Tentera dibahagikan kepada dua bahagian: "Simpanan", yang terdiri daripada semua orang Islam yang mampu melaksanakan tugas-tugas ketenteraan; dan "tentera tetap", iaitu anggota tetap angkatan tentera yang menerima gaji daripada dana Negara sama seperti mana-mana penjawat awam yang lain.

The army is divided into two parts: The “Reserves”, which consists of all the Muslims who are able to perform the military tasks; and the “regulars” that are permanent conscripts in the armed forces and receive salaries from the State’s funds just like any other employee. .

Ini berasal daripada kewajipan jihad, kerana sesungguhnya setiap Muslim diperintahkan untuk melaksanakan tugas jihad, dan oleh itu wajib baginya untuk berlatih untuknya. Adapun keperluan untuk mempunyai tentera tetap, ini berdasarkan kaedah Syariah yang menyatakan, 'Apa yang diperlukan untuk melaksanakan suatu kewajipan itu sendiri adalah wajib.' Oleh kerana kewajipan jihad tidak dapat dilaksanakan secara berterusan, dan Islam serta umat Islam tidak dapat dilindungi daripada kuffar kecuali melalui kehadiran tentera tetap, maka Imam itu wajib menyediakan tentera tetap di bawah kekuasaannya.

This is derived from the obligation of Jihad, for verily every Muslim is commanded to perform the duty of Jihad, and hence is obliged to train for it. As for the need to have a regular army, this is based on the Shariah principle which States, ‘That which is necessary to accomplish a duty is itself a duty.’ Since the duty of Jihad cannot be carried out continuously, and Islam and Muslims cannot be protected from the kuffar, except through the presence of a permanent army, the Imam is therefore obliged to have a regular army at his disposal. .

Mengenai peruntukan gaji bagi angkatan tentera, adalah jelas bahawa mereka hendaklah dilayan seperti mana-mana pekerja lain. Seorang bukan Islam tidak diwajibkan untuk melaksanakan Jihad, tetapi jika dia melakukannya, ia diterima daripadanya, dan adalah dibenarkan untuk membayarnya bagi perkara itu serta memperuntukkan dana untuknya. Ini berdasarkan apa yang diriwayatkan oleh At-Tirmidhi daripada Al-Zuhri bahawa:

As for the allocation of salaries for the armed forces, it is obvious that they are to be treated like any other employee. A non-Muslim is not required to perform Jihad, but if he did it would be acceptable from him, and it would be permitted to pay him for it and to allocate funds for him. This is due to what Al- Tirmidhi narrated from Al-Zuhri that: .

Rasulullah ﷺ mengupah sebahagian orang Yahudi dan memberi mereka sebahagian bahagian (hasil). Ibn Hisham meriwayatkan bahawa:

“The Messenger of Allah (PBUH) sought the services of some of the Jews and he allocated a share to them.” Also Ibn Hisham narrated that: .

"Safwan b. Umayah pernah turut serta dalam satu ekspedisi bersama Rasulullah ﷺ ke Hunain ketika beliau masih musyrik, dan Nabi ﷺ memperuntukkan sejumlah wang untuknya daripada harta rampasan Hunain, daripada bahagian Mu’allafati Qulubihim (golongan yang baru memeluk Islam)." [al-Nasa’i, Sunan, #4723].

“Safwan b. Umayah went on an expedition with the Messenger of Allah (PBUH) to Hunain whilst still a mushrik, and the Prophet ( PBUH) allocated some money for him from the spoils of Hunain from Mu’allafati Qulubihim’s (new converts) share.” [al-Nasa’i, Sunan, #4723].

Oleh itu, dibenarkan bagi orang kafir untuk berperang bersama tentera Islam, dan diberikan bayaran kerana kehadirannya bersama mereka. Lagipun, takrif 'Ijarah' atau upahan sebagai satu kontrak yang dimeterai ke atas manfaat sebagai balasan bermaksud bahawa upahan dibenarkan bagi setiap manfaat yang boleh diperoleh oleh majikan daripada orang yang diupah. Maka, mengupah seseorang untuk tentera dan peperangan termasuk dalam kontrak tersebut kerana ia merupakan satu manfaat. Dengan itu, dalil umum tentang upahan ke atas sebarang manfaat ialah dalil yang sah untuk membenarkan pengupahan orang kafir bagi tentera, perkhidmatan ketenteraan dan peperangan.

