Sevgi, hakikat ya da batıl olsun, her faaliyetin temelidir ve bütün İslami faaliyetlerin temeli Allah'a ~ ve Elçisi'ne ~ sevgi beslemektir; tıpkı Vahyin (Kur'an ve Sünnet'in) temelinin Allah'a ve Elçisi'ne iman etmek olması gibi. Allah'a ve Elçisi'ne olan bu sevginin kemale ermesini engelleyen, bu sevgiyle rekabet eden her duygu, gerçekten de İman'ın temeline aykırıdır ve onun esasını zayıflatır. Bu duygu, Allah sevgisine ya da Vahye iman etmeye karşı çıkacak kadar güçlenirse, insanın imanını ortadan kaldıran bir şirk biçimine dönüşür. Karşı çıkmazsa, imanın itibar edilir kemalini zedeler. Bu nedenle İslam'da gerçek dostluk, Allah'ın ~ düşmanlarına düşmanlık gösterilmeden elde edilemez. Allah ~, İbrahim'in ~ kavmine şöyle sorduğunu bildirir: "Siz ve atalarınız, hep taptığınız şeylere bakıyor musunuz? Şüphesiz onlar, Âlemlerin Rabbi'nden başka, bana düşmandır." 1 Allah'ın Halili İbrahim, kavminden Allah'tan başka ilahlara tapanlara düşmanlığını ilan edene kadar, Allah ile gerçek samimi dostluğunu kurmamıştır. Allah'ın rızası için olmayan hiçbir dostluk yoktur ve O'ndan başka tapılan her şeyden uzak olduğunu ilan etmeden hiçbir dostluk yoktur. Çünkü Allah ~ şöyle buyurmuştur: "Gerçekten İbrahim'de ve onunla birlikte olanlarda, kavimlerine, 'Biz sizden ve Allah'tan başka taptıklarınızdan uzağız; sizi inkâr ettik. Yalnız Allah'a iman edinceye kadar, aramızda ve sizin aranızda sonsuza dek düşmanlık ve nefret belirmiştir' dedikleri zaman, sizin için güzel bir örnek vardır." 2 Ayrıca şöyle buyurmuştur: "İbrahim, babasına ve kavmine, 'Şüphesiz ben, sizin taptıklarınızdan uzağım; ancak beni yaratan O'ndan başkasına (yani yalnız Allah'a) kulluk etmem. Şüphesiz O, beni doğru yola iletecektir' dediğini ve bunu, dönüp gelsinler diye soyundan gelenler arasında kalıcı bir söz kıldığını hatırla." 3 Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: Allah için dostluk ve Allah'tan başka tapılan her şeyden uzaklık, varislerinin ve ondan sonra gelen ümmetinin miras alacağı kalıcı bir "söz" olarak kılındı. Bu söz, İman Kelimesi'dir: (la ilahe illallah - Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur, O'nun dışında hiç kimse ibadete layık değildir). Gökler, yer ve din bu "söz" üzerine kurulmuştur. Kıble bu "söz" için belirlenmiş, Cihad'ın kılıçları bu "söz" için kaldırılmıştır. Bu "söz", Müslüman topraklarda kişinin kanını ve malını korur ve kişiyi kabir azabından kurtarır. Bu olmadan hiç kimse Cennet'e giremez; o, İslam'ın Kelimesi ve Selamet Yurdu, İman Yurdu'nun anahtarıdır. Bereket yurdunu azap ve sıkıntı yurdundan ayırır. Dini yükümlülükleri ve Sünneti taşıyan direktir, çünkü son sözü la ilahe illallah olan kimse Cennet'e girer. Bu "sözün" özü ve sırrı, egemenliğin ve övgünün yalnızca O'na ait olduğu Allah'ı sevgi, övgü ve yüceltmeyle tek kılmaktır. Yalnızca O'nu sevmek; yalnızca O'ndan istemek; yalnızca O'na dayanmak; yalnızca O'nun rızasını dilemek; yalnızca O'ndan korkmak; O'ndan başka hiçbir ad ile yemin etmemek; yalnızca O'na tövbe etmek; yalnızca O'nun emrine itaat etmek; kurtuluşu yalnızca O'ndan dilemek; yalnızca O'na secde etmek; yalnızca O'na kurban kesmek. Tüm bunlar tek bir sözde toplanabilir: Yalnızca O'na, tek başına ibadet etmek. Bu, İman Kelimesi'nin (la ilahe illallah) gerçekleşmesidir. Bu sebeple Allah, bu İman Kelimesi'ni hayatında kuran ve ona bağlı duran kimse için Cehennem ateşini haram kılmıştır; Allah şöyle buyurmuştur: ({Şahitliklerinde sebat edenler.}) Mümin, şahitliğinde kalbinde sebat eder; orada şahitlik, ruhun bedendeki yeri gibi bir konumdadır. Hasta, ölüme yakın olandır; bedenin sağlığını gözeten ruh ise canlıdır. Yani bu ruhun hayatı, içinde Şehadet'i barındıran bu kelimenin hayatına bağlıdır; tıpkı bedenin hayatının içindeki ruhun varlığına bağlı olması gibi. Bu "kelime"ye sıkı sıkıya tutunarak ve onun yükümlülüklerini yerine getirerek hayatını yaşayan kimsenin ruhu, Cennet'te kendisine takdir edilmiş yeni ve güzel hayattan faydalanacaktır. Çünkü Allah ~ şöyle buyurmuştur: {Rabbinin huzurunda duracağından korkan ve nefsini kötü arzulardan ve şehvetlerden alıkoyan kimseye gelince, şüphesiz Cennet onun barınağıdır.