Asas bab ini ialah firman Yang Maha Tinggi, "Dan jika kamu berjunub, maka bersucilah",60 dan firman-Nya, "Mereka bertanya kepadamu (wahai Muhammad) mengenai haid. Katakanlah: Ia adalah suatu kesakitan, maka jauhilah wanita ketika haid dan janganlah kamu mendekati mereka sehingga mereka suci. Apabila mereka telah bersuci, maka datangilah mereka sebagaimana Allah perintahkan kepadamu".61

The basis of this chapter are the words of the Exalted, “And if ye are involved in jandba, purify yourself’,60 and His words, “They question thee (O Muhammad) concerning menstruation. Say: It is a suffering, so let women alone at such times and approach them not till they are cleansed. And when they have purified themselves, then go in unto them as Allah has enjoined upon you”.61

Para ulama sepakat tentang kewajiban mandi besar (mandi wajib) ini yang timbul dari dua jenis hadath (kotoran ritual). Pertama, keluarnya mani (ini dikenali sebagai hadath besar) dalam keadaan sihat, sama ada semasa tidur atau semasa jaga, baik bagi lelaki mahupun perempuan, kecuali apa yang diriwayatkan daripada al-Nakha'i, yang tidak mewajibkan mandi ke atas perempuan selepas mimpi basah. Majoriti bersepakat tentang persamaan perempuan dengan lelaki berkenaan mimpi basah berdasarkan hadis yang thabit daripada Umm Salamah. Beliau berkata, "Wahai Rasulullah! Jika seorang perempuan melihat dalam tidurnya apa yang dilihat oleh lelaki, adakah dia wajib mandi?" Baginda ﷺ menjawab, "Ya, jika dia mendapati lembapan." Hadis kedua, yang mereka juga bersepakat tentang kesahihannya, berkaitan haid, dan mewajibkan mandi apabila ia berhenti. Ini juga berdasarkan firman Yang Maha Tinggi, "Mereka bertanya kepadamu (wahai Muhammad) tentang haid. Katakanlah: Ia adalah suatu kotoran, maka jauhilah isteri-isteri kamu ketika haid dan janganlah kamu hampiri mereka sehingga mereka suci. Apabila mereka telah bersuci, maka datangilah mereka sebagaimana yang diperintahkan Allah kepadamu." Selain itu, ia berdasarkan riwayat-riwayat tentang arahan Nabi ﷺ kepada 'A'ishah dan wanita-wanita lain mengenai mandi. Mereka berbeza pendapat dalam bab ini tentang dua isu yang seakan-akan menjadi prinsip asas.

The jurists agreed about the obligation of this major ablution (full washing) arising from two kinds of hadath (ritual pollution). First, is the flowing of maniyy (this is known as the major hadath) in sound health during sleep, or while awake, both in the case of a male and of a female, except for what is related from al-NakhaT, who did not require bathing for a woman after a wet dream. The majority agreed about the similarity of women to men with respect to wet dreams because of the established tradition of Umm Salama. She said, “0 Messenger of Allah! If a woman sees in her sleep what a man sees, does she have to take a bath?” He replied, “Yes, if she finds moisture”. The second tradition, whose authenticity they also agreed about, relates to menstruation, and requires that bathing be performed, when it ceases. This is also based on the words of the Exalted, “They question thee (O Muhammad) concerning menstruation. Say: It is a suffering, so let women alone at such times and approach them not till they are cleansed. And when they have purified themselves, then go in unto them as Allah has enjoined upon you”. i Furthermore, it is based upon reports of the Prophet’s instructions to ^isha and other women about bathing. They differed in this chapter about two issues that are like basic principles.

Para Sahabat, semoga Allah meridhai mereka, berselisih pendapat mengenai kewajiban bersuci setelah berhubungan suami istri. Sebagian dari mereka berkata bahawa bersuci itu wajib apabila kemaluan bertemu, tanpa mengira sama ada berlaku keluarnya mani. Pendapat ini dipegang oleh majoriti fuqaha di setiap wilayah, iaitu Malik dan murid-muridnya, al-Shafi'i dan murid-muridnya, serta sekumpulan golongan Zahiriyyah. Kumpulan Zahiriyyah yang lain pula berpendapat bahawa kewajiban bersuci hanya berlaku dalam kes persetubuhan sahaja.

The Companions, may Allah be pleased with them, disagreed about the obligation of purification following cohabitation. Some of them said that Purification is obligatory after contact of the genitals, irrespective of the occurrence of ejaculation. This is upheld by the majority of the jurists of the provinces, Malik, his disciples, al-ShafiT, his disciples, and a group of the Zahirites. Another group of the Zahirites maintained the obligation of Purification in case of coition only.

Punca perselisihan mereka mengenai isu ini berpunca daripada pertentangan antara riwayat-riwayat yang berkaitan, kerana terdapat dua riwayat yang mapan yang kesahihannya telah disepakati oleh ahli hadith. Al-Qadi (Ibn Rushd) berkata: "Apabila saya menyebut mapan, yang saya maksudkan ialah riwayat yang dicatat oleh al-Bukhari atau Muslim, atau riwayat yang dicatat oleh kedua-duanya." Salah satunya ialah riwayat Abu Hurayrah daripada Nabi ﷺ, yang bersabda: "Apabila seseorang meletakkan dirinya di antara empat bahagian (paha) seorang wanita, lalu kemaluannya bertemu dengan kemaluan wanita itu, maka mandi wajib menjadi kewajipan." Riwayat kedua ialah daripada Uthman, apabila ditanya kepadanya: "Apakah pendapat kamu tentang lelaki yang bersetubuh dengan isterinya tetapi tidak mengeluarkan mani?" Beliau menjawab: "Dia hendaklah berwuduk sebagaimana dia berwuduk untuk solat. Aku mendengarnya daripada Nabi ﷺ."