Thereupon, it is allowed for the disbeliever to fight for the Islamic army, and be given funds because of his presence with them. Moreover, the definition of ‘Imara’ or hiring as being a contract concluded over benefit in return for compensation means that hiring is allowed for every benefit which the employer can receive from the hired person. So hiring a person for the army and fighting is included in such a contract because it is a benefit. Thus, the general evidence of hiring over any benefit is a valid evidence for allowing the hiring of the kuffar for the Army, military service and fighting. .

Berkenaan dengan orang bukan Islam, adapun orang Islam, walaupun jihad merupakan satu ibadah, dibolehkan untuk mengupah orang Islam bagi tugas ketenteraan dan peperangan, berdasarkan dalil umum tentang pengupahan. Pengupahan dibolehkan untuk melaksanakan satu amalan ibadah sekiranya manfaatnya meluas kepada lebih daripada orang yang melakukannya.

This is with regards to non-Muslims. As for the Muslims, even though jihad is an act of worship, it is allowed to hire Muslims for military service and fighting because of the general evidence of hiring. Hiring is allowed to accomplish an act of Ibadah if its benefit extends to more than the one who carries it out. .

Ini adalah berdasarkan sabda Nabi ﷺ: “Perkara yang paling berhak untuk diambil upah padanya ialah mengajarkan Kitab Allah”, sebagaimana diriwayatkan oleh Bukhari [Sahih, #5737] daripada Ibnu ‘Abbas.

This is due to the saying of the Prophet (PBUH):. “The most worthy thing to take a wage on is teaching the Book of Allah”, as narrated by Bukhari [Sahih, #5737] on the authority of Ibn ‘Abbas. .

Mengajar kitab Allah adalah ibadah, dan oleh kerana dibolehkan untuk mengupah seorang Muslim mengajar Al-Quran, mengimami solat, atau melaungkan azan, yang kesemuanya merupakan amalan ibadah, maka dibolehkan juga mengupah seorang Muslim untuk berjihad dan menyertai perkhidmatan ketenteraan, kerana kesemua ini ialah amalan ibadah yang manfaatnya melangkaui orang yang melakukannya. Lebih-lebih lagi, terdapat dalil tentang mengupah orang Islam untuk berjihad walaupun jihad itu merupakan kewajipan ke atas mereka, sebagaimana yang disebut secara jelas dalam sebuah hadis. Abu Dawud [Sunan, #2526] meriwayatkan daripada Abdullah bin Amru, katanya: Nabi ﷺ bersabda:

Teaching the book of Allah is worship, and since it is allowed to hire a Muslim to teach the Quran, lead the prayer, or give the Azan, which are all acts of worship, it is also allowed to hire a Muslim to do jihad and partake in military service, as all of these are acts of worship whose benefit extends beyond the one that performs them. Moreover, there is evidence of hiring Muslims for jihad even though it is a duty upon them which has been mentioned explicitly in a hadith. Abu Dawud [Sunan, #2526]. narrated from Abdullah b. Amru, he said that the Prophet (PBUH) said: .

"Al-Ghazi mempunyai upahnya sendiri, dan al-Ja'il mempunyai upahnya sendiri, dan upah al-Ghazi."

"Al –Ghazi has his own wage and al Ja’il has his own wage and the wage of the Al Ghazi". .

Seorang "Ghazi" ialah orang yang berperang untuk dirinya sendiri. Seorang "Ja'il" ialah orang yang mempunyai seseorang lain untuk berperang bagi pihaknya, sebagai balasan upah yang dibayarnya kepada orang itu. Dalam kamus Al-Muhit disebutkan bahawa "Al-ja'ala ialah jumlah yang diberikan kepada seseorang yang melakukan sesuatu perbuatan; dan apa yang diperuntukkan kepada seorang Mujahid (Ghazi) jika dia berjihad bagi pihakmu juga dinamakan ju'l." Oleh itu, hadis tersebut menunjukkan bahawa dibolehkan bagi seseorang untuk membayar upah kepada orang lain supaya berperang bagi pihaknya, iaitu dibolehkan seseorang itu diupah untuk berperang.

A ‘Ghazi’ is a person who fights for himself. A ‘Ja’il’ is the one who has someone else to fight on his behalf in return for a wage he pays to him. It is indicated in the dictionary of Al-Muhit that “Al-ja’ala is the amount given to someone doing an action; and what is assigned to a Mujahid (Ghazi) if he made jihad on your behalf is also ju’l.” Thus, the hadith indicates that it is allowed for a person to pay a wage for somebody else to fight on his behalf, i.e. it is allowed for a person to be hired for fighting. .

Al-Bayhaqi meriwayatkan daripada Jubair bin Nufair yang berkata:

Al –Bayhaqi narrated on the authority of Jubair b. Nufayr who said: .

