İslam Devleti'nin yeniden kurulması hiç de kolay ya da doğrudan bir iş değildir. İslam Devleti'nin yeniden kurulmasının önünde, öncelikle kaldırılıp ortadan kaldırılması gereken pek çok büyük engel vardır; İslami yaşam tarzının yeniden başlamasının önünde de aşılması gereken birçok önemli güçlük bulunmaktadır. Çünkü mesele sadece herhangi bir devletin varlığı ya da yalnızca kendine "İslami" adını veren bir devletin kurulması değildir. Mesele, İslam'ı İslami Akide'den kaynaklanan bir sistem olarak uygulayan, İslam'ı Şeriat hükümlerine göre uygulayan bir Devletin varlığıdır; çünkü bu hükümler Allah'ın (swt) hükümleridir. Dolayısıyla İslami yaşam tarzı önce evde yeniden başlayacak ve İslam'ın Daveti ddünyanın dört bir yanındaki bütün halklara ulaştırılacaktır.

Reestablishing the Islamic State is by no means an easy or straightforward task. There are several colossal obstacles facing the re-establishment of the Islamic State which first need to be removed and dismantled, and there are several major difficulties standing in the way of the resumption of the Islamic way of life which also need to be overcome. This is so because the issue is not merely the existence of just any state, nor the founding of a state simply calling itself Islamic. The issue is in fact the existence of the Islamic State which implements Islam as a system emanating from the Islamic ‘Aqeedah, a State which implements Islam according to the Shari’ah rules, since these are the rules of Allah (swt). Thus, the Islamic way of life would initially be resumed at home and the Islamic Message would come to be conveyed to all the peoples abroad.

Bu İslam Devleti, İslami kavram ve duygular üzerine kurulmalı, İslami akide temeline dayanmalıdır. İslami düşünceyle beslenen, İslami ideoloji ve yöntemle akılcı biçimde şekillenen İslami zihniyet, vatandaşlarında mevcut olmalıdır. Şeriat'a bağlı kalma teşvikleri iç benliğden kaynaklanmalıdır. Bu İslami yatkınlık, sistemin ve kurallarının tutku, coşku ve gönül huzuruyla gönüllü biçimde uygulanmasını sağlayacaktır.

This Islamic State should be founded upon the Islamic concepts and emotions, grounded in the Islamic ‘Aqeedah. The Islamic mentality, nurtured by Islamic thought and rationally shaped by the Islamic ideology and method should be present in its citizenry. The incentives to adhere to the Shari’ah should originate from the inner self. This Islamic disposition would ensure the voluntary implementation of the system and its rules with passion, zeal and peace of mind.

Bu Devlet, hem Ümmet düzeyinde hem de yöneticiler düzeyinde İslami olmalıdır. Hayatının tüm yönlerinde İslami olmalı ve İslami yaşam tarzının yeniden hayata geçirilmesini sağlamalıdır; bu sayede İslam'ın Mesajını bütün dünyaya taşıyabilmelidir. Bu da gayrimüslimlerin İslam'ın nurunu Devletin içinden müşahede etmelerini ve böylece Allah'ın (SWT) Dinine sürü halinde girmelerini sağlayacaktır.

This State must be Islamic both at the level of the Ummah and that of the people in authority. It must be Islamic in all aspects of its life, securing the resumption of the Islamic way of life in a manner which would enable her to carry its Message to the whole world. This in turn would enable the non- Muslims to witness the light of Islam from within its State so that they enter the Deen of Allah (swt) in flocks.

Bu nedenle İslami yaşam tarzına yeniden dönüşün önündeki güçlükler çoktur. Bu güçlükler değerlendirilmeli ve bunların üstesinden gelmek için açıkça ortaya konmuş bir plan yapılmalıdır.

This is why the difficulties which stand in the path of resuming the Islamic way of life are numerous. They should be assessed and a clearly laid out plan should be made in order to overcome them.