The reason for their disagreement over this issue stems from the conflict of relevant traditions, for there are two established traditions whose authenticity is agreed upon by the traditionists. The Qadl (Ibn Rushd) said: “When I say established, I mean by it a tradition recorded by al-BukharT or Muslim,,or one that is recorded by by both”. One of these is the tradition of Abu Hurayra from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), who said, “If he places himself between the four parts (thighs) of a woman, joining his genitals with hers, bathing becomes obligatory”. The second tradition is from TJthman, when it was said to him, “What do you think of the man who cohabits with his wife, but does not ejaculate?” He replied, “He is to perform (the minor) ablution like he does for prayers—I heard this from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him)”.

Para fuqaha berbeza pendapat dalam dua pandangan mengenai hadis-hadis ini. Pandangan pertama berdasarkan konsep naskh (pemansuhan), manakala pandangan kedua mengikuti apa yang disepakati apabila berlaku pertentangan, apabila tidak mungkin dilakukan tarjih mahupun kompromi. Majoriti berpendapat bahawa hadis Abu Hurayrah memansuhkan hadis Uthman. Hujah mereka berdasarkan riwayat daripada Ubayy bin Ka'b, yang berkata, "Rasulullah ﷺ memberikan keringanan pada permulaan Islam, tetapi kemudian memerintahkan supaya mandi." Riwayat ini dicatatkan oleh Abu Dawud. Mereka yang berpendapat bahawa pertentangan antara kedua-dua hadis ini tidak dapat diselesaikan melalui kompromi atau tarjih berpendapat bahawa perlu merujuk kepada apa yang telah disepakati, iaitu kewajipan bersuci apabila berlaku keluar mani. Majoriti mengutamakan hadis Abu Hurayrah berdasarkan qiyas, dengan alasan bahawa oleh kerana telah disepakati bahawa sentuhan kemaluan mewajibkan hukuman hadd, maka ia juga mestilah menjadi sebab yang mewajibkan mandi. Mereka meriwayatkan bahawa qiyas ini diambil daripada amalan empat Khalifah. Majoriti juga mengutamakannya berdasarkan hadis Aisyah dan riwayat-riwayatnya daripada Rasulullah ﷺ, sebagaimana yang dicatatkan oleh Muslim.

Para fuqaha berbeza pendapat tentang keadaan keluarnya mani yang mewajibkan mandi wajib (hadath besar). Malik mengambilnya kira apabila disertai (keseronokan syahwat), manakala al-Shafi'i berkata bahawa sekadar keluarnya mani mewajibkan bersuci, tanpa mengira sama ada disertai keseronokan syahwat atau tidak. Terdapat dua sebab bagi perselisihan mereka. Pertama, sama ada istilah "junub" (berada dalam keadaan hadath besar) turut terpakai kepada orang yang mengalaminya dengan cara yang tidak biasa, walaupun bukan dengan cara yang lazim. Mereka yang berpendapat ia hanya terpakai kepada orang yang menjadi junub dengan cara yang lazim, tidak mewajibkan bersuci apabila mani keluar tanpa disertai keseronokan. Mereka yang berpendapat ia terpakai kepada keluarnya mani dengan apa jua cara, mewajibkan bersuci kerana sebab itu, sekalipun ketika Sebab kedua ialah persamaan keluarnya mani tanpa keseronokan dengan darah wanita yang mengalami pendarahan tidak sekata (istihadhah). Mereka berselisih sama ada aliran darah sebegitu patut mewajibkan bersuci. Kami akan menyebut perkara ini dalam bab haid, walaupun ia turut berkaitan dengan topik ini.

The jurists differed about the condition of seminal discharge that gives rise to the obligation of the major purification. Malik took it into account when accompanied by (lustful) pleasure, while al-ShafiT said that mere emission leads to the obligation of purification, irrespective of accompanying sensual pleasure. There are two reasons for their disagreement. The first is whether the term “junub” (being in a state of major ritual pollution) is also applicable to one who is involved in this way, though not in the normal manner. Those who held that it applies only to one who has become ritually polluted in the normal manner, did not require purification upon seminal discharge unaccompanied by pleasure. Those who held that it applies to seminal discharge whatever the manner, made purification obligatory because of it, even when The second reason is the similarity of emission without pleasure with the blood of the irregularly,bleeding woman. They disagreed whether the flow of such blood should give rise to the obligation of purification. We shall mention this in the chapter on menstruation, though it pertains to this topic too.

Dalam mazhab Maliki terdapat satu kes yang dibincangkan di bawah topik ini, iaitu berkaitan seseorang yang memperoleh kenikmatan melalui rangsangan, tetapi dia mengeluarkan mani kemudian selepas kenikmatan itu telah reda (coitus interruptus). Jika dia telah mandi sebelum pengeluaran mani tanpa kenikmatan ini, dikatakan bahawa dia wajib mengulangi bersuci, namun ada juga pendapat yang mengatakan dia tidak perlu mengulanginya. Sebabnya ialah jenis pengeluaran mani ini disertai kenikmatan pada sebahagian persetubuhan, tetapi tidak selepas itu. Mereka yang mengutamakan keadaan kenikmatan berpendapat bahawa bersuci itu wajib, manakala mereka yang menganggap ketiadaan kenikmatan sebagai perkara yang bermakna berpendapat bahawa bersuci itu tidak wajib.tanpa disertai kenikmatan.