Rasulullah ﷺ bersabda:

The Messenger (PBUH) said: .

"Mereka dari kalangan umatku yang berperang dan mengambil upah, serta menguatkan diri mereka terhadap musuh mereka, adalah seperti ibu Musa yang menyusukan anaknya lalu mendapat ganjarannya (ajr)." Ajr di sini bermaksud upah. Oleh itu, tentera diberikan gaji seperti penjawat awam yang lain.

“Those of my Ummah who fight and take wages, and strengthen themselves against their enemy are like the mother of Moses who breastfed her son and got her reward (ajr).” Ajr here means the wage. Thus, soldiers are given salaries like other civil servants. .

Tentera Muslim akan tetap memperoleh pahala di sisi Allah dalam jihad mereka walaupun mereka menerima gaji. Ini berdasarkan hadis riwayat Al-Bukhari, yang membenarkan pengambilan upah bagi mengajar Kitab Allah, sedangkan ia merupakan satu bentuk ibadah. Ini bermakna guru sedemikian memperoleh pahala di sisi Allah ﷺ menurut niatnya.

Muslim soldiers would have their reward with Allah in their jihad even if they received salaries. This is due to the hadith of Al-Bukhari, which allows taking wage for teaching the book of Allah, which is an act of worship. This means such a teacher has the reward with Allah (PBUH) in accordance with his intention. .

Tentera Islam ialah satu tentera, yang terdiri daripada banyak kontinjen yang boleh diberi nombor seperti pertama, kedua dan seterusnya, atau boleh dinamakan mengikut wilayah atau daerah, sebagai contoh tentera al-Sham, tentera Mesir atau tentera Sana.

The Islamic army is one army, consisting of many contingents which can be given numbers such as the first, second etc, or they can be named after the provinces or the districts, for example the army of al-Sham, the army of Egypt or the army of Sana. .

Tentera Islam ditempatkan di kem-kem khusus, dan di setiap kem ditempatkan sekumpulan askar dalam satu unit lengkap atau sebahagian daripada unit, atau banyak unit. Kem-kem ini mesti didirikan di semua wilayah, dan sebahagian daripadanya mesti didirikan di pangkalan-pangkalan tentera. Sebahagian daripadanya akan menjadi kem bergerak yang sentiasa berpindah-randah dan merupakan pasukan yang besar. Setiap kem ini diberi nama, seperti kem Habbaniyah, dan bagi setiap kem terdapat sepanduk khusus.

The Islamic army is stationed in special camps, and in every camp there is placed a group of soldiers in one complete unit or part of a unit, or many units. These camps have to be put in all provinces and some of them have to be put in military bases. Some of them will be mobile camps which will be in constant movement and will be massive forces. A name is given to each of these camps, like the camp of Habbaniyah, and for each camp there is a special banner. .

Sebahagian susunan atur mungkin termasuk dalam perkara yang harus (mubah), seperti menamakan tentera mengikut nama-nama Wilayah atau memberikan nombor-nombor tertentu kepadanya, iaitu perkara yang diserahkan kepada pendapat Khalifah dan ijtihadnya. Susunan atur yang lain pula ialah perkara-perkara yang tanpanya sesuatu kewajipan tidak dapat dilaksanakan, seperti keperluan untuk melindungi negara dan memperkukuh tentera, misalnya menempatkan tentera di sempadan, dan meletakkan sebahagian kem tentera ini di semua Wilayah serta di tempat-tempat strategik untuk melindungi negara.

Some arrangements may be of the Mubah, such as, naming the armies after the names of the Wilayaat or giving them special numbers, a matter left to the opinion of the Khalifah and his ijtihad. Other arrangements are matters without which an obligation cannot be performed, such as the necessity to protect the country and to strengthen the army, like placing the armies at the frontiers, and putting some of these camps in all the Wilayaat and in strategic places to protect the country. .

‘Umar b. al-Khattab (ra) mengagihkan kem-kem tentera ke atas semua Wilayaat. Maka beliau meletakkan satu unit di Palestin dan satu unit di Al-Mosul dan seterusnya. Beliau biasa mengekalkan satu unit tentera di pusat Negara dan beliau biasa menyediakan satu unit tentera yang bersedia untuk berperang pada bila-bila masa.

‘Umar b. al-Khattab (ra) distributed the camps of the army over all the Wilayaat. So he positioned one unit in Palestine and one unit in Al-Mosul etc. He used to keep one army unit in the centre of the State and he used to keep one army unit ready to fight at a moment’s notice.