Allah'ın Elçisi ﷺ, Hudeybiye'den dönüşünden sonra Medine'de on beş gece kaldı; ardından Müslümanlara, yalnızca Hudeybiye'de kendisiyle birlikte bulunmuş olanların katılması şartıyla Hayber'e bir baskın için hazırlanmalarını emretti.

The Messenger of Allah (pbuh) remained in Madinah for fifteen nights after returning from al-Hudaybiyah, he then ordered the Muslims to prepare for a raid on Khaybar provided that only those who had been with him at al- Hudaybiyah take part.

Hudaybiyah'ya yürümeden önce, Hayber Yahudilerinin Müslümanları yok etmek amacıyla Medine'ye baskın düzenlemek için Kureyş ile gizlice komplo kurdukları haberi alındı. Bunu bilen Allah'ın Elçisi ﷺ, Kureyş ile bir barış planını tercih etti; böylece onlarla bir ateşkes sağlayıp çabalarını Hayber'le ilgilenmeye yoğunlaştırabilecekti. Kureyş ile barış antlaşmasını tamamlayıp Hayber Yahudilerini Kureyş'ten yalnızlaştırdığı anda ﷺ Hayber Yahudilerine yöneldi ve Hudaybiyah'tan dönüşünden sadece birkaç gün sonra Müslümanlara orduyu hazırlamalarını emretti.

Before marching to al-Hudaybiyah, news was received that the Jews of Khaybar were secretly conspiring with the Quraysh to raid Madinah in an effort to exterminate the Muslims. Being aware of this, Allah’s Messenger (pbuh) opted for a peace plan with the Quraysh in order to secure a truce with them so that he could concentrate his efforts towards taking care of Khaybar. As soon as he (pbuh) had concluded his peace treaty, which isolated the Jews of Khaybar from the Quraysh, he turned to Jews of Khaybar and ordered the Muslims to prepare the army just days after his return from al-Hudaybiyah.

Allah Elçisi ﷺ, Allah'ın desteğine güvendirilmiş olarak 100 binicinin eşlik ettiği 1.600 Müslümanın başında yola çıktı. Üç günlük bir yolculuktan sonra Hayber'e ulaştılar ve Hayber halkını şaşırttılar. Müslümanlar, yine de gecelerini kalelerinin hemen dışında geçirdiler. Sabah olduğunda Hayber'in çiftçileri kürekleri ve sepetleriyle dışarı çıktılar; Müslüman ordusunu görünce arkalarını dönüp "Muhammed, ordusuyla geliyor!" diye bağırarak kaçtılar. Allah Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Allahu Ekber! Hayber yıkıldı. Bir kavmin meydanına indiğimizde, uyarılmış olanların sabahı kötü olur."

The Messenger of Allah (pbuh) marched at the head of 1,600 Muslims accompanied by 100 riders and all were assured of Allah’s support. They reached Khaybar after a march of three days and took the people of Khaybar by surprise. Although the Muslims spent the night just outside their forts. In the morning, the peasants of Khaybar came out with their spades and baskets and when they saw the army of the Muslims they turned and fled crying, “Muhammad with his force.” The Messenger of Allah (pbuh) said, “Allahu Akbar! Khaybar is destroyed. When we arrive at a people’s area it is a bad morning for those who have been warned.”.

