Tüm cezalar, kişinin işlediği günahlara karşılık verilir ve bu cezalar ya İslam hukukuna göre ya da İlahi takdir yoluyla verilir. Belirli bir suç için İslami kanunla öngörülen ceza (Kısas) uygulanırsa, o suçu işleyen kişi için İlahi takdir edilen ceza ya iptal edilir ya da azaltılır. Allah ~, kulu için iki cezanın birlikte verilmesine izin vermez; ancak birinin günahı ortadan kaldırmak ya da hastalığını gidermek için yeterli olmadığı durumlar bunun istisnasıdır. Kanunla öngörülen İslami ceza uygulanmazsa (yani yönetici Allah'ın hükümleriyle yönetmediği durumda), İlahi takdir edilen ceza devreye girer; bu ceza, kanunla öngörülenden daha ağır da olabilir, daha hafif de olabilir. Ancak İlahi takdir edilen cezalar geneldir; yani bir grup insan kötülüğü yayarken, toplumda iyiliği emretmeyen ve kötülüğü yasaklamayan geri kalanlar da dahil olmak üzere, bütün bir köy cezalandırılabilir. Kanunla öngörülen ceza yalnızca suçu işleyene verilir, İlahi takdir edilen ceza ise hem kötülüğü işleyenleri hem de onu ortadan kaldırmaya çalışanları kapsayacak şekilde geniştir. Allah ~, her suç için ağırlığına göre bir kanuni ceza belirlemiştir. Bu cezalar öldürme, el kesme ve kamçılamadır. Allah ~, şirk, zina ve eşcinsellik suçları için ölüm cezası takdir etmiştir; çünkü birincisi dini bozar, ikincisi nesebi (soyu) bozar, üçüncüsü ise insan fıtratını bozar. İmam Ahmed şöyle demiştir: "Cinayetten sonra, zinadan daha ağır bir suç bilmiyorum." Bu sözünü, İbn Mesud ~'un rivayet ettiği hadisle desteklemiştir: Bir adam, "Ey Allah'ın Resulü, Allah katında en büyük günah hangisidir?" diye sormuş. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Seni yaratmış olduğu hâlde Allah'a ortak koşmandır." Adam, "Peki ondan sonra hangisi?" diye sormuş. Peygamber ﷺ, "Seninle birlikte yemek yemesinden korkarak çocuğunu öldürmendir" diye cevap vermiştir. Adam dedi ki: "Bundan sonra ne var?" Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Komşunun karısıyla zina etmek." Bunun doğrulanması olarak Allah şu ayeti indirdi: ( ... Allah ile birlikte başka bir ilaha yalvarmayan, Allah'ın haram kıldığı canı, hak olmadan öldürmeyen ve zina etmeyen kimseler; bunları yapan, cezasını çekecektir ... ) 1 Peygamber ﷺ, bu en büyük suçların her birinin örneklerini zikretti: En büyük şirk türü, Allah'a başka bir ilah ortak koşmaktır. En büyük öldürme türü, çocuğunun yiyip içtiği şeyi paylaşabileceği korkusuyla çocuğunu öldürmektir. En büyük zina türü, komşusunun karısıyla zina etmektir. Evli bir kadınla zina, günahı ve cezası bakımından evli olmayan bir kadınla zinadan daha ağırdır; çünkü kocanın dokunulmazlığını ve onun karısıyla olan özel ilişkisini ihlal etmeyi içerir ve nesebini bozar. Allah katında, evli olmayan yüz kadınla zina etmek, komşunun karısıyla zina etmekten daha azdır; çünkü böyle bir fiil komşuluk hakkını da çiğnemektir. