Negara Islam ialah Khilafah. Ia merupakan kepimpinan tertinggi ke atas seluruh umat Islam di seluruh dunia, maka jika seorang Khalifah telah dibaiah secara sah di mana-mana negara Islam, dan Khilafah telah ditegakkan, maka haram ke atas umat Islam di seluruh dunia untuk menegakkan Khilafah yang lain. Ini berdasarkan sabda Rasulullah ﷺ:

he Islamic State is the Khilafah. It is the supreme leadership over all the Muslims worldwide, so if a Khalifah was given a legitimate bayah in any Muslim country, and Khilafah was established, then it is forbidden upon Muslims worldwide to establish another Khilafah. This is due to the saying of the Messenger (PBUH): .

"Jika bai'ah diambil untuk dua orang Khalifah, maka bunuhlah yang terakhir daripada keduanya." [Muslim, Sahih, #1853].

“If bayah was taken to two Khalifahs, then kill the latter of them.” [Muslim, Sahih, #1853].

Khilafah ditubuhkan untuk melaksanakan hukum-hakam Syariah Islam menggunakan konsep-konsep yang dibawa oleh Islam dan peraturan-peraturan yang telah digariskannya; dan juga untuk menyampaikan Risalah Islam kepada dunia. Risalah itu disampaikan dengan memperkenalkan Islam kepada manusia dan menyeru mereka untuk memeluknya, serta dengan melaksanakan Jihad di jalan Allah. Khilafah juga dikenali sebagai Imamah atau Imaratul-Mu‘mineen (kepimpinan orang-orang beriman). Ia ialah jawatan duniawi dan bukan jawatan yang berkaitan dengan akhirat. Khilafah wujud untuk melaksanakan Islam ke atas manusia dan menyebarkannya di kalangan mereka. Ia jelas berbeza daripada kenabian.

Khilafah is established for implementing the rules of the Islamic Sharia using the concepts that Islam has brought and the rules that it has legislated; and also to convey the Islamic Message to the world. The message is conveyed by introducing Islam to the people and calling on them to embrace it and performing Jihad in the way of Allah. Khilafah is also known as Imamah or Imaratul-Mu‘mineen (leadership of the believers). It is a temporal post and not a post related to the hereafter. The Khilafah exists to implement Islam on people and to spread it among them. It is definitely different to the Prophethood. .

Kenabian ialah kedudukan dalam akidah yang Allah (S.W.T) berikan kepada sesiapa yang Dia kehendaki. Khilafah pula ialah jawatan manusia, di mana kaum Muslimin memberikan bai'ah kepada sesiapa yang mereka kehendaki, dan melantik sesiapa sahaja yang mereka suka dari kalangan kaum Muslimin sebagai Khalifah ke atas mereka. Rasul kami Muhammad ﷺ ialah seorang pemerintah yang melaksanakan Syariah yang beliau terima daripada Allah (S.W.T).

The Prophethood is a theological position, which Allah (S.W.T) gives to whomever He wishes. The Khilafah on the other hand is a human post whereby the Muslims give their bayah to whomever they wish, and appoint whomever they like over them as Khalifah from among the Muslims. Our Messenger Muhammad (PBUH) was a ruler who implemented the Shariah which he received from Allah (S.W.T). .

Maka beliau ﷺ memegang kenabian dan kerasulan, dan pada masa yang sama memikul jawatan memimpin kaum Muslimin dalam melaksanakan hukum-hukum Islam. Oleh itu, Allah (SWT) memerintahkan beliau ﷺ untuk memerintah sekaligus menyampaikan Risalah.

So He (PBUH) held the Prophethood and the Messengership and at the same time assuming the post of presiding over the Muslims in implementing the rules of Islam. Allah (S.W.T) thus commanded him to rule as well as to convey the Message. .

Dia (S.W.T) memerintahkan Baginda (ﷺ): "Dan hendaklah engkau memutuskan perkara di antara mereka menurut apa yang telah diturunkan Allah" {TMQ 5:49}.

He (S.W.T) ordered Him (PBUH):. "And judge between them by that which Allah has revealed" [TMQ 5:49] .

Dia (S.W.T) juga berfirman:

He (S.W.T) also says: .