Bunların en ciddileri şunlardır:

The most serious of these obstacles are:

1. İslam dünyasında İslam dışı kavramların varlığı. Bunun nedeni şudur: İslam dünyası bir gerileme döneminden geçerken, düşünce düzeyi düşük, bilgi kıt ve gerileme halinden ötürü akıl yürütme gücü çok zayıf iken, İslam'a aykırı olan ve bu dünyadaki hayattan önce var olanlar, bildiğimiz şekliyle hayat ve bu dünya hayatı sona erdikten sonra gelecek olan ahiret hayatı hakkındaki yanlış anlayışa dayanan İslam dışı kavramlar tarafından istila edildi. Bu kavramlar herhangi bir direnişle karşılaşmadan verimli bir zemin buldu ve derinlemesine kök saldı; böylece Müslümanların, özellikle aydınların zihniyeti bu kavramlarla sarsıldı. Büyük ölçüde taklide dayanan, yaratıcılıktan yoksun ve İslam ideolojisini kabul etmeye hazır olmayan, bu ideolojinin özüne, özellikle de siyasi yönüne ulaşamayan bir zihniyet ortaya çıktı. İslam çağrısı, İslami yaşam tarzının yeniden hayata geçirilmesine yönelik bir çağrı olmalıdır. Gayrimüslimler, İslami düşünceleri onlara sunarak İslam'a davet edilmeli; Müslümanlar ise İslam'ı onlara doğru biçimde anlatarak İslami yaşam tarzının yeniden hayata geçirilmesi için çalışmaya çağrılmalıdır. Bu, İslam dışı kavramların eksikliklerinin ve tehlikeli sonuçlarının ortaya konulmasını gerektirir. Dolayısıyla Da'vet, siyasi bir yön izlemeli ve ümmetin, hayat hakkındaki, hayatın öncesi ve sonrasındaki gerçeklik hakkındaki İslami bakış açısıyla aşılanması için çaba göstermelidir; bu da hayatın siyasi yönlerinin tartışılmasını zorunlu kılar. Bu sayede ilk engel aşılmış olur.

1. The presence of the non-Islamic concepts in the Islamic world. This is so because the Islamic world - while undergoing a period of decline with the level of thought being low, knowledge scarce and rationality very weak due to its state of decline - was invaded by non- Islamic concepts, which contradict the Islamic concepts and are based on an erroneous understanding of what existed prior to the life of this world, life as we know it, and the life to come after the life of this world comes to its conclusion. These concepts found fertile ground free of any resistance and they became deeply rooted, thus the mentality of the Muslims, especially the intelligentsia, came to be infested by these concepts. A mentality largely influenced by imitation emerged which lacked any sense of creativity and which was unprepared to accept the Islamic ideology nor was it able to realize the essence of this ideology, especially the political side of it. The Islamic call must be a call to resume the Islamic way of life. The non- Muslims should be called to Islam by presenting the Islamic thoughts to them and the Muslims should be called to work towards the resumption of the Islamic way of life by properly explaining Islam to them. This would entail divulging the shortcomings of non-Islamic concepts and their dangerous consequences and thus the Da’wah should take its political course with endeavors made in order to enculcate the Ummah with the Islamic outlook on the reality before and after life, as well life itself, which necessitates a discussion of life’s political aspects. This is how the first obstacle would be overcome.

2. Kolonyal güçlerin kurduğu eğitim programlarının varlığı ve bu eğitim sistemlerinin okullarda ve üniversitelerde uygulanış biçimi. Hükümette, idarede, yargıda, öğretmenlikte, tıpta ve bu tür kurumlardan mezun olan diğer meslek öğrencilerinde görev alanlar, kolonyal güçlerin çizdiği plana uyumlu çalışan kendine özgü bir zihniyet benimsemişlerdir. Bu durum, bugün gördüğümüz yönetim sisteminde açıkça görülmektedir: Kolonyal güçlerin çalıştırdığı memurların yerini Müslüman memurlar almış, bunların görevi ise kolonyal güçlerin kurduğu kanunları, kültürü, politikaları ve sistemleri korumak ve onları kolonyal güçlerin yaptığı gibi, hatta daha da büyük bir gayretle savunmaktı (ve hâlâ öyledir)! Bu engelin aşılmasının yolu, yöneticilerin ve memurların bu eylemlerini bütün halka ifşa etmek olacaktır; böylece kolonyalizmin çirkin yüzü ortaya çıkacak ve bu yöneticiler ile memurlar o politika ve sistemleri korumayı bırakacaklar, bu sayede Da'vet'in o Müslümanlara ulaşmasının yolu açılacaktır.

