دعوت پیامبر خدا ﷺ در مکه به دو مرحله تقسیم می‌شد. مرحله نخست، مرحله تعلیم، تربیت و بنای فکری و معنوی بود. مرحله دوم، گسترش پیام و مبارزه بود. مرحله نخست برای آن بود که درک درستی از مفاهیم نوین حاصل شود، آن مفاهیم در شخصیت‌ها جا گیرند و افراد بر پایه این مفاهیم سامان یابند. مرحله دوم برای آن بود که این مفاهیم به نیرویی بسیج‌کننده در جامعه تبدیل شود که مردم را به اجرای آن‌ها در عرصه‌های گوناگون زندگی وادار کند. مفاهیم جز توده‌ای از اطلاعات بی‌جان نیستند، مگر آنکه در جامعه‌ای به اجرا درآیند. برای آنکه این مفاهیم جان بگیرند و اجرا شوند، نخست باید از صرفِ اندیشه بودن به نیرویی محرک در جامعه بدل شوند؛ به این صورت که مردم آن‌ها را بپذیرند، درک کنند، حمل کنند و برای اجرایشان تلاش نمایند. سرانجام، اجرای این مفاهیم اجتناب‌ناپذیر خواهد شد.

The Da’wah of the Messenger of Allah (pbuh) in Makkah was divided into two stages. The first stage was the stage of teaching, culturing and intellectual and spiritual building. The second stage was the spreading of the Message and the struggle. The first stage was to ensure the correct understanding of new concepts and to incorporate them into personalities and to structure them around these concepts. The second stage was to transfer these concepts into a mobilizing force in the society that drives it to implement them in the different walks of life. Concepts are nothing but a mass of lifeless information unless they are implemented in a society. In order for these concepts to be energized and implemented, they first have to go through the process of being transformed from mere thoughts to becoming a driving force within the society, with people adopting them, realizing, carrying them and struggling to implement them. Eventually, the implementation of these concepts would become inevitable.