"Sesungguhnya Kami telah menurunkan kepadamu Kitab dengan membawa kebenaran, agar kamu mengadili di antara manusia dengan apa yang telah Allah tunjukkan kepadamu" [TMQ 4:105].

"We have sent down to you the Book in truth so that you judge between people by that which Allah has shown you" [TMQ 4:105].

Allah (SWT) juga berfirman:

Allah (S.W.T) also says: .

"Wahai Rasul! Sampaikanlah apa yang telah diturunkan kepadamu dari Tuhanmu" [TMQ 5:67].

"O Messenger! Proclaim the (message) which has been sent to you from your Lord" [TMQ 5:67] .

"Wahai orang yang berselimut. Bangunlah dan berilah peringatan." [TMQ 74:1, 2].

"O you wrapped up. Arise and deliver warning." [TMQ 74:1, 2].

Oleh itu, Rasul (ﷺ) memegang dua kedudukan: kedudukan kenabian dan penyampai risalah, serta kedudukan sebagai pemimpin kaum Muslimin dalam kehidupan dunia untuk melaksanakan syariat Allah yang diwahyukan kepadanya.

Thus, the Messenger (PBUH) held two posts: the post of Prophethood and conveyor of the Message, and the post of the leader of the Muslims in the worldly life for implementing the Shariah of Allah revealed to him. .

Namun, khilafah selepas Rasulullah ﷺ dipegang oleh manusia, yang bukan Rasul. Maka adalah mungkin bagi para khulafa’ sebagai manusia untuk melakukan kesilapan, lalai, lupa, melakukan dosa dan perkara-perkara lain. Ini kerana mereka adalah manusia, maka mereka tidak maksum, kerana mereka bukan Nabi atau Rasul. Rasulullah ﷺ telah memberitahu kita bahawa Imam mungkin melakukan kesilapan, dan baginda memberitahu kita bahawa Imam mungkin melakukan perkara-perkara yang dibenci oleh manusia dan mereka melaknatnya kerana perkara itu, seperti kezaliman, kederhakaan dan perkara-perkara lain. Baginda juga memberitahu kita bahawa kekufuran yang nyata mungkin timbul daripada Imam. Muslim meriwayatkan daripada Abu Hurairah bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: .

However, the Khilafah after the Messenger of Allah (PBUH) was held by humans, who were not Messengers. It is thus possible for the khulafa’ as humans to make mistakes, being absent minded, being forgetful as well as committing a sin and other things. This is because they are humans, so they are not infallible, for they are not Prophet or messengers. The Messenger of Allah (PBUH) has informed us that the Imam may make a mistake and he informed us that the Imam may do things which people hate and curse him for, like oppression, disobedience and other things. He also informed us that open Kufr might appear from the Imam. Muslim reported on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (PBUH) said: .

"Sesungguhnya Imam itu hanyalah perisai, di belakangnya orang-orang berperang dan dengannya mereka melindungi diri. Maka jika dia memerintahkan kita untuk bertakwa kepada Allah dan dia berlaku adil, dia akan mendapat pahala yang setara dengan itu; dan jika dia memerintahkan selain itu, maka dosanya setara dengan itu." [Bukhari, Sahih, #2957]

“Verily the Imam is but a shield from behind which the people fight and with which they protect themselves. So if he ordered us to observe the taqwa of Allah and he was just he would have equal to these (actions) in reward and if he ordered other than that it would be against him equal to that.” [Bukhari, Sahih, #2957] .

Ini bermakna bahawa mungkin Imam memerintahkan dengan sesuatu yang bukan atas dasar takut kepada Allah. Muslim juga meriwayatkan daripada ‘Abdullah (ibn Mas’ud) yang berkata bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: .

This means that it is possible that the Imam may command with other than the fear of Allah. Muslim also narrated from ‘Abdullah (ibn Mas’ud) who said the Messenger of Allah (PBUH) said: .

"Akan datang selepas aku nanti sikap pentingkan diri dan perkara-perkara yang kamu benci." Mereka bertanya: 'Wahai Rasulullah, apakah yang engkau perintahkan kepada sesiapa dalam kalangan kami yang menyaksikan perkara itu?' Baginda ﷺ bersabda: "Hendaklah kamu tunaikan hak yang menjadi kewajipan ke atas kamu, dan kamu memohon kepada Allah apa yang menjadi hakmu." [Bukhari, Sahih, #7052].