2. The presence of the educational programs which the colonial powers set up and the method by which these educational systems are implemented in the schools and universities. Those who take up positions in Government, the Administration, the Judiciary, the teaching profession, medicine and students of other professions who graduate from such institutions have adopted a distinctive mentality that works in harmony with the plan which the colonialists have laid down. This is clearly reflected in the ruling system as we see it today whereby the colonial employees were replaced by Muslim ones whose task was (and is) to safeguard the laws, the culture, the policies and the systems which the colonial powers had established, and to defend them as the colonialists did, nay with even greater vigor! The way to overcome this obstacle would be to divulge these actions of those rulers, civil servants to all the people so that the ugly face of colonialism comes to the surface and so that they cease protecting those policies and systems allowing therefore the Da’wah to find its way to those Muslims.

3. Kâfir sömürgecilerin koyduğu temele ve seçtikleri yönteme göre eğitim müfredatının sürdürülmesi; bu durum, mezun olan gençlerin ve eğitim kurumlarındaki öğrencilerin çoğunu İslam'a aykırı bir yöne sevk etmiştir. Burada eğitim müfredatının bilimsel ve endüstriyel kısmını kastetmiyoruz, çünkü bunlar belirli bir ümmete ait olmayan evrensel şeylerdir. Burada kastettiğimiz, hayata bakış açısını etkileyen kültürdür; çünkü bu kültür, eğitim programlarını İslami yaşam tarzına yeniden dönmenin önünde bir engel hâline getirmekten sorumludur. Bu konular tarih, edebiyat, felsefe ve hukuku kapsar. Tarih, hayatın pratik yorumunu yansıtır; edebiyat duygusal durumları yansıtır; felsefe, hayata bakış açısının üzerine inşa edildiği temel düşüncedir; hukuk ise hayatın sorunlarına pratik çözümler ve bireylerle toplumlar arasındaki düzeni ve işlemleri düzenleyen araçtır. Bunlar, kâfir sömürgecilerin Müslüman zihniyetini şekillendirmek için kullandıkları kültürü oluşturur. Bazıları İslam'ı kendi hayatlarında ve ümmetlerinin hayatında gereksiz hissetti. Bu durum, bazılarını İslam'a düşman kılarak onun hayatın sorunlarını çözme kabiliyetini inkâr etmelerine yol açtı. Bu nedenle, bu zihniyetin değiştirilmesi gerekir; bugünün gençlerini okullar ve üniversiteler dışında, İslami düşünceler ve hükümler üzerine derinlemesine tartışmalar içeren yoğunlaştırılmış bir eğitimle yetiştirerek bunu başarmak zorundayız.

3. The continued application of the educational curriculum according to the basis which was laid down by the unbelieving colonialists, and according to the method which they selected, a matter which made the majority of the graduated young people and those in the educational institutions proceed in a direction contradictory to Islam. We do not mean the scientific and industrial part of the educational curriculum, as these are universal which do not relate to a specific Ummah. We mean here the culture which affect the viewpoint towards life, as they are responsible for making the educational programs stand as an obstacle in the face of resuming the Islamic way of life. These subjects include history, literature, philosophy and legislation. History reflects the practical interpretation of life; literature reflects emotional conditions; philosophy is the basic thought upon which the viewpoint towards life is built; and legislation is the practical solutions to life’s problems and the tool which regulates the organization of and transactions between individuals and communities. These comprise the culture with which the disbelieving colonialists fashioned the Muslim mentality with. Some felt Islam as unnecessary in their life and the life of their Ummah. It made some of them hostile to Islam, denying its capability to solve life’s problems. Therefore, it is necessary to change this mentality, by culturing today’s young people outside the schools and universities with concentrated education that entails probing discussions about the Islamic thoughts and rules.

4. Sosyoloji, psikoloji ve eğitim bilimi gibi kültüre dayalı konulara gereksiz bir saygınlık tanımak ve bunları yanlışlıkla evrensel bilimler olarak sınıflandırmak. Çoğu insan bu disiplinlerin bilimsel olduğunu ve bu çalışmaların ortaya koyduğu gerçeklerin deney yoluyla elde edildiğini kabul eder. Sonuç olarak onlara yüksek değer verirler ve bu tür çalışmaların bulgularını tartışılmaz kabul ederler. Böylece hayatlarındaki meseleleri çözmek için onlara yönelmiş ve bunları okullarımızda ve üniversitelerimizde bilim olarak öğretmişlerdir. Bunun sonucunda, psikiyatristlerin, sosyologların ve eğitimcilerin söylediği her şey Kur'an ve Hadis'in otoritesinin üzerinde bir referans olarak alınmakta, ya da en iyi ihtimalle bu çalışmalar İslami metinlerle karıştırılmakta ve böylece yanlış kavram ve görüşleri taşımaktayız.