} 3 {Erkek olsun kadın olsun, mümin olarak iyi amel işleyen kimseye, şüphesiz ki güzel bir hayat yaşatırız.} 4 {Haberiniz olsun ki, Allah'ın dostlarına (yani Allah'ın birliğine inanan, Ona çokça korku ve sevgi besleyen kimselere) hiçbir korku yoktur ve onlar hüzünlenmeyeceklerdir. Onlar ki iman edip Allah'tan çokça korkanlardır; onlara dünya hayatında ve ahirette müjde vardır. Allah'ın sözlerinde değişiklik olmaz. İşte bu, en büyük kurtuluştur.} 5 Allah'a ibadetinde samimi olan mümin, insanların en güzel hayatı, en huzurlu zihni, en açık kalbi ve en neşeli gönlü olan kimselerdendir; bu da ahiretteki Cennet'ten önce, onun için bu dünyada bir tür cennettir. Enes bin Malik ~ şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Cennet bahçelerine vardığınızda, onlardan yiyin." Cennet bahçelerinin ne olduğu sorulunca, o ﷺ, bunların Allah'ın zikredildiği halkalar olduğunu söyledi. 6 Peygamber ﷺ ayrıca şöyle buyurmuştur: "Evimle minberim arasındaki mesafe, Cennet bahçelerinden bir bahçedir." 7 Mümin için, her işinde Allah ~'a yönelmekten, Onu zikretmekten ve Onun sevgisine erişmek için Onun hoşnutluğunu kazanmaya çalışmaktan daha faydalı bir şey yoktur. Peygamber ﷺ, Allah ~'ın şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Ey Âdem oğlu! Seni yalnızca bana ibadet etmen için yarattım; öyleyse vaktini oyun ve eğlenceyle boşa harcama. Nimetlerinin ve rızkının sorumluluğunu ben üstlendim; öyleyse kendini yorma." "Ey Âdem oğlu! Beni çağır, Beni bulursun; Beni bulursan, her şeyi bulmuş olursun. Beni kaçırırsan, her şeyi kaçırmış olursun; çünkü Ben, senin için her şeyden daha sevgilidirim."
Love is the basis of every activity, whether in truth or falsehood, and the basis of all Islamic activities is having love for Allah ~ and His Messenger ~ . just as the basis of the Revelation (the Qur 'an and the Sunnah) is having belief in Allah and His Messenger. Any feeling that prevents the perfection of this love for Allah and His Messenger, competing with this love, is indeed opposed to the basis of Faith and weakens its base. If it is strengthened until it opposes the basis of the love of Allah or the belief in the Revelation, it becomes a form of polytheism which negates one's Faith. If it does not oppose it, it impairs its credible perfection. Therefore, real friendship in Islam is not achieved, except by showing enmity to the Enemies of Allah ~ - Allah ~ stated that Ibrahim :%§1 questioned his people: ( Do you observe that which you have been worshipping, you and your ancient fathers? Verily, they are enemies to me, except the Lord of the 'Alamin (mankind, jinn and all that exists).) 1 Ibrahim, the Khalil of Allah, did not establish his real intimate friendship with Allah, until he declared his enmity towards those of his people who worshipped deities besides Allah ~ - There is no friendship except for Allah' s Sake, and there is no friendship except by declaring one's freedom from anything worshipped besides Him £. For Allah ~ said: ( Indeed, there was an excellent example for you in Ibrahim and those with him, when they said to their people: "Verily, we are free from you and whatever you worship besides Allah; we have rejected you, and there has appeared between us and you hostility and hatred, for ever, until you believe in Allah, Alone.") 