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Komşusunu kötülüklerinden korumayan kimse cennete giremez."2 Komşunun karısıyla cinsel ilişkiden daha büyük bir kötülük yoktur; bu nedenle cezanın ağırlığı suçun ciddiyetine göre artar. İlahi olarak belirlenmiş ceza iki şekilde gelir: kalbe ve ruha yönelik bir ceza ile bedene ve mala yönelik bir ceza. Kalbe verilen ceza da iki şekildedir: birincisi, kalbi etkileyen acılar olarak; ikincisi, kalbi hayata kavuşturan ve arındıran şeylerin esirgenmesi olarak. Kalbe verilen ceza, esasen tüm bedenin cezası olduğu için bütün cezaların en ağırıdır. Bu tür azap, kalpten başlayıp bedenin geri kalanına doğru ilerler ve giderek şiddetlenir; tıpkı bedendeki ağrıların kalbe ulaşabilmesi gibi. Ruh bedenden ayrıldığında azap bedenin içinde kalır ve kabir azabı olarak bilinir. Bedene yönelik azap da iki şekilde gerçekleşir: bu dünyadaki bir azap ve ahiretteki bir azap. Şiddeti ve yoğunluğu, işlenen suçların sonuçlarına bağlıdır. Bu dünyada ve ahirette kötülüğün kaynağı, günahlar ve onların cezasından başka bir şey değildir. Kötülük nefisten ve onun kötü işlerinden doğar; Peygamber ﷺ de bundan Allah'a sığınır ve şöyle derdi: "Ey Rabbim! Nefsimizin kötülüğünden ve amellerimizin kötülüğünden Sana sığınırız." Allah'a sığınmak her türlü kötülüğe karşıdır; nefsin kötülüğü kötü amellerde açığa çıkar, bu da uygun cezaları gerektirir. Melekler müminler için Allah'ın rahmetini dileyerek şöyle derler: {"Rabbimiz! Onları ve babalarından, eşlerinden, nesillerinden iyi olanları cennetlerine koy. Şüphesiz sen, güç yetiren, hikmet sahibisin. Onları kötülüklerden koru; o gün kimi kötülüklerden korursan, ona gerçekten rahmet etmişsindir. İşte büyük kurtuluş budur."} Bu ayet, meleklerin müminlere olan övgüsünü ve onlar için bağışlanma dileyerek gösterdikleri iyiliği bize bildirir. Melekler, Allah'tan sonsuz ilmi ve rahmetiyle müminleri azaptan kurtarmasını isterler. Allah, kullarının günahlarını ve bunların sebeplerini, ayrıca en büyük düşmanları (şeytan) karşısındaki zayıflıklarını tamamen bilir. Allah, kullarını topraktan yarattığını ve anneleri rahminde embriyo halinde iken de onları bildiğini bilir. Hayatlarının bir döneminde Kendisine isyan edeceklerini bilir, ama affetmeyi ve bağışlamayı sever. Melekler, Allah'ın vaad ettiği cennete müminlerin girmesi için Allah'a dua ederler ve şöyle derler: {"Şüphesiz sen, üstün ve hikmet sahibisin."} Allah'ın Kudretinin ve İlminin kemalinden doğan her şeyin Kaynağı ve Sebebi; zira kudret, kabiliyetin kemalidir, hikmet ise ilmin kemalidir. Allah ~ bu Sıfatlarla dilediğine hükmeder, emreder, yasaklar, karşılık verir ve cezalandırır; Allah'ın Yaratışının ve Emirlerinin temeli bu iki Sıfat üzerine kurulmuştur.