4. Lending culturally based subjects, such as sociology, psychology and education science unnecessary respect and erroneously classifying them as universal sciences. Most people recognize these disciplines as being scientific and that the facts which these studies establish have come by way of experimentation. As a result, they treat them with high regard and they consider the findings of such studies to be indisputable. In so doing, they turned to them in order to solve their life’s affairs and taught them in our schools and universities as sciences. Consequently, whatever the psychiatrists, sociologists and educationalists say is taken as a reference above the authority of the Qur’an and Hadeeth, or at best, these studies have been mixed with the Islamic texts and thus we carry erroneous concepts and viewpoints.

Bu nedenle insanların bu duruma aykırı olan herhangi bir şeyi kabul etmesi son derece zorlaşmıştır. Bu durum kaçınılmaz olarak Dîn'in hem kamusal hem de özel alanda gündelik hayatın işlerinden ayrılmasına yol açmakta ve İslam Devleti'nin yeniden kurulmasının önünde engel teşkil etmektedir. Gerçek şu ki, bu disiplinler bilimsel çalışmalar olarak kabul edilemez, çünkü gözlem ve çıkarıma dayanırlar, deneyler üzerine kurulu değillerdir. Bunları insanlara uygulamak deney olarak tanımlanamaz; yalnızca farklı kişiler üzerinde, farklı durum ve koşullarda yapılan tekrarlı gözlemlerdir. Dolayısıyla bunlar yalnızca gözlem ve çıkarımlardır; laboratuvarlarda bir şeyin test edildiği deneylere hiç benzemezler. Bu yüzden bunlar bilimsel temelli değil, kültürel temelli çalışmalar olarak sınıflandırılır. Bulguları her zaman şüphelidir ve önemli bir hata payı taşır. Ayrıca bu disiplinler, toplumu bireyci bir bakış açısıyla ele almalarına dayandıkları için yanlış önermeler üzerine kuruludur.

It has thus become extremely difficult for people to accept anything which contradicts this state of affairs. This categorically leads to the separation of the Deen from life’s daily affairs in both the public and private arena and stands in the way of reestablishing the Islamic State. The truth of the matter is that these disciplines cannot be considered as scientific endeavors, as they are drawn from observation and inference and are not based on experimentation. Implementing them upon people cannot be defined as experimentation, but merely repetitive observations carried out on different persons in different situations and circumstances, and therefore they are just observations and inferences and nothing like the experiments carried out in laboratories where something is tested. Thus, they are classified as culturally based studies and not scientifically based. The findings are always doubtful with some considerable margin of error. Furthermore, these disciplines are based on false premises because they are based on viewing the society from an individualistic point of view.

Bu yüzden onların bakış açısı, bireyden aileye, aileden gruba ve sonra topluma doğru ilerler; bu, toplumun bireylerden oluşan bir grup olarak tanımlandığı temeline dayanır. Bu da toplumların bağımsız olduğu ve birinin için geçerli olanın mutlaka bir başkası için de geçerli olmadığı anlayışına götürür. Gerçekte toplum; insan (birey), kavramlar, duygular ve sistemlerden oluşur. Bir yerde insan için kavramlar ve çözümler açısından geçerli olan şey, onun her yerde geçerli olmalıdır. Bu kavramlar ve çözümler, birkaç toplumu, kavramların, duyguların ve sistemlerin geçerli olacağı tek bir toplum haline dönüştürür. Eğitim ve sosyolojinin eksikliği, bu iki disiplinin toplumun yapısına dair bu yanlış yorum üzerine inşa edilmiş olmasından kaynaklanmaktadır.

Therefore, their outlook, progresses from the individual to the family, group, and then to society on the basis that the society is defined as a group of individuals. This leads to the understanding that societies are independent and that what is valid for one society is not necessarily valid for another. In reality, society is comprised of the human (individual), concepts, emotions, and systems, and what is valid for the human in terms of concepts and solutions in one place should be valid for him everywhere else. These concepts and solutions would transform several societies into one single society for which the concepts, emotions and systems would be valid. The shortcoming of education and sociology is due to the fact that those two disciplines are built upon this misinterpretation of the makeup of society.