2 and He ~ said: ( Remember when Ibrahim said to his father and his people: "Verily, I am innocent of what you worship, except Him (i.e. I worship none but Allah, Alone), Who did create me; and verily, He will guide me" and he made it a Word, lasting among his offspring, that they may turn back (to Allah))3 i.e. he ~1 made friendship for Allah's Sake and freedom from anything worshipped besides Allah as a lasting "word", to be inherited by the prophets and followers after him; this word is the testimony of Faith: (la ilaha illallah - none has the right to be worshipped but Allah, Alone). It was the "word" upon which the heavens, earth and religion were established. It was for this "word" that the Qiblah 1 was fixed and the Swords of Jihad were raised. It is the "word" which safeguards one's blood, property in the Muslim land, and rescues one from the Punishment of the grave. No one would enter Paradise without it; it is the Word of Islam, and the key to the House of Peace, the House of Faith. It distinguishes a house of blessings from one of torments and hardships. It is the pole carrying religious obligations and the Sunnah, for he whose last word was la-ilaha-illallah enters Paradise. The essence of this "word" and its secret is : to single out Allah, to Whom belongs all Sovereignty and Praise, with Love, Praise and Glorification. To love none but Him; to ask none but Him; to rely on none but Him; to desire to please none but Him; to fear none but Him; to swear by no other name but His; to repent only to Him; to obey only His Command; to ask for salvation only from Him; to prostrate to none but Him; to sacrifice (an animal) only to Him. All this can be combined in one word: to worship none but Him ~ Alone . This is the realization of the Testimony of Faith, (la if aha illallah ). It is for this reason that Allah ~ forbade the Hell-Fire for the one who establish this Testimony of Faith in their lives and stand by it, as Allah ~ said: ( Those who stand firmly upon their testimonies.)2 A believer stands firmly upon his/her testimony in his/her heart, where it is in the same position as the spirit is in the body. A sick person is one close to death, whereas a spirit observing the health of the body is alive. So the life of this spirit depends upon the life of this word (by having the Testimony of Faith within it) , just as the life of the body depends upon the existence of the spirit within it. Whoever has lived his life holding firmly to this "word" and observing its obligations, his/her spirit would enjoy its new destined good life in Paradise, for Allah ~ has said: (As for him who feared standing before his Lord, and restrained himself from impure evil desires and lusts, verily, Paradise is his abode.) 3 ( Whoever works righteousness - whether male or female - while he (or she) is a true believer, verily, to him We will give a good life)4 (No doubt! Verily, the auliya' of Allah (i.e. those who believe in the Oneness of Allah, fearing and loving Him much), no fear shall come upon them nor shall they grieve; those who believe and used to fear Allah much; for them are glad tidings, in the life of the present world and in the Hereafter. No change can there be in the Words of Allah. This is indeed the supreme success. ) 5 The believer who is sincere in his/her worship of Allah is the one of those people who enjoys the best life, most restful mind, most open heart, most cheerful heart, which is a type of paradise in this world (for him/her) before the one in the Hereafter. Anas bin Malik ~ reported that the Prophet ;i said: "When you come upon the pastures of Paradise feed on them ." On being asked what the pastures of Paradise were, he ~ replied that they were circles where Allah was remembered." He ~ 6 also said: "The distance between my home and my pulpit is a pasture of Paradise. " 7 There is nothing more beneficial to the believer than turning to Allah ~ ' in every matter, remembering Him and working hard to please Him, in order to enjoy His Love. The Prophet ~ reported that Allah ~ said: "Son of Adam! I have created you to worship Me, so do not waste your time playing around. I have taken charge of your blessings and provisions, so you do not tire yourself. Son of Adam! Call Me and you will find Me, and if you find Me, you find everything; but if you miss Me, you miss everything; for I am more beloved to you than anything else."