ابن سعد روایت کوي چې الاحنف بن قیس وویل: موږ د عمر د دروازې په وړاندې ناست وو، یوه لونډی تیریده، نو خلکو وویل: د امیرالمؤمنین لونډۍ! هغه وفرمایل: هغه د امیرالمؤمنین لونډۍ نه ده او نه هغه ته حلاله ده. هغه د الله د مال څخه ده. نو موږ وویل: بیا د الله د مال څخه هغه ته څه حلال دي، چې هغه پاک او لوړ دی؟ هغه وفرمایل: د الله د مال څخه عمر ته یوازې دوه جامې حلالې دي، یوه د ژمي لپاره او یوه د اوړي لپاره، هغه چې په هغو کې حج او عمره (یعنې احرام) ادا کولی شم، زما خوراک او زما د کورنۍ خوراک، د قریش د یو سړي په توګه چې نه د هغوئ تر ټولو شتمن دی او نه تر ټولو غریب، نو زه د هغې نه وروسته د مسلمانانو په منځ کې یو سړی یم. خزیمه بن ثابت وویل: هرکله چې عمر کوم والي ټاکه، نو هغه ته به یې لیک لیږه او په هغه به یې دا شرط کاوه چې هغه به د بِرذون (د آسیا صغرۍ یا یوناني یو درن غیرعربي آس) نه سپریږي، نه به ښې خوړلي خواړه خوري، نه به ښایسته جامې اغوندي، او نه به یې دروازه د محتاجانو په مخ تړي. که هغه داسې وکړي، نو د هغه سزا ورکول حلال وو. عکرمه بن خالد او نورو وویل: حفصه، عبدالله او نورو د عمر سره خبرې وکړې او وې ویل: که تاسو پاک خواړه وخورئ نو تاسو به په حق کې ځواکمن شئ. هغه وپوښتل: ایا تاسو ټول دا نظر لرئ؟ هغوئ وویل: هو. هغه وفرمایل: ما پوهه شوم چې ستاسو مخلصانه نصیحت څه دی. خو زه خپل دوه ملګري په یوه لاره کې پریښي دي، او که زه د دوی لاره پریږدم، نو زه به د کور په دننه کې هغوئ ته ونه رسیږم. هغه (عکرمه) وویل: یو کال خلکو ته یو مصیبت ورسید او په هغه کال کې عمر نه ګړندي غوړي خوړلې او نه شحم.

Ibn Sacd narrated that al-Ahnaf ibn Qays said: We were sitting at "Umar’s door and a slave girl passed by, and they said, ‘The concubine of the Amir al-Mu’minin! He said, ‘She is not the concubine of the Amir al-Mu’minin, and she is not permitted to him. She is of the property of Allah.’ So we said, ‘Then what is permitted to him of the property of Allah, exalted is He?’ He said, ‘There is only permitted to cUmar of the property of Allah two garments, a garment for the winter and a garment for the summer, that with which I can perform the Hajj and the cUmrah (i.e. an ihram), my sustenance and the sustenance of my family, as a man of Quraysh who is not the wealthiest of them nor the poorest, then I am, after that, a man among the Muslims.’ Khuzaymah ibn Thabit said, ‘Whenever cUmar appointed a governor, he wrote to him and made a condition on him that he should not ride a birdhaun (a large heavy non-Arabian horse from Asia Minor or Greece), nor eat delicacies, nor dress in finery, nor lock his door against the needy. If he did that, it would be permitted to punish him.’ Tkrimah ibn Khalid and others said: Hafsah, "Abdullah and others spoke to "Umar and said, ‘If only you were to eat wholesome food it would strengthen you upon the truth.’ He asked, Are you all of this view?’ They said, ‘Yes.’ He said, ‘I have learnt what your sincere advice is. However, I have left my two companions on a highway, and if I abandon their highway I will not reach them in the house.’ He (Tkrimah) said: An affliction befell the people one year, and that year he did not eat clarified butter nor fat.

ابن ملیکہ نے کہا: عتبہ بن فرقد نے عمر سے اپنے کھانے کے بارے میں بات کی تو انہوں نے فرمایا: "تم پر رحم ہو! کیا میں اپنی دنیا کی زندگی میں اپنی عمدہ اور میٹھی چیزیں کھا جاؤں اور ان سے لطف اندوز ہونے کی کوشش کروں؟" حسن نے کہا: عمر اپنے بیٹے عاصم کے پاس آئے جب وہ گوشت کھا رہے تھے، تو انہوں نے فرمایا: "یہ کیا ہے؟" اس نے کہا: "ہمیں اس کی طلب ہوئی تھی۔" انہوں نے فرمایا: "کیا ہر بار جب تمہیں کسی چیز کی طلب ہو، تم اسے کھا لیتے ہو؟ آدمی کے لیے یہی فضول خرچی کافی ہے کہ وہ ہر وہ چیز کھا لے جس کی اسے رغبت ہو۔" اسلم نے کہا: عمر نے فرمایا: "میرے دل میں تازہ مچھلی کی خواہش پیدا ہوئی۔" (اسلم نے) کہا: یرفاء اپنے اونٹ پر سوار ہوا اور وہاں تک چار میل گیا، پھر چار میل واپس آیا، ایک ٹوکری خریدی اور اسے لے آیا۔ پھر وہ اپنے اونٹ کے پاس گیا، اسے دھویا، اور پھر عمر کے پاس گیا۔