Ayrıca psikoloji, sosyolojiyi ve eğitimi etkiler. Psikoloji iki sebepten dolayı hatalı bir disiplindir: Birincisi, beyni birbirinden ayrı parçalara bölünmüş kabul eder, bu parçaların her birinin ayrı bir işlevi ya da yeteneği olduğunu varsayar ve bazı beyinlerin belirli yeteneklere sahip olduğunu, diğer beyinlerin ise bu yeteneklere sahip olmayabileceğini iddia eder. Oysa gerçek şudur: Beyin tek bir bütündür ve düşüncelerin farklılığı, şeylerin farklılığı ile zihnin önceden sahip olduğu bilgilerin farklılığından doğal olarak kaynaklanır. Bir beyinde bulunan ve diğer bir beyinde bulunmayan hiçbir yetenek yoktur; ancak somut gerçeklik, duyular ve önceki bilgiler beyne sunulduğunda, tüm beyinler her konu hakkında düşünme kapasitesine sahiptir. Beyinler, bilgiyi değerlendirme ve birbirine bağlama yeteneklerinde ile duyuların kabiliyetinde farklılık gösterir; tıpkı görme gücündeki doğal çeşitlilik gibi. Dolayısıyla herhangi bir kişiye her türlü veri verilebilir ve onun bu verileri sindirme yeteneği olacaktır. Bu nedenle psikologların bu yetenekler hakkında ileri sürdükleri iddialar temelsizdir. Psikoloji, içgüdülerin çok sayıda olduğunu kabul eder; bunlardan bazıları keşfedilmiş, bazıları ise henüz keşfedilmemiştir.

Furthermore, psychology influences sociology and education. Psychology is an erroneous discipline for two reasons: It considers the brain as being divided into segments with each of these segments having a distinct function or aptitude and claiming that some brains have certain aptitudes which other brains may not have. The truth of the matter is that the brain is one unit and the disparity of thoughts is natural due to the disparity of things and the previous information retained by the mind. There is no aptitude in one brain which is not found in another, but all brains contain the ability to think about every matter whenever the tangible reality, the senses, and previous information were made available to the brain. Brains differ in their ability to assess and link information and in the ability of the senses; similar to the natural variation in eyesight. It would be possible therefore to feed any person with any type of data and he would have the ability to digest such data. Thus, the claims which psychologists make about those aptitudes are groundless. Psychology considers the instincts to be numerous, some of which have been discovered and others which are yet to be discovered.

Bazı teorisyenler, içgüdüler hakkındaki bu kavrama dayanarak sonradan yanlış kuramlar ortaya koydular. Oysa insanın tepkilerini gözlemlersek, insanın iki yönü olan bir hayati enerjiye sahip olduğunu duyularımızla fark edebiliriz: Biri karşılanmadığında insanın yok olacağı, diğeri ise karşılanmadığında insanın hayatta kalmakla birlikte huzursuzlaşacağı ve sıkıntıya gireceği bir enerji. Birincisi, açlık, susuzluk ve tuvalet ihtiyacı gibi organik ihtiyaçları temsil eder.

Some theorists went on to establish false theories based on this concept about instincts. In reality, if we observe the reaction of human beings, one can perceive through the senses that the human being possesses vital energy which has two aspects: one which needs to be satisfied, otherwise the human being would perish, and the other which needs to be satisfied, otherwise the human being, although he would survive, would become agitated and troubled. The first one represents the organic needs, such as hunger, thirst, and the call of nature.

İkincisi, içgüdüleri temsil eder: dinîlik içgüdüsü, şefkat (merhamet) içgüdüsü ve hayatta kalma içgüdüsü. Bu içgüdüler, zayıflık hissini, türün korunması hissini ve hayatta kalma hissini yansıtır; bu üç içgüdüden başka hiçbir içgüdü yoktur. Bu üçü dışında kalan her şey, yalnızca bu içgüdülerin dürtüleri (uzantıları) olacaktır. Örneğin, hayatta kalma içgüdüsünün parçası olan dürtüler olan korku, üstünlük ve mülkiyet; ruhani içgüdünün dürtüleri olan kutsama ve ibadet; ve şefkat içgüdüsünün yönleri olan ebeveynlik ve kardeşlik gibi. Görülüyor ki, psikolojinin insan içgüdülerine dair bakışı yanlıştır ve beyin hakkındaki iddiaları da hatalıdır; bu da üzerine kurulu olan teorilerin yanlışlığına, dolayısıyla eğitimin yanlışlığına yol açar.