“There would be after me selfishness and matters which you hate.” They said: ‘O Messenger of Allah, how do you order the one from us who would witness that?’ He (PBUH) said: “You should offer the right due upon you, and you ask from Allah the thing which is due to you.” [Bukhari, Sahih, #7052] .

Bukhari meriwayatkan daripada Junada b. Abi Umayah yang berkata: "Kami pergi menemui 'Ubadah b. al-Samit ketika dia sedang sakit, lalu kami berkata: semoga Allah (SWT) memberi petunjuk kepadamu. Khabarkanlah kepada kami sebuah Hadis daripada Rasulullah ﷺ supaya Allah memberi manfaat kepadamu dengannya. Dia berkata:"

Bukhari narrated on the authority of Junada b. Abi Umayah who said: “We went to ‘Ubadah b. al-Samit when he was sick and we said may Allah (S.W.T) guide you. Inform us of a Hadith from the Messenger of Allah (PBUH) so Allah may benefit you from it. He said: .

"Rasulullah ﷺ memanggil kami lalu kami memberikan bai'ah kepadanya. Baginda ﷺ mengambil daripada kami janji bahawa kami akan mendengar dan taat, dalam perkara yang kami sukai dan kami benci, dalam kesukaran dan kemudahan kami, dan bahawa kami tidak akan membantah kuasa pemerintahan ke atas rakyat, melainkan kami melihat kekufuran yang nyata yang kami memiliki bukti daripada Allah.” [Bukhari, Sahih, #7055]

“The Messenger of Allah (PBUH) called upon us and we gave him the bayah, and he said of that which he had taken from us that we should give him the pledge to listen and obey, in what we like and dislike, in our hardship and ease, and that we should not dispute his authority over the people unless we saw open Kufr upon which we had a proof from Allah.” [Bukhari, Sahih, #7055] .

Aisha meriwayatkan bahawa Rasulullah (SWT) bersabda:

Aisha narrates that the Messenger of Allah (S.W.T) said: .

"Elakkanlah hukuman daripada orang Islam sedaya upaya, maka jika tertuduh mempunyai sebarang jalan keluar hendaklah dibebaskannya, kerana sesungguhnya lebih baik bagi Imam tersilap dalam memaafkan daripada tersilap dalam menjatuhkan hukuman." Diriwayatkan oleh [Tirmidhi, Sunan, #1424].

“Avert the punishments from the Muslims as much as you can, so if the accused has any way out let him go free, because it is better for the Imam to make a mistake in forgiving than to make a mistake in imposing the punishment.” Narrated [Tirmidhi, Sunan, #1424] .

Hadis-hadis ini jelas menegaskan bahawa adalah mungkin bagi Imam untuk membuat kesilapan, lupa atau derhaka. Walaupun begitu, Rasulullah ﷺ telah memerintahkan ketaatan kepadanya selagi dia memerintah dengan Islam, tidak berlaku kekufuran yang terang daripadanya, dan dia tidak memerintahkan maksiat. Oleh itu, para Khulafa' yang datang selepas Rasulullah ﷺ adalah manusia, yang melakukan kebaikan dan kesalahan, dan mereka tidak maksum, iaitu mereka bukan nabi. Maka tidaklah betul untuk mengatakan bahawa Khilafah ialah sebuah negara teologi. Sebaliknya, ia ialah sebuah negara manusia, di mana kaum Muslimin memberikan bai'ah kepada seorang Khalifah untuk melaksanakan hukum-hukum Syariat Islam.

These Ahadith clearly make the point that it is possible for the Imam to make a mistake, forget or disobey. Despite this, the Messenger of Allah ( PBUH) has ordered obedience to him as long as he governs by Islam and no open Kufr occurs from him and he does not command with sin. Therefore, the Khulafa’ who came after the Messenger of Allah (PBUH) are humans, who do both right and wrong, and they are not infallible, i.e. they are not Prophet. Therefore it is incorrect to say that the Khilafah is a theological state. It is rather a human State, in which Muslims give bayah to a Khalifah for implementing the rules of Islamic Shariah.