د دواړو شیخانو روایت کړي چې ابوهریره رضي الله عنه وویل: نبي ﷺ وفرمایل: «زه د خوب په حال کې وم چې ما ځان په جنت کې ولید، او هلته یوه ښځه د یوه ماڼۍ په خوا کې وضو کوله. ما وویل: دا ماڼۍ د چا ده؟ ويې ويل: د عمر ده. نو زه ستا د غیرت یادیدم او بېرته مې مخ واړاوه.» عمر وژړل او وې ویل: ایا زه به له تا سره غیرت وکړم، ای د الله رسوله؟ د دواړو شیخانو روایت کړي چې ابن عمر روایت کوي چې د الله رسول ﷺ وفرمایل: «زه د خوب په حال کې وم چې شیدې مې وڅښلې، یعنې شیدې، تر دې چې د خوند او سیرابۍ اغیزه مې په نوکرو کې ولیدله، بیا مې هغه عمر ته ورکړه.» هغوی وویل: ای د الله رسوله، تعبیر مو څه کړ؟ هغه وفرمایل: «علم.» د دواړو شیخانو روایت کړي چې ابوسعید خدري رضي الله عنه وویل: ما نبي ﷺ ته اورېدلي چې فرمایل: «زه د خوب په حال کې وم چې خلک ما ته وښودل شول، او دوی کمیسونه اغوستي وو. ځينو یې تر سینې رسېدل، او ځینو له دې هم ټیټ وو. عمر ما ته وښودل شو او هغه داسې کمیس اغوستی و چې په ځمکه یې کښلي.» هغوی وویل: ای د الله رسوله، تعبیر مو څه کړ؟ هغه وفرمایل: «دین!» د دواړو شیخانو روایت کړي چې سعد بن ابي وقاص وویل: نبي ﷺ وفرمایل: «ای د خطاب زویه، هغه ذات ته قسم چې زما نفس د هغه په لاس کې دی، شیطان هېڅکله د تا سره په لاره نه دی ګرځیدلی، مګر دا چې هغه د تا له لارې پرته بله لاره نیولې ده.» بخاري روایت کړي چې ابوهریره وویل: نبي ﷺ وفرمایل: «ستاسو له مخه په امتونو کې داسې خلک وو چې الهام ورکول شوي وو، که زما په امت کې څوک داسې وي، نو هغه عمر دی.» ترمذي له ابن عمر رضي الله عنهما روایت کړی چې نبي ﷺ وفرمایل: «الله حق د عمر په ژبه او زړه کې ایښی دی.» ابن عمر وویل: هیڅ داسې کار نه و پیښ شوی چې خلکو په اړه یې خبرې کړې وي او عمر هم د هغې په اړه خبرې کړې وي، مګر دا چې قرآن نازل شو او د عمر خبرې یې تایید کړې.