د فقهې مجموعه
Compilation Of Fiqh
د خلفای راشدینو د دورې (۶۳۲-۶۶۱ م) په جریان کې د صحابهکرامو له خوا ورکړل شوو فتواګانو (شرعي حکمونو) د راټولولو کار ونه شو. د مسلمانانو دولت په چټکۍ سره پراخیده او ټول شیان په یوه بدلیدونکې حالت کې وو. د حدیث روایتولو دستور نوی پیل شوی و، او هغه لومړنۍ مسلمانان چې د دولت اصلي هستۍ جوړوله، د ځوان مسلمان ملت د لارښوونې ډیر لوی دنده نوې پیل کړې وه. له همدې امله نه وخت وو او نه هم امکان و چې د صحابهکرامو په منځ کې د شرعي حکمونو او نظرونو د راټولولو کار ترسره شي. سربیره پر دې، صحابهکرام پخپله خپل اجتهادي هڅې د نامنلې حقیقت په توګه نه، بلکې یوازې د هغو نظرونو په توګه ګڼل، چې یوازې د خپل ځانګړي وخت او حالت لپاره کارول کېدل، نه د ټول مسلمان ملت لپاره لازم.
During The Period Of Four Righteous Caliphs (632-661 CE) There Was No Compilation Of The Fatwaas (legal Rulings) Which Had Been Made By The Sahaabah. The Muslim State Was Rapidly Expanding And Everything Was In A State Of Flux. The Practice Of Narration Of Hadeeth Had Just Started And The Early Band Of Muslims Who Formed The Core Of The State Had Just Begun The Awesome Task Of Guiding The Young Muslim Nation. Thus, There Was Neither The Time Nor Opportunity For Undertaking A Compilation Of The Various Rulings And Opinions Held By The Sahaabah. Furthermore, The Sahaabah Themselves Tended To View Their Efforts At Ijtihaad Not As Infallible Truth Binding On The Entire Muslim Nation, But Merely As Opinions Applicable To Their Particular Time And Situation.
د امویانو په دوره کې د فقهي احکامو د راټولولو لومړي هڅې وشوې. په دې دوره کې د حکومت جوړښت له خلافت څخه پاچاهۍ ته واوښت، نو د صحابهوو د احکامو په ضد احکام هر ځل ډیر کېدل. هغه کسان چې د اسلامي زدهکړې په مختلفو مرکزونو کې د صحابهوو په شاګردۍ کې وو، پوه شول چې که د پخوانیو احکامو د ساتلو لپاره منظمه هڅه ونه شي، وروستي مسلمانان به د صحابهوو له علمي ونډې څخه ګټه نه شي اخیستی. په همدې سبب د حجاز لومړني علماوو د عبدالله بن عباس، عبدالله بن عمر او عایشه بنت ابي بکر فتواګانې راټولې کړې.108 همدارنګه د عراق علماوو د عبدالله بن مسعود او د علي بن ابي طالب احکام راټول کړل. افسوس، دا لومړني ټولګې په خپله اصلي بڼه نه دي پاتې. اوس یوازې د راتلونکي نسل د علماوو په کتابونو کې د دوی د یادونو له لارې پیژندل کېږي. په هرصورت، د اصلي ټولګو ډیره برخه د حدیث کتابونو، تاریخي کتابونو او وروستیو فقهي کتابونو کې د روایت له لارې ساتل شوې ده.
It was during the Umayyad period that the very first attempts at a compilation of legal rulings occurred. With the change of the governmental structure from caliphate to monarchy during this period rulings were increasingly being made which went against the rulings were increasingly being made which went against the rulings of the Sahaabah. Those who had studied under the Sahaabah in the various centers of Islamic learning realized that if a concerted effort were not made to preserve the earlier rulings, later generations of Muslims would be unable to benefit from the contributions of the Sahaabah. Accordingly, early scholars of the Hijaaz collected the various Fatwaas of ‘Abdullaah ibn ‘Abbaas, ‘Abdullaah ibn ‘Umar and ‘Aa’eshah bint Abee Bakr.108 Similarly, the scholars of Iraq collected the rulings of ‘Abdullaah ibn Mas’oud and those of ‘Alee ibn Abee Taalib. Unfortunately none of these early collections have survived in their original form. They are now only known by references made to them in the books of the next generation of scholars. However, a large number of the rulings contained in the original collections have been preserved by way of narration in the books of Hadeeth, in history books, as well as in later books of Fiqh.
The user message is "Section Summary" — a heading to translate. د فصل لنډیز
Section Summary
د فقہ د تدوین لومړی هڅې د امویانو د دورې په ترڅ کې وشوې.
1. The first attempts at compilation of Fiqh were made during the period of the Umayyads.
۲۔ د دې دورې د فقهاؤ علماؤ په فتوو کې دوه اصلي رجحانونه موجود وو: د اهل الحدیث رجحان او د اهل الرأي رجحان۔
2. The scholars of Fiqh during this period followed two main trends in making their rulings: that of Ahl al-Hadeeth (the people of Hadeeth) and that of Ahl ar-Ra’i (the people of Opinion).
د عالمانو د پراخېدو سره د دوی د انفرادي اجتهادونو کې د پام وړ زیاتوالی راغی. د ټولو پایله د یو شمېر نویو مذهبونو رامنځته کېدل وه.
With the dispersion of the scholars there was a marked increase in their individual Ijtihaads. The overall result was the evolution of a number of new Madh-habs.
3. د اجماع اصول او د مشورتي حکومت اصول دواړه د عالمانو د بېلارې اموي دربار څخه د ډډه کولو له امله له مینځه لاړل۔
3. Both the principle of Ijmaa’ and that of consultative government were lost due to the scholars’ avoidance of the degenerate Umayyad court.
۴۔ د اموي خلفاوو له لارې د سنت څخه د انحراف په وخت کې د اسلامي اصولو د ساتلو لپاره، خپرې شوي علماوو د احادیثو په پرله پسې روایت تکیه وکړه او د صحابه وو له مشهورو فقیهانو څخه د شرعي احکامو راټولول وکړل۔
4. In order to preserve essential Islamic principles in the face of Umayyad divergence from the Sunnah, the dispersed scholars relied on frequent narration of Hadeeths and compiled the legal rulings of the most prominent jurists among the Sahaabah.
په دې دوره کې ټولنیز ناکراري او بې ثباتي ډېره وه، او ډېرې مذهبي ډلې او سیاسي ډلې وجود ته راغلې.
5. Social unrest and turmoil sere prevalent during this period and a number of religious sects and political factions came into being.
۶. د احادیثو جعل چې د مذهبي فرقو د نظرونو د تایید لپاره وي، په همدې مرحله کې لومړی ځل راپیدا شو. له همدې امله علماوو د احادیثو د ټولولو او د دوی د څیړنیز تحلیل ضرورت احساس کړ.
6. The Fabrication of Hadeeths in support of sectarian views arose during this stage for the first time. Scholars, therefore, saw a need to compile and critically analyze the Hadeeths.
د عربي جزیرې لویدیځ ساحل، پشمول د مکې او مدینې.
106 Western coast of the Arabian peninsula including Makkah and Madeenah.
د پیغمبر ﷺ دریمه ښځه
108 The third wife of the Prophet (s.w.).