Yahudiler, Allah'ın Resulü ﷺ'in kendilerine saldıracağını bekliyordu; çünkü Hudaybiye antlaşmasını duyduklarında, bunu müttefikleri Kureyş'in kendilerini yüzüstü bırakması olarak değerlendirmişlerdi. Bu yeni tehlikeli durum karşısında bazıları, Medine'ye akın düzenlemek için Vadi'l-Kura ve Teyma Yahudileriyle bir ittifak kurmayı önerdi. Böylece, özellikle Kureyş'in Allah'ın Resulü ﷺ ile bir antlaşma imzaladığı bu dönemde, Arap kabilelerinin desteğine ihtiyaç duymadan hareket edebileceklerdi. Diğerleri ise Müslümanların kendilerine karşı duyduğu nefreti ortadan kaldırabileceği umuduyla Allah'ın Resulü ﷺ ile bir antlaşma yapmayı bile düşündü. Tehlikenin yaklaştığını hissettiklerinden beri birbirlerine bunu hatırlatıyorlardı. Allah'ın Resulü ﷺ'in Kureyş ile yaptıkları gizli anlaşmayı öğrendiğini ve kendilerine baskın yapmak üzere olduğunu biliyorlardı; ancak planlarını uygulayamadan gafil avlandılar ve bunun yerine Gatafan'dan yardım istemek zorunda kaldılar. Mevzilerini güçlendirip saldırıya direnmeye çalıştılar, ancak Müslüman ordusu çok çabuk hareket etti ve savunma hatları çöktü.

The Jews were expecting Allah’s Messenger (pbuh) to attack them, for when they heard about the treaty of Hudaybiyah they considered it to be a let down by their allies, the Quraysh. In response to the new dangerous situation some of them suggested forming an alliance with the Jews of Wadi al-Qura and Tayma’ in order to raid Madinah. They would then be without the need to rely on the pockets of Arab tribes, especially now that the Quraysh had signed a treaty with the Messenger of Allah (pbuh). Others actually flirted with the idea of entering into a pact with the Messenger of Allah (pbuh) in the hope that this would efface the Muslims’ hatred towards them. They used to remind each other of this ever since they felt the danger nearing. They were aware that the Messenger of Allah (pbuh) had learned of their conspiracy with the Quraysh and that he (pbuh) was about to raid them, but they were caught by surprise before they could enact their plans and instead had to call on Ghatafan to help them. They attempted to fortify their positions and resist the attack, but the Muslim army was swift and their defensive lines crumbled.

Sonunda çaresiz kalıp Allah'ın Elçisi'nden (ﷺ) canlarını bağışlaması karşılığında barış istediler. Allah'ın Elçisi (ﷺ) bunu kabul etti ve onlara evlerinde kalmalarına izin verdi. Toprakları ve üzüm bağları fetih hukuku gereğince artık ona ait olduğundan, yıl boyunca elde ettikleri ürün ve meyvelerin yarısını ona vermeleri koşuluyla orada çalışıp yaşamalarına izin verdi. Onlar (ﷺ) koşullarını kabul ettiler. Allah'ın Elçisi (ﷺ) daha sonra Medine'ye döndü ve 'Umretu'l-Kaza için yola çıkana kadar orada kaldı.

Eventually, they became desperate and sought peace with the Messenger of Allah (pbuh) provided he spared their lives. The Messenger of Allah (pbuh) agreed and he allowed them to remain in their homes. Since their land and their vineyards became his under the law of conquest, he allowed them to work and live there provided they gave him half of their crops and fruits annually. They agreed to his (pbuh) terms. Allah’s Messenger (pbuh) then returned to Madinah and stayed there until he left for the ‘Umrah of Qada’.

Allah'ın Elçisi, Hayber'in siyasi otoritesine son vererek ve Müslümanların otoritesine boyun eğmelerini sağlayarak, tıpkı Hudeybiye antlaşmasından sonra güneyde yaptığı gibi, Şam'a giden tehlikeli kuzey yolunu etkisiz hale getirdi. Bu eylem, İslam mesajının Arap Yarımadası'nda ve yurt dışında yayılmasının yolunu açtı.

By his abolition of Khaybar’s political authority and by making them submit to the authority of the Muslims, the Messenger of Allah (pbuh) neutralized the perilous northern path to al-Sham, as he had done likewise in the south after the Hudaybiyah treaty. This action paved the way for the Message of Islam to be spread within the Arabian Peninsula as well as abroad.