Günahlar insanın nefsini rezil eder ve onu tüm yaratılmışların en aşağılık ve en alçağı haline getirir; tıpkı Allah'a itaat fiilleri onu en onurlu ve en övgüye değer olan hale getirdiği gibi. Çünkü Allah ~ şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir. Nefsini kirleten ise hüsrana uğramıştır.} (Yani kurtuluşa eren, Allah'ın emrettiği her şeye itaat eden ve yerine getiren kimsedir; bunu, İslam tevhidinin hak inancına bağlanarak ve salih amellerde bulunarak yapar. Hüsrana uğrayan ise Allah'ın emrettiklerine karşı gelen kimsedir; ya tevhid inancını reddederek ya da şirke sarılarak ya da her türlü kötülüğü işleyerek.) Günahkâr kişi, günahlarının içinde kendini gizler ve saklanır; işlediği günah yüzünden insanlarla karşılaşmaktan kaçınır. Buna karşılık Allah'ın itaatkâr kulu kendini yüceltilmiş ve onurlu hisseder; bu onur hali ise doğruluğunun bir sonucudur.

Sins disgrace the self and tum into the meanest and lowest of all creations, just as acts of obedience to Allah ~ tum it into the most honourable and praiseworthy; for Allah ~ said: (Indeed, he who succeeds is he who purifies his own soul. And indeed he who fails is he who corrupts his own soul) 1 (i.e. the one who succeeds is the one who obeys and performs all that Allah has ordered, by following the true faith of Islamic Monotheism and by doing righteous deeds; but the one who fails is the one who disobeys what Allah has ordered, by rejecting the true faith of Monotheism or by following polytheism, or by doing every kind of evil.) A sinner conceals his/herself in his/her sins and hides; avoiding meeting people because of his/her sinful activities. Whereas an obedient Servant of Allah ~ feels his/herself elevated and honoured; and this state of dignity is due to his/her righteousness.