Ibn Mulaykah said: cUtbah ibn Farqad spoke to cUmar about his food and he said, ‘Mercy on you! Should I eat up my wholesome sweet things in my worldly life and seek to enjoy myself with them?’ Al-Hasan said: cUmar entered in upon his son cAsim when he was eating meat and he said, ‘What is this?’ He said, ‘We had a craving for it.’ He said, ‘Every time you crave something, do you eat it? It is sufficient wasteful extravagance for a man that he eats everything for which he has an appetite.’ Aslam said: cUmar said, ‘There occurred to my heart a desire for fresh fish.’ He (Aslam) said: Yarfa’ mounted his camel and rode four miles there, four miles back, buying a basketful and bringing it back. Then he went to his camel, washed it, and went to cUmar.

هغه وویل: راځئ چې لاړ شو او اوښ ته به وګورم. هغه وویل: ایا تاسو دا د اوښ د غوږونو لاندې خولۍ د مخ څخه مینځل هیر کړل؟ ایا تاسو د عمر د خوړو د خوښۍ لپاره یو حیوان ځوريدلی دی؟ نه! د الله په قسم، عمر به ستاسو د ټوکرۍ خوند ونه کړي. قتاده وویل: عمر کله چې خلیفه و، د پشم یوه جامه اغوستله چې په ځينو برخو کې د څرمنې څخه پیوند شوې وه، او هغه به د بازارونو څخه تیریده چې په اوږه یې یو قمچین وو، چې پرې خلک سموي. هغه به د چترو ټوټې او د کجورو دانې تیرولې، چې ناڅاپه پرې ټکر خوړ، او هغه به یې د خلکو په کورونو کې اچولې ترڅو هغوی یې وکاروي.

He said, ‘Let us go and I will look at the camel.’ He said, ‘Did you forget to wash this sweat beneath its ears? Have you tormented an animal for the appetite of cUmar? No! by Allah! cUmar will not taste of your basket.’ Qatadah said: cUmar used to dress, while he was khalifah, with a garment of wool patched in parts with leather, and he would go around in the markets with a whip over his shoulder with which he would correct people. He would pass bits of rags and pieces of date-stones, which he would stumble on unexpectedly, and he would throw them into people’s houses for them to use.

انس وویل: ما د عمر په اوږو کې، د هغه په کمیص کې څلور لګښتونه (پیوندونه) ولیدل۔ ابو عثمان النهدي وویل: ما عمر ته داسې ازار (ټنبان) په غاړه ولید چې له چرم سره پیوند شوی و۔ عبدالله بن عامر بن ربیعه وویل: ما د عمر سره حج وکړ او هغه د بزې یا پشمینې خیمه نه ولګوله۔ هغه به د احرام پورتنۍ جامه او خپل چرمین فرش یوې ونې ته غورځاوه او د هغې لاندې به یې سیوری ومومه۔ عبدالله بن عیسی وویل: د عمر په مخ کې د ژړا له امله دوه تیاره کرښې (شیارونه) وې۔ الحسن وویل: عمر به په خپل ورد کې یوه آیت ته رسید او په زړه پورې به یې لوېدیده (بې هوښه کیده) تر دې چې څو ورځې وروسته به بیرته هوښ ته راستنیده۔ انس وویل: ما یو په دیوال کې شاوخوا باغ ته ننوتل او عمر یې واورېد چې وایي، پداسې حال کې چې زما او د هغه تر منځ دیوال و: <ای د خطاب زویه عمره، امیرالمؤمنین! ښه، ښه! په الله قسم، ته به له الله څخه ویریږې یا الله به دې عذاب کړي۔> عبدالله بن عامر بن ربیعه وویل: ما عمر وليدل چې له ځمکې یوه نری (دنگ) واخیست او ویې ویل: "زه کاش دا نری وای! زه کاش هیڅ وای! کاش زما مور ما نه وای زیږولی۔" عبدالله بن عمر بن حفص وویل: عمر په غاړه د اوبو یوه مشکه اوچته وه۔ یو چا ورته دا خبره وکړه، نو هغه وویل: "زما نفس ما ته غرور ډکاوه او زه غوښتل چې دا ټیټ (عاجز) کړم۔" محمد بن سیرین وویل: د عمر یو خویندۍ (داماد) د هغه لیدو ته راغی او له هغه څخه یې وغوښتل چې له بیت المال څخه یې ورته یو څه ورکړي۔ عمر ورته انکار وکړ او وې ویل: "ایا غواړې چې زه د الله سره د یوه خیانت کوونکي بادشاه په توګه ملاقات وکړم؟" بیا یې له خپل مال څخه لس زره درهمه ورکړل۔ النخعي وویل: عمر د خلافت په زمانه کې هم سوداګري کوله۔ انس وویل: د قحط په کال کې د عمر معده د زیتونو د تیل له خوړلو څخه غږېده (ګړ ګړ کوله) —هغه د غی (پاک ټیټ مکسه شوې کیږي) خوړل یې پر ځان منع کړي وو— او هغه خپله معده په خپله ګوته وواهه او وې ویل: "زموږ لپاره بل هیڅ نشته، تر دې چې خلکو ته د ژوند وسیله ورسېږي۔" سفیان بن عیینه وویل: عمر بن الخطاب وویل: "هغه سړی چې زه يې تر ټولو زیات خوښوم هغه دی چې زما عیبونه ماته ښیي۔" اسلم وویل: ما عمر بن الخطاب وليدل چې د آس غوږ يې نيولی و، او بل لاس يې د خپل غوږ نيولی و، او د آس په شا يې ځان وغورځاوه. ابن عمر وویل: ما هيڅکله نه دی ليدلی چې عمر په غوسه شوی وي، او بيا ورته د الله ياد شوی وي يا هغه ته د ويرې خبره شوې وي، يا يو سړی د قرآن يوه آيت د هغه په حضور کې تلاوت کړی وي، مگر هغه له هغه کار څخه چې کول يې غوښتل، ځان ساتلی يې دی. بلال اسلم ته وویل: ته د عمر په اړه څه فکر کوې؟ هغه وویل: هغه د خلکو تر ټولو غوره دی، خو کله چې هغه په غوسه شي نو دا يو لوی کار وي. بلال وویل: که زه د هغه په غوسه کېدو کې د هغه سره وای، نو زه به ورته قرآن تلاوت کړی وای تر دې چې غوسه يې ورکه شي. الأحوص بن حکيم خپل پلار څخه روايت کوي وايي: عمر ته غوښه راوړل شوه چې په غوړي پخه شوې وه، هغه د دواړو خوړلو څخه انکار وکړ. هغه وويل: دواړه مصالحې دي. دا ټول پورتني روايتونه له ابن سعد څخه دي.

