اسلام دارای شیوه‌ی زندگی مشخصی است که از مفاهیم آن درباره‌ی زندگی برمی‌خیزد. این مفاهیم پایه‌های فرهنگ اسلامی‌اند که به‌طور بنیادین با همه‌ی فرهنگ‌های دیگر تفاوت دارد. این فرهنگ با سه ویژگی مشخص می‌شود:

Islam has a specific way of life derived from its concepts concerning life. These are the building blocks of the Islamic culture, which radically differs from all other cultures. It is characterized by three points:

این موضوع بر پایه‌ی عقیدهٔ اسلامی بنا شده است؛

1) It is founded on the Islamic ‘Aqeedah;.

۲) معیار اعمال در زندگی بر پایۀ اوامر و نواهیِ الهی است، یعنی زندگی بر پایۀ حلال و حرام بنا شده است و نه بر چیز دیگری (مانند سود یا مصلحت).

2) The criterion of actions in life is based on Allah’s commands and prohibitions, i.e. life is based on Halal and Haram and nothing else (such as benefit or Maslaha);.

۳) معنای سعادت، کسب رضایت الله است؛ یعنی آرامش پایدار روان بدون نخست به دست آوردن رضایت الله حاصل نمی‌شود.

3) The meaning of happiness is to gain Allah’s pleasure, i.e. permanent peace of mind cannot be achieved without first gaining Allah’s pleasure.

این همان شیوه زندگی اسلامی است، زندگیای که مسلمانان به آن چشم دوخته و آرزوی رسیدن به آن را دارند. برای آنکه آنچه گفته شد تحقق یابد، لازم است دولتی وجود داشته باشد که اسلام را به طور کامل پیاده کند و احکام آن را بدون استثنا اجرا نماید. هنگامی که مسلمانان به مدینه هجرت کردند، زندگی برجستهای را آغاز کردند که عقیده اسلامی پایه و اساس آن بود. آیات قرآن درباره احکام اجتماعی و کیفری در این دوران نازل شد، افزون بر آیات مربوط به دیگر امور عبادی که پیش از این نازل نشده بود. زکات و روزه در سال دوم هجرت مقرر شد. اذان تشریع شد و مردم مدینه پنج بار در روز، آن را با صدای دلنشین بلال بن رباح میشنیدند. هفده ماه پس از ورود پیامبر خدا ﷺ به مدینه، قبله به سوی کعبه تغییر یافت. آیات قانونگذاری الهی درباره عبادات، خوراک، اخلاق، روابط و کیفرها نازل شد. خمر و گوشت خوک حرام گردید و آیات مربوط به قوانین کیفری و جنایی نیز نازل شد، همچنین آیات مربوط به معاملات و منع کامل ربا در همه شکلهای آن و غیره. هر بار که آیاتی که به امور زندگی روزمره مردم میپرداخت بر پیامبر خدا ﷺ نازل میشد، ایشان ﷺ آنها را توضیح میداد و مسلمانان را به پایبندی به آنها فرمان میداد. ایشان ﷺ با گفتار، کردار و سکوت خود درباره آنچه در برابرش رخ میداد، به امور مسلمانان رسیدگی میکرد، مشکلاتشان را حل میکرد و اختلافهایشان را فیصله میداد، زیرا گفتار، کردار و تقریر ایشان ﷺ همگی منبع شریعت است، چنانکه خداوند (سبحانه و تعالی) در سوره النجم میفرماید،

That is the Islamic way of life, the kind of life Muslims look up to and aim to achieve. In order to make the above possible, it is essential to have a State that fully implements Islam and executes its rules without exception. When the Muslims migrated to Madinah, they led a distinguished way of life, with the Islamic ‘Aqeedah as its basis. The verses of the Qur’an concerning the social and penal codes came to be revealed at this time, in addition to the verses concerning other matters of worship which had not been revealed before. Zakat (alms) and Siyam (fasting) were decreed in the second year of the Hijrah. Adhaan was decreed and the people of Madinah listened to it being delivered in the sweet voice of Bilal ibn Rabah five times daily. Seventeen months after the arrival of Allah’s Messenger (pbuh) to Madinah, the Qiblah (direction of prayer) was transferred to the Ka’bah. The verses of Divine Legislation concerning matters of worship, diet, morals, relationships and penalties were revealed. Khamr (intoxicants) and the flesh of swine were forbidden, and the verses concerning the penal and criminal code were also revealed, as were those concerning business transactions, the complete forbidding of Riba in all its guises and so on. Every time the verses that spoke to the people’s affairs in everyday life were revealed to Allah’s Messenger (pbuh), he explained them and ordered the Muslims to abide by them. He (pbuh) looked after the Muslims’ affairs by solving their problems and settling their disputes by his sayings, actions and by his silence over what happened right in front of him, for his (pbuh) speech, actions and silence are all sources of the Shari’ah as Allah (swt) says in Surah al-Najm,

«وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ» [النجم، ۵۳:۳-۴] Note: the rules say Qur'an verses appear between { and }, but the verse here is an original Qur'anic quotation with its own reference, so I've rendered it as the citation in brackets.

“Nor does he speak of (his own) desire. It is only a Revelation that is revealed” [An-Najm, 53:3-4].

زندگی در مدینه بر همان مسیر با دیدگاه متمایز خود، یعنی دیدگاه اسلامی، ادامه یافت. جامعه اسلامی، که با هر جامعهٔ دیگری متفاوت است، در آن زمان زنده و شکوفا بود و با مفاهیم و عواطف اسلامی رشد می‌کرد. اکنون که احکام اسلام به‌طور جامع اجرا می‌شد، راه‌حل‌ها و رهنمودها را برای همهٔ مسلمانان فراهم می‌آورد. پیامبر خدا ﷺ بسیار خشنود بود که دعوت به این مرحله رسیده است، و مسلمانان در دین خود استقرار یافته‌اند، و هم به‌صورت فردی و هم به‌صورت جمعی به احکام آن پایبندند، بی‌آنکه از آسیب یا آزار بترسند. آنان مشکلات خود را بر اساس احکام خداوند حل می‌کردند و هرگاه مسئلهٔ تازه‌ای پیش می‌آمد، همواره آن را به پیامبر خدا ﷺ ارجاع می‌دادند و هرگز از چارچوب بیرون نمی‌رفتند. آنان احکام خداوند را در هر کاری به کار می‌بستند و از این راه به خوشبختی و آرامش خاطر دست می‌یافتند. بسیاری از مسلمانان همراه پیامبر خدا ﷺ می‌شدند تا از ایشان بیاموزند، قرآن را حفظ کنند و دانش به دست آورند. اسلام رو به گسترش نهاد و مسلمانان روز به روز نیرومندتر شدند.

Life in Madinah continued to follow that course with its distinct viewpoint, i.e. the Islamic one. The Islamic society - which is different from any other - was alive and flourishing then, thriving on Islamic concepts and emotions and now that the rules of Islam were being comprehensively implemented, offering solutions and guidelines to all the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) was very pleased to see that the Da’wah had reached this stage with the Muslims settled in their Deen, abiding by its rules individually and collectively without fearing any harm or persecution. They solved their problems according to Allah’s rules, always referring new matters that had arisen to the Messenger of Allah (pbuh) and never stepping out of line. They applied Allah’s rules in every action and from this they achieved happiness and peace of mind. Many of the Muslims shadowed the Messenger of Allah (pbuh) in order to learn from him, to memorize the Qur’an and acquire knowledge. Islam grew and spread, and the Muslims became stronger day by day.