نبي ﷺ په طبیعي ډول خپل مقدس رسالت د کور څخه پیل کړ، بیا هغه خلک چې ده ته نږدې وو. هغه هر هغه چا ته چې فکر یې کاوه چې د هغه رب له خوا راغلې حقیقت به تصدیق کړي، اسلام ته بلنه ورکوله۔ په حقیقت کې، ډیر خلک چې د نبي ﷺ په اړه لږترلږه شک هم نه درلود، سمدستي ځواب یې ورکړ او په آسانۍ سره حق دین ته راغلل۔ دوی د اسلامي ادبیاتو کې د مخکینیو مسلمانانو په نوم یادیږي۔ د نبي ﷺ میرمن، د مؤمنانو مور خدیجه، لومړۍ هغه څوک وه چې اسلام ته راغله، وروسته یې د هغه آزاد شوی غلام زید بن حارثه، د هغه تره زوی علي بن ابي طالب، چې له ماشومتوب راهیسې د هغه سره ژوند کاوه، او بیا د هغه نږدې ملګری ابوبکر الصدیق (حقیقت تصدیق کونکی) راغلل۔ دا ټول د بلنې په لومړۍ ورځ اسلام ومنلو۔ ابوبکر، له هغې ورځې چې اسلام یې ومانه، یو فعال او ډېر غیور داعي ثابت شو۔ هغه بډای، مرسته کوونکی، نرم خويه او سم کردار لرونکی و۔ خلک د هغه کور ته راتلل او د هغه د علم، دوستۍ، ښه ملګرتیا او سوداګرۍ له امله ورته نږدې کېدل۔ هغه هر هغه چا ته چې باور یې ورباندې درلود اسلام ته بلنه ورکوله او د هغه د شخصي هڅو په نتیجه کې ډېر خلک اسلام ته راګرځېدل، لکه عثمان بن عفان الاموي، الزبير بن العوام الاسدي، عبدالرحمن بن عوف، سعد بن ابي وقاص، الزهري او طلحه بن عبیدالله التميمي۔ دغه اته کسان په عربستان کې نوي دین مخکښان او په ځانګړې توګه مخکښ پلوي وو۔ د اولنیو مسلمانانو په جملو کې بلال بن رباح (حبشي)، ابوعبیده بن الجراح د بني حارث بن فهر څخه (د امت دا ډېر امین سړی)، ابوسلمه بن عبدالاسد، ارقم بن ابي الارقم د مخزوم له قبیلې څخه، عثمان بن مظعون او د هغه دواړه وروڼه قدامه او عبدالله، عبیده بن الحارث بن المطلب بن عبد مناف، سعید بن زید العدوي او د هغه مېرمن فاطمه - د خطاب لور (د عمر بن الخطاب خور)، خباب بن الارت، عبدالله بن مسعود الهذلي او نور ډېر کسان شامل وو. دغه کسان د مسلمانانو لومړني مخکښان وو. دوی د قریشو مختلفو ټولنو پورې تړلي وو. ابن هشام، د سیرت لیکونکی، د دوی شمېر له څلوېښتو ډېر بللی دی.
The Prophet (Peace be upon him) naturally initiated his sacred mission right from home and then moved to the people closely associated with him. He called unto Islam whomsoever he thought would attest the truth which had come from his Lord. In fact, a host of people who nursed not the least seed of doubt as regards the Prophet (Peace be upon him), immediately responded and quite readily embraced the true faith. They are known in the Islamic literature as the early converts, Khadijah, the Prophet’s spouse, the mother of believers, was the first to enter the fold of Islam followed by his freed slave Zaid bin Harithah, his cousin, ‘Ali bin Abi Talib, who had been living with him since his early childhood, and next came his intimate friend Abu Bakr As-Siddiq (Abu Bakr the truth verifier). All of those professed Islam on the very first day of the call. Abu Bakr, and from the first day he embraced Islam, proved to be an energetic and most zealous activist. He was wealthy, obliging, mild and upright. People used to frequent his house and draw nigh to him for his knowledge, amity, pleasant company and business. He invited whomever he had confidence in to Islam and through his personal efforts a good number of people converted to Islam, such as ‘Uthman bin ‘Affan Al-Umawi, Az-Zubair bin ‘Awwam Al-Asadi, ‘Abdur Rahman bin ‘Awf, Sa‘d bin Abi Waqqas, Az-Zuhri and Talhah bin ‘Ubaidullah At-Tamimy. Those eight men constituted the forerunners and more specifically the vanguard of the new faith in Arabia. Among the early Muslim were Bilal bin Rabah (the Abyssinian), Abu ‘Ubaidah bin Al-Jarrah from Bani Harith bin Fahr (the most trustworthy of the Muslim Nation), Abu Salamah bin ‘Abd Al-Asad, Al-Arqam bin Abi Al-Arqam from the tribe of Makhzum, ‘Uthman bin Maz‘oun and his two brothers Qudama and ‘Abdullah, ‘Ubaidah bin Al-Harith bin Al-Muttalib bin ‘Abd Munaf, Sa‘id bin Zaid Al-‘Adawi and his wife Fatimah - daughter of Al-Khattab (the sister of ‘Umar bin Al-Khattab), Khabbab bin Al-Aratt, ‘Abdullâh bin Mas‘ud Al-Hadhali and many others. These were the Muslim predecessors. They belonged to various septs of Quraish. Ibn Hisham, a biographer, counted them to be more than forty.
ابن اسحاق وویل: «بیا خلک په ډله ډله د اسلام په دایره کې داخلیدل، سړي هم او ښځې هم، او نور دا نوی دین پټ نشو ساتلی.»
Ibn Ishaq said: “Then people entered the fold of Islam in hosts, men or women and the new faith could no longer be kept secret.”.
پیغمبر ﷺ نوي مسلمانانو سره په پټه ملاقات کاوه او دین یې ورته ښوده، ځکه چې د اسلام دعوت لا تر دې وخته په انفرادي او پټ ډول روان و. وحی له هغو لومړیو آیتونو وروسته، چې د «يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ» په پیل کیږي، چټکه شوه او دوام یې وکړ. په دې وخت کې نازل شوې آیتونه او د سورتونو برخې لنډې وې، د ډیرو ښکلو او پرزورو درېدنو او ډېرو جذابو اهنګونو لرونکې وې، چې د دې نرمې پټې فضا سره ډېره ښه سمون خوړل. د دې ټولو مرکزي موضوع د روح پاکولو او مسلمانانو ته دا خبرداری و چې د ژوند د دوکه ناکه ښکلا ته ونه ړېږي. لومړني آیتونه د دوزخ او جنت (بهشت) ډېر دقیق بیان هم کاوه او مؤمنان یې د یو داسې نوي لار ته هدایت کول چې د خپلو هېوادوالو په منځ کې خپره بده دود سره په بشپړ توګه مخالفه وه.
The Prophet (Peace be upon him) used to meet and teach, the new converts, the religion in privacy because the call to Islam was still running on an individual and secret basis. Revelation accelerated and continued after the first verses of “O you wrapped in garments.” The verses and pieces of Sûrah (chapters) revealed at this time were short ones with wonderful strong pauses and quite fascinating rhythms in full harmony with that delicate whispering setting. The central topic running through them focused on sanctifying the soul, and deterring the Muslims from falling prey to the deceptive glamour of life. The early verses used as well to give a highly accurate account of the Hell and the Garden (Paradise), leading the believers down a new course diametrically opposed to the ill practices rampant amongst their compatriots.