All punishments are in response to sins committed by a person, and these punishments are either given according to Islamic legislations or Divine Decree. If the legislated Islamic punishments (Qasas) are implemented for a particular crime, then the divinely decreed punishment would be cancelled or reduced for the person who had committed the crime. Allah ~ does not allow both punishments for His Servant, except if one of them was not sufficient to remove the sin or its ailment. If the legislated Islamic punishment is not implemented (i.e. in the case where the ruler does not govern by the Laws of Allah), the Divinely Decreed Punishment takes place; it could either be more or less punishing than the legislated one. However, the Divinely Decreed Punishments are general, in the sense that a whole village could be punished if a group o people spread immorality, while the rest did not enjoin good nor forbid evil from spreading in their society. The legislated sentence is the punishment for the doer of the crime alone, whereas the Divinely Decreed Punishment is wide-ranging, as it covers both those who commit evil and those who try to remove it. Allah ~ has defined a legislated punishment for each crime, according to its gravity. The sentences are: killing, cutting ( off the hands), flogging. He ~ decreed punishment by killing for the crime of polytheism, adultery and homosexuality, because the first corrupts the religion, the second corrupts the lineage (kinship) and the third corrupts the nature of man. Imam Ahmad said: "After the crime of murder, I do not know a more serious crime than adultery", and he supported his statement with the Hadith oflbn Mas'ud 4l,§, who said that a man said: "O Messenger of Allah, which sin is the biggest in Allah's Sight?" The Prophet~ said: "To set up rivals unto Allah, though He Alone created you." That man asked: "What is next?" The Prophet ~ replied: "To kill your son lest he should share your food with you." The man said: "What is next?" The Prophet ~ said: "To commit illegal sexual intercourse with the wife of your neighbour." Then Allah revealed, in confirmation of that: ( ... those who invoke not with Allah any other god, nor kill such life as Allah has made sacred except for a just cause, nor commit illegal sexual intercourse, for whoever does this shall receive the punishment ... ) 1 The Prophet ~ mentioned examples of each type of these most serious crimes: The most serious type of polytheism is to associate another god with Allah ~ - The most serious type of killing is to kill one's child for fear that the child might share one's food and drink. The most serious type of fornication is to commit adultery with one's neighbour's wife. The adultery with a married woman is graver, in terms of its sin and punishment, than with a non-married woman, because it includes the violation of the sanctity of the husband and his intimate relationship with his wife, and it corrupts his lineage . Committing fornication with a hundred unmarried women is less, in the Sight of Allah, than committing fornication with the neighbour's wife, for such an act is also a violation of the rights of neighbourhood. The Prophet ~ said: "He does not enter Paradise one who does not save his neighbour from one's evils"2 and there is no greater evil than having a sexual intercourse with the neighbour' s wife; therefore the punishment mcreases according to the seriousness of the crime. The Divinely Decreed Punishment comes in two forms: a punishment to one's heart and soul, and a punishment to one's body and property. The punishment to the heart also comes in two forms: first, as pains which affect the heart; second, the withholding of substances which give life and refinement of the heart. The punishment to the heart is the severest of all punishments because it is basically a punishment of the whole body. This type of punishment progresses and intensifies, moving from the heart to the rest of the body, just as body pains may move to the heart. When the soul is separated from the body, the punishment remains within the body, and is known as the punishment in the grave. The punishment to the body also comes in two forms: a punishment in this world, and another in the Hereafter. Its severity and intensity depends upon the consequences of the crimes. There is no basis for evil in this world and the Hereafter except the sins and their punishment. Evil originates from the self and its misdeeds, against which the Prophet ~ used to seek refuge in Allah, saying: "We seek refuge in You (Allah) from the evil within ourselves, and from the evil of our deeds." Seeking refuge in Allah is done against all evil; the evil of the self becomes manifested as evil deeds, which in their tum necessitate the appropriate punishments. The angels invoke the Mercy of Allah ~ for the believers, saying: ("Save them from (the punishment of what they did ot) sins, and whomsoever You save from (the punishment of what he did of) sins (i.e. pardon him) that day, him verily, You have taken into mercy")3 This Verse informs us of the angels' praise for the believers and their benevolence towards them, by seeking their forgiveness. The angels ask Allah ~ with His Vast Measureless Knowledge and Mercy to save the believers from punishment. Allah ~ is All-Aware of their sins and their causes, and also of their weakness before their arch enemy (Satan). Allah ~ is All-Aware of His Servants, whom He ~ created from the earth, and when they were in the form of embryos in their mothers' wombs. He ~ knew that they were going to disobey Him sometime in their lives, but He ~ · loves to pardon and forgive. The angels invoke Allah ~ for the believers to enter Paradise, which He has promised them , and say: (You are the Almighty, the All-Wise) 1 i.e. the Source and the Cause of all that comes from the Perfection of Allah's Ability and His Knowledge; for might is the perfection of ability, and wisdom is the perfection of knowledge. With these Attributes, Allah ~ decrees, commands, forbids, compensates and punishes whomsoever He ~ wishes; the basis of Allah's Creation and Commands are founded upon these two Attributes.