Syura ialah hak bagi semua umat Islam yang wajib ditunaikan oleh Khalifah. Mereka berhak untuk dirujuk, dan Khalifah hendaklah merujuk kepada mereka serta meminta pandangan mereka. Allah (SWT) berfirman: "Dan bermesyuaratlah dengan mereka dalam urusan itu, dan apabila engkau telah membuat keputusan (atas sesuatu tindakan/pendapat), maka bertawakkallah kepada Allah" [3:159].

Shura is a right of all the Muslims which the Khalifah should fulfil. They are entitled to be consulted and the Khalifah should refer to them and consult them. Allah (S.W.T) says:. "And do consult them in the matter, and if you decide (on an action/on an opinion) put your trust in Allah" [3:159].

Allah (S.W.T) berfirman juga.

Allah (S.W.T) says also .

"Dan urusan mereka diputuskan dengan musyawarah di antara mereka." [TMQ 42: 38]

"And their matter is in consultation between them". [TMQ 42: 38] .

Rasulullah ﷺ biasa merujuk kepada orang ramai dan bermusyawarah dengan mereka.

The Messenger of Allah (PBUH) used to refer to people and consult with them. .

Beliau ﷺ bermusyawarah dengan mereka pada hari Badar mengenai lokasi medan perang, dan beliau bermusyawarah dengan mereka pada hari Uhud mengenai sama ada untuk berperang di dalam atau di luar Madinah. Pada hari Badar, beliau ﷺ menerima nasihat Al-Habab Ibnu-l-Mundhir mengenai pandangan teknikal yang diutarakan oleh seorang pakar, lalu beliau menerimanya. Pada hari Uhud, beliau ﷺ menerima pandangan majoriti, walaupun pandangan peribadi beliau berbeza.

He (PBUH) consulted them on the day of Badr about the location of the battlefield, and he consulted them on the day of Uhud about whether to fight inside or outside Medina. On the day of Badr he took the advice of Al- Habab Ibnu-l-Mundhir regarding a technical opinion voiced by an expert which he accepted. On the day of Uhud he accepted the opinion of the majority, despite the fact that his personal opinion was different. .

‘Umar bin Al-Khattab bermesyuarat dengan kaum Muslimin mengenai tanah Iraq, sama ada hendak membahagikannya di kalangan kaum Muslimin kerana ia adalah harta rampasan perang, atau membiarkannya di tangan penduduknya dengan syarat mereka membayar Kharaj, sementara tanah itu kekal menjadi milik Baitul Mal. Beliau kemudian bertindak mengikut ijtihadnya sendiri, dan majoriti para Sahabat menyetujuinya. Maka beliau membiarkan tanah itu di tangan penduduknya dan memerintahkan mereka supaya membayar Kharaj.

‘Umar IbnAl-Khattab consulted the Muslims regarding the land of Iraq, whether to divide it among the Muslims because it was booty or to leave it in the hands of its people with the condition that they paid it’s Kharaj with the land remaining the property of the Treasury. He then acted according to his own ijtihad and the majority of the Sahabah approved of it, so he left the land in the hands of its people and ordered them to pay the Kharaj. .