The second represents the instincts, which are the instinct of religiosity, kind, and survival. These instincts reflect the feeling of weakness, the feeling of the preservation of species and the feeling of survival, and there are no other instincts except these three. Anything other than these three instincts would be merely drives of these instincts. For example, fear, supremacy and ownership, which are drives that are part of the instinct of survival; sanctification and worship, which are drives of the spiritual instinct; and parenthood and brotherhood, which are aspects of the instinct of kind. Evidently, psychology’s vision of human instincts is false and its claims about the brain are also incorrect, which in turn leads to the falsehood of the theories upon which it is based and consequently to the falsehood of education.

Sosyoloji, eğitim bilimleri ve psikoloji, Batı tarafından çalışılan ve yayılan kültürel disiplinlerdir; İslami düşünceyle çelişen fikirler içerirler. Bunlara yüksek değer vermeye ve referans olarak başvurmaya devam etmek, İslam Devleti'nin kurulması yolunda çalışmanın önünde bir engel teşkil eder. Bunların saf bilimler değil, kültürel meseleler olduğunu ve tartışmalı konular olduğunu, sonuçlarının kesin olmadığını göstermemiz gerekir. Bunlar, hayatımızı yönlendirmemesi gereken yanlış önermelere dayanmaktadır.

Sociology, education and psychology are cultural discipline are studied and propagated by the West contain ideas that contradict Islamic thought. To continue to hold them in high esteem and to refer to them as a reference constitutes an obstacle in the face of working towards establishing the Islamic State. We ought to demonstrate that these are cultural matters and not pure sciences, and that they are disputed subjects and their results are inconclusive. They are based on false premises that should not be running our lives.

5. İslam dünyasındaki toplum, İslam dışı bir yaşam tarzı tarafından yoldan çıkarılmıştır. Bunun nedeni, toplumun dayandığı siyasi sistemin, bütün olarak toplumun üzerinde durduğu ilkelerin, Müslümanların takip ettiği duygusal eğilimin ve düşünce biçiminin, İslami kavramlara yabancı olan hayat anlayışlarına dayanmasıdır. Bu temeller değişmediği ve bu yanlış kavramlar ortadan kaldırılmadığı sürece, toplumdaki insanların yaşam tarzını, siyasi sistemi, toplumun düzenini ve Müslümanları yöneten duygusal ve akli eğilimleri değiştirmek zor olacaktır.

5. Society in the Islamic world is misguided by the non-Islamic way of life. This is so because the political system upon which the society is based, as well as the principles upon which society as a whole stands, and the emotional trend which Muslims follow and their intellectual mode of thinking is based on concepts about life which are alien to Islamic concepts. As long as these fundamentals remain unchanged and as long as these erroneous concepts are not eradicated, it would be difficult to change people’s way of life in society, political system, society’s order, and the emotional and rational trends which control the Muslims.

6. Müslümanlarla İslami yönetim arasındaki uçurumun giderek genişlemesi, özellikle yönetim ve ekonomi alanlarında. Bu durum, Müslümanların İslami yaşam tarzı hakkındaki tasavvurunu uzak bir şey haline getirmekte, İslam'ın yanlış uygulandığı bir dönemi Müslümanların bizzat yaşamış olması nedeniyle kafirlerin İslami yaşam tarzına dair tasvirini de olumsuz kılmaktadır. 1924'ten beri Müslümanlar, her alanda, özellikle yönetim ve ekonomide İslam'a aykırı bir sistemle, düşmanları tarafından yönetilmektedir. Bu nedenle insanların, İslami yaşam tarzına geçişin kısmi değil, kapsamlı olması gerektiğini ve İslam'ın uygulanmasının kademeli, kısmi ya da gelişigüzel değil, eş zamanlı ve kapsamlı olarak gerçekleşmesi gerektiğini kavramaları zorunludur.

6. The widening gap between the Muslims and Islamic rule, especially in the areas of ruling and economy. This makes the Muslims’ vision of the Islamic way of life as something remote, and makes the disbelievers’ illustration of the Islamic way of life negative due to the fact that the Muslims witnessed a period during which Islam had been misimplemented. Since 1924, they have been ruled by their enemy with a system which contradicts Islam in every department, specifically in ruling and economics. It is therefore imperative that people should realize that this transformation to the Islamic way of life must be comprehensive and not partial, and that the implementation of Islam must be simultaneous and comprehensive, and not gradually and in a partial or haphazard manner.