Anas said: I saw between cUmar’s shoulder-blades, four patches in his shirt. Abu cUthman an-Nahdi said: I saw cUmar wearing a waistwrapper patched with leather. cAbdullah ibn cAmir ibn Rabicah said: I performed the Hajj with cUmar and he did not pitch a tent of goat’s hair nor of wool. He used to throw the upper part of his ihram and his leather mat over a bush and seek shelter underneath it. cAbdullah ibn cIsa said: There were two dark furrows in cUmar’s face from his weeping. Al-Hasan said: cUmar used to pass by an ayah in his wird (daily portion set aside to recite) and he would fall down (in a faint) until he revived after some days. Anas said: I entered a walled garden and heard cUmar saying, while there was a wall between us, <cUmar ibn al-Khattab, Amir al-Muminin. Well done! Well done! By Allah, you will fear Allah, Ibn al-Khattab or Allah will punish you.’ cAbdullah ibn cAmir ibn Rabicah said: I saw ' Umar take up a straw from the ground and say, ‘I wish I was this straw. I wish I was nothing. I wish that my mother had not given birth to me.’ cAbdullah ibn cUmar ibn Hafs said: cUmar carried a skin full of water upon his neck. Someone spoke to him about that and he said, ‘My self was filling me with conceit and I wished to humble it.’ Muhammad ibn Sirin said: An in-faw of cUmar’s came to see him and asked him to give him something from the bait al-mal and cUmar refused him and said, ‘Do you want me to meet Allah as a treacherous King?’ Then he gave him from his own property ten thousand dirhams. An-Nakhaci said: cUmar used to trade while he was khalifah. Anas said: cUmar’s stomach rumbled from eating olive oil the year of the drought - he had forbidden himself clarified butter — and he tapped on his stomach with his finger and said, ‘There is nothing else for us, until the people have the means of living.’ Sufyan ibn cUyaynah said: cUmar ibn al- Khattab said, ‘The person I like most is the one who points out to me my defects.’ Aslam said: I saw cUmar ibn al-Khattab taking hold of the ear of the horse, taking hold of his own ear with the other hand, and leaping up on the back of the horse. Ibn cUmar said: I never saw cUmar become angry, and then Allah was mentioned in his presence or he was made to fear, or a person would recite an ayah from the Qur’an in his presence, but that he stopped short of what he meant to do. Bilal said to Aslam, ‘How do you find "Umar?’ He said, ‘The best of people, except that when he becomes angry it is a mighty matter.’ Bilal said, ‘If I was with him when he became angry, I would recite Qur’an to him until his anger went.’ AI-Ahwas ibn Hakim said, narrating from his father: cUmar was brought meat dressed with clarified butter and he refused to eat the two of them. He said, ‘Both of them are seasonings.’ All of the foregoing traditions are from Ibn Sacd.

ابن سعد روایت کوي چې حسن وویل: عمر وویل: «دا یو اسان کار دی چې د دې له لارې زه یوه ټولنه سمه کوم، چې یوه امیر د بل امیر پر ځای بدلوم!»

Ibn Sacd narrated that al-Hasan said: cUmar said, ‘It is an easy thing by which I put right a people, that I exchange them an amir in place of an amir!'