslam'ı benimseyip mesajını taşıdığında, dönemin iki büyük bloğu karşısında bir dünya süper gücü temsil ettiyse ve bu ikisine aynı anda vurarak topraklarını fethedip İslam'ı o dönemde yerleşilen dünyanın neredeyse tamamına yaydıysa; bugün bizim Ümmet hakkında ne diyebiliriz? Bugün bir milyardan fazla nüfusu olan, coğrafi olarak birbirine bağlı ülkelere yayılmış bir Ümmet; eğer tek bir devlet olsaydı, doğuda İspanya'dan batıda Çin'e, kuzeyde Türkiye'den güneyde Malezya'ya uzanan, kaynaklar ve stratejik noktalar açısından dünyanın en iyi kısmını kaplayan ve dünyaya tek bir doğru ideolojiyi taşıyan bir devlet? Şüphesiz böyle bir Ümmet, her açıdan önde gelen süper güçlerin toplamından daha güçlü bir cephe oluştururdu.

If the Muslim Ummah, had in the past, lived in a country which did not stretch beyond the Arabian Peninsula, and which at that time numbered only a few million, and despite that when she embraced Islam and carried its Message she represented a world superpower in the face of the two major camps at the time, whereupon she struck them both simultaneously, conquered their lands and spread Islam over almost the whole of the inhabited parts of the world at that time, then what are we to say about the Ummah today; numbering more than one billion, spread over countries that are geographically linked together; if she were a single state, stretching from Spain in the East to China in the West and from Turkey in the north to Malaysia in the south, occupying the best part of the world in terms of resources and strategic points, and carrying a single correct ideology to the world? She would undoubtedly constitute a front which would be stronger in every respect than the leading superpowers put together.

Bu nedenle, her Müslümanın bu andan itibaren İslam Devleti'ni yeniden kurmak için çalışması bir görevdir. Çalışmaya İslam Da'veti'ni taşımakla başlanmalıdır; amaç, bütün Müslüman ülkelerde İslami yaşam tarzını yeniden başlatmaktır. Da'veti'nin pratik kapsamı, bu ciddi görevin yeniden başlatılabilmesi için destek noktasına ulaşmak amacıyla bir ülkede veya seçilmiş birkaç ülkede olmalıdır. Müslümanın bu pratik ve açık yolu izleyerek ulaşmayı hedefleyeceği ve takip etmesi gereken bu yüce amaç, her türlü zorluğa katlanmaya ve bunun için hiçbir çaba esirgememeye değer olmalıdır. İnsan Allah'ın yardımına güvenmeli ve bunun karşılığında Allah'ın (c.c.) rızasını kazanmaktan başka bir karşılık beklememelidir.

Therefore, it is the duty of every Muslim to work from this moment on to reestablish the Islamic State. Work should commence by carrying the Islamic Da’wah with the aim of resuming the Islamic way of life in all the Muslim countries. The practical scope of the Da’wah should be in one country or some selected ones in order to achieve the point of support so that this serious task can be resumed. Such a cause with its high objective, which the Muslim should aim to achieve by treading this practical and clear path and which he must follow, should be worth enduring all types of hardship and sparing no effort for. One should rely on Allah’s help, seeking no reward for it except to gain the pleasure of Allah (swt).