7. Müslüman ülkelerde, laik temeller üzerine kurulmuş, Kapitalist İdeolojiyi ve Demokratik Sistemi halka uygulayan, Batılı ülkelerle güçlü siyasi bağları olan ve milliyetçilik üzerine inşa edilmiş yönetimlerin varlığı, İslami yaşam tarzını yeniden hayata geçirme görevini zorlaştırmaktadır; çünkü bu, kapsamlı olmadıkça gerçekleştirilemez. İslam, Müslüman topraklarının küçük devletçiklere bölünmesine izin vermez, aksine toprakların tek bir devlet altında birleştirilmesini emreder. Bu durum, Da'vetin kapsamlı olmasının gerekliliğini doğurmaktadır. Bu, kendilerine Müslüman dese bile bu yönetimlerin temsilcilerinin direnişiyle karşılaşacaktır. Dolayısıyla Da'vet, Müslüman ülkelerdeki yönetimlerin muhalefetinin neden olduğu güçlüklere ve zorluklara katlanmak anlamına gelse bile, her toprakta yürütülmelidir.

7. The presence in the Muslim countries of governments founded on a secular basis, implementing the Capitalist Ideology and Democratic System upon the people, having strong political ties with Western countries, and founded on nationalism. This makes the task of resuming the Islamic way of life difficult to achieve because it cannot be brought about unless it is comprehensive. Islam does not allow Muslim lands to be divided into statelets, but commands that the land be united under one single state. This entails the need for comprehensiveness in the Da’wah. This would be met by the resistance of the representatives of these regimes even if they called themselves Muslims. The Da’wah should therefore be conducted in every land even if it means enduring difficulties and hardship as a result of opposition from the regimes in the Muslim countries.

8. Milliyetçilik, vatanseverlik ve sosyalizm lehine güçlü bir kamuoyu tepkisinin bulunması ile milliyetçi, vatanseverlik ve sosyalist fikirlere dayanan siyasi hareketlerin yükselişi. Bu durum, Batı'nın Müslüman topraklarını ele geçirmesi, orada yeniden hâkimiyet kurması ve bu topraklar üzerinde Kapitalist sistemi uygulamaya koyması sonucunda ortaya çıktı; bu da kendini savunma eğilimini tetikledi. Bu eğilim milliyetçilik duygularını körükledi ve kendini savunma, aile ve kabileyi koruma adına ırkçılık ve kabilecilik duygularının hassas noktasına dokundu. Bu da insanları, yönetimi bu temelde ele geçirmek için çalışmaya ve yarışmaya yöneltti. Sonuç olarak, düşmanı topraklardan püskürtmek için milliyetçilik bayrağını taşıyan bazı siyasi hareketler ile yönetimi halkın içinde sınırlandırmak için vatanseverlik bayrağını taşıyan diğerleri ortaya çıktı. Ardından Kapitalist sistemin yozlaşması ve eksiklikleri gözler önüne serildi ve sosyalizm çağrısı yayıldı. Bunun sonucunda, Kapitalist sistemi yamamak amacıyla sosyalizm bayrağını taşıyan gruplar kuruldu. Bu hareketlerin hayat sistemine dair net bir vizyonu yoktu, stratejileri odaklı değildi ve bu durum onları, İslam'ın evrensel bir ideoloji olduğu gerçeğinden uzaklaştırdı.

8. The presence of strong public opinion in favor of nationalism, patriotism and socialism coupled with the rise of political movements based on nationalist, patriotic and socialist ideas. This came about due to the fact that seizure by the West of Muslim lands, its resumption of power and its implementation of the Capitalist system over the land, triggered the tendency of self defense. This fueled the sentiments of nationalism and touched on the raw nerve of racism and tribalism in self defense and in defense of the family and tribe, and which led people to work and compete towards gaining the rule on that basis. This led to the rise of some political movements which carried the banner of nationalism to repel the enemy from the land, and others which carried the banner of patriotism in order to confine the rule within the people. Then the corruption and shortcomings of the Capitalist system became flagrant and the call for socialism spread. As a result, groups carrying the banner of socialism were established in order to patch up the Capitalist system. These movements did not have any clear vision of the system of life, their strategy was not focused and this led them astray from Islam being a universal ideology.